บทที่ 60 หอหลิงเฉ่า หินวิญญาณสองพันก้อน! กระบี่จินหงกับโล่หมื่นพฤกษา!

บทที่ 60 หอหลิงเฉ่า หินวิญญาณสองพันก้อน! กระบี่จินหงกับโล่หมื่นพฤกษา!

สวี่ฉางเซิงยังไม่รีบขายออกไป แต่เดินสำรวจดูรอบหนึ่งเพื่อประเมินราคาตลาดเสียก่อน

หวงจิงอายุสิบปีมีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ราว ๆ ยี่สิบก้อนหินวิญญาณ ส่วนโสมจะแพงขึ้นมาหน่อย ราคาอยู่ที่ยี่สิบห้าก้อนหินวิญญาณ

สวี่ฉางเซิงเลือกร้านค้าขนาดใหญ่แห่งหนึ่งที่ชื่อว่า "หอหลิงเฉ่า"

ร้านนี้ตกแต่งอย่างหรูหรา ผู้ที่เข้าออกส่วนใหญ่ล้วนเป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐาน เห็นได้ชัดว่าทางร้านมีเงินทุนหนาพอตัว

"สหายเต๋าท่านนี้ ต้องการสิ่งใดหรือขอรับ" เด็กรับใช้ชุดเขียวคนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับ

สวี่ฉางเซิงกดเสียงต่ำ "ข้ามีสมุนไพรวิญญาณชั้นเลิศต้องการนำมาขาย เรียกหลงจู๊ของพวกเจ้ามาเถอะ"

ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนไว้เคราแพะผู้หนึ่งก็เดินออกมา แล้วพาสวี่ฉางเซิงเข้าไปยังห้องรับรองด้านใน

สวี่ฉางเซิงนำกล่องหยกใบหนึ่งออกมา ด้านในมีหวงจิงสิบต้นวางเรียงรายอยู่อย่างเป็นระเบียบ

หวงจิงเหล่านี้มีรากและเส้นใยสมบูรณ์ ผิวนอกทอประกายสีทองจาง ๆ ทั้งยังมีกลิ่นหอมของสมุนไพรโชยเตะจมูก

"หวงจิงเส้นทองหรือ" หลงจู๊ตาเป็นประกาย รีบหยิบขึ้นมาตรวจสอบดูต้นหนึ่งอย่างระมัดระวัง "คุณภาพชั้นเลิศจริง ๆ ขายต้นละยี่สิบห้าก้อนหินวิญญาณเป็นอย่างไร"

สวี่ฉางเซิงเพียงยิ้มแต่ไม่ตอบคำ เขาหยิบกล่องหยกออกมาอีกใบ ด้านในคือโสมสิบต้น

โสมเหล่านี้มีสีเหลืองทองอร่ามทั้งต้น รากโสมคดเคี้ยวราวกับมังกร ทั้งยังมีแสงวิญญาณไหลเวียนอยู่จาง ๆ

หลงจู๊ถึงกับสูดลมหายใจเข้าลึก "นี่...นี่คือโสมประกายวิญญาณหรือ สหายเต๋ามีอยู่เท่าใด ข้ารับซื้อไว้ทั้งหมด!"

หลังจากการต่อรองราคากันอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ตกลงซื้อขายกันที่หวงจิงต้นละยี่สิบห้าก้อนหินวิญญาณ และโสมต้นละสามสิบก้อนหินวิญญาณ

ครั้งนี้สวี่ฉางเซิงนำสมุนไพรวิญญาณมาด้วยเจ็ดสิบต้น แบ่งเป็นหวงจิงและโสมอย่างละสามสิบห้าต้น รวมแล้วได้เงินมาทั้งสิ้นหนึ่งพันเจ็ดร้อยห้าสิบก้อนหินวิญญาณ

ก่อนจากกัน หลงจู๊ยังกระตือรือร้นยัดป้ายหยกแขกคนสำคัญใส่มือสวี่ฉางเซิง "วันหน้าหากสหายเต๋ามีสมุนไพรวิญญาณคุณภาพระดับนี้อีก ต้องนึกถึงหอหลิงเฉ่าของเราเป็นที่แรกนะขอรับ!"

สวี่ฉางเซิงยิ้มรับคำ ทว่าในใจกลับคิดว่า ในช่วงเวลาสั้น ๆ นี้คงมาที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว การที่มีสมุนไพรวิญญาณคุณภาพสูงจำนวนมากปรากฏขึ้นพร้อมกัน ย่อมยากจะหลีกเลี่ยงความสงสัยจากผู้คนได้

เมื่อเดินออกจากตลาด ภายในถุงเก็บของของสวี่ฉางเซิงก็มีหินวิญญาณเพิ่มขึ้นมาสองพันกว่าก้อนแล้ว

เขาแอบไปเปลี่ยนกลับเป็นชุดธรรมดาในที่ลับตาคน เดินเลี้ยวซ้ายขวาพลิกแพลงไปมาจนแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดสะกดรอยตาม จากนั้นก็หวนกลับเข้าไปยังตลาดชิงซานอีกครั้ง เพื่อเลือกซื้อของที่ต้องการต่อไป

สถานที่แรกที่เขาแวะไปคือเขตขายอาวุธวิเศษ

อาวุธวิเศษที่เขาใช้งานเป็นประจำในตอนนี้ มีเพียงกระบี่วิญญาณทองคำ โล่แสงเขียว และกระบี่ชิงเฟิงเท่านั้น

สองชิ้นแรกเป็นอาวุธวิเศษระดับกลาง ส่วนชิ้นหลังเป็นเพียงอาวุธวิเศษระดับต่ำ

พวกมันไม่อาจตามระดับความแข็งแกร่งของเขาในปัจจุบันได้ทันอีกต่อไป

นอกจากกระบี่วิญญาณทองคำที่เปลี่ยนของเสียให้กลายเป็นของล้ำค่าแล้ว อีกสองชิ้นที่เหลือสามารถนำไปเสริมพลังได้

ทว่าหลังจากการเสริมพลังแล้ว ตัวอาวุธก็จะยังคงหลงเหลือร่องรอยของอาวุธวิเศษชิ้นเดิมอยู่ดี

ความผิดปกติเหล่านี้อาจไปเตะตายอดฝีมือในสำนักได้ง่าย ๆ

เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่อาจตามมาโดยไม่จำเป็น เขาจึงตัดสินใจซื้ออาวุธวิเศษชิ้นใหม่แทน

อย่างไรเสียตอนนี้เขาก็มีหินวิญญาณติดตัวอยู่ถึงสองพันกว่าก้อน ย่อมเพียงพอที่จะซื้อหาของดี ๆ ได้อยู่แล้ว

แผงลอยในเขตขายอาวุธวิเศษตั้งเรียงรายกันเป็นทิวแถว อาวุธวิเศษหลากหลายชนิดทอประกายแสงวิญญาณอันเย้ายวนใจอยู่ภายใต้แสงแดด

สวี่ฉางเซิงเดินลัดเลาะไปตามทาง สายตาคมกริบกวาดมองสินค้าที่วางแสดงอยู่ทุกชิ้น

เขาจงใจรั้งกลิ่นอายพลังเอาไว้ แสร้งทำตัวเป็นเพียงผู้บำเพ็ญเพียรระดับกลั่นลมปราณขั้นกลางธรรมดาผู้หนึ่ง แวะหยุดถามราคาเป็นระยะ ทว่าก็มักจะส่ายหน้าแล้วเดินจากมาเสมอ

"สหายเต๋าท่านนี้ ลองดูกระบี่เหมันต์เล่มนี้หน่อยเป็นอย่างไร" พ่อค้าเจ้าของแผงผู้มีใบหน้าเปื้อนยิ้มก้าวมาขวางสวี่ฉางเซิงเอาไว้ "เพียงห้าร้อยก้อนหินวิญญาณ รับรองได้เลยว่าเป็นของชั้นเลิศในบรรดาอาวุธวิเศษระดับสูงอย่างแน่นอน!"

สวี่ฉางเซิงรับกระบี่ยาวมาถือไว้ ทันทีที่ปลายนิ้วแตะลงบนตัวกระบี่ เขาก็สัมผัสได้ถึงไอเย็นยะเยือกที่เสียดแทงเข้าไปถึงกระดูก

เขาลอบส่ายหน้าอยู่ในใจ ธาตุน้ำแข็งนั้นหักล้างกับเพลิงชิงมู่ของเขา จึงไม่เหมาะที่จะนำมาใช้งาน

"มีกระบี่บินธาตุทองบ้างหรือไม่" สวี่ฉางเซิงเอ่ยถาม

ในบรรดาเบญจธาตุ อาวุธวิเศษธาตุทองนั้นมีพลังทำลายล้างรุนแรงที่สุด

อีกทั้งกระบี่วิญญาณทองคำที่เขาใช้งานอยู่ก่อนหน้านี้ ก็เป็นกระบี่บินธาตุทองเช่นกัน เขาจึงใช้มันได้อย่างคุ้นชินมือแล้ว

พ่อค้าตาเป็นประกายวาววับ รีบหยิบกล่องผ้าไหมใบหนึ่งออกมาจากใต้ตู้ "สหายเต๋าช่างมาได้จังหวะพอดิบพอดี เมื่อวานข้าเพิ่งจะรับซื้อกระบี่จินหงมาได้เล่มหนึ่ง..."

วินาทีที่กล่องผ้าไหมถูกเปิดออก ลำแสงสีทองสายหนึ่งก็สาดประกายวาบขึ้นมา

ภายในปรากฏให้เห็นกระบี่สั้นสีทองขนาดสามนิ้วเล่มหนึ่งวางสงบนิ่งอยู่บนผ้าไหมสีแดง ตัวกระบี่เรียวยาว มีแสงสีทองไหลเวียนอยู่ทั่วทั้งเล่ม ทั้งยังมองเห็นอักขระยันต์อันประณีตส่องแสงวิบวับอยู่บนคมกระบี่จาง ๆ

สวี่ฉางเซิงถึงกับใจกระตุก กระบี่เล่มนี้มีคุณภาพเหนือกว่าที่เขาคาดคิดเอาไว้มากนัก

เขาประคองกระบี่บินขึ้นมาอย่างระมัดระวัง พร้อมกับถ่ายทอดพลังวิญญาณเข้าไปสายหนึ่ง

ทันใดนั้น ตัวกระบี่ก็เปล่งเสียงสั่นพ้องดังกังวานใส แสงสีทองสาดส่องสว่างวาบขึ้นมา ก่อนที่มันจะขยายร่างกลายเป็นกระบี่ยาวสามฉื่อ วาดลวดลายโค้งมนอันงดงามตระการตาอยู่กลางอากาศ

"ช่างเป็นกระบี่ที่ดีเลิศนัก!" สวี่ฉางเซิงเอ่ยชมจากใจจริง

เจ้าของแผงลูบเคราอย่างภาคภูมิใจ "กระบี่เล่มนี้หลอมรวมแก่นทองคำหนึ่งเฉียน ความคมกริบของมันเทียบชั้นได้กับอาวุธวิเศษระดับสูงสุด เจ็ดร้อยหินวิญญาณ รับรองว่าคุ้มค่าเกินราคาอย่างแน่นอน"

สวี่ฉางเซิงแกล้งทำเป็นลังเล "แพงเกินไป หกร้อยได้หรือไม่"

"สหายเต๋าล้อเล่นแล้ว" เจ้าของแผงส่ายหน้า "แค่แก่นทองคำหนึ่งเฉียนนี่ก็มีมูลค่าถึงสามร้อยหินวิญญาณแล้ว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เห็นแก่ที่สหายเต๋าเป็นคนตาถึง หกร้อยแปดสิบ ลดให้มากกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ"

หลังจากการต่อรองราคากันอยู่พักหนึ่ง ท้ายที่สุดก็ตกลงซื้อขายกันที่หกร้อยห้าสิบหินวิญญาณ

ตอนที่สวี่ฉางเซิงรับกล่องผ้าไหมมา นิ้วมือของเขาสั่นเทาเล็กน้อย กระบี่เล่มนี้ยอดเยี่ยมกว่าที่เขาคาดเอาไว้เสียอีก

เดินผ่านไปอีกสองสามแผง สวี่ฉางเซิงก็เริ่มมองหาอาวุธวิเศษประเภทป้องกัน

เขารู้ซึ้งดีว่าในการประลองศิษย์สายใน การรักษาชีวิตสำคัญยิ่งกว่าการโจมตี

"โล่เหล็กนิล ห้าร้อยหินวิญญาณ!"

"ม่านพลังวารี สามารถต้านทานคาถาธาตุไฟได้..."

เสียงตะโกนเรียกลูกค้าจากแต่ละแผงดังระงมสลับกันไปมา

ทันใดนั้น โล่ไม้สีเขียวมรกตชอุ่มบานหนึ่งก็ดึงดูดความสนใจของสวี่ฉางเซิง

โล่บานนี้มีขนาดใหญ่เพียงฝ่ามือ ทว่ากลับปลดปล่อยปราณวิญญาณธาตุไม้ออกมาอย่างเข้มข้น ลวดลายไม้ที่ก่อตัวขึ้นตามธรรมชาติบนพื้นผิวกลับดูคล้ายกับค่ายกลอันลึกล้ำซับซ้อนอย่างเลือนราง

"โล่หมื่นพฤกษา อาวุธวิเศษระดับสูงที่สกัดและหลอมสร้างมาจากแก่นไม้เหล็กอายุสามร้อยปี"

เจ้าของร้านเป็นชายชราผมขาว เอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงเนิบนาบ "มันสามารถดูดซับปราณวิญญาณธาตุไม้จากฟ้าดินเพื่อซ่อมแซมความเสียหายได้โดยอัตโนมัติ การต้านทานการโจมตีสุดกำลังของยอดฝีมือระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุดถึงสามครั้งนั้นไม่ใช่เรื่องยากเย็นอันใด"

สวี่ฉางเซิงรับโล่ไม้มา ก็สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณธาตุไม้อันอ่อนโยนสายหนึ่งที่ไหลทะลักเข้าสู่ร่างกายในทันที และมันยังสั่นพ้องประสานเข้ากับเคล็ดวิชาชิงมู่ฉางเซิงของเขาอีกด้วย

เรื่องนี้ทำให้เขาประหลาดใจและยินดีเป็นอย่างยิ่ง

คิดไม่ถึงเลยว่าอาวุธวิเศษชิ้นนี้จะสามารถส่งเสริมและเกื้อหนุนเข้ากับเคล็ดวิชาของเขาได้!

"ราคาเท่าไหร่หรือ"

"เจ็ดร้อย" ชายชราชูนิ้วขึ้นมาสองนิ้ว "หากไม่ใช่เพราะข้ากำลังร้อนเงินต้องการหินวิญญาณไปซื้อสมุนไพรล่ะก็ อย่างน้อยคงต้องขายแปดร้อย"

สวี่ฉางเซิงตรวจสอบโล่ไม้อย่างละเอียด แล้วก็พบว่าด้านหลังของมันมีรอยร้าวเล็ก ๆ อยู่สายหนึ่ง

เขารีบชี้ให้เห็นถึงตำหนิจุดนี้ทันที ท้ายที่สุดจึงตกลงซื้อขายกันได้ในราคาหกร้อยหินวิญญาณ

ตอนที่กำลังจะจากไป ชายชรายังแถมยางไม้เหล็กขวดเล็กให้เขาอีกหนึ่งขวด "สิ่งนี้นำไปใช้บำรุงรักษาในยามปกติได้"

เขาพยักหน้าแล้วรับเอาไว้ นึกไม่ถึงเลยว่าชายชราผู้นี้จะเป็นคนซื่อสัตย์จริงใจไม่เลว

หลังจากนั้น เขาก็เดินเข้าไปยังเขตขายยันต์วิญญาณ

ภายในเขตขายยันต์วิญญาณมีเสียงผู้คนดังจอแจ กระดาษยันต์หลากสีสันถูกจัดเรียงเอาไว้บนชั้นวางอย่างเป็นระเบียบ

สวี่ฉางเซิงเดินไปที่แผงลอยแห่งหนึ่งซึ่งขายเฉพาะยันต์ธาตุไฟเป็นอันดับแรก

"ยันต์ลูกไฟขายอย่างไรหรือ"

"แผ่นละสามหินวิญญาณ ซื้อสิบแถมหนึ่ง"

เจ้าของแผงเป็นชายร่างใหญ่หน้าแดงก่ำ ทั่วทั้งร่างแผ่ซ่านไปด้วยปราณวิญญาณธาตุไฟ เห็นได้ชัดว่าเขาฝึกฝนเฉพาะเคล็ดวิชาธาตุไฟ

สัมผัสวิญญาณของสวี่ฉางเซิงกวาดผ่านยันต์เหล่านั้น หลังจากยืนยันว่าคุณภาพไม่มีปัญหา เขาก็พูดขึ้นทันที "ข้าเอาหนึ่งร้อยแผ่น"

"อะไรนะ!" ชายร่างใหญ่หน้าแดงเบิกตากว้าง "สหายเต๋าไม่ได้กำลังล้อข้าเล่นใช่หรือไม่"

เมื่อสวี่ฉางเซิงหยิบหินวิญญาณสามร้อยก้อนออกมาวางบนโต๊ะ ชายร่างใหญ่ก็เปลี่ยนท่าทีเป็นฉีกยิ้มกว้างทันที เขาหยิบกล่องหยกออกมาอย่างกระตือรือร้น "สหายเต๋าช่างใจป้ำยิ่งนัก! ยันต์ลูกไฟร้อยสิบแผ่นนี้ท่านรับไปให้ดี ส่วนสิบแผ่นที่เกินมานั้นถือเสียว่าข้าแถมให้เพื่อผูกมิตรก็แล้วกัน"

จากนั้นสวี่ฉางเซิงก็ซื้อยันต์อสรพิษเพลิงมาอีกสิบห้าแผ่น

ยันต์ระดับสูงชนิดนี้มีราคาแผ่นละหกสิบหินวิญญาณ หลังจากกระตุ้นใช้งาน มันจะกลายร่างเป็นอสรพิษเพลิงความยาวกว่าหนึ่งจั้ง มีอานุภาพที่น่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

ในการประลองศิษย์สายนอกครั้งก่อน ผู้อาวุโสหม่าเคยมอบยันต์อสรพิษเพลิงให้เขามาห้าแผ่น ซึ่งมันสร้างผลงานได้อย่างโดดเด่นสะดุดตา

"หากสหายเต๋าต้องการยันต์ที่ร้ายกาจยิ่งกว่านี้ ร้านเล็ก ๆ ของข้าก็ยังมียันต์มังกรเพลิงระดับสูงสุดอยู่ด้วยนะ..." ชายร่างใหญ่จงใจลดเสียงลงอย่างมีลับลมคมนัย

สวี่ฉางเซิงส่ายหน้าปฏิเสธ

ถึงยันต์มังกรเพลิงจะดีเลิศ ทว่าราคากลับสูงถึงหนึ่งร้อยห้าสิบหินวิญญาณต่อหนึ่งแผ่น ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยระดับการบำเพ็ญเพียรของเขาในตอนนี้ การกระตุ้นใช้งานมันย่อมต้องกินแรงมากจนเกินไป