บทที่ 78 เสิ่นเว่ยรับสารภาพ

ขณะที่กำลังพูดคุยกันอยู่ ไฟที่ลานด้านหน้าก็ดับลงเกือบหมดแล้ว

ตู้ผิงเดินตามเหล่าตำรวจที่มาช่วยกันดับไฟมายังลานด้านหลัง พอเห็นสภาพภายในคลังสินค้า สีหน้าเขาก็ซีดเผือดลงทันที

โดยเฉพาะพอเห็นพี่แผลเป็นถูกกดตัวอยู่กับพื้น ขาของเขาก็สั่นพับๆ อย่างเห็นได้ชัด

"รองหัวหน้าสถานีตู้" หลี่หมิงฮุยจ้องมองเขา "คนพวกนี้ คุณคงรู้จักสินะ?"

"ผม… ผมไม่รู้จัก…" ตู้ผิงพยายามทำใจดีสู้เสือ "พวกอันธพาลมาจากไหนกันเนี่ย? ถึงกล้ามาบุกสถานีตำรวจ!"

"ไม่รู้จักงั้นเหรอ?" เซี่ยหวยอันเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าพี่แผลเป็น "ถ้างั้นแกบอกเขามาซิ ว่าใครเป็นคนสั่งให้แกมาเผาคลังสินค้า?"

พี่แผลเป็นก้มหน้าลง ไม่ยอมพูดอะไร

จังหวะนั้นเอง เสิ่นเว่ยที่ยืนอยู่ตรงขอบกลุ่มคนมาตลอดก็ค่อยๆ ก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว

ท่าทางของเขาเชื่องช้ามาก ราวกับกำลังแบกภาระหนักอึ้งเอาไว้

ใบหน้าซีดเซียวราวกับคนป่วย ริมฝีปากสั่นเทาโดยไม่อาจควบคุมได้

"หัวหน้าสถานีหลี่…" เสียงของเสิ่นเว่ยแหบพร่าอย่างยิ่ง "อย่า… อย่าไปบีบคั้นเขาเลยครับ"

สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่เขาในทันที

แววตาของตู้ผิงผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับมาตึงเครียด เขาจ้องมองเสิ่นเว่ยด้วยสายตาที่คนอื่นไม่เข้าใจ แต่เสิ่นเว่ยรู้ความหมายดี

เสิ่นเว่ยเบือนสายตาหลบตู้ผิง

เขาก้มหน้าลง มองดูรองเท้าผ้าใบของตัวเองที่เปรอะเปื้อนไปด้วยดินโคลน

"ผมเองครับ" เขาเอ่ย เสียงเบาหวิวราวกับจะขาดหายไป "พี่แผลเป็นกับพรรคพวก… ผมเป็นคนจ้างมาเอง"

ฉินปั๋วเหวินหันขวับทันควัน "เสิ่นเว่ย! นายพูดเพ้อเจ้ออะไร!"

"ผมไม่ได้พูดเพ้อเจ้อครับ" เสิ่นเว่ยเงยหน้าขึ้น ขอบตาสีแดงก่ำ "ไฟที่ลานด้านหน้า ผมเป็นคนสั่งให้จุดเอง ผมให้คนสาดน้ำมันก๊าดไว้ใต้หน้าต่างห้องเก็บศพ แล้วก็โยนก้นบุหรี่ลงไป"

เขาหันไปมองหลี่หมิงฮุย "หัวหน้าสถานีครับ ผมยอมรับ ผมยอมรับทุกอย่าง"

หลี่หมิงฮุยทำหน้านิ่งขรึม "เสิ่นเว่ย นายรู้ตัวไหมว่าถ้าสารภาพเรื่องนี้ นายจะต้องติดคุกนะ?"

"ผมรู้ครับ" เสิ่นเว่ยตอบเสียงเบา "ผมยอมรับ"

ลานสถานีตกอยู่ในความเงียบงัน

ฉินปั๋วเหวินมองเสิ่นเว่ย สลับกับมองตู้ผิง แล้วเอ่ยถาม "เสิ่นเว่ย นายบอกว่านายเป็นคนจุดไฟ แล้วน้ำมันก๊าดไปเอามาจากไหน?"

"ซื้อมาจากสหกรณ์…"

"ซื้อเมื่อไหร่? ใครเป็นคนออกใบเสร็จ?"

เสิ่นเว่ยตอบไม่ได้ เหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก

ตู้ผิงรีบแทรกขึ้น "ฉินปั๋วเหวิน เสิ่นเว่ยรับสารภาพแล้ว นายจะซักไซ้อะไรนักหนา? ตอนนี้ควรจะขังไอ้คนวางเพลิงนี่ไว้ก่อน!"

ฉินปั๋วเหวินไม่สนใจตู้ผิง ถามเสิ่นเว่ยต่อ "นายจ้างพี่แผลเป็นไปกี่เงิน?"

"สอง… สองร้อยหยวนครับ"

"แล้วเงินล่ะ?"

"ให้ไปแล้ว…"

เซี่ยหวยอันหันไปมองพี่แผลเป็น "พี่แผลเป็น เงินที่เสิ่นเว่ยให้คุณน่ะ เป็นแบบไหน?"

พี่แผลเป็นอึกอัก "ก็… แบงก์สิบ ห่อด้วยหนังสือพิมพ์…"

"แบงก์สิบกี่ใบ?"

"ยี่สิบใบ"

"หนังสือพิมพ์ฉบับวันที่เท่าไหร่?"

พี่แผลเป็นชะงัก ตอบไม่ได้

หลี่หมิงฮุยเข้าใจสถานการณ์ทันที คำให้การของเสิ่นเว่ยกับพี่แผลเป็นไม่ตรงกัน

เขาสบัดมือ "พอที ไม่ต้องพูดแล้ว ฉินปั๋วเหวิน เอาตัวเสิ่นเว่ยกับพี่แผลเป็นไปขังแยกกัน รองหัวหน้าตู้…"

ตู้ผิงใจกระตุกวูบ "หัวหน้าสถานีหลี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมนะครับ!"

"จะเกี่ยวหรือไม่เกี่ยว สืบสวนดูก็รู้" หลี่หมิงฮุยกล่าวเสียงเคร่งขรึม "คุณเป็นรองหัวหน้าสถานี เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้ในสถานี คุณต้องให้ความร่วมมือในการสืบสวน ไปกันเถอะ"

หลี่หมิงฮุยพาตู้ผิงเข้าไปในห้องทำงานว่างห้องหนึ่ง แล้วปิดประตู

"ตู้ผิง เรามาพูดกันตรงๆ ดีกว่า" หลี่หมิงฮุยนั่งลงแล้วพูด "ทำไมเสิ่นเว่ยถึงต้องมารับผิดแทนคุณ?"

ตู้ผิงแสร้งทำเป็นไขสือ "หัวหน้าสถานีหลี่ คุณพูดเรื่องอะไร? เสิ่นเว่ยเขารับสารภาพเอง…"

"เขารับสารภาพก็ส่วนเขารับสารภาพ" หลี่หมิงฮุยจ้องตู้ผิง "แต่ผมไม่เชื่อ คนในรูปถ่ายคือคุณ หญิงตายคนนั้นก็มีความเกี่ยวข้องกับคุณ ตอนนี้มีคนพยายามเผาศพ แล้วเสิ่นเว่ยก็โผล่มาขอรับผิดแทนกะทันหัน ในโลกนี้จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้เชียวหรือ?"

ตู้ผิงเงียบไป

"ไม่พูดก็ได้" หลี่หมิงฮุยลุกขึ้น "นับจากนี้ไป คุณต้องไปอยู่ที่ห้องคุมขัง รอจนกว่าผลการสืบสวนจะออกมา แล้วเราค่อยว่ากัน"

ตู้ผิงร้อนรน "คุณกำลังกักขังผม? ข้อหาอะไร? มีหลักฐานหรือไง?"

"ไม่ใช่การกักขัง แต่เป็นการให้คุณให้ความร่วมมือในการสืบสวน" หลี่หมิงฮุยเดินไปที่ประตู "ก่อนที่เรื่องทุกอย่างจะกระจ่าง คุณห้ามติดต่อคนภายนอก นี่คือกฎ"

สีหน้าของตู้ผิงดำทะมึน

เขาเข้าใจแล้วว่าหลี่หมิงฮุยกำลังใช้ระเบียบขั้นตอนมาเล่นงานเขา

แม้จะยังไม่มีหลักฐานเอาผิดเขา แต่ก็สามารถกักตัวเขาไว้ได้ในนามของการ "ให้ความร่วมมือในการสืบสวน"

หลี่หมิงฮุยพูดจบก็ออกจากห้องทำงาน ชี้ไปที่กลุ่มพี่แผลเป็นแล้วพูดกับฉินปั๋วเหวิน "เอาตัวพวกมันไปขังไว้ สอบสวนแยกกัน"

จากนั้นเขาก็ออกคำสั่งกับตำรวจคนอื่นๆ ที่ยืนอยู่ข้างๆ "พวกนาย รีบพาตัวตู้ผิงกับเสิ่นเว่ยไปที่ห้องคุมขัง ดูแลให้ดี! ห้ามมีข้อผิดพลาดเด็ดขาด!"

"รับทราบ!"

ตำรวจที่ได้รับคำสั่งต่างรีบปฏิบัติการทันที

หลังจากทุกคนถูกคุมตัวไป หลี่หมิงฮุยก็ถอนหายใจยาว นวดขมับ "คราวนี้ยุ่งแล้ว เสิ่นเว่ยรับผิดแทน พี่แผลเป็นก็กัดไม่ปล่อย ตอนนี้ทำได้แค่กักตัวตู้ผิงไว้ในฐานะผู้ให้ความร่วมมือ หากภายใน 24 ชั่วโมงหาหลักฐานมัดตัวไม่ได้ เราก็ต้องปล่อยตัวเขาไป"

บรรยากาศเริ่มตึงเครียด

อวี๋หว่านเอ๋อร์ปลอบใจ "หัวหน้าสถานีหลี่ อย่าเพิ่งร้อนใจไปเลยค่ะ ในเมื่อเราเปิดแผลมันได้แล้ว ก็ต้องมีทางหาหลักฐานอื่นเจอแน่"

หลี่หมิงฮุยเห็นอวี๋หว่านเอ๋อร์จึงฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย "สหายอวี๋ วันนี้ต้องขอบคุณเธอจริงๆ ว่าแต่ ก่อนหน้านี้ผมได้ยินเธอพูดถึงเรื่องของตู้ผิง ดูเหมือนว่าเขาจะยังมีส่วนพัวพันกับเรื่องอื่นอีกงั้นหรือ?"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง