บทที่ 81 เสนอชื่อเข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกง!

หลายวันต่อมา

《มังกรสะท้านจิ๋นซี》 และหนังอีกเรื่องถ่ายทำเสร็จสิ้นลงในที่สุด

เย่โม่ไม่ได้ไปร่วมงานเลี้ยงปิดกล้องเลยแม้แต่งานเดียว เหนื่อยสายตัวแทบขาด

สองวันเต็มๆ

เย่โม่ขังตัวเองอยู่ในห้องพักโรงแรม รูดม่านปิดสนิท ตั้งค่าโทรศัพท์มือถือเป็นโหมดเงียบ

นอกจากลงไปซื้อบะหมี่เกี๊ยวข้างล่างสองชาม เขาก็ไม่ได้ก้าวขาออกจากห้องไปไหนอีกเลย

ระหว่างนั้นหงจินเป่าเคยโทรมาหนหนึ่ง ถามว่าตายแล้วหรือยัง

เขาตอบว่ายัง แค่นอนอยู่

หงจินเป่านิ่งไปสองวินาที ก่อนจะทิ้งท้ายว่า "งั้นก็นอนตายต่อไปเถอะ" แล้วกดวางสายไป

เช้าวันที่สาม เย่โม่ยืนโกนหนวดอยู่หน้ากระจก

โกนไปได้ครึ่งทาง เขาก็จ้องมองตัวเองในกระจกอยู่นานสองนาน

ใต้ตายังมีรอยคล้ำอยู่บ้าง แต่ไม่ดำเป็นปื้นลากยาวลงมาถึงคางเหมือนก่อนหน้านี้แล้ว

ผิวตรงโหนกแก้มที่ถลอกตอนเข้าฉากบู๊ก็สมานตัวหายดีแล้วเช่นกัน

ตอนที่ต้องวิ่งรอกถ่าย《มังกรสะท้านจิ๋นซี》สลับไปมากับอีกเรื่อง เขานอนเฉลี่ยวันละไม่ถึงห้าชั่วโมง

ครั้งที่หนักหนาสาหัสที่สุดคือถ่ายฉากกลางคืนติดกันสามวัน พอสั่งคัตได้งีบหลับบนเก้าอี้พับในกองถ่ายแค่สิบนาทีก็โดนเด็กกองเขย่าตัวปลุก

ตอนนี้เก้าอี้พับตัวนั้นจะได้บอกลาแผ่นหลังของเขาไปสักพักเสียที

เขาโกนหนวดจนเกลี้ยงเกลา เปลี่ยนเป็นเสื้อยืดตัวสะอาด แล้วผลักประตูห้องพักโรงแรมก้าวออกมา

แสงแดดสาดส่องลงมากระทบตัวเข้าอย่างจัง ดีจริงๆ ที่ยังมีชีวิตอยู่

กองถ่าย 《สองคนสองคม》

หลิวเต๋อหัวนั่งอยู่บนเก้าอี้พับข้างมอนิเตอร์ ในมือถือชาเย็นแก้วหนึ่ง

พอเห็นเย่โม่เดินเข้ามาทางประตู เขาก็ดึงแว่นกันแดดลง มองสำรวจตั้งแต่หัวจรดเท้า

"โอ้โห นี่ใครกันเนี่ย"

"พี่หัวครับ"

"ไม่ใช่ละ เย่โม่ที่ฉันรู้จักหน้าตาไม่ได้เป็นแบบนี้" หลิวเต๋อหัวดันแว่นกันแดดขึ้นไปคาดไว้บนหัว สีหน้าจริงจังราวกับกำลังพูดเรื่องใหญ่โต

"เย่โม่ที่ฉันรู้จักน่ะ ผมเผ้ากระเซอะกระเซิง ตาแดงก่ำ บนหน้าแปะป้าย 'ถ้าถ่ายอีกเทกเดียวฉันตายตรงนี้แน่' ไว้ตลอดเวลา แล้วพ่อหนุ่มรูปหล่อคนนี้คือใคร เข้าผิดกองถ่ายหรือเปล่าเนี่ย"

เย่โม่หัวเราะพลางส่ายหน้า ก่อนจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ

"นอนซ่อมมาสองวันเต็มครับ"

"สองวันเนี่ยนะ?"

"ครับ"

"แต่สภาพนายก่อนหน้านี้สะสมมาอย่างน้อยก็สองเดือน นอนแค่สองวันเนี่ยนะฟื้นตัวทัน?"

"ยังหนุ่มแน่นอยู่นี่ครับ"

หลิวเต๋อหัววางแก้วชาลงบนโต๊ะทันที

"นี่แอบหลอกด่าว่าใครแก่หา"

"ผมเปล่าสัก…"

"ปีนี้ฉันเพิ่งจะ… ช่างเถอะ ไม่พูดละ" หลิวเต๋อหัวหลุดขำออกมาเอง

เจิงจื้อเหว่ยเดินออกมาจากห้องแต่งหน้า บนใบหน้ายังค้างเมคอัปเอฟเฟกต์อยู่ คิ้วกดต่ำลง มุมปากคว่ำลง ดูมืดมนทะมึนกว่าปกติไปหลายเท่าตัว

เขาเหลือบมองเย่โม่แล้วชะงักฝีเท้าไปครู่หนึ่ง

จากนั้นก็ฉีกยิ้มด้วยสีหน้าของหานเชิน

รอยยิ้มนั้นดูขัดตาอย่างยิ่ง เครื่องหน้าอันมืดมนของหานเชินมาผสานเข้ากับความเป็นมิตรตามธรรมชาติของเจิงจื้อเหว่ย ราวกับเอาสองใบหน้ามาซ้อนทับกัน

"เย่โม่กลับมาแล้วเหรอ สภาพนายก่อนหน้านี้ฉันนึกว่าอินจัดกับบทจนถอนตัวไม่ขึ้น คิดจะไปเป็นสายลับจริงๆ ซะแล้ว"

"พี่จื้อเหว่ย ฉากของพี่ถ่ายเสร็จหมดแล้วเหรอครับ"

"เสร็จตั้งนานแล้ว" เจิงจื้อเหว่ยนั่งลงข้างๆ พลางรับกระบอกน้ำเก็บความร้อนที่ผู้ช่วยยื่นให้ "แต่ฉันได้ยินมาว่าตอนเล่น《คนเดียวในยุทธภพ》นายซัดกับพี่ต้านดุเดือดน่าดู ถึงขั้นต้องแปะกอเอี๊ยะเต็มตัวเลยเหรอ"

"หกแผ่นครับ"

"วัยรุ่นนี่มันเลือดร้อนดีจริงๆ กอเอี๊ยะหกแผ่นแลกกับการถูกเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม"

"เสนอชื่อเข้าชิงอะไรนะครับ" เย่โม่ชะงักไป

พี่หัวเองก็พลอยชะงักตามไปด้วย

"นี่นายยังไม่รู้เรื่องอีกเหรอ"

"เรื่องอะไรเหรอครับ"

"รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกงประกาศวันนี้ นายมีชื่อเข้าชิงด้วยนะ"

มือของเย่โม่ค้างอยู่กลางอากาศ

สองวันนี้เขาเปิดโหมดปิดเสียงโทรศัพท์ไว้ จึงไม่ได้ติดต่อใครเลย

รางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกง ครั้งที่ 34

สมองของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็ว รางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกงก่อตั้งขึ้นในปี 1982 ถือเป็นหนึ่งในรางวัลภาพยนตร์ที่ทรงอิทธิพลที่สุดของฮ่องกงและภูมิภาคจีน ได้รับการยกย่องเคียงคู่กับรางวัลม้าทองคำและรางวัลไก่ทองคำให้เป็น ‘สามรางวัลใหญ่’ แห่งโลกภาพยนตร์ภาษาจีน

พิธีมอบรางวัลจะจัดขึ้นทุกเดือนเมษายนของทุกปี ณ ศูนย์วัฒนธรรมฮ่องกง คณะกรรมการตัดสินประกอบด้วยสมาชิกของสมาคมรางวัลภาพยนตร์ฮ่องกง ครอบคลุมสมาคมวิชาชีพสิบสามสาขา ทั้งผู้กำกับ นักแสดง นักเขียนบท ตากล้อง ไปจนถึงผู้กำกับศิลป์

ความทรงคุณค่าของมันย่อมไม่ต้องพูดถึง หากคว้าถ้วยตุ๊กตาทองมาครองได้สักตัว เส้นทางในวงการนับจากนี้ย่อมเดินได้อย่างสง่าผ่าเผย

หลิวเต๋อหัวหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ก้มหน้าเลื่อนดูสองสามที

จากนั้นก็ยื่นหน้าจอให้เย่โม่ดู

สิ่งที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอก็คือรายชื่อผู้เข้าชิงที่ประกาศอย่างเป็นทางการของตุ๊กตาทองฮ่องกง

รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยม:

เย่โม่ — 《คนเดียวในยุทธภพ》 (เฟิงอวี๋ซิว)

ลุงต๋า — 《Aberdeen》

เจิงเจียง — 《Overheard 3》

หลินเสวี่ย — 《The Midnight After》

ฟางจงซิ่น — 《Overheard 3》

เย่โม่จ้องมองรายชื่อนั้น

ชื่อของเขาอยู่บนสุด

ไม่ใช่เพราะลำดับคะแนน แต่เรียงตามตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวแรกของชื่อภาพยนตร์

ทว่าภาพที่เห็นตรงหน้าคือ ชื่อ ‘เย่โม่’ เพียงสองพยางค์นี้ กำลังตั้งตระหง่านอยู่เหนือบรรดายอดฝีมือระดับครูทั้งสิ้น

"พอได้แล้ว ไม่ต้องดูแล้ว" หลิวเต๋อหัวเก็บโทรศัพท์กลับไป "ขืนดูมากไป เดี๋ยวจะเหลิงเอาเปล่าๆ"

…

บนโลกออนไลน์แทบแตกตื่นกันไปหมด

ทันทีที่รายชื่อผู้เข้าชิงรางวัลตุ๊กตาทองฮ่องกงครั้งที่ 34 ประกาศออกมา ทั้งเว็บบอร์ดภาพยนตร์และแพลตฟอร์มโซเชียลมีเดียใหญ่ๆ ต่างก็ถูกข่าวยึดพื้นที่จนหมดสิ้น

ชื่อของเย่โม่ถูกพูดถึงและค้นหามากกว่าเดิมเป็นสิบเท่า

"เฟิงอวี๋ซิวเข้าชิงสมทบชายยอดเยี่ยมรางวัลตุ๊กตาทอง! เหมาะสมด้วยประการทั้งปวงจริงๆ!"

"ฉากของเฟิงอวี๋ซิวใน《คนเดียวในยุทธภพ》ฉันวนดูไปตั้งสามรอบแล้ว โดยเฉพาะฉากปะทะในตรอกกับพี่ต้าน ซัดกันมันหยดตั้งแต่ต้นจนจบ หมัดถึงเนื้อถึงหนังโครตสมจริง"

"ที่น่ากลัวที่สุดคือ ความอำมหิตเหี้ยมเกรียมของตัวละครไม่ได้เกิดจากการปั้นหน้าแสดง แต่มันซึมลึกออกมาจากกระดูกเลยต่างหาก!"

"ลุงต๋าจาก《Aberdeen》ก็เข้าชิงด้วย พูดตามตรงนะ การแสดงของลุงต๋าในเรื่องนั้นสุดยอดมาก แต่บทน้อยเกินไป ให้ความรู้สึกเหมือนได้เข้าชิงเพราะความผูกพันมากกว่า"

"เจิงเจียงที่เล่นเป็นลู่จินเฉียงใน《Overheard 3》ก็ยอดเยี่ยม แต่เขาเคยได้รางวัลสมทบชายยอดเยี่ยมไปแล้วนี่ รู้สึกว่ารอบนี้ควรเปิดทางให้หน้าใหม่บ้าง"

"หนังรถมินิบัสของหลินเสวี่ยมันคัลต์เกินไป กรรมการอาจไม่ชอบแนวนี้ก็ได้"

"ฟางจงซิ่นใน《Overheard 3》บทยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ เหมือนใส่ชื่อมาให้ครบๆ เท่านั้นแหละ"

"วิเคราะห์อย่างเป็นกลางนะ เฟิงอวี๋ซิวของเย่โม่ใน《คนเดียวในยุทธภพ》มีความสมบูรณ์ของตัวละครสูงสุด ตั้งแต่ความคลั่งไคล้ในวรยุทธ์ไปจนถึงการทำลายล้างตัวเองในบั้นปลาย พัฒนาการชัดเจนมาก แถมฉากบู๊เขาก็เล่นเองไม่ใช้สตันท์ กรรมการครึ่งหนึ่งมาจากสายสตันท์และคิวบู๊ ย่อมต้องถูกชะตากับการแสดงที่ทุ่มเทเล่นจริงเจ็บจริงแบบนี้อยู่แล้ว"

"ขอพูดตามความรู้สึกบ้าง ลุงต๋าควรได้ตั้งนานแล้ว เขาเล่นบทสมทบมาหลายสิบปี แต่ไม่เคยได้รางวัลตุ๊กตาทองสักครั้ง ถึงใน《Aberdeen》บทจะน้อย แต่น้ำตาซึมทุกฉากเลยนะ"

"หลินเสวี่ยก็ควรได้เหมือนกัน แกเป็นตัวประกอบตลอดกาล แล้วบทในเรื่องรถมินิบัสก็มีเอกลักษณ์มาก"

"ปีนี้แข่งกันดุเดือดสุดๆ สมทบชายลุ้นมันกว่านำชายเสียอีก"

"ไม่ว่าใครจะได้ แค่เย่โม่มีชื่อเข้าชิงก็ถือว่าชนะแล้ว เขาอายุเท่าไหร่เอง ยี่สิบสาม? ยี่สิบสี่? เล่นบทสมทบในหนังยาวเรื่องแรกก็ได้เข้าชิงตุ๊กตาทองเลย อนาคตไกลลิบแน่นอน"

"ฉันขอแทงข้างเย่โม่ เหตุผลง่ายๆ บทเฟิงอวี๋ซิวน่ะ ให้คนอื่นมาเล่นก็ไม่ได้ความบ้าคลั่งระดับนั้นหรอก"

…

ณ กองถ่าย

หวงชิวเซิงเดินเข้ามาร่วมวงด้วย

วันนี้เขาไม่มีคิวถ่าย แต่พอได้ยินข่าวก็แวะมากองถ่ายเป็นพิเศษ

นิ้วยังคงคีบบุหรี่ที่ไม่ได้จุดไฟตามเคย เขาหย่อนตัวลงนั่งข้างเย่โม่แล้วยกขาขึ้นไขว่ห้าง

"ดูรายชื่อแล้วเหรอ"

"ดูแล้วครับ"

"รู้สึกยังไงบ้าง"

เย่โม่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง

"ลุงต๋าก็มีชื่อเข้าชิงด้วยครับ"

หวงชิวเซิงพยักหน้า

"เจ้านี่น่าสนใจดีแฮะ พอเห็นตัวเองได้เข้าชิง สิ่งแรกที่คิดดันพูดถึงคนอื่นก่อน ลุงต๋าควรจะได้รางวัลตั้งนานแล้ว แกเล่นบทสมทบมาหลายสิบปี ตุ๊กตาทองติดค้างถ้วยรางวัลแกอยู่หนึ่งใบ แต่รอบนี้นายก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าแกหรอก"

หลินเจียตงก็ขยับเข้ามานั่งด้วย

"ฉันว่าเย่โม่มีโอกาสมากกว่านะ ลุงต๋าใน《Aberdeen》บทมีนิดเดียว ว่ากันตามตรงก็คือดารารับเชิญนั่นแหละ"

"เจิงเจียงเล่น《Overheard 3》ได้ดีก็จริง แต่เขาเคยได้สมทบชายยอดเยี่ยมไปแล้ว ปกติกรรมการไม่ค่อยให้คนเดิมได้รางวัลเดิมซ้ำๆ หรอก"

"หนังรถมินิบัสของหลินเสวี่ยก็หลุดโลกเกินไป ส่วนฟางจงซิ่นบทยิ่งน้อยเข้าไปใหญ่ ถ้าเทียบกันหมัดต่อหมัด เฟิงอวี๋ซิวของเย่โม่คือตัวละครที่สมบูรณ์และเล่นยากที่สุดในบรรดาผู้เข้าชิงทั้งห้าคนแล้ว"

หลิวเต๋อหัวที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ หลุดหัวเราะหึ

"พวกนายนี่นะ วิเคราะห์กันเป็นฉากๆ ราวกับกรรมการตัดสินเป็นญาติฝ่ายไหนของพวกนายอย่างนั้นแหละ"

"กรรมการไม่ใช่ญาติฉันสักหน่อย แต่ฉันรู้กติกานี่หว่า" หลินเจียตงหักนิ้วไล่ทีละข้อ "รางวัลนักแสดงสมทบชายยอดเยี่ยมของตุ๊กตาทองใช้ระบบลงคะแนนของคณะกรรมการ สิบสามสมาคมวิชาชีพ คนละหนึ่งเสียง ผลลัพธ์ปีก่อนๆ มีแค่สองแบบ ไม่มอบรางวัลชดเชยให้รุ่นเก๋า ก็หลีกทางให้คลื่นลูกใหม่ ปีนี้ดันมาชนกันพอดี ลุงต๋าคือตัวแทนรุ่นเก๋าที่ต้องมอบรางวัลชดเชย ส่วนเย่โม่ก็คือคลื่นลูกใหม่ที่ต้องหลีกทางให้"

"แล้วสรุปว่ายังไงล่ะ" หวงชิวเซิงถาม

"ก็ขึ้นอยู่กับว่ารอบนี้คณะกรรมการอยากจะเล่าเรื่องแบบไหน ถ้าอยากจะสื่อว่า 'วงการหนังฮ่องกงติดค้างยอดฝีมือรุ่นเก๋า' ลุงต๋าก็ได้ไป แต่ถ้าอยากจะบอกว่า 'วงการหนังฮ่องกงต้องการเลือดใหม่' เย่โม่ก็ได้ไป"

เย่โม่นั่งฟังพวกเขาถกกันพลางถูนิ้วบนหัวเข่าไปมา

"พี่หัว พี่ชิวเซิงครับ" เขาเอ่ยแซวทีละคน "พวกพี่ได้รางวัลนำชายยอดเยี่ยมของตุ๊กตาทองกันจนเบื่อแล้วไม่ใช่เหรอครับ มานั่งล้อมวงวิเคราะห์รางวัลสมทบชายให้ผมแบบนี้ ภาพมันดูแปลกๆ ไปหน่อยไหมครับ"

หวงชิวเซิงคีบบุหรี่ออกจากปากแล้วชี้หน้าเย่โม่

"ทำไม ดูถูกรางวัลสมทบชายหรือไง ฉันจะบอกอะไรให้นะ รางวัลตุ๊กตาทองตัวแรกของฉันก็คือสมทบชายยอดเยี่ยมนี่แหละ พอได้รางวัลนี้มาถึงมีคนจ้างฉันไปเล่นเป็นพระเอกโว้ย"

หลินเจียตงพลอยหัวเราะตามไปด้วย

"ในเน็ตมีคนเชียร์นายเยอะมากจริงๆ นะ เมื่อกี้ฉันเพิ่งไถดู ส่วนใหญ่ต่างเห็นพ้องต้องกันว่าเฟิงอวี๋ซิวควรได้"

"เสียงเชียร์ในเน็ตมันก็เรื่องหนึ่ง"

หวงชิวเซิงคาบบุหรี่กลับเข้าปากแล้วสูดลมเปล่าๆ เข้าไปคำหนึ่ง

"แต่กรรมการลงคะแนนมันอีกเรื่องหนึ่ง ถามว่าตุ๊กตาทองยุติธรรมไหม ส่วนใหญ่ก็ยุติธรรมแหละ แต่บางครั้งมันก็ไม่ใช่ บางทีหนังเรื่องหนึ่งทำออกมาดีเกินไป กลับไม่ได้รางวัลซะงั้น เพราะกรรมการรู้สึกว่า 'ยังไงหนังเรื่องนี้มันก็ดังด้วยตัวเองอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องพึ่งรางวัลนี้หรอก'"

"บางทีกรรมการแค่อยากจะให้รางวัลใครสักคนเพื่อตอบแทนน้ำใจ ก็โยนรางวัลให้ไปเลย โดยไม่สนว่าการแสดงของคนคนนั้นจะดีกว่าคนอื่นจริงหรือเปล่า"

"บางครั้ง มันก็มีเรื่องผลประโยชน์แอบแฝง"

น้ำเสียงของหวงชิวเซิงเริ่มจริงจังขึ้นมาอย่างหาได้ยาก

"เพราะงั้นนะเย่โม่ ไม่ว่าจะได้หรือไม่ได้ แค่มีชื่อเข้าชิงก็ถือว่าชนะแล้ว จำคำนี้ไว้ให้ดี"

ทุกคนต่างก็กำลังให้กำลังใจ และในขณะเดียวกันก็เป็นการช่วยปลอบให้เขาเผื่อใจไว้ล่วงหน้าด้วย

…