บทที่ 81 หลิวอู่ใส่ร้าย ความจริงกระจ่าง! ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า!

บทที่ 81 หลิวอู่ใส่ร้าย ความจริงกระจ่าง! ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า!

การมีสถานะเป็นผู้หลอมโอสถระดับสูงนั้นมีความหมายยิ่งใหญ่

ตามกฎระเบียบช่วงสงครามของสำนักเซียนไท่อี บุคลากรผู้มีความเชี่ยวชาญเฉพาะทางอย่างผู้หลอมโอสถ ช่างหลอมอาวุธ และผู้สร้างยันต์ระดับสูง จะได้รับสิทธิพิเศษให้อยู่แนวหลังก่อน เพื่อรับผิดชอบจัดหาทรัพยากรสนับสนุนแนวหน้า โดยไม่ต้องออกไปเสี่ยงอันตรายทำภารกิจสู้รบที่แนวหน้าโดยตรง

สวี่ฉางเซิงสมความปรารถนา เขาคว้า 'ยันต์คุ้มภัย' สำหรับอยู่แนวหลังมาครองได้สำเร็จ

หลังจากผ่านการรับรอง สวี่ฉางเซิงก็เริ่มรับภารกิจหลอมโอสถของสำนักจำนวนมากทันที

เพื่อสนับสนุนแนวหน้า สำนักได้ออกคำสั่งหลอมโอสถจำนวนมหาศาล พร้อมมอบผลตอบแทนให้อย่างงาม

แต่ละวันสวี่ฉางเซิงเก็บตัวเงียบ แทบจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดนอกเหนือจากการบำเพ็ญเพียรไปกับการหลอมโอสถ

เขามีสัมผัสวิญญาณอันแข็งแกร่งถึงสี่สิบห้าจั้ง ควบคุมพลังวิญญาณได้อย่างละเอียดอ่อนลึกซึ้ง อัตราการหลอมโอสถสำเร็จจึงสูงกว่าผู้หลอมโอสถในระดับเดียวกันอย่างมาก

ผนวกกับความ 'ขยันขันแข็ง' ที่เขาจงใจแสดงออกมา ปริมาณภารกิจหลอมโอสถที่ทำสำเร็จในแต่ละวันจึงน่าทึ่งยิ่งนัก

เมื่อเป็นเช่นนี้ ผลตอบแทนที่เขาได้รับย่อมเพิ่มพูนขึ้นตามไปด้วย

เมื่อรวมกับนาวิญญาณหนึ่งร้อยหมู่ที่ให้ผลผลิตสมุนไพรวิญญาณอย่างสม่ำเสมอทุกหลายเดือน พอทั้งสองส่วนมารวมกัน กำไรจึงพุ่งสูงถึงขั้นที่ทำให้ผู้คนต้องอ้าปากค้าง

ปริมาณหินวิญญาณสะสมของเขาพอกพูนขึ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่ไม่เคยมีมาก่อน

วันหนึ่ง สวี่ฉางเซิงไปยังคลังสมุนไพรส่วนกลางของยอดเขาสมุนไพรวิญญาณตามปกติ เพื่อเบิกรับสมุนไพรที่ต้องใช้ในการหลอม 'โอสถควบแน่นปราณ' ชุดหนึ่ง

ผู้รับผิดชอบจดบันทึกและจ่ายสมุนไพร บังเอิญเป็นหลิวอู่พอดี

หลิวอู่ผู้นี้เป็นลูกพี่ลูกน้องของหลิวเหิงศิษย์สายนอก ทั้งยังเป็นคนในตระกูลของผู้อาวุโสหลิว เคยมีความแค้นเก่าอันเล็กน้อยกับสวี่ฉางเซิงมาก่อน... เมื่อครั้งที่สวี่ฉางเซิงยังเป็นเพียงศิษย์รับใช้ เขาได้แย่งชิงโควตาของหลิวเหิงเพื่อแลกกับคุณสมบัติการเป็นศิษย์สายนอกแห่งยอดเขาสมุนไพรวิญญาณ

ตระกูลหลิวจ้องเล่นงานเขาหลายครั้ง ทว่าสวี่ฉางเซิงก็คลี่คลายได้หมดซ้ำยังทำให้ตระกูลหลิวต้องพ่ายแพ้กลับไป

ท้ายที่สุด แม้แต่หลิวเม่าที่มีพรสวรรค์ไม่เลว ก็ยังต้องตกตายด้วยน้ำมือของสวี่ฉางเซิง

แน่นอนว่าเรื่องนี้ตระกูลหลิวเป็นฝ่ายผิดตั้งแต่แรก ไม่อาจนำมาพูดอย่างโจ่งแจ้ง ได้แต่กล้ำกลืนความคับแค้นไว้ในใจ

ทว่าหลิวอู่ที่มีความสัมพันธ์อันดีกับหลิวเม่า กลับเก็บเรื่องนี้ฝังใจตลอดมา

มาวันนี้ หลิวอู่เห็นว่าสวี่ฉางเซิงไม่เพียงรอดชีวิตจากดินแดนเร้นลับอันตราย ได้รับรางวัลอย่างงาม ซ้ำยังกลายเป็นผู้หลอมโอสถระดับสูง แต่ละวันเบิกรับสมุนไพรล้ำค่าจำนวนมหาศาล กอบโกยกำไรเป็นกอบเป็นกำ ขณะที่ตนเองกลับต้องมาเฝ้าคลังสมุนไพรที่นี่ ทำงานหนักเพื่อแลกกับหินวิญญาณเพียงน้อยนิด ไฟริษยาจึงลุกโชนในใจ ยิ่งมองก็ยิ่งตาร้อนผ่าว

ความชั่วร้ายจึงก่อเกิดเป็นความอุกอาจ

หลังจากสวี่ฉางเซิงตรวจนับสมุนไพรเสร็จและจากไป หลิวอู่ถึงกับแอบไปหาผู้คุมกฎที่เฝ้าคลังสมุนไพร และใส่ร้ายว่าตอนที่สวี่ฉางเซิงเบิกรับสมุนไพรนั้น ได้อาศัยถุงเก็บของบังหน้า แอบยักยอกสมุนไพรเสริมราคาสูงไปหลายชนิด!

เขาไม่รู้ว่าสวี่ฉางเซิงแอบซุกซ่อนสมุนไพรไว้จริงหรือไม่ ทว่าก็มีผู้หลอมโอสถไม่น้อยที่ทำเช่นนี้ แล้วสวี่ฉางเซิงผู้นี้จะเป็นข้อยกเว้นหรือ?

การยักยอกทรัพย์สินของสำนัก หากไม่ถูกจับได้ก็แล้วไป ทว่าหากถูกจับได้ โดยเฉพาะในช่วงสงครามเช่นนี้ นี่นับเป็นความผิดสถานหนัก!

ผู้คุมกฎผู้นั้นเมื่อได้ยินก็มิกล้าชักช้า รีบรายงานเบื้องบนทันที

ไม่นาน หอโอสถและหอคุมกฎก็ส่งคนมา พวกเขาดักหน้าสวี่ฉางเซิงที่เพิ่งกลับมาถึงบริเวณนอกเรือนของเขา

"ศิษย์หลานสวี่ มีคนแจ้งเบาะแสว่าเจ้ายักยอกสมุนไพรวิญญาณจากคลังส่วนกลาง โปรดให้ความร่วมมือในการตรวจค้นด้วย" ศิษย์คุมกฎกล่าวด้วยสีหน้าเย็นชา

สวี่ฉางเซิงตกใจในคราแรก ก่อนจะสงบสติอารมณ์ลงอย่างรวดเร็ว

เขาลงมืออย่างระแวดระวัง อย่างมากก็เพียงเด็ดรากหรือลำต้นบางส่วนมาใช้เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กฟื้นฟูสภาพ ไม่เคยแอบเก็บสมุนไพรวิญญาณแบบสมบูรณ์เลยสักต้น คิดเพียงครู่เดียวก็รู้ว่าต้องมีคนใส่ร้าย

เขาเปิดค่ายกลป้องกันของเรือนอย่างผ่าเผย ปล่อยให้ศิษย์คุมกฎและผู้เชี่ยวชาญสมุนไพรจากหอโอสถเข้าไปตรวจค้นตามสบาย

ผลลัพธ์ย่อมเป็นไปตามคาด คว้าน้ำเหลว

สิ่งใดที่ไม่สมควรปรากฏ ล้วนถูกเก็บซ่อนไว้ในเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กจนหมดสิ้น

จำนวนสมุนไพรทั้งหมดครบถ้วนชัดเจน ตรงกับบันทึกการเบิกรับของเขาอย่างไม่มีผิดเพี้ยน

"ผู้ใดเป็นคนแจ้งเบาะแส?" สวี่ฉางเซิงเอ่ยถามเสียงขรึม

ศิษย์คุมกฎลังเลอยู่เล็กน้อย ทว่าสุดท้ายก็ยอมบอกชื่อหลิวอู่ออกมา

แววตาของสวี่ฉางเซิงทอประกายเย็นเยียบ เขาร้องขอให้เผชิญหน้ากับหลิวอู่โดยทันที พร้อมขอให้หอคุมกฎตรวจสอบเรื่องนี้อย่างละเอียดเพื่อคืนความบริสุทธิ์ให้แก่ตน

เขาเคยสร้างคุณูปการสำคัญให้แก่สำนัก เมื่อผู้อาวุโสหอคุมกฎทราบเรื่องจึงลงมาจัดการด้วยตนเอง โดยใช้วิชาไต่สวนจิตใจสอบปากคำหลิวอู่

การบำเพ็ญจิตวิญญาณของหลิวอู่นั้นต่ำต้อย เมื่ออยู่ภายใต้แรงกดดันจากผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานขั้นปลายผนวกกับวิชาไต่สวนจิตใจ ไม่นานจิตใจก็แตกซ่าน ยอมสารภาพเรื่องที่ตนใส่ร้ายป้ายสีเพราะความอิจฉาริษยาออกมาจนหมดเปลือก

ความจริงกระจ่างแจ้ง!

ผู้อาวุโสหอคุมกฎโกรธเกรี้ยวอย่างยิ่ง "ศึกใหญ่ใกล้เข้ามา คนทั้งสำนักสมควรร่วมแรงร่วมใจกัน! เจ้ากลับเห็นแก่ความแค้นส่วนตัว ใส่ร้ายป้ายสีนักหลอมโอสถที่มีความดีความชอบต่อสำนัก ทำให้สิ้นเปลืองกำลังคนของสำนัก จิตใจเช่นนี้สมควรตายนัก!"

จากนั้นจึงออกคำสั่งทันที "จงทำลายตบะของมัน ขับไล่ออกจากสำนัก เพื่อมิให้เป็นเยี่ยงอย่างสืบไป!"

ใบหน้าของหลิวอู่ซีดเผือดราวกับเถ้ากระดูก เขาถูกทำลายตบะทิ้งในทันที ก่อนจะถูกลากตัวออกไปจากประตูสำนักราวกับสุนัขตายซากตัวหนึ่ง

ทว่าเรื่องราวกลับยังไม่จบลงเพียงเท่านี้

หอคุมกฎสืบสาวราวเรื่องต่อไปจนพบว่าตระกูลหลิวซึ่งเป็นตระกูลของหลิวอู่นั้น เคยมีเรื่องบาดหมางกับสวี่ฉางเซิงมาก่อน

แม้จะไม่มีหลักฐานชี้ชัดว่าตระกูลหลิวอยู่เบื้องหลังการใส่ร้ายป้ายสีในครั้งนี้ ทว่าเบื้องบนของสำนักก็ยังคงตำหนิตระกูลหลิวอย่างรุนแรง พร้อมกับสั่งการให้ควบคุมดูแลคนในตระกูลให้เข้มงวด ทั้งยังลดทอนส่วนแบ่งทรัพยากรของสำนักที่ตระกูลหลิวจะได้รับในภายภาคหน้าลงหนึ่งส่วน

จากเหตุการณ์ในครั้งนี้ กลับกลายเป็นว่าสวี่ฉางเซิงได้รับโชคจากเคราะห์

เขาไม่เพียงแต่ลบล้างข้อครหาได้อย่างหมดจด ทว่ายังเป็นการแสดงให้คนภายนอกเห็นว่าเขาไม่ใช่ลูกพลับนิ่มที่ใครจะมาบีบเค้นได้ตามใจชอบ และเบื้องหลังของเขายังมีสำนักที่คอยให้ความสำคัญอยู่อย่างเงียบ ๆ

ผู้ที่เดิมทีอาจจะแอบมีความคิดร้ายบางอย่าง ล้วนต้องรีบเก็บงำท่าทีไปโดยปริยาย

ทางด้านสวี่ฉางเซิงยิ่งทำตัวเรียบง่าย เก็บตัวอยู่แต่ในที่พัก ด้านหนึ่งยังคงรับภารกิจหลอมโอสถอย่างบ้าคลั่งเพื่อสะสมทรัพยากร ส่วนอีกด้านหนึ่งก็มุมานะบำเพ็ญเพียรอย่างเงียบเชียบ ก้าวหน้าไปสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้าอย่างมั่นคง

วันเวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างเงียบงัน ท่ามกลางกลิ่นหอมกรุ่นของการหลอมโอสถ และความมีชีวิตชีวาอันเปี่ยมล้นของนาวิญญาณ

สวี่ฉางเซิงจิตใจจดจ่อไม่วอกแวก ยามกลางวันรับภารกิจหลอมโอสถของสำนัก ยามค่ำคืนนั่งสมาธิเดินลมปราณเพื่อควบแน่นพลังวิญญาณเหลว บางคราก็ใช้วิชาพิรุณวิญญาณที่ได้รับการยกระดับแล้วรดน้ำนาวิญญาณนับร้อยหมู่ ใช้ชีวิตในแต่ละวันอย่างคุ้มค่าและสงบสุข

แม้จะมีอุปสรรคเล็กน้อยจากการถูกหลิวอู่ใส่ร้ายป้ายสี ทว่าเขาก็สามารถคลี่คลายปัญหาลงได้ ทั้งยังทำให้เขาเพิ่มความระมัดระวังตัวมากยิ่งขึ้น

ภายใต้การสนับสนุนของทรัพยากรอันอุดมสมบูรณ์ ตบะของเขาก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างมั่นคง พลังวิญญาณเหลวในจุดตันเถียนขยายใหญ่ขึ้นทุกวันและควบแน่นมากยิ่งขึ้น

หลายเดือนต่อมา ภายในห้องวิปัสสนา พลังวิญญาณพลันเดือดพล่านขึ้นมาอย่างกะทันหัน ราวกับแม่น้ำร้อยสายไหลบรรจบสู่ท้องทะเล มันหลั่งไหลเข้าสู่ร่างกายของสวี่ฉางเซิงอย่างบ้าคลั่ง

กลิ่นอายทั่วร่างของเขาพุ่งทะยานขึ้นเป็นลำดับ คอขวดของระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้าที่สั่งสมมาอย่างเพียบพร้อม พลันถูกทะลวงเปิดออกในที่สุด!

เนิ่นนานผ่านไป พลังวิญญาณจึงค่อย ๆ สงบลง

สวี่ฉางเซิงค่อย ๆ ลืมตาขึ้น ภายในแววตาแฝงประกายเจิดจ้า กลิ่นอายรอบร่างแข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัวนัก

ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า สำเร็จแล้ว!

เขาค่อย ๆ ซึมซับและสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงของร่างกายตนเองอย่างละเอียด

ปริมาณพลังวิญญาณเหลวภายในจุดตันเถียนเพิ่มพูนขึ้นอย่างมหาศาล ทั้งยังบริสุทธิ์และควบแน่นมากยิ่งขึ้น อานุภาพและความต่อเนื่องในการใช้อาคมล้วนแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

ทว่าสิ่งที่เห็นผลลัพธ์ชัดเจนที่สุดก็คือสัมผัสวิญญาณ!

'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' รุดหน้าขึ้นอีกขั้นตามการทะลวงตบะ ขอบเขตการครอบคลุมของสัมผัสวิญญาณขยายวงกว้างจากสี่สิบห้าจั้งเป็นหกสิบจั้งในฉับพลัน!

ขอบเขตของสัมผัสวิญญาณระดับนี้ เทียบเท่ากับระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองไปแล้ว!

นี่หมายความว่าทั้งความสามารถในการหยั่งรู้สิ่งรอบกาย การควบคุมไฟในการหลอมโอสถ ตลอดจนการคาดเดาการเคลื่อนไหวเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรู ล้วนถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้นหนึ่ง

"ในที่สุดก็ขั้นเก้าเสียที..."

สวี่ฉางเซิงสัมผัสได้ถึงพลังอันเปี่ยมล้นภายในร่าง ภายในใจรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความสงบนิ่งเสียมากกว่า

เขารู้ดีว่า นี่เป็นเพียงบันไดขั้นหนึ่งบนเส้นทางสู่ระดับสร้างรากฐานเท่านั้น ต่อให้จะไปถึงระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสอง ก็ยังคงห่างไกลอยู่อีกมาก

ทว่าการใช้เวลาเพียงหลายเดือนเพื่อทะลวงจากระดับกลั่นลมปราณขั้นแปดขึ้นสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า ความเร็วระดับนี้ต่อให้นำไปเทียบกับอัจฉริยะรากปราณเดี่ยวก็มิได้ด้อยไปกว่ากันเลยแม้แต่น้อย

แต่เขาก็ยังทะนงตัวไม่ได้ จำเป็นต้องมุมานะบำเพ็ญเพียรอย่างหนักต่อไป