บทที่ 89 จัดระเบียบเหมืองแร่ เหยาเต๋อกลับมา! ศึกชิงอำนาจซ่อนเงื่อน!

บทที่ 89 จัดระเบียบเหมืองแร่ เหยาเต๋อกลับมา! ศึกชิงอำนาจซ่อนเงื่อน!

เมื่ออำนาจเบ็ดเสร็จตกอยู่ในมือ สวี่ฉางเซิงก็ไม่รอช้า เขาลงมือจัดระเบียบเหมืองแร่ทันทีอย่างเด็ดขาด

สิ่งแรกที่เขาทำคือการตรวจสอบบัญชีทรัพยากรอย่างละเอียด

เขาใช้มาตรการเด็ดขาดกวาดล้างผู้ดูแลระดับล่างและศิษย์ที่มีส่วนพัวพันกับคดีของซุนอวี่ รวมถึงพวกที่มีพฤติกรรมฉ้อฉล ไม่ว่าจะลงโทษสถานหนักหรือขับไล่ออกไป เขาก็กำจัดหนอนบ่อนไส้เหล่านี้อย่างรวดเร็ว และดึงอำนาจจัดการทรัพยากรมาไว้ในกำมืออย่างแน่นหนา

สิ่งที่สอง และเป็นสิ่งที่เขาให้ความสำคัญมากที่สุด นั่นคือการยกระดับการป้องกันของเหมืองแร่!

เขาพาผู้ใช้อาคมค่ายกลหลายคนไปสำรวจภูมิประเทศรอบเหมืองแร่ด้วยตัวเอง แล้วออกแบบแผนผังค่ายกลป้องกันแบบผสมผสานชุดใหม่ขึ้นมา

เมื่อได้แบบแผนแล้ว เขาก็ใช้อำนาจชั่วคราวเบิกหินวิญญาณและวัตถุดิบส่วนหนึ่งจากคลังของเหมืองแร่ อีกทั้งยังควักกระเป๋าจ่ายสมทบไปอีกส่วน เพื่อจัดซื้อวัตถุดิบสร้างค่ายกลที่จำเป็นอย่างเร่งด่วนผ่านเส้นทางของสำนัก

ทันทีที่ของมาถึง สวี่ฉางเซิงก็ลงไปคุมงานด้วยตัวเอง เขาสั่งการให้ศิษย์เฝ้าเหมืองเริ่มลงมือวางค่ายกลขนานใหญ่ตามแผนผังใหม่ทันที

เขาใช้ค่ายกลป้องกันพื้นฐานเดิมเป็นแกนกลาง แล้วเสริมค่ายกลลวงตาหลงทิศไว้รอบนอก ซึ่งสามารถรบกวนสัมผัสวิญญาณและประสาทสัมผัสเรื่องทิศทางของผู้บุกรุกได้

ทั้งยังวางค่ายกลปราณคมกริบเกิงจิน ที่สามารถรวบรวมพลังวิญญาณธาตุทองมาควบแน่นเป็นปราณกระบี่ เพื่อโจมตีผู้บุกรุกได้โดยอัตโนมัติ

และจุดสำคัญที่สุด ยังมีการวางค่ายกลปฐพีพันธนาการเอาไว้ หากถูกกระตุ้น มันจะจำกัดการเคลื่อนไหวและการโคจรพลังวิญญาณของผู้บุกรุกได้อย่างมหาศาล

ค่ายกลทั้งสามผสานเชื่อมโยงและเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน อานุภาพของมันเหนือชั้นกว่าม่านพลังป้องกันอันเชื่องช้าแบบเดิมอย่างเทียบไม่ติด

เมื่อค่ายกลป้องกันชุดใหม่ถูกกระตุ้นให้ทำงานอย่างสมบูรณ์ ทั่วทั้งเหมืองแร่ก็ถูกครอบคลุมด้วยม่านแสงหนาทึบที่มีอักขระหลากชนิดไหลเวียนอยู่ ภายนอกม่านแสงมีหมอกจางปกคลุม และมีปราณธาตุทองอันคมกริบส่องประกายวับแวม ชวนให้ผู้ที่พบเห็นรู้สึกยำเกรง

ศิษย์เฝ้าเหมืองทุกคนต่างสัมผัสได้ถึงความแข็งแกร่งของค่ายกลใหม่นี้อย่างชัดเจน สายตาที่พวกเขามองสวี่ฉางเซิงจึงยิ่งเปี่ยมไปด้วยความเคารพยำเกรง

นักหลอมโอสถสวี่ผู้นี้ ไม่เพียงแต่จะหลอมโอสถเก่งกาจและลงมือเด็ดขาดเท่านั้น แต่ยังแตกฉานในศาสตร์แห่งค่ายกลถึงเพียงนี้เชียวหรือ!

ผ่านการจัดระเบียบและเสริมความแข็งแกร่งอย่างต่อเนื่อง เหมืองแร่เฮยเสวียนก็มีสภาพพลิกโฉมไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง

การจัดการภายในเป็นระเบียบเรียบร้อย การแจกจ่ายทรัพยากรโปร่งใสและเป็นธรรม การป้องกันภายนอกรัดกุมขึ้นมาก แม้จะมีผู้บำเพ็ญเพียรสายมารกลุ่มเล็ก ๆ มาลอบโจมตีเพื่อหยั่งเชิงอยู่หลายหน แต่ก็ไม่อาจฝ่าด่านค่ายกลลวงตาเข้ามาได้ จนต้องถอยทัพกลับไปอย่างหัวซุกหัวซุน

ขวัญกำลังใจในเหมืองแร่จึงพุ่งสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ทว่าสวี่ฉางเซิงกลับไม่ได้ชะล่าใจ

เขารู้ดีว่าตนเองเป็นเพียงผู้รักษาการชั่วคราวเท่านั้น ไม่ช้าก็เร็ว ทางสำนักจะต้องส่งคนใหม่มาจัดการ

ยิ่งไปกว่านั้น พรรคมารที่เพิ่งพ่ายแพ้อย่างราบคาบย่อมไม่มีทางยอมเลิกราง่าย ๆ การแก้แค้นที่หนักหน่วงกว่าเดิมอาจกำลังก่อตัวอยู่ก็เป็นได้

ในแต่ละวัน นอกจากการจัดการงานที่จำเป็นแล้ว เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการบำเพ็ญเพียรและฝึกซ้อมค่ายกลกระบี่เกิงจิน

ในขณะเดียวกัน เขาก็อาศัยอำนาจหน้าที่ นำหินวิญญาณจำนวนเล็กน้อยที่ขุดได้จากเหมืองแร่มาใช้ในการบำเพ็ญเพียรอย่างสมเหตุสมผล ทำให้ความเร็วในการสะสมพลังวิญญาณของเขาเพิ่มขึ้นอีกครั้ง

เหมืองแร่เฮยเสวียนได้กลายเป็นอีกหนึ่งลานประลองให้เขาใช้ขัดเกลาตัวเองและสะสมความแข็งแกร่งไปชั่วคราว

และความสามารถรวมถึงวิธีการที่เขาแสดงให้เห็น ณ ที่แห่งนี้ ก็กำลังถูกส่งกลับไปยังหูของผู้บริหารระดับสูงของสำนักเซียนไท่อีอย่างเงียบ ๆ ผ่านช่องทางบางอย่าง

การจัดระเบียบเหมืองแร่เฮยเสวียนของสวี่ฉางเซิงเริ่มเห็นผลเป็นรูปธรรม การป้องกันแน่นหนา ผู้คนเริ่มอุ่นใจ

ทว่าความสงบสุขช่วงสั้น ๆ นี้ก็ถูกทำลายลงด้วยการกลับมาของคนผู้หนึ่ง

วันนี้ มีเรือเหาะของสำนักลงจอด ผู้บำเพ็ญเพียรวัยกลางคนใบหน้าทะมึนเดินลงมาจากเรือ เขาคือเหยาเต๋อ หนึ่งในสามผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานดั้งเดิมของเหมืองแร่เฮยเสวียน

ก่อนหน้านี้เขาได้รับคำสั่งให้ออกไปคุ้มกันขบวนขนส่งหินวิญญาณกลับสำนัก และบัดนี้ภารกิจลุล่วงจึงเดินทางกลับมา

ทันทีที่เหยาเต๋อกลับมาถึงเหมืองแร่ เขาก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่เปลี่ยนไป

เหล่าศิษย์ที่เคยนอบน้อมต่อเขาในวันวาน บัดนี้กลับมีแววตาหลุกหลิก และชื่อที่ถูกพูดถึงมากที่สุดในบทสนทนา กลับกลายเป็นสวี่ฉางเซิง นักหลอมโอสถคนใหม่ที่เพิ่งมาถึง!

เมื่อตรวจสอบบัญชีคลังที่ชัดเจน การจัดการทรัพยากรที่เป็นระเบียบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งค่ายกลป้องกันแบบผสมผสานชุดใหม่ที่มีกลิ่นอายแข็งแกร่งซึ่งครอบคลุมทั่วทั้งเหมืองแร่ ก็ยิ่งทำให้สีหน้าของเขาย่ำแย่ลงไปอีก

เขาเพิ่งจากไปได้ไม่นานเท่าไรเองนะ?

อำนาจกลับถูกริบไปโดยนักหลอมโอสถระดับรวบรวมลมปราณอย่างนั้นหรือ?

ปฏิรูป?

จัดระเบียบ?

นี่มันจงใจไม่เห็นหัวเขาชัด ๆ!

ไฟริษยาในใจเหยาเต๋อลุกโชน เขาอาศัยฐานะ "ผู้อาวุโสระดับสูง" พยายามทวงคืนอำนาจการจัดการทันที พร้อมทั้งใช้อำนาจบาตรใหญ่ชี้นิ้วสั่งการและกล่าวโทษการกระทำหลายต่อหลายอย่างของสวี่ฉางเซิงอย่างไร้เหตุผล

ทว่า วันนี้ไม่เหมือนวันวานอีกต่อไป

สวี่ฉางเซิงกุมประกาศิตสำนักไว้ในมือ การกระทำของเขาจึงมีความชอบธรรมอย่างสมบูรณ์ อีกทั้งผลงานการจัดระเบียบก็เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาคนทั่วไป จนได้รับความเลื่อมใสจากบรรดาศิษย์ส่วนใหญ่ แม้แต่ผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานอีกสองท่านก็ยังให้การสนับสนุนเขา

การตั้งป้อมโจมตีของเหยาเต๋อจึงเปรียบเสมือนการเอาไข่ไปกระทบหิน ไม่เพียงไม่อาจทวงคืนอำนาจกลับมาได้ แต่กลับต้องหน้าแตกยับเยินจนบารมีหดหายไปจมมิด

นับแต่นั้นมา เหยาเต๋อก็มองสวี่ฉางเซิงเป็นหนามยอกอก คอยหาเรื่องขัดแข้งขัดขาอยู่ตลอดไม่ว่าจะทั้งต่อหน้าหรือลับหลัง

ไม่ว่าจะเป็นการประวิงเวลาในการจัดสรรเสบียงทรัพยากร การปล่อยข่าวลือเสีย ๆ หาย ๆ ในหมู่ศิษย์ หรือแม้แต่การจงใจบิดเบือนคำสั่งของสวี่ฉางเซิง เขาได้กลายเป็นกระดูกชิ้นโตที่ทั้งเคี้ยวยากและน่ารำคาญที่สุดในเหมืองแร่แห่งนี้

สวี่ฉางเซิงรู้ทันเล่ห์เหลี่ยมของเหยาเต๋ออยู่เต็มอก ทว่าเขากลับไม่ได้รีบร้อนที่จะปะทะกับอีกฝ่ายซึ่ง ๆ หน้า

เขารู้ดีว่าวิธีรับมือกับคนพรรค์นี้ การโต้เถียงไปก็ไร้ประโยชน์ หนทางที่ดีที่สุดคือการปล่อยให้อีกฝ่ายแพ้ภัยตัวเอง

และแล้วโอกาสก็มาถึงอย่างรวดเร็ว

ศิษย์หน่วยลาดตระเวนค้นพบร่องรอยของผู้บำเพ็ญเพียรมารกลุ่มเล็ก ๆ ที่เคลื่อนไหวอยู่บริเวณรอบนอกของเหมืองแร่อีกครั้ง

เมื่อเหยาเต๋อทราบข่าว เขาก็กลอกตาไปมา ก่อนจะคิดแผนการชั่วร้ายขึ้นมาได้

เขาจงใจพูดจาโอ้อวดเกินจริงในที่ประชุม โดยอ้างว่าค้นพบความเคลื่อนไหวของกองกำลังหลักฝ่ายมาร จากนั้นก็พยายามยุยงให้สวี่ฉางเซิงเป็นผู้นำทัพบุกโจมตีก่อนเพื่อ "สร้างผลงานความดีความชอบ" ทุกถ้อยคำล้วนแฝงไปด้วยเจตนาท้าทายเพื่อยั่วยุอารมณ์

สวี่ฉางเซิงแค่นเสียงหัวเราะหยันอยู่ในใจ ทว่าใบหน้ากลับแสร้งทำเป็นสนใจ ผสมผสานกับความลังเลและความกระหายชัยชนะอันเป็นนิสัยเฉพาะตัวของ "คนหนุ่ม" ได้อย่างแนบเนียน

เขาเออออไปตามน้ำกับคำพูดของเหยาเต๋อ โดยเสนอแผนการอันแสน "เสี่ยงอันตราย" นั่นคือการที่เขาจะนำกลุ่มยอดฝีมือไป "กวาดล้าง" พวกมันด้วยตัวเอง หากทำสำเร็จ ย่อมถือเป็นความดีความชอบครั้งใหญ่

เมื่อเหยาเต๋อเห็นสวี่ฉางเซิง "ติดเบ็ด" เขาก็ลอบยินดีอยู่ในใจ รีบออกตัวสนับสนุนอย่างออกหน้าออกตา ทั้งยัง "เสนอตัว" ขออยู่โยงเหมืองแร่เพื่อคอยเป็นกำลังหนุนให้

ทว่าแท้จริงแล้ว เขากะจะรอให้สวี่ฉางเซิงพลาดท่าเสียทีไปก่อน แล้วค่อยออกหน้ามา "ตามเช็ดตามล้าง" หรือแม้กระทั่งลอบแทงข้างหลังซ้ำเติมก็ยังได้

สวี่ฉางเซิงแสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องราว เขาจัดแจงเรียกกำลังคน ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นคนสนิทที่เหยาเต๋อยัดเยียดมาให้ หรือไม่ก็เป็นศิษย์ที่โอนเอียงไปทางฝั่งของอีกฝ่ายทั้งสิ้น

คนกลุ่มนั้นพากันเคลื่อนพลออกจากเหมืองแร่ไปด้วย "ท่าทีขึงขังดุดัน"

ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นอาณาเขตของเหมืองแร่ สวี่ฉางเซิงก็ใช้สัมผัสวิญญาณส่งเสียงสั่งการให้ขบวนแถวชะลอความเร็วลงและเดินอ้อมไปอีกทาง พร้อมกันนั้น เขาก็ลอบถ่ายทอดคำสั่งที่แท้จริงให้แก่บรรดาศิษย์หลายคนที่แอบสวามิภักดิ์ต่อตนไปก่อนหน้านี้แล้ว

เขาอาศัยสัมผัสวิญญาณอันกล้าแกร่งตรวจสอบจนรู้ซึ้งถึงขุมพลังและการเคลื่อนไหวที่แท้จริงของผู้บำเพ็ญเพียรมารกลุ่มนี้มาตั้งนานแล้ว... พวกมันไม่ใช่กองกำลังหลัก แต่เป็นเพียงกองโจรลอบก่อกวนราว ๆ ยี่สิบคนที่มีผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานขั้นต้นเป็นผู้นำเท่านั้น

แผนการที่แท้จริงของเขาก็คือ การใช้ตัวเองเป็นเหยื่อล่อ แสร้งทำเป็นบุกทะลวงเข้าไปอย่างบุ่มบ่าม เพื่อชักนำผู้บำเพ็ญเพียรมารกลุ่มนี้ให้ถลำลึกเข้ามาในระยะหวังผลที่ดีที่สุดของค่ายกลป้องกันค่ายใหม่ที่เพิ่งจัดวางไว้ในเหมืองแร่!

ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามที่สวี่ฉางเซิงคาดการณ์ไว้

เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรมารกลุ่มนั้นเห็นสวี่ฉางเซิงนำกองกำลัง "บุกเดี่ยวล้วงลึก" เข้ามา พวกมันก็หลงคิดว่าสบโอกาสทองเข้าให้แล้ว ภายใต้การนำของผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานผู้นั้น พวกมันต่างแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียมพร้อมกับพุ่งทะยานเข้ามาสังหารทันที

สวี่ฉางเซิงแสดงท่าที "ตื่นตระหนกลนลาน" รีบสั่งให้กองกำลังถอยร่นอย่าง "ลุกลี้ลุกลน" เขาแสร้งทำเป็นหนีหัวซุกหัวซุนตลอดทาง เพื่อชักจูงพวกผู้บำเพ็ญเพียรมารให้มุ่งหน้าไปทางเหมืองแร่

ส่วนเหยาเต๋อที่ยืนประจำอยู่ตรงตาค่ายกลเพื่อคอย "เป็นกำลังหนุน" เมื่อมองเห็นสวี่ฉางเซิงถูก "ไล่ล่า" กลับมาแต่ไกล เขาก็กำลังกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่ในใจ พลางคิดสะระตะถึงวิธีที่จะยืมดาบฆ่าคน

ทว่าทันทีที่เห็นสวี่ฉางเซิงและพรรคพวกพุ่งทะยานหลบหนีเข้ามาในอาณาเขตของค่ายกลได้อย่างฉิวเฉียด คนเหล่านั้นกลับหยุดฝีเท้าลงแล้วหันขวับกลับมาอย่างกะทันหัน!