บทที่ 77 เปิดตัวซิงเกิล

งานประชาสัมพันธ์ช่วงแรกของ《รักอันเหนื่อยล้า》เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ ทว่าม่ายต้าจินกลับเริ่มมีอาการกระสับกระส่าย

"ฉันไม่ได้ห่วงตัวเองหรอกนะ อายุขนาดนี้แล้วคงไม่มีอะไรให้ต้องกังวล แต่ฉันกลัวว่ามันจะกระทบอนาคตของเสี่ยวเวินน่ะสิ"

เวินไป๋เข้าใจดีว่าอีกฝ่ายกังวลเรื่องอะไร ประเด็นนี้ไม่ใช่กระแสหลักของสังคม หากคนทั่วไปรับไม่ได้ขึ้นมาจะทำอย่างไร ทว่าเวินไป๋กลับไม่ได้เก็บเรื่องนี้มาใส่ใจเท่าไรนัก ยุคนี้กลุ่มสาววายมีอยู่ทั่วไป อีกทั้งซีรีส์หรือภาพยนตร์แนวนี้บนอินเทอร์เน็ตก็มีให้เห็นดาษดื่น บางเรื่องยังได้รับความนิยมอย่างล้นหลามเสียด้วย การเปิดรับของคนทั่วไปค่อยๆ พัฒนาขึ้น สิ่งใดมีอยู่ย่อมมีเหตุผลของมัน เขาจึงไม่นึกกังวล อีกอย่างเนื้อเรื่องในเอ็มวีก็น่าประทับใจจริงๆ เขาเชื่อว่าใครได้ดูก็ต้องอินตาม

เพื่อป้องกันไม่ให้ดูเป็นการยัดเยียดจนเกิดกระแสตีกลับ สตูดิโอของเสี่ยวมั่วจึงตัดสินใจปล่อยคลิปเบื้องหลังการถ่ายทำเอ็มวี《รักอันเหนื่อยล้า》ลงบนเวยปั๋วล่วงหน้า ซึ่งในคลิปนั้นมีฉากที่เวินไป๋จูบกับฉู่ฟางโจวรวมอยู่ด้วย

ทันทีที่คลิปเบื้องหลังถูกปล่อยออกไป โลกออนไลน์ก็ลุกเป็นไฟอีกครั้ง

"กรี๊ดดดด!! ฟินมากกก!! เทพบุตรคะ ฉันอยากไปนอนแทนตรงนั้นจังเลย!! 【เขิน】【เขิน】"

"มุมข้างของเทพบุตรฉันสวยมากกก!! ฮือๆ… ขอรูปหน้าตรงหน่อยเถอะค่ะ!! 【เลียหน้าจอ】"

"ฮ่าๆ! สองเทพบุตรเคมีเข้ากันสุดๆ ฉันขอนั่งกอดมือถืออวยพรเงียบๆ ละกันนะ… 【ขำทั้งน้ำตา】【ขำทั้งน้ำตา】"

"ทีมงานออกมาเคลียร์กันหน่อยเด้! แน่จริงก็ปล่อยแบบคมชัดมาสิ! ส่ายกล้องไปส่ายกล้องมาแบบนี้แน่จริงเหรอหา!"

ม่ายต้าจินกอดแท็บเล็ตไถเวยปั๋ว ยิ่งเลื่อนก็ยิ่งเร็ว ยิ่งดูก็ยิ่งตื่นเต้น เวินไป๋ยังกลัวว่าเขาจะเป็นลมวูบไปกะทันหัน ผ่านไปพักหนึ่ง เขาก็ชี้นิ้วสั่นๆ ไปที่แท็บเล็ตแล้วถามทุกคน "คนรุ่นใหม่สมัยนี้ ความคิดเปิดกว้างขนาดนี้แล้วเหรอ"

"ใช่ครับอาจารย์ เพราะงั้นอาจารย์ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย" เสี่ยวมั่วทำหน้าไม่ยี่หระ "แถมตอนแรกคนที่ดึงดันจะทำเพลงนี้ก็คืออาจารย์เองไม่ใช่เหรอครับ พออุตส่าห์ทำเสร็จแล้ว ทำไมถึงกลายร่างเป็นเต่าหดหัวไปซะล่ะ"

จริงๆ ช่วงแรกเสี่ยวมั่วก็กังวลเหมือนกัน แต่ตอนนี้พบว่าตัวเองคิดมากไปล้วนๆ ชาวเน็ตแทบจะจับสองนักแสดงนำมาจิ้นเป็นคู่ชิปกันอยู่แล้ว เอาแต่กรี๊ดกร๊าดว่าน่ารัก เขาเชื่อว่าถ้าปล่อยตัวเต็มออกไป ทุกคนต้องคลั่งยิ่งกว่านี้แน่

"เฮ้อ!" ม่ายต้าจินถอนหายใจ "พอแก่ตัวลง ใจก็ยิ่งฝ่อ กลัวจะทำให้ทุกคนพลอยเดือดร้อนน่ะสิ"

เวินไป๋นั่งอยู่ข้างๆ ม่ายต้าจินพอดิบพอดี เขาบีบแขนอีกฝ่ายเบาๆ แล้วพูดว่า "วางใจเถอะครับอาจารย์ มีเรื่องให้เซอร์ไพรส์แน่นอน"

เวินไป๋พูดไม่ผิด มีเรื่องให้เซอร์ไพรส์จริงๆ หลังคลิปถูกปล่อยไป เพียงสองวันยอดวิวก็ทะลุหลักล้าน ในแง่หนึ่งทุกคนต่างสนับสนุนเพลงใหม่ของม่ายต้าจิน อีกด้านก็คอยส่องความหล่อระดับสะกดสายตาของเวินไป๋กับฉู่ฟางโจว และยิ่งไปกว่านั้นคือความอยากรู้อยากเห็นในผลงานแนวชายรักชาย

หลังจากนั้นไม่กี่วัน บัญชีทางการของเหม่ยซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็ปล่อยคลิปออกมาอีกสองตัว ตัวแรกเป็นทีเซอร์ตัดต่อของเอ็มวีความยาวสี่สิบวินาที ส่วนอีกตัวเป็นภาพขณะที่เวินไป๋กำลังอัดเพลง《รักอันเหนื่อยล้า》ในสตูดิโอ ตลอดทั้งคลิปเขาหลับตาร้องเพลงด้วยอารมณ์ลึกซึ้ง ไม่หลุดโน้ตเลยสักวินาทีเดียว แม้คุณภาพเสียงที่บันทึกผ่านมือถือจะมีความเพี้ยนอยู่บ้าง แต่ทักษะการร้องอันยอดเยี่ยมนั้นเห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง จนไม่ส่งผลต่อความคลั่งไคล้ของเหล่าแฟนคลับสายแม่ยกแม้แต่น้อย

"ตัวจริงของเทพบุตรฉันหล่อมากกก!!! รสนิยมการแต่งตัวก็ไม่เป็นสองรองใครเลย!!"

ความจริงวันนั้นเวินไป๋แค่ใส่ชุดลำลองสีขาวเรียบๆ ชุดหนึ่งเท่านั้น แต่ช่วยไม่ได้ที่เขาขายาวแถมตัวสูงนี่นา

"เจ้าชายร้องเพลงได้อินมากเลยนะรู้ไหม!! กรี๊ด!! ใจละลายไปหมดแล้ว!! 【หิวโหย】【หิวโหย】"

"เทพบุตรของฉันหน้าตาดีมาแต่เกิด ผิวพรรณก็ขาวเนียนละเอียดสุดๆ!! อ๊าย! แล้วจะให้พวกเราผู้หญิงมีที่ยืนตรงไหนกันล่ะเนี่ย!! 【ร้องไห้หนักมาก】"

"แอดมินเพจทางการ ฉันจะไปไฟต์กับแก! แน่จริงก็ปล่อยเวอร์ชันเต็มมาสิยะ!! ทำให้อยากแล้วจากไปแบบนี้มันนิสัยไม่ดีนะรู้ไหม!!! 【โกรธ】"

การโปรโมตของเหม่ยซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์รอบนี้ถือว่าเข้าเป้าทีเดียว ทั้งที่เป็นแค่ซิงเกิลของศิลปินหน้าใหม่ เวินไป๋รู้ดีว่าหากไม่มีฉินเฮ่อคอยหนุนหลังอยู่เบื้องบน บริษัทคงไม่ทุ่มเทให้ขนาดนี้ หรือพูดให้ถูกคือ หากไม่มีฉินเฮ่อ เขาคงไม่ได้ก้าวขาเข้ามาในเหม่ยซิงด้วยซ้ำ

คฤหาสน์เขาจิ่งซาน ฉินเฮ่อนั่งอยู่ในห้องหนังสือ กำลังถือแท็บเล็ตดูโพสต์ล่าสุดสองอันที่บริษัทของตัวเองเพิ่งลงไป โดยมีเจี่ยงหลิงยืนอยู่ด้านข้าง

ในคลิป ชายหนุ่มหลับตาร้องเพลงอย่างเปี่ยมอารมณ์ ปอยผมหน้าม้าที่ละเอียดนุ่มตกลงมาปรกดวงตา สันจมูกโด่งเป็นสัน ริมผีปากแดงระเรื่อ ยามร้องถึงท่อนพีค ลำคอเรียวยาวจะเกร็งตึง เผยให้เห็นเสน่ห์อันงดงามราวกับกำลังจะขาดใจ แรงดึงดูดทะลุจอออกมา ทุกครั้งที่ฉินเฮ่อมอง ร่างกายเขาก็คล้ายจะเต้นเร้าอย่างห้ามไม่อยู่

เขาปิดวิดีโอนี้แล้วเปิดอีกตัวขึ้นมา ภาพในคลิปคือชายหนุ่มที่กำลังก้มหน้า สายตาจับจ้องคนที่นอนอยู่บนเตียงอย่างลึกซึ้ง จากนั้นจึงโน้มตัวลงประทับรอยจูบที่มุมปากของอีกฝ่าย ยังไม่ทันที่จูบนั้นจะจบลง ฉินเฮ่อก็ปิดวิดีโอทิ้ง กวาดสายตาอ่านคอมเมนต์สารพัดด้านล่างอย่างหงุดหงิดนิดหน่อย ก่อนจะกดปิดเครื่องแล้วโยนแท็บเล็ตลงบนโต๊ะ

"กำหนดปล่อยอย่างเป็นทางการวันไหน" ฉินเฮ่อถาม

"มะรืนนี้ครับ" เจี่ยงหลิงตอบ "วันนั้นที่ตึกตงเซินมีจัดงานแจกลายเซ็นด้วยครับ"

ฉินเฮ่อเหลือบมองปฏิทินตั้งโต๊ะ มะรืนนี้คือวันที่แปดสิงหาคม ฤกษ์ดีไม่เลว

"บอกลิซ่า วันปล่อยเพลงให้จัดไลฟ์สดด้วย" ฉินเฮ่อสั่ง

"ไลฟ์สดเหรอครับ" เจี่ยงหลิงแปลกใจเล็กน้อย ต้องรู้ไว้ด้วยว่าบัญชีทางการของเหม่ยซิงไม่เคยจัดไลฟ์สดให้ศิลปินคนไหนมาก่อน

"อืม จัดไปเถอะ เขาเป็นศิลปินที่เราจะเน้นผลักดันในไตรมาสหน้า" ฉินเฮ่อกล่าว

"ครับ"

เจี่ยงหลิงอยู่ข้างกายฉินเฮ่อมาหลายปี เข้าใจอารมณ์ที่แปรปรวนของเจ้านายได้ทะลุปรุโปร่งกว่าใคร เขามองออกว่าเวินไป๋คนนี้ไม่เหมือนใคร จึงได้แต่รำพึงในใจ *เวินไป๋เอ๋ยเวินไป๋ มีท่านฉินหนุนหลังแบบนี้ เส้นสายของนายนี่ช่างกว้างขวางกว่าใครเขาจริงๆ!*

วันที่ 8 สิงหาคม เวลา 10.10 น. เหม่ยซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์และเสี่ยวมั่วสตูดิโอพร้อมใจกันโพสต์ประกาศล่าสุด

"ซิงเกิลเดี่ยวแรกของ @เวินไป๋ ประพันธ์เนื้อร้องและทำนองโดย @ม่ายต้าจิน จะเปิดตัวอย่างเป็นทางการในวันที่ 8 สิงหาคม เวลา 09.00 น. โปรดติดตาม!"

ห้านาทีต่อมา ทั้งสองบัญชีก็โพสต์ประกาศที่สองตามมาติดๆ

"ในวันเปิดตัวซิงเกิล แฟนคลับผู้โชคดี 300 ท่านแรกที่ซื้อซิงเกิล สามารถมาร่วมงานแจกลายเซ็นของเวินไป๋ได้ที่ตึกตงเซิน"

ทันทีที่ข้อความทั้งสองถูกเผยแพร่ออกไป โลกออนไลน์ก็ระเบิดความตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง

"กรี๊ดดดด!! ในที่สุดก็จะปล่อยแล้วเหรอเนี่ย? ช่วงเวลารอมันทรมานเกินไปแล้วนะ!!!"

"บอกทีว่ามีขายที่ไหนบ้าง? ฉันจะรีบไปต่อคิวแต่เช้าเลย!!"

"ให้ตายสิ! มะรืนนี้ฉันต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูก ทำไงดีล่ะเนี่ย!! มีสาวใจดีคนไหนรับหิ้วให้ฉันสักแผ่นไหม ฉันจ่ายให้สองเท่าเลย!! 【ร้องไห้โฮ】"

"คุณแม่ลูกอ่อนข้างบนชะตากรรมเดียวกับฉันเลยค่ะ ฮือๆ…"

ขณะเดียวกัน เวยปั๋วของม่ายต้าจินและเสี่ยวมั่วก็กดรีโพสต์ข้อความนี้พร้อมกัน พร้อมพิมพ์แคปชันว่า "ตื่นเต้น รอคอย ทุกคนสู้ไปด้วยกันนะ!"

จากนั้น ม่ายชิงกับหวงน่าก็ทยอยรีโพสต์ข้อความตามมา พร้อมแท็กเวินไป๋ "ขออวยพรล่วงหน้าให้ซิงเกิลเดี่ยวแรกของ @เวินไป๋ ขายดีเป็นเทน้ำเทท่านะคะ ป.ล. น้องชาย เดือนตุลาคมอย่าลืมเคลียร์คิวมาขึ้นคอนเสิร์ตของพี่ด้วยล่ะ!"

หวงน่าก็โพสต์เนื้อหาคล้ายกัน เพียงแต่เปลี่ยนท่อนท้ายเป็น "อย่าลืมนะว่ายังติดเพลงฉันอยู่อีกหนึ่งเพลง!"

เมื่อได้ม่ายชิงกับหวงน่าช่วยแชร์ คนที่รู้จักเวินไป๋ก็ยิ่งทวีจำนวนขึ้นเรื่อยๆ หลายคนที่เดิมทีเป็นแค่ขาจร พอว่างๆ ก็ลองไปค้นคลิปการประกวดคราวก่อนรวมถึงคลิปที่เขาร้องเพลงในห้องอัดมาดู แล้วก็โดนตกอย่างรวดเร็ว ตบเท้าเข้าเป็นสมาชิกในครอบครัวแฟนคลับสายแม่ในที่สุด

หลังจากนั้น ฉู่ฟางโจวกับซุนเจียเจียก็ร่วมรีโพสต์เวยปั๋วด้วย นอกจากจะอวยพรให้ขายดีแล้วยังไม่ลืมทิ้งท้าย ป.ล. ไว้ว่า ผม/ฉันมีไปร่วมเป็นนักแสดงรับเชิญในเอ็มวีด้วยนะ

ภายในห้องทำงานของผู้อำนวยการฝ่ายเหม่ยซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ลิซ่านั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานด้วยสีหน้ามืดมน ฝั่งตรงข้ามของเธอคือหวงเวย

"นึกไม่ถึงเลยว่าเวินไป๋จะมีน้ำยาขนาดนี้ แค่แข่งเวทีคัดเลือกครั้งเดียว กลับจุดกระแสได้ใหญ่โตปานนี้" ลิซ่ากัดฟันกรอด

หวงเวยเงยหน้ามองเธอแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร

อันที่จริงลิซ่าก็แค่ความอิจฉาบังตา เวินไป๋ได้รับแรงสนับสนุนจากรุ่นพี่ในวงการเพลงก็จริง แต่มันก็ยังห่างไกลจากคำว่า 'กระแสใหญ่โตในวงการบันเทิง' อย่างที่เธอพูดถึงอยู่หลายขุม

"พี่ลิซ่า ทำใจให้สบายเถอะค่ะ ยังไงตอนนี้เวินไป๋ก็เป็นเด็กในสังกัดเหม่ยซิงของเราแล้ว พวกเราไม่จำเป็นต้องไปงัดข้อกับท่านฉินหรอก" หวงเวยเกลี้ยกล่อม "อีกอย่าง ท่านฉินดันคนมาตั้งเท่าไร มีใครอยู่ได้ยาวบ้างล่ะคะ"

คำว่าดันที่หวงเวยพูด ย่อมไม่ได้หมายถึงแค่การผลักดันเรื่องงานทั่วไป

"เธอจะไปรู้อะไร!" ลิซ่าตวาดแหว "เธอเคยเห็นท่านฉินใส่ใจใครขนาดนี้มาก่อนไหม ตอนที่เฉิงเทาหลินเป็นคนโปรดขนาดนั้น ท่านฉินก็แค่ซื้อบ้านข้างนอกให้หลังหนึ่ง ไม่เคยให้เหยียบเข้าไปค้างคืนที่คฤหาสน์เลยสักครั้ง แต่เวินไป๋คนนี้ ไปนอนค้างที่คฤหาสน์มาไม่รู้กี่รอบแล้ว!"

ยิ่งพูดยิ่งเดือดดาล ส่วนหวงเวยได้แต่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

"พี่ลิซ่า พี่จะบอกว่า… ท่านฉินเอาจริงเหรอคะ" สายตาที่เธอมองลิซ่าแปรเปลี่ยนเป็นความเห็นอกเห็นใจขึ้นมาทันที

เรื่องที่ลิซ่าหลงรักฉินเฮ่อ ระดับผู้บริหารในเหม่ยซิงต่างพอจะระแคะระคายกันบ้าง ในฐานะคนสนิทของลิซ่า หวงเวยย่อมรู้ลึกกว่าคนอื่น ย้อนกลับไปตอนนั้นลิซ่ายอมเข้ามาร่วมงานกับเหม่ยซิงก็เพื่อฉินเฮ่อ จนสร้างความรุ่งโรจน์ให้เหม่ยซิงได้อย่างทุกวันนี้ เธอรักฉินเฮ่อ แต่ติดตรงที่ฉินเฮ่อยุ่งแต่กับผู้ชาย ไม่เคยแม้แต่จะชายตามองผู้หญิง ข้างกายฉินเฮ่อมีดาราชายหน้าใหม่ผลัดเปลี่ยนเวียนหน้าเข้ามาเสมอ ทว่ากลับไม่เคยมีที่ทางสำหรับเธอเลย ลิซ่าคิดเสมอว่าเขาแค่ยังเล่นไม่พอ คนที่มีฐานะตำแหน่งระดับเขา อย่างไรเสียก็ต้องมีผู้หญิงสักคนมาคลอดทายาทสืบสกุลให้ ถึงเวลานั้นโอกาสของเธอก็จะมาถึง เธอจึงยอมเฝ้ารอ แต่เธอคาดไม่ถึงว่า โอกาสที่หวังไว้ยังไม่ทันมา กลับมีเวินไป๋โผล่พรวดเข้ามาแทน สัญชาตญาณของผู้หญิงบอกเธอว่า เวินไป๋คนนี้ไม่เหมือนทุกคนที่ผ่านมา ไม่เหมือนเลยสักนิด

"หึ ฉันไม่มีวันยอมให้เขาสมหวังหรอก" ใบหน้าสะสวยของลิซ่าบิดเบี้ยวด้วยความริษยา หวงเวยมองแล้วใจคอไม่ดี แต่ก็ไม่รู้จะเอ่ยปากปลอบอย่างไร

วันที่แปดสิงหาคม เวลาเก้านาฬิกาตรง ซิงเกิลแรกของเวินไป๋วางจำหน่ายทั่วทุกแห่ง

เนื่องจากมีการเปิดสั่งจองทางออนไลน์ล่วงหน้าไว้แล้ว จำนวนที่กระจายตามหน้าร้านจึงมีไม่มากนัก ทางต้นสังกัดเองก็เผื่อใจไว้ว่าหากยอดซื้อหน้าร้านมีน้อยจนต้องคอยตามเก็บคืน มันจะดูน่าขายหน้าเปล่าๆ

ทว่าไม่มีใครคาดคิดว่า หน้าร้านซีดีและร้านหนังสือขนาดใหญ่แทบทุกแห่งในกรุงจิงซื่อ จะมีแถวยาวเหยียดมาปักหลักรอตั้งแต่เช้าตรู่ พอสอบถามดูก็พบว่า หลายคนสั่งซื้อทางออนไลน์ล่วงหน้าไปแล้ว แต่ที่มารุมแย่งซื้อหน้าร้านตอนนี้ก็เพราะอยากจะมายลโฉมเทพบุตรตัวจริง อยากได้ลายเซ็น อยากจับมืออะไรทำนองนั้น แค่คิดก็ฟินจนแทบจะทนไม่ไหวแล้วไม่ใช่เหรอ!

เวินไป๋นั่งหลับตาพักผ่อนอยู่บนรถของโจวฉี

"เมื่อคืนไม่ได้นอนหรือไง" รถจอดติดไฟแดงตรงสี่แยก โจวฉีหันไปมองเวินไป๋แวบหนึ่ง

"อืม ตื่นเต้นไปหน่อย นอนไม่หลับ" เวินไป๋ตอบเรียบๆ

"เหอะ ผีสิจะเชื่อแก!" โจวฉีกลอกตาใส่เขา

เวินไป๋ยิ้มบางๆ ไม่ได้ต่อปากต่อคำ

ในสายตาของโจวฉี เขาเป็นคนสุขุมเยือกเย็นเสมอ คำว่าตื่นเต้นไม่มีทางเฉียดเข้าใกล้ตัวเขาได้เลย ทว่าครั้งนี้โจวฉีกลับมองผิดไปถนัด เมื่อคืนเขาตื่นเต้นจนข่มตานอนไม่หลับจริงๆ นั่นแหละ ต้องเข้าใจก่อนว่าซิงเกิลนี้เป็นผลงานเพลงชิ้นแรกนับตั้งแต่เขาใช้ชีวิตมาสองชาติภพ มีหรือจะไม่ดีใจ ทว่าในความดีใจก็แฝงไปด้วยความประหม่า ถ้าคนไม่ชอบขึ้นมาจะทำอย่างไร ถ้าขายไม่ออกจะทำอย่างไร สารพัดความคิดตีกันวุ่นวาย คิดไปคิดมารู้ตัวอีกทีฟ้าก็สางเสียแล้ว

สัญญาณไฟเปลี่ยนเป็นสีเขียว รถเริ่มเคลื่อนตัวออกไปอีกครั้ง จู่ๆ โจวฉีก็เอ่ยขึ้นว่า "เวินไป๋ นายเชื่อใจฉันไหม"

"หือ" น้ำเสียงจริงจังของโจวฉีทำให้เวินไป๋แปลกใจ เขาลืมตาขึ้น "ทำไมถามแบบนั้น"

"ฉันไม่ได้จะสอดรู้สอดเห็นหรอกนะ แต่ในฐานะผู้จัดการ ฉันก็หวังว่าจะคอยรับแรงกระแทกแทนนายได้ทุกที่ทุกเวลา ไม่อยากให้ถึงวันที่สื่อประโคมข่าวอะไรออกมาจนตั้งตัวไม่ทัน โดยที่ฉันไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง" โจวฉีเม้มปาก "นายเข้าใจความหมายของฉันใช่ไหม"

"นายอยากถามอะไรกันแน่ อย่ามัวอ้ำอึ้งอยู่เลย" เวินไป๋ว่า

"ก็ได้ งั้นฉันถามตรงๆ เลยนะ" โจวฉีสูดหายใจเข้าลึก เอ่ยว่า "นาย… โดนใครเลี้ยงดูอยู่ใช่ไหม"