บทที่ 438 ความห่วงใยของพี่รอง

อวี๋หว่านเอ๋อร์ได้ยินดังนั้น แววตาก็ฉายประกายเข้าใจทันที “ฝีมือโร่วจ้งกับพวกมันเหรอคะ?”

“ใช่แล้ว” อวี๋เจิ้งเฟิงพยักหน้า “หลังจากจับกุมสายลับคนนั้นได้ จากการสอบสวนเบื้องต้นทางเบื้องบนก็คาดว่าเขาน่าจะมีพรรคพวกที่คอยรับช่วงต่อซ่อนตัวอยู่ในเมือง แต่เมืองนี้จะว่าใหญ่ก็ไม่เชิง จะว่าเล็กก็ไม่ใช่ คนแปลกหน้าเข้าออกขวักไขว่ ถ้าตรวจค้นตามขั้นตอนปกติคงต้องใช้เวลา แถมถ้าเอิกเกริกเกินไปก็กลัวจะแหวกหญ้าให้งูตื่น”

“ระหว่างที่กำลังปรึกษาหารือกันอยู่นั่นเอง หัวหน้าสถานีหลี่จากสถานีตำรวจในเมืองก็เสนอขึ้นมาว่า ให้ลองใช้พวกหมาแมวที่สถานี ‘เลี้ยง’ ไว้ช่วยหาเบาะแสก่อนดูไหม”