บทที่ 85 หวนคืนถิ่นฐาน กวาดล้างผู้บำเพ็ญเพียรมาร! การค้นพบครั้งใหญ่!

บทที่ 85 หวนคืนถิ่นฐาน กวาดล้างผู้บำเพ็ญเพียรมาร! การค้นพบครั้งใหญ่!

ภายในห้องพักฟื้น เฉินอู๋เฟิงนอนอยู่บนเตียง ใบหน้าซีดเซียว แววตาที่เคยคมกริบดุจใบมีดในวันวานบัดนี้กลับหม่นหมอง แขนเสื้อฝั่งซ้ายที่ว่างเปล่ายิ่งดูบาดตายิ่งนัก

เมื่อเห็นสวี่ฉางเซิงเดินเข้ามา เขาก็ฝืนยิ้มออกมา ทว่ารอยยิ้มนั้นกลับดูขื่นขมยิ่งกว่าร้องไห้เสียอีก

"ศิษย์น้องสวี่... ให้เจ้ามาเห็นสภาพน่าขันเสียแล้ว" น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและอ่อนแรง

สวี่ฉางเซิงรู้สึกจุกในอก เขารีบก้าวเข้าไปหาโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง พลางหยิบขวดหยกหลายใบออกมาจากถุงเก็บของ

"ศิษย์พี่เฉิน นี่คือ 'โอสถชิงอวิ้น' สามเม็ด มีสรรพคุณชั้นเลิศในการขจัดพิษตกค้างจากไอมาร"

"นี่คือ 'ขี้ผึ้งผสานกระดูกสร้างกล้ามเนื้อ' ดีต่อบาดแผลภายนอกยิ่งนัก"

"และ 'โอสถหล่อเลี้ยงรากฐาน' ขวดนี้ ท่านกินเสียก่อนเพื่อรักษาระดับพลังฝึกตนเอาไว้..."

ของเหล่านี้ล้วนเป็นโอสถคุณภาพสูงที่เขาลงมือหลอมด้วยตนเอง ซึ่งมีมูลค่ามหาศาล

เฉินอู๋เฟิงมองโอสถเหล่านี้ สลับกับมองแววตาห่วงใยอย่างจริงใจของสวี่ฉางเซิง ทะเลสาบในจิตใจที่เย็นเยียบก็พลันอบอุ่นขึ้นมาสายหนึ่ง เขาไม่ได้เอ่ยปฏิเสธและรับมันไว้เงียบ ๆ

"แนวหน้า... เป็นอย่างไรบ้าง" สวี่ฉางเซิงเอ่ยถามเสียงขรึม

เฉินอู๋เฟิงหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง แววตาก็เต็มไปด้วยความเคียดแค้นฝังกระดูกและความหวาดหวั่น "โหดร้าย... เกินกว่าที่จะจินตนาการได้ ผู้บำเพ็ญเพียรมารลงมืออำมหิตและมากด้วยเล่ห์เหลี่ยม ศิษย์ร่วมสำนัก... ล้มตายไปมากมาย อาการบาดเจ็บของข้า... ไม่นับเป็นอันใด... การรักษาชีวิตรอดกลับมาได้ก็นับว่าโชคดีมากแล้ว"

เขาเล่าถึงการต่อสู้อันดุเดือดนองเลือดหลายต่อหลายครั้งอย่างตะกุกตะกัก ทั้งความบ้าคลั่งของผู้บำเพ็ญเพียรมาร การร่วงหล่นของสหายร่วมรบ และสภาพแวดล้อมที่เลวร้าย... ทุกถ้อยคำล้วนกลั่นออกมาเป็นหยาดเลือดและหยดน้ำตา

สวี่ฉางเซิงรับฟังเงียบ ๆ ยิ่งทำให้เขาสัมผัสได้ถึงความอันตรายของศึกครั้งนี้ ตลอดจนความโศกเศร้าและความเจ็บใจของเฉินอู๋เฟิงในยามนี้

อัจฉริยะผู้เพิ่งบรรลุระดับสร้างรากฐานและกำลังฮึกเหิม กลับต้องร่วงหล่นลงสู่ก้นเหวในชั่วพริบตา ความสะเทือนใจเช่นนี้คนทั่วไปย่อมยากจะรับไหว

"ศิษย์พี่โปรดรักษาตัวให้สบายใจ เรื่องโอสถปล่อยให้เป็นหน้าที่ของข้าเอง ความแค้นที่ต้องเสียแขนไป วันหน้าข้าจะต้องไปทวงคืนจากพรรคมารให้จงได้!" สวี่ฉางเซิงกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

เฉินอู๋เฟิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น เขายื่นมือขวาที่เหลืออยู่เพียงข้างเดียวออกไปจับมือของสวี่ฉางเซิงเอาไว้แน่น

ผ่านเคราะห์กรรมครั้งนี้ มิตรภาพของทั้งสองที่ก่อตัวขึ้นในแดนลับเขาขูซานก็ยิ่งหยั่งรากลึกและแน่นแฟ้นขึ้นไปอีก

เมื่อลากลับจากยอดเขาต้วนเริ่น จิตใจของสวี่ฉางเซิงก็หนักอึ้ง

ทั้งอาการบาดเจ็บสาหัสของสหาย ความโหดร้ายในแนวหน้า และความกำเริบเสิบสานของพรรคมาร ล้วนทำให้เขาสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันมหาศาล

เขากลับมาถึงถ้ำพำนัก พลางทอดมองกระบี่บินเกิงจินทั้งเก้าเล่มที่ส่องประกายเย็นเยียบ แววตาของเขาก็แปรเปลี่ยนเป็นคมกริบ

การบำเพ็ญเพียร จะต้องรวดเร็วกว่านี้! แข็งแกร่งกว่านี้!

ต้องมีพลังมากพอเท่านั้น จึงจะปกป้องตนเองได้ จึงจะปกป้องคนรอบกายได้ และจึงจะเอาชีวิตรอดในโลกบัดซบใบนี้ได้!

...

ไฟสงครามระหว่างธรรมะและอธรรมทวีความรุนแรงยิ่งขึ้น กองกำลังพันธมิตรพรรคมารบุกโจมตีดุจเกลียวคลื่น ถึงขั้นเริ่มบุกทะลวงเมืองบริวารและจุดชีพจรวิญญาณบริเวณรอบนอกของสำนักเซียนไท่อีแล้ว

ข่าวนี้แพร่สะพัดกลับมายังสำนัก ทำให้ผู้คนพากันหวาดผวาไปตาม ๆ กัน

ขณะที่สวี่ฉางเซิงอยู่บนยอดเขาสมุนไพรวิญญาณและได้ยินข่าวนี้ หัวใจของเขาก็กระตุกวาบ

เมืองชิงหนิวซึ่งเป็นบ้านเกิดของเขา แม้จะเป็นเพียงเมืองมนุษย์ธรรมดาที่ตั้งอยู่รอบนอกของสำนักเซียนไท่อี และอยู่ห่างจากประตูสำนักไม่ไกลนัก แต่มันก็อยู่ในรัศมีที่ผู้บำเพ็ญเพียรมารอาจเข้ามารุกรานได้เช่นกัน!

แม้ในเมืองจะมีค่ายกลเตือนภัยง่าย ๆ ที่เขาวางเอาไว้เมื่อปีก่อน แต่มันย่อมต้านทานผู้บำเพ็ญเพียรมารที่มีระดับพลังฝึกตนอยู่บ้างไม่ได้อย่างแน่นอน

ใบหน้าของเพื่อนบ้านและผู้คนคุ้นเคยผุดขึ้นมาในหัวของเขา ทำให้เขาร้อนรนจนนั่งไม่ติด

"ข้าต้องกลับไปที่นั่น!"

เขารีบมุ่งหน้าไปยังหอกิจการทันที เพื่อแจ้งขออนุญาตออกจากสำนักโดยอ้างเหตุผลว่า "กลับบ้านเกิดเยี่ยมญาติ และตรวจตราพื้นที่"

ยามนี้สถานการณ์สงครามกำลังตึงเครียด ทางสำนักจึงควบคุมการเดินทางของศิษย์อย่างเข้มงวด ทว่าสวี่ฉางเซิงมีสถานะเป็นถึงผู้หลอมโอสถระดับหนึ่งขั้นสูง อีกทั้งยังชี้แจงชัดเจนว่าจะกลับไปยังบ้านเกิดซึ่งอยู่ใกล้กับสำนัก ขั้นตอนต่าง ๆ จึงดำเนินการเสร็จสิ้นอย่างรวดเร็ว

สวี่ฉางเซิงไม่รอช้า เร่งใช้วิชาคุมวายุอย่างสุดกำลัง พุ่งทะยานมุ่งหน้าไปยังทิศทางของเมืองชิงหนิว

ยิ่งเข้าใกล้เขตเมืองชิงหนิวมากเท่าไร กลิ่นคาวเลือดและไอมารในอากาศก็ยิ่งคละคลุ้งมากขึ้นเท่านั้น

ภาพที่เห็นตามรายทาง ทำให้จิตใจของสวี่ฉางเซิงหนักอึ้ง!

หมู่บ้านหลายแห่งที่อยู่ใกล้เขตป่าเขาล้วนกลายสภาพเป็นซากปรักหักพังที่ถูกเผาไหม้

ท่ามกลางซากกำแพงปรักหักพัง มีคราบเลือดสีแดงคล้ำที่แห้งกรังและเศษโครงกระดูกกระจัดกระจายอยู่ทุกหนแห่ง

ยิ่งไปกว่านั้น ซากศพบางส่วนยังมีสภาพบิดเบี้ยวและแห้งเหี่ยวอย่างน่าประหลาด เห็นได้ชัดว่าถูกสูบโลหิตแก่นแท้และดวงวิญญาณไปจนหมดสิ้น!

ไอความตายและแรงอาฆาตแค้นหนาแน่นจนแทบจะจับตัวเป็นรูปธรรม บ้านเกิดที่เคยสงบสุขในวันวาน บัดนี้กลับกลายสภาพราวกับดินแดนผีสางก็ไม่ปาน

"ไอ้พวกมารเดรัจฉาน! บังอาจทำถึงเพียงนี้เชียวหรือ!" จิตสังหารในอกของสวี่ฉางเซิงเดือดพล่าน

สัมผัสวิญญาณอันกล้าแข็งของเขาแผ่ขยายออกไปราวกับตาข่าย ทุกสรรพสิ่งและความเคลื่อนไหวในรัศมีหกสิบจั้งล้วนตกอยู่ในการรับรู้ของเขาทั้งสิ้น

เพียงไม่นาน เขาก็ค้นพบร่องรอย

ผู้ฝึกตนสำนักซากผีระดับกลั่นลมปราณขั้นกลางกลุ่มหนึ่งจำนวนสามคน กำลังควบคุมศพเดินได้ระดับต่ำที่เคลื่อนไหวเชื่องช้าสองสามร่างให้คุ้ยหา "ของมีค่า" ท่ามกลางซากหมู่บ้านที่เพิ่งถูกปล้นชิง พร้อมกับส่งเสียงหัวเราะแหลมเล็กชวนขนลุกออกมาเป็นระยะ

"รนหาที่ตาย!"

สวี่ฉางเซิงไม่ได้เรียกใช้กระบี่บินด้วยซ้ำ ร่างของเขาพุ่งทะยานออกไปดุจสายฟ้าฟาด ก่อนจะตบฝ่ามือกระแทกอากาศลงไป

พลังวิญญาณอันมหาศาลก่อตัวเป็นฝ่ามือยักษ์สีคราม ซัดกระหน่ำลงมาด้วยอานุภาพที่พร้อมจะบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!

ผู้บำเพ็ญเพียรมารทั้งสามสัมผัสได้ถึงอันตราย จึงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความหวาดผวา ทว่ากลับเห็นเพียงเงามืดมิดที่ทาบทับลงมา

ตูม!

พื้นดินสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ฝุ่นควันตลบอบอวลไปทั่วสารทิศ

เมื่อฝุ่นควันจางลง ผู้บำเพ็ญเพียรมารทั้งสามรวมถึงศพเดินได้ของพวกมัน ก็ถูกตบจนแหลกเหลวกลายเป็นกองเนื้อไปเสียแล้ว!

สวี่ฉางเซิงมีสีหน้าเรียบเฉยดุจผิวน้ำ เขาออกค้นหาต่อไป

สองวันต่อมา เขาเปรียบดั่งพญามัจจุราชผู้มาทวงวิญญาณ ลาดตระเวนไปทั่วบริเวณโดยรอบเมืองชิงหนิว

ด้วยสัมผัสวิญญาณอันแข็งแกร่งและพลังฝีมือที่เหนือกว่าผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกันไปไกลลิบ สวี่ฉางเซิงจึงค้นพบกลุ่มผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับต่ำในลักษณะเดียวกันอีกหลายกลุ่ม พวกมันล้วนเป็นศิษย์ระดับล่างของสำนักซากผีและสำนักโลหิตสังหาร ซึ่งผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดมีพลังเพียงระดับกลั่นลมปราณขั้นแปดเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าผู้บำเพ็ญเพียรมารเหล่านี้ ถือเอาพื้นที่ใกล้สำนักซึ่งมีการป้องกันค่อนข้างหละหลวมแห่งนี้เป็น "ลานล่าสัตว์" พวกมันเข่นฆ่าชาวบ้านธรรมดาเพื่อนำไปสกัดเป็นเสบียงโลหิตและผลึกวิญญาณ การกระทำของพวกมันช่างโหดเหี้ยมจนน่าสะอิดสะเอียน

สวี่ฉางเซิงไม่ปรานีแม้แต่น้อย เขาจัดการปลิดชีพพวกมันในพริบตาด้วยความเด็ดขาดดุจสายฟ้าฟาด ไม่ก็วางค่ายกลกระบี่สังหารพวกมันอย่างไร้ความปรานี

หลังจากการปะทะกันหลายต่อหลายครั้ง ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับต่ำกว่ายี่สิบคนก็ถูกสังหารจนสิ้น ร่องรอยของพวกมารบริเวณรอบเมืองชิงหนิวจึงถูกกวาดล้างจนหมดจดไปชั่วคราว

เมื่อชาวเมืองทราบว่าท่านเซียนตระกูลสวี่กลับมาช่วยเหลือทุกคน ล้วนซาบซึ้งจนน้ำตาไหลริน หน้าประตูเรือนตระกูลสวี่จึงคลาคล่ำไปด้วยผู้คนที่มาจุดธูปกราบไหว้บูชาไม่ขาดสาย

สวี่ฉางเซิงปลอบขวัญมิตรสหายและคนคุ้นเคย พร้อมทั้งเสริมความแข็งแกร่งให้ค่ายกลป้องกันของเมือง ทว่าเขากลับไม่ยอมคลายความระแวดระวังลงแม้แต่น้อย

เขารู้ดีว่าเบื้องหลังเศษสวะพรรคมารที่แตกฉานซ่านเซ็นเหล่านี้ ย่อมต้องมีต้นตอที่หยั่งรากลึกกว่านี้ซ่อนอยู่

ดังนั้น ในตอนที่กวาดล้างผู้บำเพ็ญเพียรมารกลุ่มสุดท้าย เขาจงใจเหลือรอดไว้คนหนึ่ง ซึ่งก็คือหัวโจกสำนักซากผีระดับกลั่นลมปราณขั้นแปดผู้นั้น

หลังจากลากมันไปยังที่ลับตาคน สวี่ฉางเซิงก็ใช้วิชาลับ "ค้นวิญญาณ" โดยตรง ซึ่งเป็นวิชานอกรีตที่เขาเรียนรู้มาจากหยกจารึกของผู้บำเพ็ญเพียรมาร ควบคู่ไปกับการทรมานอย่างโหดเหี้ยมเพื่อรีดเค้นความลับ

ผู้บำเพ็ญเพียรมารผู้นั้นจะต้านทานการบดขยี้จากสัมผัสวิญญาณของสวี่ฉางเซิง ซึ่งเทียบเท่าผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองได้อย่างไร?

เพียงไม่นานจิตใจของมันก็แหลกสลาย ยอมคายข้อมูลสำคัญออกมาว่า พวกมันมิได้ออกอาละวาดอย่างสะเปะสะปะ ทว่าทำตามคำสั่งเพื่อส่งมอบเสบียงโลหิตและผลึกวิญญาณไปยัง "ถ้ำเฮยเฟิง" เป็นประจำ!

ที่นั่นคือฐานที่มั่นลับของสำนักซากผี ซึ่งตั้งอยู่ใต้จมูกของสำนักเซียนไท่อี!

"ถ้ำเฮยเฟิง..."

สวี่ฉางเซิงจดจำชื่อสถานที่และทิศทางคร่าว ๆ เอาไว้ในใจ

เรื่องนี้ไม่เล็กเสียแล้ว!

ฐานที่มั่นของพรรคมารกลับมาตั้งอยู่ใกล้สำนักอย่างเงียบเชียบ หากมิใช่เพราะคราวนี้พวกผู้บำเพ็ญเพียรมารออกอาละวาดอย่างกำเริบเสิบสาน เกรงว่าคงยากที่จะค้นพบ

นี่ไม่ต่างอันใดกับมีดสั้นที่จ่ออยู่ตรงสีข้างของสำนัก!

เขารีบใช้ป้ายคำสั่งประจำสำนักที่พกติดตัว ส่งผ่านช่องทางที่เร่งด่วนที่สุด เพื่อรายงานเรื่องนี้รวมถึงข้อมูลที่รีดเค้นมาได้อย่างละเอียดในทันที!

ข้อมูลข่าวสารนี้ส่งตรงไปถึงเบื้องบนของสำนักอย่างรวดเร็ว