บทที่ 70 เซี่ยหวยอันมาแล้ว

ความสงสัยมากมายถาโถมเข้ามาในใจอวี๋หว่านเอ๋อร์ แต่ยามนี้มีเรื่องที่สำคัญกว่านั้นกดทับหัวใจเธอไว้ เธอจึงไม่มีเวลามาคิดให้ละเอียดถ้วนถี่ "ผู้การเซี่ย คุณมาพอดีเลยค่ะ! สหายตำรวจฉินปั๋วเหวินกำลังตกอยู่ในอันตราย! ตู้ผิงกำลังจะฆ่าปิดปากเขา!"

"ปั๋วเหวินตกอยู่ในอันตราย?!"

แววตาของเซี่ยหวยอันคมกริบขึ้นในทันที เฟิงเจี้ยนกั๋วก็รีบผลักประตูลงจากรถ สีหน้าเคร่งเครียด

"รีบขึ้นรถ เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น เขาอยู่ที่ไหน? ผมจะไปส่งคุณเอง!"

เซี่ยหวยอันถามย้ำ น้ำเสียงไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ

อวี๋หว่านเอ๋อร์กอดโร่วจ้งขึ้นรถ "ไปที่เตาเผาอิฐร้างทางทิศตะวันตกของเมืองค่ะ!"

เฟิงเจี้ยนกั๋วพยักหน้าแล้วออกรถ

ระหว่างทาง เธออธิบายเรื่องราวทั้งหมดให้เขาฟังคร่าวๆ ก่อนจะทิ้งท้ายว่า "หยวนชิง ลูกสาวของผู้จัดการหยวนเสี่ยงชีวิตส่งข่าวมาบอกฉันค่ะ!"

อวี๋หว่านเอ๋อร์พูดด้วยความเร็วสูง "ตู้ผิงสืบจนเจอที่ซ่อนตัวของสหายตำรวจฉินแล้วค่ะ อยู่ที่เตาเผาอิฐร้างทางทิศตะวันตกของเมือง! พวกมันตั้งใจจะลงมือคืนนี้เลย! สหายตำรวจฉินน่าจะไปคุ้มครองผู้หญิงที่ชื่อจางหง พวกเขาอาจจะอยู่ด้วยกันค่ะ!"

…

เตาเผาอิฐร้างทางทิศตะวันตกของเมือง

ฉินปั๋วเหวินเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบท่ามกลางซากปรักหักพัง

สองมือกำปืนประจำกายแน่น

กว่าเขาจะหาจุดซ่อนตัวอันห่างไกลนี้เจอ ก็ต้องฝ่าฟันมาไม่น้อย

เป้าหมายของเขาชัดเจน คือการค้นหาและคุ้มครองจางหง หรือก็คือผู้หญิงที่ให้ความร่วมมือในการถ่ายรูปคนนั้น เพื่อเอาคำให้การสำคัญของเธอมามัดตัวตู้ผิง

ทว่าเมื่อเขาค้นหาอย่างระมัดระวังจนมาถึงมุมที่ค่อนข้างลับตาในส่วนลึกของเตาเผา กลิ่นอายไม่ชอบมาพากลอย่างรุนแรงก็ถาโถมเข้าใส่เขาในทันที

กลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งในพื้นที่ปิดตายแห่งนี้ฉุนกึกจนน่าสะอิดสะเอียน!

พอกวาดสายตามอง พื้นดินก็เต็มไปด้วยร่องรอยของการต่อสู้!

เศษผ้าที่ถูกฉีกขาดตกกระจัดกระจายอยู่ข้างรอยลาก

นั่นคือเสื้อผ้าของจางหงแน่!

ฉินปั๋วเหวินนั่งยองลง ปลายนิ้วสัมผัสสีแดงคล้ำที่เหนียวเหนอะหนะ แววตาเคร่งขรึมลงในทันที

เขาเร่งรีบมาแล้ว แต่ก็ยังมาช้าไปก้าวหนึ่ง!

จางหงถูกทำร้ายอย่างรุนแรง โอกาสรอดคงริบหรี่!

อีกอย่างคืออีกฝ่ายเคลื่อนไหวรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมาก พวกมันจัดการลากตัวคนหรือศพออกไปจัดการแล้ว!

"บ้าเอ๊ย!" ฉินปั๋วเหวินชกกำแพงอิฐหนึ่งทีจนเลือดซึมออกมาจากข้อต่อกระดูกนิ้วมือ ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกพ่ายแพ้

พยานปากสำคัญหายไปแล้ว!

ภารกิจเข้าสู่ทางตัน!

ความโหดเหี้ยมและประสิทธิภาพของตู้ผิงนั้นเกินกว่าที่เขาประเมินไว้มาก!

ทันใดนั้น!

"ฉึก!"

เสียงแหวกอากาศแหลมคมดังขึ้นเกือบจะเฉียดผ่านหลังคอของเขาไป มันปักเข้าที่กำแพงอิฐด้านข้างอย่างแรง!

โดนซุ่มโจมตีแล้ว!

ฉินปั๋วเหวินรู้สึกตัวในทันที ร่างกายพุ่งตัวและกลิ้งไปทางด้านข้างอย่างรวดเร็วราวกับเสือดาว!

"ปัง! ปัง! ปัง!"

เกือบจะในเวลาเดียวกันกับที่เขาเคลื่อนไหว เสียงปืนทุ้มต่ำก็ดังสนั่นไปทั่วเตาเผาอิฐที่ว่างเปล่า!

กระสุนพุ่งผ่านตำแหน่งที่เขาเคยซ่อนตัวอยู่ก่อนหน้านี้ ทำให้ฝุ่นอิฐฟุ้งกระจาย!

ชายสามคนในชุดทำงานทั่วไปแต่แววตาดุดันราวกับหมาป่าพุ่งตัวออกมาจากหลังกำแพงที่พังทลายในจุดต่างๆ

…

รถจี๊ปกระเด้งกระดอนไปมาบนถนนขรุขระอย่างบ้าคลั่ง เฟิงเจี้ยนกั๋วเหยียบคันเร่งจนมิด เครื่องยนต์เก่าคร่ำส่งเสียงคำรามลั่น

เหลืออีกไม่ถึงครึ่งลี้ก็จะถึงทางแยกที่มีต้นตั๊กแตนแก่ๆ ต้นนั้นแล้ว!

"อยู่ข้างหน้านั่น!"

สิ้นเสียงของอวี๋หว่านเอ๋อร์

"ปัง!"

เสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด!

ยางล้อหน้าด้านขวาระเบิดดังปังทันทีที่เสียงปืนสิ้นสุดลง!

รถเอียงวูบไปด้านหนึ่งและกระแทกอย่างแรง!

"จับให้แน่น!"

เฟิงเจี้ยนกั๋วอาศัยทักษะการขับขี่ที่ยอดเยี่ยมประคองพวงมาลัยไว้อย่างมั่นคง แล้วเหยียบเบรกจนมิด ฝืนหยุดรถจี๊ปที่กำลังเสียการควบคุมบนถนนขรุขระให้จอดสนิท!

ตัวรถพลิกตะแคง ฝุ่นควันตลบอบอวล

นี่ไม่ใช่อุบัติเหตุแน่นอน! เป็นแผนฆาตกรรมที่วางไว้เป็นอย่างดี!

ฝุ่นจากการกระแทกยังไม่ทันจางหายไป!

เงาดำห้าสายพุ่งออกมาจากพงหญ้ารกและเนินดินเตี้ยๆ สองข้างทาง!

พวกมันเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและแบ่งหน้าที่กันชัดเจน:

สองคนถือมีดอีโต้ขนาดใหญ่ที่สะท้อนแสงเย็นเยียบ พุ่งตรงไปที่ประตูฝั่งคนขับและฝั่งข้างคนขับ!

คนหนึ่งถือปืนลูกซองแฝดที่มีอานุภาพทำลายล้างสูง ปากกระบอกปืนสีดำสนิทเล็งมาที่ตัวรถ!

ส่วนอีกสองคนมีเป้าหมายชัดเจนมาก นั่นคืออวี๋หว่านเอ๋อร์ที่อยู่เบาะหลัง!

พวกมันถือแท่งเหล็กและกระสอบ แววตาดุร้ายและโลภมาก พร้อมกับตะโกนว่า:

"จับผู้หญิงคนนั้นที่เบาะหลัง! หาตัวกล้อง! จะเป็นหรือตายก็ช่าง!"

ชายหัวหน้าที่มีรอยแผลเป็นบนใบหน้าสั่งเสียงเข้ม

"ล็อกประตูรถให้ดี! หมอบลง!" เซี่ยหวยอันตอบสนองในทันที เขาชักปืนพกประจำกายออกมา

เสียงคำสั่งและเสียงปืนดังสนั่นขึ้นพร้อมกัน!

อวี๋หว่านเอ๋อร์กอดโร่วจ้งแน่นแล้วหมอบลง

พลังพิเศษของเธออยู่ที่การสื่อสารและการรักษา ไม่ใช่สายต่อสู้

ตอนนี้อีกฝ่ายมีทั้งปืนและมีด การปะทะกันตรงๆ เธอคงเสียเปรียบ

ที่สำคัญกว่านั้นคือ เซี่ยหวยอันและเฟิงเจี้ยนกั๋วได้โต้กลับอย่างเด็ดขาดและคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมดแล้ว

สิ่งที่เธอควรทำที่สุดตอนนี้คือเชื่อใจความเป็นมืออาชีพของพวกเขา ไม่บุ่มบ่ามกระทำการใดๆ จนเผยความลับของตัวเอง และเก็บไพ่ตายเอาไว้

"ปัง! ปัง!" เสียงปืนดังขึ้นสองนัดอย่างรวดเร็วและเด็ดขาด!

สองคนที่พุ่งเข้าหาประตูฝั่งคนขับและฝั่งข้างคนขับร้องลั่นและล้มลงไปพร้อมกัน!

กระสุนของเซี่ยหวยอันเจาะทะลุต้นขาของพวกมันอย่างแม่นยำ ทำให้สูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปในทันที!

เฟิงเจี้ยนกั๋วก็ตอบสนองรวดเร็วไม่แพ้กัน ในจังหวะเดียวกับที่เซี่ยหวยอันลั่นไก ปากกระบอกปืนของเขาก็โผล่ออกมาจากหน้าต่างฝั่งคนขับแล้ว!

"ปัง!" นัดที่สาม!

คนร้ายที่ถือปืนลูกซองเพิ่งจะหันปากกระบอกปืนมาทางเฟิงเจี้ยนกั๋ว หัวไหล่ก็ระเบิดออกเป็นก้อนเลือดทันที ปืนลูกซองหลุดมือกระเด็นออกไป!

ชายหน้าแผลเป็นเห็นเซี่ยหวยอันกับเฟิงเจี้ยนกั๋วเก่งกาจและดุดันถึงเพียงนี้ จัดการพวกพ้องไปสามคนในพริบตา แววตาก็ฉายประกายโหดเหี้ยมออกมา

เขาทนความเจ็บปวด ชักปืนพกอีกกระบอกออกจากเอวด้วยมือซ้าย ปากกระบอกปืนยกขึ้นเล็งไปที่เซี่ยหวยอันที่เพิ่งถีบประตูรถเปิดออก!

"ไปตายซะ!" ชายหน้าแผลเป็นคำรามลั่นแล้วลั่นไก!

"ปัง!"

ปฏิกิริยาของเซี่ยหวยอันเร็วดุจปีศาจ!

อาศัยแรงจากการถีบประตูรถและลงสู่พื้น ร่างกายสไลด์ไปด้านข้างด้านหลังอย่างรวดเร็วราวกับปลาไหล! พร้อมกับลั่นไกสวนกลับไป!

กระสุนของชายหน้าแผลเป็นพุ่งผ่านอากาศร้อนระอุ เฉียดหลังคารถไป!

กระสุนที่เซี่ยหวยอันยิงออกไปกลับเจาะเข้าที่มือของชายหน้าแผลเป็นอย่างแม่นยำ

"อ๊าก!" ชายหน้าแผลเป็นร้องลั่น

เขาสัญชาตญาณถอยหลังกรูไปหนึ่งก้าว

เขารู้ว่าครั้งนี้เจอของแข็งเข้าให้แล้ว ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของทหารสองคนนี้แน่

ภารกิจล้มเหลว ต้องรีบตัดไฟแต่ต้นลม!

ที่สำคัญที่สุดคือ ห้ามเหลือใครรอดไปตกอยู่ในมือของอีกฝ่าย!

แววตาโหดเหี้ยมฉายวาบ

ขณะที่ถอย ปากกระบอกปืนไม่ได้เล็งไปที่เซี่ยหวยอัน แต่กลับหันไปเล็งที่พวกพ้องที่กำลังนอนครวญครางด้วยความเจ็บปวดอยู่บนพื้น!

"พวกแกจะรอดไปไม่ได้!!" เสียงของชายหน้าแผลเป็นแหบพร่าและเย็นชา ก่อนจะลั่นไกอย่างเด็ดขาด!

"ปัง! ปัง!"

กระสุนเจาะทะลุขมับของคนร้ายที่บาดเจ็บสองคนในระยะประชิด!

เลือดและสมองกระเด็นออกมาทันที!

คนพวกนั้นยังไม่ทันส่งเสียงร้องแม้แต่แอะเดียว ก็สิ้นใจตายคาที่!

การสังหารโหดที่เกิดขึ้นกะทันหันนี้ทำเอาทุกคนตกตะลึง!

"พี่อัน!" เฟิงเจี้ยนกั๋วคำรามด้วยความโกรธแค้น ปืนของเขาที่เดิมกดดันคนร้ายที่จะพุ่งไปที่เบาะหลัง หันไปหาชายหน้าแผลเป็นในทันที!

"ไอ้สี่! เก็บไอ้สามที่เจ็บอยู่ด้วย!"

ชายหน้าแผลเป็นหมายถึงคนร้ายที่ถูกเฟิงเจี้ยนกั๋วทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัส!

คนร้ายที่หน้าตาเละเทะคนนั้นได้ยินคำสั่ง แววตาสั่นไหวด้วยความลังเลครู่หนึ่ง แต่ก็ถูกแทนที่ด้วยความกลัวและความโหดเหี้ยมอย่างรวดเร็ว

เขาทนความเจ็บปวด ดึงมีดสั้นออกมาจากเอว แล้วคลานโซเซพุ่งเข้าใส่พวกพ้องที่ไร้ทางสู้!

"ไม่…ไม่นะ! พี่แผลเป็น! ไอ้สี่! ไว้ชี…"

ไอ้สามเบิกตากว้างด้วยความหวาดกลัว เสียงร้องขอชีวิตดับวูบลง!

"ฉึก!"

มีดสั้นปักเข้าที่หน้าอกของไอ้สามอย่างแรง!

เลือดอุ่นๆ กระเด็นเต็มหน้าไอ้สี่ แววตาของมันเหม่อลอยและบ้าคลั่ง

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพียงชั่วพริบตาเดียว!

การกวาดล้างกันเองอย่างโหดเหี้ยมของพวกคนร้ายรวดเร็วจนน่าสะพรึงกลัว!

"ไอ้เลวเอ๊ย!" เซี่ยหวยอันไม่คิดเลยว่าอีกฝ่ายจะบ้าคลั่งถึงขนาดนี้!

เขาเล็งปืนเตรียมจะขัดขวาง แต่มุมยิงถูกตัวรถบังอยู่!

เฟิงเจี้ยนกั๋วก็ตะโกนลั่นและยิงปืนไปเช่นกัน แต่สายไปแล้ว!

ไอ้สามล้มลงไปนอนจมกองเลือด ดูท่าจะไม่รอดแล้ว!

"ไป!" ชายหน้าแผลเป็นในหลุมดินคำรามสั่งเป็นครั้งสุดท้าย

ก่อนไปไม่ลืมหันมายิงสะเปะสะปะไปทางเซี่ยหวยอันและเฟิงเจี้ยนกั๋วสองนัดเพื่อกดดัน!

เมื่อได้ยินสัญญาณ ไอ้สี่ก็ไม่สนอะไรอีกแล้ว

มันคลานหนีไปคนละทางกับชายหน้าแผลเป็น มุดเข้าไปในพงหญ้ารกและหลังเนินดินอย่างบ้าคลั่ง ร่างหายลับไปอย่างรวดเร็ว

"แม่เอ๊ย!" เฟิงเจี้ยนกั๋วสบถลั่น ยกปืนขึ้นคิดจะตามไป แต่ท้องฟ้ามืดมิดและภูมิประเทศซับซ้อน เป้าหมายแยกย้ายกันหนีไปหมดแล้ว

"ไม่ต้องตาม!" เซี่ยหวยอันตะโกนสั่ง เสียงเต็มไปด้วยความโกรธที่ถูกกดทับและความเย็นชา

กลิ่นคาวเลือดที่หนาแน่นและกลิ่นอายของความตายชวนให้อึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก

เพียงแค่สิบกว่าวินาทีเท่านั้น! การต่อสู้เริ่มและจบลง!

คนร้ายห้าคน ถูกฆ่าปิดปากสามคน หนีไปได้สองคน!

รถจี๊ปขวางอยู่กลางถนน ตัวรถเต็มไปด้วยรอยกระสุนและรอยฟัน ยางหน้าขวาแบนราบ สภาพรอบๆ เละเทะราวกับสนามรบ

เซี่ยหวยอันยืนนิ่งอยู่กับที่ แววตาเย็นชาดุจสระน้ำลึก

ความโหดเหี้ยมต่อพวกเดียวกันเองและการตัดสินใจฆ่าปิดปากของศัตรูเหนือความคาดหมายของเขา

ยิ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงความเหี้ยมโหดของศัตรูและสถานการณ์ที่เตาเผาอิฐที่กำลังอยู่ในอันตรายขั้นสุด!

เขารีบหันไปมองอวี๋หว่านเอ๋อร์ "สหายหว่านเอ๋อร์? บาดเจ็บตรงไหนไหม?"

อวี๋หว่านเอ๋อร์กอดโร่วจ้งแล้วส่ายหน้า "ฉันไม่เป็นไรค่ะ"

"ไม่เป็นไรก็ดีแล้ว!" เซี่ยหวยอันไม่พูดพร่ำทำเพลง ตอนนี้ทุกวินาทีมีความหมายต่อความเป็นความตายของฉินปั๋วเหวิน!

"เจี้ยนกั๋ว! รถ!"

"พี่อัน! เปลี่ยนยางอะไหล่เสร็จแล้ว! พร้อมครับ!"

เฟิงเจี้ยนกั๋วเองก็ถูกเหตุการณ์เมื่อครู่ปลุกเร้าจนโกรธจัด แต่การเคลื่อนไหวกลับรวดเร็วกว่าเดิม เขาจัดการขั้นตอนสุดท้ายเสร็จแล้วกระโดดขึ้นนั่งฝั่งคนขับ

"ขึ้นรถ!"

เซี่ยหวยอันดึงประตูรถเปิดออก

อวี๋หว่านเอ๋อร์กอดโร่วจ้งแล้วรีบมุดเข้าไปที่เบาะหลัง

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง