บทที่ 82 โจวชิงแต่งงาน! แก่นเกิงจิน ตลาดมืดใต้ดิน!

บทที่ 82 โจวชิงแต่งงาน! แก่นเกิงจิน ตลาดมืดใต้ดิน!

ภายใต้เมฆหมอกแห่งสงครามธรรมะและอธรรมที่ปกคลุม บรรยากาศภายในสำนักก็มักจะแฝงไปด้วยความตึงเครียดและหวาดวิตกอยู่เสมอ

ข่าวคราวการบาดเจ็บล้มตายจากแนวหน้าถูกส่งกลับมาเป็นระยะ ทำให้ศิษย์หลายคนหันมาเห็นคุณค่าของเวลาในปัจจุบันมากยิ่งขึ้น และยังเป็นปัจจัยเร่งให้บางสิ่งเกิดขึ้นด้วย

วันนี้ ศิษย์พี่โจวชิงสหายเก่าแวะมาเยือน ใบหน้าของเขาแฝงไปด้วยความรู้สึกอันซับซ้อน ทั้งยินดีและจนใจปะปนกันไป

"ศิษย์น้องสวี่ ข้า...ข้ากำลังจะแต่งผู้บำเพ็ญคู่แล้ว" โจวชิงเอ่ยปากขึ้น

สวี่ฉางเซิงได้ยินก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะยิ้มแย้มกล่าว "นี่เป็นเรื่องมงคลใหญ่เลยนะ! ยินดีด้วยศิษย์พี่โจว! ไม่ทราบว่าเป็นศิษย์พี่หญิงท่านใดหรือ?"

"เป็นศิษย์น้องฉู่เยี่ยนแห่งยอดเขาพฤกษาวิญญาณน่ะ" โจวชิงถอนหายใจ "เจ้าก็รู้ว่าสถานการณ์รบที่แนวหน้ากำลังตึงเครียด ทางตระกูลเองก็กดดันหนัก หวังให้ข้ารีบมีทายาทสืบสกุลโดยเร็ว จะได้ถือเป็นการ...เผื่อทางถอยเอาไว้ ศิษย์น้องฉู่มีนิสัยอ่อนโยน คุ้นเคยกับข้าเป็นอย่างดี แถมทางบ้านของนางก็มีความเห็นตรงกันพอดี ก็เลย..."

สวี่ฉางเซิงเข้าใจเรื่องราวทะลุปรุโปร่งในทันที

ในยุคสมัยที่วุ่นวายเช่นนี้ หลายตระกูลมักจะวางแผนแบบเดียวกันหมด นั่นคือการให้ลูกหลานที่มีศักยภาพรีบมีทายาทสืบสกุลเอาไว้เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน

เขาพอจะเคยได้ยินชื่อของหญิงสาวที่ชื่อฉู่เยี่ยนมาบ้าง เป็นดังที่โจวชิงกล่าว นางมีนิสัยอ่อนโยน ไม่ชอบการแก่งแย่งชิงดี มุ่งมั่นเอาดีทางด้านวิถีพฤกษาวิญญาณ นับว่าเหมาะสมกับโจวชิงเป็นอย่างมาก

"ศิษย์พี่ฉู่เพียบพร้อม ถือเป็นคู่สร้างคู่สมกับศิษย์พี่เลยทีเดียว" สวี่ฉางเซิงอวยพรจากใจจริง ก่อนจะหยิบกล่องหยกประณีตใบหนึ่งออกมาจากถุงเก็บของ "ศิษย์น้องขอแสดงน้ำใจเล็กน้อย ขอให้ศิษย์พี่ทั้งสองครองรักปรองดอง ร่วมกันก้าวเดินบนวิถีแห่งเต๋า"

ภายในกล่องหยกคือ 'บัวร่วมใจ' อายุร้อยปีที่เขาตั้งใจคัดสรรมาเป็นอย่างดี ไม่เพียงมีความหมายมงคล แต่ยังเป็นวัตถุดิบชั้นยอดในการหลอมโอสถบำรุงรากฐานหลายชนิด มูลค่าของมันไม่น้อยเลยทีเดียว

โจวชิงรับไป สัมผัสได้ถึงพลังวิญญาณอันเปี่ยมล้นและน้ำใจของสวี่ฉางเซิง ภายในใจรู้สึกตื้นตันเป็นอย่างยิ่ง เขาตบไหล่สวี่ฉางเซิงหนักๆ "ขอบใจมากศิษย์น้อง! วันหน้าหาก...หากข้ามีวาสนาได้บุตรจริงๆ ก็หวังว่าศิษย์น้องจะช่วยดูแลสักเล็กน้อยนะ"

ในน้ำเสียงนั้นแฝงไปด้วยความรู้สึกไม่แน่นอนต่ออนาคตและเจตนาฝากฝังเอาไว้

สวี่ฉางเซิงพยักหน้ารับปากอย่างหนักแน่น

ไม่นานนัก ข่าวคราวหนึ่งก็ถูกส่งกลับมาจากแนวหน้า ก่อให้เกิดเสียงถอนหายใจดังก้องไปทั่วทั้งสำนัก

ผู้อาวุโสตู้ระดับจินตานเทียมแห่งยอดเขาสยบมาร โชคร้ายตกตายในการปะทะกับผู้บำเพ็ญมาร

ผู้อาวุโสตู้ท่านนี้ สวี่ฉางเซิงพอจะมีความทรงจำเกี่ยวกับเขาอยู่บ้าง

เขาเคยไปบรรยายพื้นฐานวิถีโอสถที่ยอดเขาหลอมโอสถอยู่หลายครั้ง เป็นคนซื่อตรงและเคร่งขรึม มักจะตอบคำถามของเหล่าศิษย์ด้วยความอดทนและไม่เคยปิดบังความรู้เลยแม้แต่น้อย ทิ้งความประทับใจอันดีเยี่ยมเอาไว้ให้แก่สวี่ฉางเซิง

ไม่คาดคิดเลยว่าผู้อาวุโสที่ดูคร่ำครึทว่าจิตใจดีเช่นนี้ จะต้องมาจบชีวิตลงที่แนวหน้าอย่างกะทันหันเช่นนี้

เรื่องนี้เปรียบเสมือนน้ำเย็นจัดที่สาดรดลงกลางใจของเหล่าศิษย์มากมายที่กำลังหลงระเริงอยู่กับชีวิตอันสงบสุขในแดนหลัง

ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐาน หรือแม้แต่ผู้ยิ่งใหญ่ระดับจินตาน ในสงครามระหว่างสำนักขนาดใหญ่เช่นนี้ ก็อาจสิ้นชีพลงได้ในชั่วพริบตา

ความโหดร้ายของโลกผู้บำเพ็ญเพียร มิได้ผ่อนปรนลงตามอุปนิสัยใจคอของบุคคลแต่อย่างใด

หลังจากสวี่ฉางเซิงได้ยินข่าวนี้ เขาก็เงียบงันไปเนิ่นนาน

เขายืนอยู่หน้าหน้าต่างของถ้ำพำนัก ทอดสายตามองไปยังยอดเขาที่ถูกเมฆหมอกปกคลุมอยู่ลิบๆ ความปรารถนาในพลังความแข็งแกร่งภายในใจยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้น

มีเพียงการยกระดับความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง มีพลังมากพอที่จะปกป้องตนเอง หรือแม้กระทั่งควบคุมชะตากรรมของตนได้เท่านั้น จึงจะสามารถก้าวเดินบนวิถีแห่งเซียนอันโหดร้ายนี้ไปได้ไกลยิ่งขึ้น

เขากดข่มความรู้สึกทอดถอนใจและเวทนาเหล่านั้นลงไป หมุนตัวกลับมายืนอยู่หน้าเตาหลอมโอสถ แล้วทุ่มเทให้กับการหลอมโอสถและบำเพ็ญเพียรที่ดำเนินไปวันแล้ววันเล่าต่อไป

หนทางเบื้องหน้ายังอีกยาวไกล ไม่อาจปล่อยปละละเลยได้แม้เพียงครึ่งส่วน

แม้ตบะจะทะลวงถึงระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้า และสัมผัสวิญญาณจะขยายขอบเขตเพิ่มขึ้นเป็นหกสิบจั้งแล้ว แต่สวี่ฉางเซิงก็ไม่รู้สึกผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย

เขารู้ดีว่าการยกระดับความแข็งแกร่งที่แท้จริง คือการฝึกฝน 'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' ฉบับสมบูรณ์ให้สำเร็จ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'ค่ายกลกระบี่เกิงจิน' ที่มีอานุภาพร้ายกาจไร้เทียมทานนั่น

ค่ายกลกระบี่จำเป็นต้องใช้กระบี่บินเก้าเล่มที่แฝงไปด้วยปราณเกิงจินเป็นรากฐาน

กระบี่บินธาตุทองทั่วไปนั้นหาได้ง่าย แต่หากต้องการให้มันรองรับอานุภาพของค่ายกลกระบี่ได้ ก็จำเป็นต้องหลอมรวมเข้ากับ 'แก่นเกิงจิน' เท่านั้น

สิ่งนี้เกิดจากการควบแน่นของปราณทองคำบริสุทธิ์แต่กำเนิด นับว่าหาได้ยากยิ่ง

สวี่ฉางเซิงจึงเริ่มสืบเสาะหาเบาะแสเกี่ยวกับ 'แก่นเกิงจิน' จากหลายหนทาง

เขาอาศัยเส้นสายของโจวชิงสอบถามบรรดาศิษย์พี่แห่งยอดเขาหลอมศาสตราอยู่หลายคน แม้กระทั่งใช้ข้ออ้างขอคำชี้แนะเรื่องการหลอมโอสถเพื่อเลียบเคียงถามผู้อาวุโสแห่งหอโอสถ คำตอบที่ได้รับล้วนบอกว่าของสิ่งนี้หายากยิ่ง แม้บางครั้งจะปรากฏขึ้นมาก็มักจะถูกยอดฝีมือด้านการหลอมศาสตราหรือผู้บำเพ็ญกระบี่กว้านซื้อไปใช้กันเองภายในอย่างรวดเร็ว ยากนักที่จะพบเห็นในตลาด

ท้ายที่สุด เบาะแสลับสายหนึ่งก็ชี้เป้าไปที่ตลาดมืดใต้ดินของตลาดชิงซานซึ่งตั้งอยู่นอกสำนัก

ที่นั่นมีผู้คนหลากหลายประเภทปะปนกัน เป็นสถานที่สำหรับระบายของโจรและซื้อขายสิ่งของที่เปิดเผยไม่ได้แม้จะมีความเสี่ยงสูงล้ำ แต่ก็อาจหาซื้อของวิเศษที่หาได้ยากจากภายนอกได้เช่นกัน

สวี่ฉางเซิงแปลงโฉมปกปิดกลิ่นอาย แล้วก้าวเข้าไปสถานที่แห่งนั้นอย่างระมัดระวัง

หลังจากเดินเตร็ดเตร่สืบข่าวและลองติดต่ออย่างระมัดระวังอยู่หลายวัน ในที่สุดเขาก็พบทรายสีเงินยวงกองเล็กๆ ที่ถูกปิดผนึกไว้ในกล่องเหล็กนิล ณ แผงลอยตรงมุมที่ไม่สะดุดตาแห่งหนึ่ง... สิ่งนั้นคือแก่นเกิงจินนั่นเอง!

ทว่าราคากลับแพงหูฉี่จนเกินเหตุ เจ้าของแผงเสนอราคาขาดตัวที่หินวิญญาณระดับต่ำหนึ่งพันก้อน อีกทั้งปริมาณยังมีพอให้หลอมกระบี่บินระดับสูงสุดได้เพียงเล่มเดียวอย่างฉิวเฉียดเท่านั้น

สวี่ฉางเซิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขารู้ดีว่าของสิ่งนี้ใช่ว่าจะหาพบได้ง่ายๆ จึงกัดฟันซื้อมา

แต่สำหรับกระบี่บินทั้งเก้าเล่ม ปริมาณเพียงแค่นี้ย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน

"สหายเต๋า ของสิ่งนี้ยังมีอีกหรือไม่ ข้ายินดีให้ราคาสูง" เขาลองหยั่งเชิงถามเจ้าของแผงผู้มีใบหน้าเลือนราง

เจ้าของแผงพิจารณาเขาครู่หนึ่งก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "มีน่ะก็มีอยู่ แต่ราคามัน... ต้องเพิ่มเป็นสองเท่า หินวิญญาณสองพันก้อนต่อปริมาณเท่าเดิม"

นี่มันปล้นกันชัดๆ!

หางตาของสวี่ฉางเซิงกระตุกเล็กน้อย แต่เมื่อนึกถึงอานุภาพของค่ายกลกระบี่เกิงจิน เขาก็ข่มโทสะเอาไว้ "ตกลง จะซื้อขายกันอย่างไร"

หลังจากนัดหมายวันเวลาและสถานที่ซื้อขายครั้งต่อไปกับเจ้าของแผงแล้ว สวี่ฉางเซิงก็พกแก่นเกิงจินจำนวนเล็กน้อยนั้นจากไปก่อน

หลายวันต่อมา เขาลอบเข้าไปในตลาดมืดอีกครั้ง จ่ายหินวิญญาณสองพันก้อนตามที่ตกลงกันไว้ และได้รับแก่นเกิงจินมาอีกส่วนหนึ่ง

เมื่อรวมกันทั้งสองส่วนแล้ว ก็น่าจะเพียงพอให้หลอมกระบี่บินหลักได้สองเล่ม

แต่ยังคงห่างไกลจากจำนวนเก้าเล่มอยู่มากนัก

ทว่าแก่นเกิงจินนั้นหาได้ยากยิ่ง สวี่ฉางเซิงสืบหาตามสถานที่อื่นมาเนิ่นนานก็ยังไม่พบเบาะแสใดๆ การจะหาแก่นเกิงจินส่วนอื่นมาเพิ่มนั้น เกรงว่าคงยากยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นภูเขา

ทว่าเรื่องนี้อาจหมดหนทางสำหรับผู้อื่น แต่นั่นไม่ใช่สำหรับเขา

สวี่ฉางเซิงตัดสินใจนำทั้งสองส่วนที่มีอยู่มาแบ่งเฉลี่ยเพื่อใช้หลอมกระบี่บินจำนวนมากขึ้น แม้อานุภาพของมันจะถูกลดทอนลงไปบ้างก็ตาม

คาดว่าคงทำได้เพียงหลอมกระบี่บินระดับกลางขึ้นมาเก้าเล่ม

ทว่าเขาสามารถใช้เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กมาเสริมพลังได้!

ถึงตอนนั้นอานุภาพของพวกมัน ก็ยังคงไม่ด้อยไปกว่ากระบี่บินระดับสูงสุดอยู่ดี!

การซื้อขายครั้งใหญ่ติดต่อกันถึงสองครา ต่อให้สวี่ฉางเซิงจะระมัดระวังและปกปิดตัวตนมากเพียงใด ความมั่งคั่งของเขาก็ยังคงดึงดูดความสนใจจากผู้มีเจตนาแอบแฝงบางคนในตลาดมืดอยู่ดี

เมื่อเขาเดินออกจากตลาดเข้าสู่เส้นทางบนเขาอันเปลี่ยวร้างเพื่อกลับไปยังสำนัก ด้านหลังก็มี 'หาง' หลายเส้นสะกดรอยตามมาอย่างเงียบเชียบ

เมื่อเดินมาถึงป่าทึบแห่งหนึ่ง เส้นทางทั้งด้านหน้าและด้านหลังก็ถูกปิดกั้นลงอย่างกะทันหัน

ผู้ฝึกตนอิสระสี่คนปรากฏตัวขึ้น ทุกคนล้วนมีตบะระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ พวกเขามีสีหน้าไม่เป็นมิตร นัยน์ตาเปล่งประกายด้วยความโลภและจิตสังหาร

พวกเขาคลุกคลีอยู่รอบตลาดมืดมาตลอดทั้งปี คอยทำเรื่องพรรค์ดักปล้นฆ่าเหยื่อที่ดูร่ำรวยเช่นนี้โดยเฉพาะ

"ไอ้หนู ในตลาดมืดเจ้าใจป้ำมากเลยนี่? หากรู้ตัวก็ส่งหินวิญญาณกับของที่เพิ่งซื้อมาซะ แล้วพวกข้าจะพิจารณาเหลือศพแบบครบส่วนไว้ให้!" ผู้ฝึกตนหน้าบากที่เป็นหัวหน้าแสยะยิ้ม

สวี่ฉางเซิงหยุดฝีเท้า สีหน้ายังคงราบเรียบ

สัมผัสวิญญาณระยะหกสิบจั้งของเขาได้ล่วงรู้ถึงการเคลื่อนไหว ระดับตบะ และแม้กระทั่งจิตสังหารที่ซ่อนเร้นของคนเหล่านี้จนทะลุปรุโปร่งตั้งนานแล้ว