บทที่ 55 ผมคือนักร้อง

ตอนกลางคืน

ในห้องหนังสือ

หลินเซิ่งเทียนกำลังทำงานอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

ทันใดนั้น

มือถือก็ดังขึ้น

หลินเซิ่งเทียนกดรับสาย

“ขออภัยที่รบกวนคุณหลินโดยไม่ได้นัดหมายนะครับ ขอแนะนำตัวก่อน ผมชื่อเจียงเฉิง เป็นตัวแทนของบริษัทคุนเผิงลงทุน ในมือเรามีแผนรายการวาไรตี้แนวดนตรีอยู่ชิ้นหนึ่งที่อยากร่วมงานกับคุณ ตอนนี้ส่งแผนรายการไปที่อีเมลของคุณแล้ว คุณลองหาเวลาดูได้ ถ้าสนใจเราค่อยคุยรายละเอียดกันครับ”

เจียงเฉิงพูดได้คล่องแคล่วมาก

คำพูดทำนองนี้ตอนกลางวันเขาเพิ่งพูดกับจ้าวเล่ยไปหยกๆ

อาชีพอย่างหลินเซิ่งเทียน บางครั้งก็ได้รับสายแบบนี้อยู่บ้าง เขาจึงยิ้มแล้วตอบ:

“งั้นผมจะลองดูครับ”

ไม่จำเป็นต้องถามว่าอีกฝ่ายรู้เบอร์โทรและที่อยู่อีเมลของตัวเองได้ยังไง คนในวงการหลายคนก็หาได้ทั้งนั้น

หลังวางสาย

หลินเซิ่งเทียนล็อกอินเข้าอีเมล ดูแผนรายการของอีกฝ่าย

“รายการแข่งขันแนวดนตรี……”

“ผมคือนักร้องประกอบด้วยรอบปกติ รอบชุบชีวิต รอบท้าชิง รอบรองชนะเลิศ และศึกชิงราชาเพลง……”

“เชิญนักร้องที่มีชื่อเสียงในวงการมาประชันกัน?”

ดวงตาหลินเซิ่งเทียนเป็นประกาย นี่เป็นความคิดที่บรรเจิดเกินจินตนาการจริงๆ!

รายการวาไรตี้แข่งขันแนวดนตรีบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินมีให้เห็นทั่วไป แต่ไม่เคยมีรายการดนตรีรายการไหนเชิญนักร้องที่มีชื่อเสียงมาประชันกันในรูปแบบนี้มาก่อน!

เพราะนักร้องพวกนี้มีชื่อเสียงแล้ว

ความคิดน่ะดีอยู่หรอก น่าเสียดายที่แค่มีความคิดยังไม่พอ นักร้องที่มีชื่อเสียงคนไหนจะยอมมาร่วมรายการแบบนี้?

ชนะไปก็ได้ประโยชน์ไม่มาก

แพ้ขึ้นมาเสียหายหนัก

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องขายหน้า ยังกระทบต่อสถานะของตัวเองในวงการเพลงอีกด้วย

น่าเสียดาย

ทำไม่ได้หรอก

หลินเซิ่งเทียนส่ายหัว แล้วทำงานของตัวเองต่อ เพียงแต่ไม่รู้เพราะอะไร ในหัวของเขากลับมีภาพแผนรายการ《ผมคือนักร้อง》ผุดขึ้นมาไม่หยุด

หืม?

ดูเหมือนก็ใช่ว่าจะทำไม่ได้นะ?

สัญชาตญาณทางอาชีพของหลินเซิ่งเทียนสูงมาก เขารู้สึกอยู่ตลอดว่าแผนรายการนี้น่าจะมีจุดเด่นอะไรสักอย่างที่ตัวเองยังมองไม่เห็น จนทำงานไม่ลงไปด้วย

เดี๋ยวก่อน!

เชิญนักร้องเจ็ดคนมาร่วมรายการ ทุกเทปจะมีการจัดอันดับ ให้ผู้ชมในสตูดิโอโหวตตัดสิน นี่มันก็คือชาร์ตประจำซีซันฉบับย่อส่วนไม่ใช่เหรอ!?

ทำไมชาร์ตประจำซีซันถึงได้รับความสนใจสูงนัก?

ก็เพราะมันจับจุดทางจิตวิทยาบางอย่างของผู้ฟังได้:

ทุกคนชอบดูนักร้องที่มีชื่อเสียงพวกนี้ประชันกันน่ะสิ!

อย่างเดือนที่แล้วที่ซุนกู่เอาชนะราชาเพลงโจวหานจิ้นบนชาร์ตประจำซีซัน แค่ประเด็นนี้ประเด็นเดียวก็จุดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ทั้งในและนอกวงการนับไม่ถ้วนแล้ว!

ทำได้!

รายการนี้ทำได้!

ดวงตาของหลินเซิ่งเทียนเปล่งประกายขึ้นมา เขารีบหยิบมือถือโทรกลับไปยังเบอร์เมื่อครู่

“สวัสดีครับ!”

“คุณหลินดูแผนรายการเสร็จแล้วเหรอครับ?”

“ยังไม่ได้ศึกษาละเอียดครับ แต่รายการนี้มีความคิดสร้างสรรค์มาก ผมคิดว่าเราร่วมงานกันได้ รายละเอียดค่อยมาตกลงกันอีกที ความคิดสร้างสรรค์ของพวกคุณยอดเยี่ยมมาก!”

“งั้นพรุ่งนี้เรามาคุยกันต่อหน้าไหมครับ?”

“ได้ครับ พรุ่งนี้เช้าผมนัดคุณ ท่านมาจากบริษัทไหนนะครับ?”

“บริษัทคุนเผิงลงทุนครับ เป็นบริษัทใหม่ แต่เราก็ไม่ได้ร่วมงานกับเสินฮว่าเป็นครั้งแรกแล้ว”

“โอ้?”

หลินเซิ่งเทียนไม่ได้ซักไซ้ เดี๋ยวเขาลองตรวจสอบดูก็รู้ว่าคำพูดนี้จริงหรือเปล่า

หลังคุยจบ

หลินเซิ่งเทียนเรียกพี่สาวกับน้องชายไปที่ลานบ้านทันที เรื่องนี้ต้องให้พวกเขาช่วย

“มีเรื่องอะไรเหรอ?”

หลินซีขยี้ผมที่ยุ่งเหยิง “กำลังจะไปอาบน้ำพอดีเลย”

แต่หลินจือไป๋กลับยิ้มเบาๆ พี่ชายคงอ่านแผนรายการ《ผมคือนักร้อง》แล้ว ถึงได้มาหาตัวเองกับพี่สาว

ดูท่าจะสนใจสินะ

ก่อนหน้านี้หลินจือไป๋ยังกังวลอยู่ว่าพี่ชายจะมองเห็นคุณค่าของรายการวาไรตี้นี้หรือเปล่า

ถ้ามองไม่ออก เขาก็คงต้องลงมือเอง แต่แบบนั้นก็เสี่ยงที่ตัวตนจะถูกเปิดโปง ยังดีที่ความเป็นมืออาชีพของพี่ชายไม่มีปัญหา

“ฉันต้องการความช่วยเหลือจากพวกเธอ!”

หลินเซิ่งเทียนพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ฉันได้แผนรายการมาชิ้นหนึ่ง น่าสนใจมาก จะเล่ากติกาให้ฟังก่อน ห้ามเอาไปพูดต่อนะ……”

“อย่ามาทำเป็นลีลา”

หลินซีเบะปาก “เจ้าดำเป็นนักแต่งเพลง ฉันเป็นหัวหน้าแผนกเพลงที่ 13 ที่นายต้องการให้เราช่วยมีเหตุผลเดียว ก็คือรายการวาไรตี้นี้เป็นแนวดนตรี”

“ชิๆ พี่สาวฉลาดจริง”

หลินเซิ่งเทียนเล่าแนวคิดของรายการนี้ให้ฟังรอบหนึ่ง

หลินซีไม่ค่อยเข้าใจเรื่องรายการวาไรตี้ ฟังจบก็กะพริบตาปริบๆ กำลังคิดว่ารายการวาไรตี้นี้ดีตรงไหน

แต่หลินจือไป๋กลับเอ่ยขึ้นมากะทันหัน “ไม่เลว”

“ยังไงเหรอ?”

หลินซีมองน้องชายอย่างสงสัย

หลินจือไป๋แสร้งทำทีวิเคราะห์ “ให้นักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งกัน แฟนคลับของนักร้องพวกนี้ต้องดูแน่ๆ ไม่เหมือนการแข่งของพวกหน้าใหม่ที่ไม่มีใครรู้จักใครเลย……”

“อย่างนี้นี่เอง”

หลินซีครุ่นคิด “แฟนคลับของนักร้อง ก็คือฐานผู้ชมโดยธรรมชาติงั้นเหรอ?”

หลินเซิ่งเทียนพยักหน้า “อย่างที่พวกเธอพูด นักร้องมีแฟนคลับติดตัวมาอยู่แล้ว แต่ในนี้ยังเกี่ยวข้องกับอะไรอีกมาก อย่างเช่นนักร้องแบบจางซีหยาง……”

“ความผูกพันกับความหลัง!”

ครั้งนี้หลินซีตอบสนองได้เร็วมาก

เธอรู้ดีเกินไปว่าจางซีหยางกลับมาดังอีกครั้งได้ยังไง!

นักร้องแบบจางซีหยาง ที่จริงในวงการเพลงทวีปฉินก็ยังมีอยู่อีกไม่น้อย

นักร้องพวกนี้มีความสามารถสูงมาก เคยดังมาก่อน ถึงตอนนี้จะหมดยุคไปแล้ว แต่ถ้าได้รับการเปิดตัวต่อสาธารณะอย่างต่อเนื่อง ก็มีโอกาสสูงมากที่จะกลับมาดังอีกครั้ง!

“ใช่แล้ว ก็คือความผูกพันกับความหลังนี่แหละ”

หลินเซิ่งเทียนยิ้ม “แต่นอกจากความผูกพันกับความหลังแล้ว ฉันยังต้องทำให้บรรยากาศสดในสตูดิโอออกมาให้ได้ด้วย เวทีที่จางซีหยางกลับมาดังครั้งนั้น ก็เพราะการแสดงสดมันทรงพลังทำให้คนคล้อยตามเกินไปจริงๆ นี่เป็นความรู้สึกที่ต่างจากการฟังเพลงบนชาร์ตประจำซีซันโดยสิ้นเชิง!”

“เข้าใจแล้ว!”

หลินซีกระจ่างแจ้ง “นายกลัวว่าตัวเองจะเชิญนักร้องที่เหมาะสมมาไม่ได้ เพราะจุดขายใหญ่ที่สุดของรายการนี้ก็คือนักร้อง แต่นักร้องที่มีชื่อเสียงไม่ยอมมาร่วมการแข่งขันแบบนี้หรอก”

ให้นักร้องที่มีชื่อเสียงมาแข่งกัน?

แพ้ไปก็เสียหน้า ชนะไปก็ดูเหมือนจะไม่ได้ประโยชน์อะไรชัดเจน ส่วนที่บอกว่ารายการนี้จะดังน่ะเหรอ?

เรื่องนี้พูดยาก

ไม่ใช่ทุกคนจะมีสายตามองการณ์ไกลแบบนั้น ทุกปีมีรายการวาไรตี้แนวดนตรีตั้งมากมาย คนทำรายการก็โม้กันไว้ก่อนจนเลิศลอยไปหมด แต่สุดท้ายส่วนใหญ่ก็แป้กกันทั้งนั้น

“ที่จริงก็ไม่ได้ยากขนาดนั้นหรอก”

หลินเซิ่งเทียนพูด “เราสามารถทุ่มเทกับการจัดสรรนักร้องได้ เลือกนักร้องที่หมดยุคไปแล้วแต่พลังเสียงแข็งแกร่งเยอะๆ การแสดงสดของนักร้องกลุ่มนี้ต้องระเบิดแน่นอน

“ที่สำคัญที่สุดคือ:

“นักร้องกลุ่มนี้ขาดโอกาสและเวทีมาก

“ค่าตัวพวกเขาถูก แถมโอกาสที่จะตอบรับมาร่วมก็สูงมาก

“ทุกเทปเราก็ให้พวกเขาจับสลากตัดสินลำดับการขึ้นแสดงของแต่ละคน ช่วงจับสลากน่าจะสนุกมาก นอกจากจับสลากแล้ว เรายังจัดให้นักร้องอยู่ในห้องแยกกัน แล้วถ่ายปฏิกิริยาตอนที่พวกเขาได้ยินนักร้องคนอื่นร้องเพลงได้ด้วย”

หลินซีครุ่นคิด

แต่หลินจือไป๋กลับแอบยิ้มมุมปาก พี่ชายตื่นรู้แล้ว ลองนึกดูสิว่าในชาติก่อน《ผมคือนักร้อง》ซีซันแรก นักร้องที่เชิญมาในเทปแรกคือใครบ้าง?

อวี่เฉวียน……

ฉีฉิน……

หวงฉีซาน……

ซาเป่าเลี่ยง และอื่นๆ อีกมากมาย

จุดเด่นของนักร้องพวกนี้ชัดเจนเกินไป ถ้าไม่ใช่นักร้องรุ่นเก๋าที่เคยดังเปรี้ยงมาก่อน ก็เป็นสายพลังเสียงที่ร้องเพลงได้น่ากลัวสุดๆ แต่ไม่ได้ดังเท่าไหร่

แต่รูปแบบการเล่นแบบนี้ยังไม่สุกงอมพอ

สถานีโทรทัศน์มะม่วงมาตระหนักได้ในซีซันที่สองว่าการจัดสรรประเภทและสไตล์ของนักร้องต้องครอบคลุมให้มากกว่านี้ พวกเขาจึงไปหานักร้องบางคนที่แม้จะอายุน้อยแต่ฝีมือก็ไม่ธรรมดาเช่นกันมาเพิ่ม

อย่างเช่นเติ้งจื่อฉี

อย่างเช่นโจวปี้ชั่ง

หลินเซิ่งเทียนจ้องพี่สาว “ถ้าไม่มีการสนับสนุนจากแผนกเพลงที่ 13 ของพวกเธอ เรื่องนี้ฉันทำไม่สำเร็จหรอก”

หลินซีพูด “ว่ามาสิ นายเล็งใครไว้?”

หลินเซิ่งเทียน “จางซีหยาง!”

จางซีหยางคือเป้าหมายแรกที่หลินเซิ่งเทียนอยากเชิญ การแสดงสดของเขาระเบิดเกินไป แถมตอนนี้กระแสความนิยมก็สูงมาก กำลังอยู่ในช่วงกลับมาดังพอดี!

“ฉันรู้อยู่แล้ว”

หลินซีพูดอย่างจนใจ “จางซีหยางเหมาะกับรายการของนายจริงๆ แต่ตัวเขาเองปฏิเสธการร่วมรายการวาไรตี้ทุกประเภท เรื่องนี้เขาตกลงข้อกำหนดกับฉันไว้ตั้งแต่ตอนเข้าแผนก 13 แล้ว หมอนี่นิสัยดื้อรั้นมาก ใครก็เกลี้ยกล่อมไม่ได้”

ไม่มีจางซีหยางนี่ลำบากแย่เลย

หลินเซิ่งเทียนขมวดคิ้ว “พี่ให้เขายอมยกเว้นสักครั้งไม่ได้เหรอ?”

หลินซีส่ายหัว “ฉันทำได้แค่พยายามลองดู แต่นายก็อย่าคาดหวังมากนัก ถ้าจางซีหยางพูดง่ายขนาดนั้น ก็คงไม่ถึงกับเงียบหายไปนานขนาดนั้นหรอก”

“พี่”

หลินจือไป๋หยิบมือถือออกมากดๆ อยู่พักหนึ่ง แล้วยิ้มพูด “เหล่าจางตกลงแล้ว”

หลินซี: ?

หลินเซิ่งเทียน: ?

หลินจือไป๋ยื่นประวัติแชตในมือถือให้ทั้งสองคนดู

หลินจือไป๋:【พี่ชายผมอยากทำรายการวาไรตี้แข่งขันแนวดนตรี】

จางซีหยาง:【ถ้านี่เป็นความต้องการของอาจารย์ไป๋ตี้ ผมไม่มีปัญหาครับ】

หลินจือไป๋:【งั้นรบกวนด้วยนะครับ】

หลินซีมองประวัติแชต อ้าปากค้างเล็กน้อย

จางซีหยางหมอดื้อรั้นคนนั้น ตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงพูดง่ายขนาดนี้?

ส่วนหลินเซิ่งเทียนจ้องหลินจือไป๋ด้วยสีหน้าประหลาด เรื่องที่ยากขนาดนี้น้องชายพูดประโยคเดียวก็จัดการได้แล้ว?

หน้าใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ?

คำพูดศักดิ์สิทธิ์กว่าพี่สาวหลินซีที่เป็นหัวหน้าแผนกเพลงที่ 13 ซะอีก!?

“เชี่ย”

หลินซีอดไม่ได้หลุดคำหยาบออกมา

โดนตบหน้านี่มาเร็วเกินไปแล้ว

ตัวเองเพิ่งพูดจบว่าจางซีหยางไม่ออกรายการวาไรตี้

จางซีหยางก็ตอบตกลงน้องชายว่าจะมาร่วมรายการซะงั้น?

หลินเซิ่งเทียนหัวเราะลั่น “ถ้าจางซีหยางมาร่วม การเชิญนักร้องคนอื่นของฉันก็จะง่ายขึ้นหน่อย เจ้าดำ นายช่วยพี่ชายได้เยอะเลยนะ!”

“งั้นผมขอแนะนำภายในอีกสักคน”

หลินจือไป๋พูด “ให้กำไลข้อมือมาร่วมด้วยเถอะ”

หลินจือไป๋มองจากมุมมองพระเจ้า เขารู้ว่ารายการนี้ต้องดังแน่นอน และเวทีนี้ก็จะทำให้หลินโส่วจัวได้อะไรกลับไปด้วย

“ไม่มีปัญหา!”

หลินเซิ่งเทียนคิดแล้วพูด “รายการของเราต้องการนักร้องอายุน้อยหน่อยสักหนึ่งสองคนจริงๆ ดีที่สุดคือมีครบทั้งสามรุ่น ทั้งรุ่นใหญ่ รุ่นกลาง และรุ่นเยาว์”

“เพศก็ต้องไม่ซ้ำกันหมด”

หลินซีเองก็อยากช่วยอยู่แล้ว เธอเสนอความคิดเห็นของตัวเอง

“ใช่”

หลินเซิ่งเทียนมองหลินซีแล้วพูด “เรายังต้องการนักร้องที่อายุมากกว่านี้หน่อย แต่ฝีมือก็แข็งแกร่งมากมาคุมเวทีด้วย อาจารย์เซี่ยอวี่หลงมาร่วมได้ไหม?”

“พรุ่งนี้ฉันจะลองถามดู”

หลินซียิ้ม “อาจารย์เซี่ยอวี่หลงเป็นนักร้องที่อาวุโสที่สุดในแผนก 13 ของเราเลยนะ ปีนี้อายุห้าสิบพอดี แต่ตอนนี้ยังฝีมือไม่ตกเลย ถ้าวัดกันแค่ฝีมือ ต่อให้เทียบกับพวกราชาเพลงก็ไม่แพ้แน่นอน”

หลินจือไป๋เลิกคิ้วเล็กน้อย

สถานะของเซี่ยอวี่หลงในวงการเพลง เทียบได้กับหานเหล่ยในชาติก่อน เคยร้องเพลงคลาสสิกไว้มากมาย บางเพลงหลินจือไป๋ก็ชอบเป็นพิเศษ ให้ท่านมาคุมเวทีก็ไม่มีปัญหาจริงๆ

ด้วยเหตุนี้

สามพี่น้องจึงคุยกันเรื่องรายการ《ผมคือนักร้อง》จนดึกดื่นถึงได้แยกย้าย

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง