บทที่ 69 ระดับกลั่นลมปราณขั้นแปด แบ่งจิตหลายสาย! ปราณโลหิตทะลวงกระหม่อม!

บทที่ 69 ระดับกลั่นลมปราณขั้นแปด แบ่งจิตหลายสาย! ปราณโลหิตทะลวงกระหม่อม!

ยามว่างเว้นจากการฝึกฝน สวี่ฉางเซิงก็ไม่ลืมทบทวน 'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' ไปด้วย

โอสถรวมจิตผสานกับหยาดวารีวิญญาณจากเตาสัมฤทธิ์ใบเล็ก ทำให้พลังสัมผัสวิญญาณของเขายกระดับขึ้นอย่างมั่นคง

กระทั่งวันนี้ เมื่อเขากลืนโอสถรวมจิตเม็ดที่สามลงไป ทะเลวิญญาณพลันปรากฏปราณสีม่วงม้วนตัวเดือดพล่าน ขอบเขตสัมผัสวิญญาณจากเดิมสี่สิบจั้งขยายพรวดขึ้นเป็นสี่สิบห้าจั้งในพริบตา!

"เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วงขั้นสามบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว!"

สวี่ฉางเซิงพบด้วยความยินดีว่า บัดนี้ความแข็งแกร่งแห่งสัมผัสวิญญาณของตนไม่ด้อยไปกว่าผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองทั่วไปอีกต่อไป

นี่ย่อมหมายความว่าในการทดสอบเขาขูซาน เขาจะยิ่งมีความได้เปรียบเหนือผู้อื่นมากยิ่งขึ้น

หลังเก็บตัวฝึกฝนอยู่สองเดือน สวี่ฉางเซิงก็ได้รับเรื่องน่ายินดีที่คาดไม่ถึง

เซียนจื่ออวิ๋นเหยาให้คนนำ 'โอสถหยกวารี' มาส่งให้หนึ่งขวด มันคือโอสถระดับสองที่มีสรรพคุณในการหล่อเลี้ยงและฟื้นฟูเส้นลมปราณโดยเฉพาะ

"ดูเหมือนท่านศิษย์อาอวิ๋นเหยาจะให้ความสำคัญกับผลจื่อเมิ่งมาก..." สวี่ฉางเซิงครุ่นคิด "แต่เช่นนี้ก็เข้าทางข้าพอดี"

เมื่อมีโอสถหยกวารีคอยช่วยเหลือ เขาก็สามารถกลืนโอสถควบแน่นปราณได้บ่อยครั้งขึ้น โดยไม่ต้องพะวงว่าเส้นลมปราณจะได้รับความเสียหาย

ความเร็วในการฝึกปรือจึงพุ่งทะยานขึ้นอีกขั้นใหญ่

ช่วงเวลาสิบวันก่อนเริ่มการทดสอบเขาขูซาน สวี่ฉางเซิงก็เริ่มทุ่มกำลังฝึกฝนเฮือกสุดท้าย

เขางัดเอาโอสถและหยาดวารีวิญญาณทั้งหมดที่มีออกมาใช้ โคจรเคล็ดวิชาอย่างบ้าคลั่งไม่หยุดพักทั้งวันทั้งคืน

กลางดึกของคืนหนึ่ง พลังวิญญาณภายในห้องศิลาพลันปั่นป่วนอย่างรุนแรง

หยาดโลหิตเม็ดเล็กๆ ซึมออกตามรูขุมขนทั่วร่างของสวี่ฉางเซิง ทว่าบนใบหน้ากลับปรากฏแววปีติยินดีอย่างบ้าคลั่ง

"ต้าโจวเทียน เปิด!"

สิ้นเสียงคำรามต่ำ ข้อจำกัดบางอย่างภายในร่างก็ถูกทะลวงแตกทลายดังครืน

พลังวิญญาณหลากทะลักไปตามเส้นลมปราณราวกับกระแสน้ำป่าทะลักทำนบ ไม่เพียงปริมาณพลังวิญญาณจะเพิ่มพูนขึ้นมหาศาล ความเร็วในการโคจรลมปราณยังพุ่งสูงกว่าแต่ก่อนหลายเท่าตัว!

ระดับกลั่นลมปราณขั้นแปด สำเร็จแล้ว!

ในชั่วพริบตาที่ทะลวงผ่านระดับกลั่นลมปราณขั้นแปด ปราณสีม่วงในทะเลวิญญาณของสวี่ฉางเซิงก็ม้วนตัวเดือดพล่านขึ้นอย่างรุนแรง

พลังสัมผัสวิญญาณที่เดิมทีกระจายตัวบางเบาดั่งม่านหมอก บัดนี้กลับเริ่มควบแน่นเข้าหากันเอง แล้วแยกออกเป็นหลายสาย

"นี่มัน... การแบ่งจิตหลายสาย?"

สวี่ฉางเซิงสะท้านในใจ

ใน 'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' บันทึกไว้ว่า เมื่อสัมผัสวิญญาณแข็งแกร่งถึงระดับหนึ่ง จะสามารถแบ่งจิตออกเป็นหลายสาย ไม่เพียงแต่จะควบคุมของวิเศษหลายชิ้นพร้อมกันได้ ยังสามารถควบคุมอานุภาพวิชาอาคมทุกกระเบียดนิ้วได้อย่างแม่นยำ

เขาลองแบ่งสัมผัสวิญญาณออกเป็นสามสาย เพื่อควบคุมกระบี่วิญญาณทองคำ กระบี่จินหง และโล่หมื่นพฤกษาไปพร้อมกัน

พลันปรากฏแสงสามสายบินโฉบสลับสับเปลี่ยนไปมาภายในห้องศิลา วิถีการพุ่งทะยานนั้นลึกล้ำไร้ที่ติ และไม่มีทีท่าว่าจะติดขัดเลยแม้แต่น้อย

"เป็นเช่นนี้จริงๆ ด้วย!" ประกายตาของสวี่ฉางเซิงสว่างวาบ "บัดนี้ข้าสามารถโจมตีและตั้งรับได้ในเวลาเดียวกัน พลังต่อสู้ย่อมเพิ่มพูนขึ้นอย่างน้อยสามส่วน!"

เพื่อทดสอบผลลัพธ์ สวี่ฉางเซิงจึงเดินออกมายังลานเรือน

มือขวาของเขาประสานมุทรา พริบตานั้นอสรพิษอัคคีก็พุ่งทะยานแหวกอากาศออกไป

ขณะเดียวกัน มือซ้ายก็สะบัดออกเบาๆ ศรวารีสามดอกพุ่งทะลวงไปยังทิศทางที่แตกต่างกันอย่างแม่นยำ

สิ่งที่น่าตื่นตะลึงที่สุดคือ เมื่ออสรพิษอัคคีและศรวารีปะทะกันกลางอากาศ มันกลับไม่เกิดการระเบิดแต่อย่างใด ทว่ากลับหักล้างกันเองอย่างสมบูรณ์แบบ... พลังการควบคุมในระดับนี้ ก้าวข้ามขอบเขตของผู้บำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณทั่วไปไปไกลนัก

"'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' ช่างลึกล้ำเหนือพรรณนาจริงๆ" สวี่ฉางเซิงพยักหน้าอย่างพึงพอใจ "หากร่ายวิชาอาคมตอนนี้ การสูญเสียพลังวิญญาณจะลดลงถึงสองส่วน แต่อานุภาพกลับเพิ่มขึ้นหนึ่งส่วน"

พัฒนาการเช่นนี้ หากอยู่ในการต่อสู้เป็นตาย มักจะเป็นตัวแปรสำคัญที่ใช้ตัดสินผลแพ้ชนะเลยทีเดียว

ทว่าเมื่อสวี่ฉางเซิงลองแบ่งสัมผัสวิญญาณออกเป็นสี่สาย เขาก็พลันรู้สึกหน้ามืดวิงเวียนขึ้นมาวูบหนึ่ง

เขาหยุดการทดสอบในทันที แล้วหยิบโอสถรวมจิตออกมากินหนึ่งเม็ด

"ดูเหมือนว่าขีดจำกัดในตอนนี้จะอยู่ที่ของวิเศษสามชิ้น..." สวี่ฉางเซิงครุ่นคิด "แต่ถึงอย่างนั้น..."

ประกายความคิดสว่างวาบขึ้นมาในหัว เขารีบหยิบเตาหลอมโอสถทองแดงแดงระดับสูงออกมา

ในเมื่อสามารถแยกสัมผัสวิญญาณเป็นสายเล็กๆ และมีพลังการควบคุมเพิ่มสูงขึ้นถึงเพียงนี้ บางทีอาจจะลองหลอมโอสถที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิมได้หรือไม่?

คิดได้ก็ลงมือทำทันที สวี่ฉางเซิงเริ่มต้นหลอม 'โอสถจ้วงหยวน' ขึ้นมาหนึ่งเตา

ภายใต้การควบคุมอย่างแม่นยำของสายสัมผัสวิญญาณ น้ำยาสมุนไพรก็ผสานเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน การควบคุมความร้อนของเปลวไฟก็สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ

"เปิดเตา!"

ชั่วพริบตาที่ฝาเตาเปิดออก เม็ดยาทรงกลมเกลี้ยงเกลาราวกับหยกล้ำค่าสิบเม็ดก็พุ่งทะยานออกมา ในจำนวนนั้นมีถึงสามเม็ดที่บรรลุถึงคุณภาพระดับกลาง!

นี่ทำให้อัตราการหลอมโอสถสำเร็จของเขา พุ่งสูงกว่าแต่ก่อนเกินกว่าหนึ่งเท่าตัว

"วิเศษยิ่งนัก!" สวี่ฉางเซิงดีใจจนเนื้อเต้น "เมื่อมีพลังการควบคุมระดับนี้ การหลอมโอสถเฉพาะกิจระหว่างการทดสอบเขาขูซาน ข้าก็ยิ่งมีความมั่นใจมากยิ่งขึ้น"

ใน 'คัมภีร์โอสถไท่อี' และ 'อรรถาธิบายวิถีโอสถไท่อี' มีเทียบโอสถบันทึกเอาไว้ไม่น้อย ส่วนเขตแดนต้องห้ามของเขาขูซานก็อุดมสมบูรณ์ไปด้วยสมุนไพรวิญญาณ ความสามารถในข้อนี้อาจจะช่วยพลิกสถานการณ์ได้เลยทีเดียว

ขณะนั้นเอง เสียงเคาะประตูเรือนก็ดังขึ้น

สวี่ฉางเซิงแผ่สัมผัสวิญญาณออกไปตรวจสอบ จึงรู้ว่าเป็นโจวชิงที่มาเยือน

เขารีบเก็บเตาหลอมและเม็ดยาโอสถเข้าที่โดยเร็ว

ทว่าพอเปิดประตูเรือน โจวชิงกลับต้องสะดุ้งตกใจกับกลิ่นอายพลังบนร่างของสวี่ฉางเซิง "ศิษย์น้องสวี่ เจ้า...ทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นแปดแล้วหรือ?"

ในงานประลองศิษย์สายนอกครั้งก่อน สวี่ฉางเซิงยังอยู่เพียงระดับกลั่นลมปราณขั้นห้า ผ่านไปเพียงหนึ่งปีสามเดือน กลับไล่ตามระดับพลังของโจวชิงได้ทัน!

ทำเอาผู้มาเยือนรู้สึกละอายใจจนแทบอยากจะแทรกแผ่นดินหนี

สวี่ฉางเซิงยิ้มพร้อมพยักหน้ารับ "แค่โชคดีเท่านั้น ว่าแต่ศิษย์พี่โจวพอจะทราบกำหนดการแน่ชัดของการทดสอบเขาขูซานครั้งนี้หรือไม่?"

"อีกสามวันให้ไปรวมตัวกันที่ลานกว้างของสำนัก" โจวชิงลดเสียงเบาลง "ได้ยินมาว่าการทดสอบครั้งนี้อันตรายกว่าครั้งก่อนๆ มาก ตอนนี้มีศิษย์หลายคนแอบจับกลุ่มกันแล้ว..."

พอพูดถึงตรงนี้ โจวชิงก็เปลี่ยนเรื่องกะทันหัน เขาหรี่เสียงลงพลางบอกกล่าวข่าวที่ทำให้สวี่ฉางเซิงต้องประหลาดใจ "ข้ายังได้ยินมาอีกว่า... หลินเยียนทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ดแล้ว"

"ทะลวงระดับได้เร็วถึงเพียงนี้เชียวหรือ?"

ถ้วยชาในมือสวี่ฉางเซิงสั่นสะท้านเล็กน้อยจนน้ำชากระฉอกออกมาสองสามหยด

ข่าวที่โจวชิงนำมาแจ้งนี้ อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเขาจริงๆ

"เป็นความจริงแท้แน่นอน!"

โจวชิงลดเสียงเบาลง สีหน้าเคร่งเครียดจริงจัง "ยิ่งไปกว่านั้น จางเยว่แห่งยอดเขาชิงจู๋ที่เดิมทีได้อันดับสี่สิบห้ากลับล้มป่วยกะทันหันจนต้องขอถอนตัว หลินเยียนจึงได้สิทธิ์เข้าทดสอบแทนเขา ได้ยินมาว่า... บรรพบุรุษตระกูลหลินถึงขั้นบากหน้าไปขอร้องท่านประมุขด้วยตนเองเลยทีเดียว"

สวี่ฉางเซิงวางถ้วยชาลง ข้อนิ้วเคาะลงบนโต๊ะโดยไม่รู้ตัว

เส้นทางการบำเพ็ญเพียร ยิ่งลึกล้ำก็ยิ่งยากเข็ญ

เมื่อสามเดือนก่อน หลินเยียนเพิ่งจะทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ มาบัดนี้กลับทะลวงเพิ่มได้อีกขั้นงั้นหรือ?

เรื่องนี้จะต้องมีลับลมคมในอย่างแน่นอน

"นางใช้วิธีใดกัน? หากบำเพ็ญเพียรตามปกติย่อมไม่มีทางรวดเร็วถึงเพียงนี้เด็ดขาด"

โจวชิงเหลียวซ้ายแลขวา เมื่อแน่ใจว่าไม่มีผู้ใดจึงขยับเข้าไปกระซิบ "ข้าได้ยินมาว่าตระกูลหลินใช้วิชาลับ 'เบิกกระหม่อมโลหิตสังหาร' โดยยอมแลกกับการทำลายรากฐานพลังของตนเองเพื่อฝืนยกระดับการบำเพ็ญเพียร

แม้ยามนี้หลินเยียนจะบรรลุถึงระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ดแล้ว ทว่าชาตินี้นางคงหมดหวังที่จะบรรลุถึงระดับจินตานเป็นแน่แท้..."

สวี่ฉางเซิงขมวดคิ้วแน่น

การที่หลินเยียนยอมทุ่มสุดตัวเพื่อยกระดับความแข็งแกร่งโดยไม่สนสิ่งใดเช่นนี้ เป็นเพราะเหตุใดกัน?

หรือว่าจะเป็นการเตรียมตัวเพื่อมาจัดการเขาระหว่างการทดสอบเขาขูซาน?

สำหรับอัจฉริยะผู้มีรากปราณคู่เช่นนางแล้ว การทำเช่นนี้ย่อมได้ไม่คุ้มเสียอย่างไม่ต้องสงสัย

สวี่ฉางเซิงเชื่อว่า การเข้าร่วมของหลินเยียนในครั้งนี้จะต้องมีจุดประสงค์แอบแฝงอย่างอื่นด้วยแน่นอน

ไม่มีทางเป็นเพียงการพุ่งเป้าหมายมาที่เขาเพียงอย่างเดียวเด็ดขาด

แต่หากต้องเผชิญหน้ากันในเขตแดนต้องห้ามขึ้นมาจริงๆ นางก็คงไม่ลังเลที่จะกำจัดเขาให้พ้นทางเช่นกัน

ศัตรูในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ด ซ้ำยังมีอาวุธวิเศษอำมหิตอย่างเข็มดับวิญญาณอยู่ในมือ นับเป็นภัยคุกคามที่อันตรายถึงชีวิตอย่างแท้จริง

"ขอบคุณศิษย์พี่ที่มาแจ้งข่าว" สวี่ฉางเซิงลุกขึ้นเดินมุ่งหน้าไปยังห้องด้านใน "ข้ายังต้องไปเตรียมตัวอีกสักหน่อย"

โจวชิงรีบเดินตามไป "ศิษย์น้องสวี่ หรือไม่เจ้าก็หาข้ออ้างขอถอนตัวจากการทดสอบเสียเถิด? เห็นได้ชัดเลยว่าหลินเยียนเจาะจงมาเพื่อเล่นงานเจ้า..."

"ไม่จำเป็น" สวี่ฉางเซิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "สิ่งที่ถูกกำหนดมาแล้ว ย่อมมิอาจหลีกเลี่ยงได้"

หลังจากส่งโจวชิงกลับไปแล้ว สวี่ฉางเซิงก็ยืนนิ่งอยู่กลางลานเรือน ทอดสายตามองทอดยาวไปยังทิศทางของยอดเขาชิงจู๋ที่อยู่ห่างไกล

สถานที่แห่งนั้นถูกปกคลุมไปด้วยมวลเมฆหมอกหนาทึบ จนยากจะมองเห็นสิ่งใดได้ชัดเจน

"ถ้ำเกิงจิน... ผลจื่อเมิ่ง..."

"แล้วยังมีภัยคุกคามจากตระกูลหลินอีก..."

สวี่ฉางเซิงกำหมัดแน่น แววตาเปล่งประกายความแน่วแน่เด็ดเดี่ยว

การทดสอบในครั้งนี้ อาจเป็นจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญบนเส้นทางวิถีแห่งเซียนของเขา และเขาจะไม่มีวันยอมถอยหลังกลับแม้เพียงครึ่งก้าว!