บทที่ 61 โอสถฟื้นปราณ! เสริมพลังเกราะแสงทอง, เกราะวิญญาณเสวียนจิน!

บทที่ 61 โอสถฟื้นปราณ! เสริมพลังเกราะแสงทอง, เกราะวิญญาณเสวียนจิน!

เมื่อเปลี่ยนไปยังแผงลอยอีกร้าน สวี่ฉางเซิงก็เริ่มเลือกซื้อยันต์เหินเวหา

ยันต์เหินเวหาเป็นเพียงยันต์ระดับต่ำ ทว่าเมื่อผ่านการเสริมพลังจากเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กแล้วกลับเทียบชั้นได้กับยันต์ระดับสูง สามารถเพิ่มความเร็วในการเคลื่อนที่ได้อย่างมหาศาล

ก่อนหน้านี้ตอนที่ลอบสังหารจางหยวนเต๋อในลานศิษย์รับใช้ ยันต์เหินเวหานับว่ามีส่วนช่วยเหลืออย่างใหญ่หลวง

ในการประลองศิษย์สายนอกครั้งที่แล้ว สวี่ฉางเซิงไม่ได้ใช้ยันต์เหินเวหาเลย

นั่นเพราะเคล็ดก้าวเหินเมฆาที่ผ่านการเสริมพลังแล้วก็เพียงพอต่อการใช้งาน

แต่ทว่าการประลองศิษย์สายในครานี้ย่อมต้องดุเดือดยิ่งกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย เขาจึงจำต้องเตรียมตัวให้พร้อมยิ่งขึ้น

"ธุรกิจเล็ก ๆ ขายแผ่นละสามหินวิญญาณ ไม่รับต่อรองราคา" เจ้าของแผงเป็นผู้บำเพ็ญเพียรหญิงหน้าตาเย็นชา น้ำเสียงของนางราบเรียบไร้อารมณ์

สวี่ฉางเซิงตรวจสอบความสมบูรณ์ของอักขระบนยันต์แต่ละแผ่นอย่างละเอียด สุดท้ายก็เลือกแผ่นที่มีสภาพดีที่สุดมาได้ยี่สิบห้าแผ่น

เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรหญิงเห็นว่าเขาตาถึงเพียงนี้ ท่าทีของนางก็อ่อนลงเล็กน้อย ทั้งยังแถมยันต์เหินเวหาให้เขาอีกหนึ่งแผ่น

เมื่อสวี่ฉางเซิงมาถึงโซนขายโอสถ หินวิญญาณในถุงเก็บของก็แทบไม่เหลือแล้ว

แต่เขารู้ดีว่า โอสถฟื้นปราณมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการฝึกฝน 'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง'

"โอสถฟื้นปราณขายอย่างไรหรือ"

"ขวดละแปดสิบหินวิญญาณ" ลูกจ้างร้านขายโอสถตอบโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

สวี่ฉางเซิงขมวดคิ้ว "ราคาตลาดมันเจ็ดสิบไม่ใช่หรือ"

ลูกจ้างเพิ่งจะเงยหน้าขึ้นมา ก่อนเอ่ยอย่างจนใจ "สหายเต๋าท่านไม่รู้อะไร ช่วงนี้การประลองศิษย์สายในใกล้เข้ามาแล้ว โอสถฟื้นปราณจึงขาดตลาด..."

สวี่ฉางเซิงลองถามติดต่อกันถึงสามร้าน ราคาก็ล้วนอยู่ที่แปดสิบถึงแปดสิบห้าหินวิญญาณทั้งสิ้น

ในขณะที่เขากำลังจะยอมจำนนอยู่นั้น สายตาก็พลันเหลือบไปเห็นแผงลอยเล็ก ๆ ตรงมุมหนึ่งเข้าพอดี

เจ้าของแผงเป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าอมโรค เบื้องหน้าของเขามีโอสถวางอยู่เพียงห้าขวดเท่านั้น

"โอสถฟื้นปราณ ขวดละหกสิบหินวิญญาณ" ชายหนุ่มเอ่ยปนไอ "ท่านอาจารย์ของข้าเป็นผู้หลอมเอง รับประกันคุณภาพได้"

สวี่ฉางเซิงหยิบขึ้นมาตรวจสอบหนึ่งขวด พบว่าตัวโอสถมีสีสันบริสุทธิ์ ทั้งยังมีกลิ่นหอมสมุนไพรเข้มข้น นับว่าเป็นของดีจริง ๆ

เขาเหมาซื้อทั้งหมดอย่างไม่ลังเล ทั้งยังให้หินวิญญาณเพิ่มไปอีกยี่สิบก้อน "สหายเต๋ารักษาสุขภาพด้วย"

ชายหนุ่มประสานมือคารวะอย่างซาบซึ้งใจ "ขอบคุณสหายเต๋า โอสถกู้หยวนขวดนี้ข้ามอบให้ท่าน มันมีสรรพคุณเป็นเลิศในการทำให้ระดับพลังคงที่"

ยามที่สวี่ฉางเซิงออกจากตลาด ดวงอาทิตย์ก็คล้อยต่ำไปทางทิศตะวันตกแล้ว

เขาลูบถุงเก็บของที่หนักอึ้ง พลางเผยรอยยิ้มอย่างพึงพอใจ การเตรียมตัวเหล่านี้มากพอที่จะทำให้เขาสามารถต่อกรกับบรรดาอัจฉริยะในการประลองศิษย์สายในได้อย่างสูสีแล้ว

เมื่อกลับถึงสำนัก สวี่ฉางเซิงก็ไปที่หอตำราของยอดเขาสมุนไพรวิญญาณอีกครั้ง และเลือกวิชาระดับกลางมาหนึ่งวิชาโดยไม่เสียค่าใช้จ่าย

ในด้านการโจมตี เขามีวิชาควบคุมกระบี่เสวียนเทียนและยันต์อีกเป็นกอง จึงยังไม่ขาดแคลนในตอนนี้

ในด้านการป้องกัน เขามีเพียงโล่หมื่นพฤกษา ซึ่งถือว่าค่อนข้างเปราะบาง ดังนั้นเขาจึงเลือกวิชาป้องกันมา นั่นคือเกราะแสงทอง

พลังป้องกันของเกราะแสงทองนั้นเลื่องชื่อลือนามในหมู่วิชาระดับกลาง อีกทั้งยังมีวิชาขั้นต่อยอดอีกหลายวิชา ต่อให้ถูกเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กเสริมพลัง ก็คงไม่มีใครดูออกถึงความผิดปกติ

สวี่ฉางเซิงนำของเหล่านี้กลับมาที่เรือนหลังน้อย จากนั้นก็เปิดใช้งานค่ายกลป้องกันที่แน่นหนาที่สุดทันที

เขาเริ่มจากนำยันต์เฝ้าระวังไปแปะไว้ที่ประตูเรือนสามแผ่น แล้วกางเขตแดนเก็บเสียงไว้รอบห้องบำเพ็ญเพียร

เมื่อทำสิ่งเหล่านี้เสร็จสิ้น เขาจึงค่อย ๆ นำเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กออกมาวางบนโต๊ะอย่างระมัดระวัง

"อาวุธวิเศษยังเสริมพลังตอนนี้ไม่ได้..."

สวี่ฉางเซิงลูบไล้ตัวกระบี่จินหงที่เรียบลื่น แววตาแฝงความเสียดายพาดผ่าน "ตอนประลองศิษย์สายในจะมียอดฝีมือระดับจินตานมาชมการต่อสู้ด้วย หากมีใครจับสังเกตได้คงยุ่งยากแน่"

ของที่ผ่านการเสริมพลังจนหาดูได้ยากบางอย่าง สวี่ฉางเซิงแทบไม่เคยนำออกมาใช้ต่อหน้าผู้คนเลย

ยกตัวอย่างเช่น วิชาลูกไฟซานเวย สวี่ฉางเซิงไม่เคยใช้ต่อหน้าใครมาก่อน

เพราะวิชานี้ไม่มีอยู่ในสำนักเซียนไท่อี

จึงเป็นการยากที่จะอธิบายถึงที่มาของมัน

ส่วนยันต์และวิชาบางอย่างที่ผ่านการเสริมพลัง แม้จะหาได้ยาก ทว่าก็ยังมีของที่คล้ายคลึงกันอยู่

หากคนอื่นเห็น อย่างมากก็คงแค่สงสัยว่าเขาเอาหินวิญญาณมากมายมาจากไหนเพื่อไปซื้อหามา ทว่าคงไม่คิดเป็นอื่น

การเสริมพลังอาวุธวิเศษนั้นไม่มีทิศทางที่แน่นอน จึงมักจะปรากฏสิ่งแปลกใหม่ออกมาให้เห็นอยู่เสมอ

ซึ่งนั่นไม่สอดคล้องกับหลักการทำตัวเก็บซ่อนประกายของสวี่ฉางเซิงเอาเสียเลย

อีกทั้งกระบี่จินหงและโล่หมื่นพฤกษาต่างก็เป็นอาวุธวิเศษระดับสูง ซึ่งเพียงพอต่อการใช้งานในปัจจุบันอย่างเหลือเฟือแล้ว

หากนำไปเสริมพลังอีกครั้ง แม้อนุภาพจะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล ทว่าก็ต้องสิ้นเปลืองพลังวิญญาณมากขึ้นไม่น้อยเช่นกัน

ด้วยพลังวิญญาณของสวี่ฉางเซิงในยามนี้ อาวุธวิเศษระดับสูงถือว่าเหมาะสมกำลังดี

เขาเก็บอาวุธวิเศษที่เพิ่งซื้อมาใหม่อย่างระมัดระวัง แล้วจึงหยิบหยกจารึกที่บันทึกวิชาเกราะแสงทองออกมา

สวี่ฉางเซิงสูดลมหายใจลึก ค่อยๆ วางหยกจารึกลงในเตาสัมฤทธิ์ใบเล็ก

"วิ้ง—"

เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กส่งเสียงทุ้มต่ำ ลวดลายโบราณบนตัวเตาสว่างวาบขึ้นมาทีละเส้น

สวี่ฉางเซิงรีบประสานอิน ถ่ายทอดพลังวิญญาณอันบริสุทธิ์สายหนึ่งเข้าไปในเตา

พลันเห็นหยกจารึกลอยตัวขึ้นช้าๆ ท่ามกลางแสงสีเขียว อักขระบนพื้นผิวขยับเขยื้อนและจัดเรียงตัวใหม่ราวกับมีชีวิต

กระบวนการนี้กินเวลาราวหนึ่งก้านธูป เมื่อแสงสีเขียวจางหายไป หยกจารึกก็เปลี่ยนเป็นสีทองอ่อน บนพื้นผิวปรากฏอักษรจ้วนโบราณสี่ตัวว่า 'เกราะวิญญาณเสวียนจิน'

"ถึงกับเสริมพลังจนกลายเป็นวิชาป้องกันระดับสูงสุดเชียวรึ!"

สวี่ฉางเซิงตกตะลึงเป็นอย่างมาก

เกราะวิญญาณเสวียนจิน นี่คือวิชาที่ทำให้ผู้ที่อยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุดนับไม่ถ้วนต้องปวดเศียรเวียนเกล้า

พลังป้องกันของมันไม่ด้อยไปกว่าอาวุธวิเศษป้องกันระดับสูงสุดอย่างแน่นอน อีกทั้งยังเป็นการป้องกันแบบรอบทิศทางอีกด้วย!

สวี่ฉางเซิงแทบรอไม่ไหว เขานำหยกจารึกมาทาบไว้ที่หน้าผาก ทันใดนั้นกระแสข้อมูลมหาศาลก็หลั่งไหลเข้าสู่ห้วงจิต

เมื่อทำความเข้าใจเคล็ดวิชาใหม่จนกระจ่าง สวี่ฉางเซิงก็เริ่มฝึกฝนทันที

นี่คือวิชาระดับสูงสุด ต้องยอมรับเลยว่ามีความยากในการฝึกฝนอยู่ไม่น้อย

เขาสองมือประสานอิน ปากพึมพำท่องมนตร์ พลังวิญญาณในร่างโคจรไปตามเส้นทางเฉพาะ

หลังจากพยายามถึงสามสิบกว่าครั้ง ในที่สุดเขาก็จับเคล็ดลับได้

"เกราะวิญญาณเสวียนจิน จงรวมตัว!"

สิ้นเสียงตวาดแผ่วเบา รอบกายสวี่ฉางเซิงก็ปรากฏจุดแสงสีทองจำนวนนับไม่ถ้วนขึ้นมากะทันหัน

จุดแสงเหล่านี้รวมตัวกันอย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็กลายเป็นเกราะวิญญาณสีทองโปร่งแสงชั้นหนึ่ง

พื้นผิวของเกราะวิญญาณทอประกายแสงหลากสี มองเห็นอักขระที่ละเอียดอ่อนไหลเวียนอยู่เลือนลาง

สวี่ฉางเซิงลองขยับแขนขาดู พบว่าเกราะวิญญาณไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวเลยแม้แต่น้อย

เมื่อเพียงแค่นึกคิดในใจ เกราะวิญญาณก็โปร่งใสในทันที และจะปรากฏให้เห็นก็ต่อเมื่อถูกโจมตีเท่านั้น

"ลองทดสอบพลังป้องกันดูหน่อย..."

เขาหยิบกระบี่จินหงออกมา ถ่ายทอดพลังวิญญาณลงไปสามส่วน แล้วฟันฉับเข้าที่แขนซ้ายของตนเองอย่างแรง

"เคร้ง!"

เสียงโลหะปะทะกันดังกังวาน ประกายไฟแตกกระจายตรงจุดที่คมกระบี่กระทบกับเกราะวิญญาณ สวี่ฉางเซิงเพียงรู้สึกว่าแขนสั่นสะเทือนเล็กน้อย ขณะที่เกราะวิญญาณยังคงไร้รอยขีดข่วน

"เอาใหม่!"

ครั้งนี้เขาใช้พลังถึงเจ็ดส่วน คมกระบี่วาดผ่านเป็นเส้นโค้งสีทอง

"เปรี้ยง!"

คลื่นพลังวิญญาณอันรุนแรงสะท้อนก้องไปทั่วลานเรือน พื้นผิวเกราะวิญญาณกระเพื่อมไหวราวกับระลอกคลื่น ทว่ายังคงไม่มีวี่แววว่าจะแตกสลาย

ประกายความประหลาดใจระคนยินดีพาดผ่านดวงตาของสวี่ฉางเซิง "พลังป้องกันระดับนี้ เกรงว่าคงสามารถรับการโจมตีสุดกำลังของผู้ที่อยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองได้อย่างสบาย!"

ทว่านี่ไม่ใช่พลานุภาพทั้งหมดของเกราะวิญญาณเสวียนจินด้วยซ้ำ

เพราะระดับพลังวิญญาณของสวี่ฉางเซิงในปัจจุบัน สามารถดึงพลังของมันออกมาได้เพียงเท่านี้

เมื่อระดับพลังฝึกปรือของเขาเพิ่มสูงขึ้น พลานุภาพของเกราะวิญญาณเสวียนจินก็จะยิ่งเพิ่มพูนตามไปด้วย

สิ่งที่ทำให้เขาพึงพอใจมากที่สุดก็คืออัตราการสิ้นเปลืองพลังของเกราะวิญญาณเสวียนจิน

เกราะแสงทองทั่วไป หากคงสภาพไว้หนึ่งก้านธูปจะต้องสูญเสียพลังวิญญาณถึงสองส่วน ในขณะที่เกราะวิญญาณเสวียนจินใช้เวลาเท่ากันกลับสิ้นเปลืองพลังเพียงสี่ส่วนเท่านั้น

แม้การสิ้นเปลืองพลังวิญญาณจะเพิ่มขึ้นแค่เท่าตัว แต่พลังป้องกันกลับเพิ่มขึ้นถึงสิบกว่าเท่า

ลำดับต่อไปคือการเสริมพลังยันต์

สวี่ฉางเซิงนำยันต์ลูกไฟสามสิบแผ่นใส่ลงในเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กก่อน

ระหว่างที่แสงสีเขียวไหลเวียน อักขระสีแดงบนกระดาษยันต์ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นสีม่วง ความร้อนที่แผ่ออกมาทำให้อากาศโดยรอบบิดเบี้ยวเล็กน้อย

นี่คือยันต์เพลิงม่วงระดับสูง ซึ่งในการประลองศิษย์สายใน มันสามารถนำมาใช้เป็นท่าสังหารทั่วไปได้สบาย