บทที่ 91 เหมืองแร่แตกพ่าย! การต่อสู้นองเลือด ปะทะระดับสร้างรากฐาน!

บทที่ 91 เหมืองแร่แตกพ่าย! การต่อสู้นองเลือด ปะทะระดับสร้างรากฐาน!

สวี่ฉางเซิงกระวนกระวายใจ ทว่าไม่อาจขัดคำสั่งสำนักได้ เขาจึงทำได้เพียงแบกรับความกังวลใจ ก้าวขึ้นเรือเหาะไปพร้อมกับศิษย์ร่วมสำนักอีกสามสิบคนและจากไปอย่างเร่งรีบ

เรือเหาะเดินทางมาถึงรอบนอกป้อมปราการผานสือ ทว่ายังไม่ทันได้เข้าร่วมการต่อสู้ ข่าวร้ายที่น่าตื่นตะลึงก็ถูกส่งผ่านยันต์สื่อสารฉุกเฉินของสำนัก มาถึงมือศิษย์ทุกคนที่ถูกดึงตัวมาจากเหมืองแร่เฮยเสวียน

หลังจากที่พวกเขาจากมาได้ไม่ถึงสามวัน กองกำลังหลักของพรรคมารก็ปรากฏตัวขึ้นที่หน้าเหมืองแร่เฮยเสวียนอย่างกะทันหัน ราวกับวางแผนเอาไว้นานแล้ว!

จำนวนศิษย์ที่อยู่โยงเฝ้าเหมืองนั้นมีไม่พอ อีกทั้งยังไร้ซึ่งยอดฝีมือ แม้จะอาศัยค่ายกลต้านทานเอาไว้อย่างสุดกำลัง แต่เมื่อขาดเสาหลักคอยบัญชาการ ค่ายกลจึงไม่อาจสำแดงอานุภาพออกมาได้อย่างเต็มที่

ส่วนเหยาเต๋อที่สมควรจะเป็นคนจัดกองกำลังป้องกัน กลับตกใจกลัวจนวิญญาณแทบหลุดลอยตั้งแต่ตอนที่ผู้บำเพ็ญเพียรมารบุกโจมตีระลอกแรก มันถึงกับพาลูกน้องคนสนิทไม่กี่คนทิ้งเหมืองแร่แล้วหลบหนีเอาตัวรอดไปดื้อ ๆ!

เมื่อผู้บัญชาการหลบหนี ขวัญกำลังใจของผู้คนก็พังทลายลงในพริบตา

ยืนหยัดต้านทานอยู่ได้ไม่ถึงครึ่งค่อนวัน ค่ายกลก็ถูกทำลาย กองทัพผู้บำเพ็ญเพียรมารบุกทะลวงเข้าสู่เหมืองแร่ได้สำเร็จ

ศิษย์ที่เฝ้าเหมืองล้มตายและบาดเจ็บอย่างหนัก บ้างก็ถูกจับเป็นเชลย บ้างก็แตกพ่ายหนีตายกันไปคนละทิศละทาง

บัดนี้ เหมืองแร่เฮยเสวียนได้เปลี่ยนมือผู้ครอบครองแล้ว!

มันตกไปอยู่ในเงื้อมมือของสำนักมารเสวียนอิน!

เมื่อข่าวนี้ส่งมาถึง บรรดาศิษย์ที่มาจากเหมืองแร่ต่างก็ยืนนิ่งงันราวกับถูกฟ้าผ่า

สวี่ฉางเซิงกำหมัดแน่น เล็บจิกทึ้งลงกลางฝ่ามือ แววตาของเขาเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นที่ผสมปนเปไปกับความเย็นเยียบ

แนวป้องกันที่เขาอุตส่าห์ลงแรงสร้างขึ้นมา เหมืองแร่ที่เขายอมทุ่มเทแรงกายแรงใจจัดระเบียบ กลับต้องมาพังพินาศลงอย่างง่ายดายเพียงเพราะคนขี้ขลาดไร้น้ำยาอย่างเหยาเต๋อ และการดึงตัวด่วนของสำนัก!

ศิษย์ที่เชื่อใจเขาและอยู่เฝ้าเหมือง ตอนนี้ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร...

ความโกรธแค้นและความเจ็บใจอย่างรุนแรงพวยพุ่งขึ้นมาในอก

แต่เขาเพียรกดข่มอารมณ์เอาไว้อย่างรวดเร็ว แววตากลับมาเยือกเย็นดังเดิม ทว่าภายใต้ความเยือกเย็นนั้น กลับซุกซ่อนจิตสังหารอันแน่วแน่และความมุ่งมั่นที่จะแข็งแกร่งขึ้นให้จงได้

"สำนักมารเสวียนอิน... เหยาเต๋อ... ความแค้นนี้ ข้าต้องชำระ!"

เขาทอดสายตามองไปยังทิศทางของป้อมปราการผานสือที่เต็มไปด้วยไอมารและแสงปราณวิญญาณพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า รู้ดีว่าการต่อสู้ตรงหน้าก็โหดร้ายไม่แพ้กัน

การแตกพ่ายของเหมืองแร่เฮยเสวียนเปรียบเสมือนการถูกทุบตีอย่างหนักหน่วง แต่นั่นก็ทำให้เขาตระหนักถึงความโหดร้ายและความพลิกผันของสงครามได้อย่างชัดเจนยิ่งขึ้น

ตอนนี้ เขาต้องเอาชีวิตรอดในป้อมปราการผานสือให้ได้เสียก่อน จากนั้นค่อยทำให้ตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ถึงจะมีโอกาสชิงทุกสิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมา และสะสางความแค้นทั้งหมดให้สิ้นซาก!

...

ป้อมปราการผานสือนั้นสมดั่งชื่อ มันได้กลายเป็นโม่หินบดขยี้ชีวิตของการต่อสู้ระหว่างฝ่ายธรรมะและฝ่ายมารไปเสียแล้ว

การโจมตีของผู้บำเพ็ญเพียรมารสาดซัดมาราวกับเกลียวคลื่นอย่างไม่หยุดหย่อนทั้งวันทั้งคืน สารพัดวิชาพิษพิสดาร คาถาโลหิต และซากศพมาร ต่างพุ่งเข้าปะทะแนวป้องกันที่สั่นคลอนจวนเจียนจะพังทลาย

ทุกครั้งที่มีการแย่งชิงกำแพงเมือง ทุกครั้งที่มีการซ่อมแซมค่ายกล ล้วนแลกมาด้วยการล้มตายและบาดเจ็บอย่างน่าอนาถ

ศิษย์จากเหมืองแร่เฮยเสวียนทั้งสามสิบคนที่สวี่ฉางเซิงพามาด้วย ล้มตายและบาดเจ็บไปกว่าครึ่งตั้งแต่การทำสงครามยืดเยื้ออันแสนโหดร้ายในเดือนแรก

ศิษย์ร่วมสำนักที่คุ้นหน้าคุ้นตาต่างกลายเป็นซากกระดูก หรือไม่ก็บาดเจ็บสาหัสจนพิการไปในชั่วพริบตา ความโหดร้ายของสงครามได้ปรากฏให้เห็นตรงหน้าอย่างโจ่งแจ้ง

ตัวสวี่ฉางเซิงเองก็ตกอยู่ในอันตรายนับครั้งไม่ถ้วน ล้วนอาศัยลูกไม้ที่มีอยู่มากมายจึงรอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิด

ในยามนี้ เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กได้สำแดงความสำคัญออกมาอย่างถึงที่สุด

เขาอาศัยช่วงเวลาพักรบ นำโอสถที่ยึดมาได้หรือโอสถสมานแผลและโอสถฟื้นปราณที่สำนักแจกจ่ายมาหลอมกลั่นเพื่อยกระดับคุณภาพให้กลายเป็นระดับไร้ตำหนิอย่างต่อเนื่อง ช่วยเร่งความเร็วในการรักษาอาการบาดเจ็บและฟื้นฟูพลังวิญญาณได้เป็นอย่างมาก

อีกทั้งเขายังนำยันต์โจมตีจำนวนมากไปหลอมกลั่นเพื่อเพิ่มอานุภาพให้กลายเป็นยันต์เพลิงม่วง ยันต์หลามเพลิง และอื่น ๆ จนสร้างผลงานได้อย่างยอดเยี่ยมในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน ช่วยชีวิตศิษย์ร่วมสำนักเอาไว้ได้ไม่น้อย

ความเยือกเย็น เด็ดขาด ตลอดจนโอสถและยันต์คุณภาพเยี่ยมที่มีให้ใช้ราวกับไม่มีวันหมดของเขา ได้กลายเป็นที่เลื่องลือในหมู่กองกำลังป้องกันป้อมปราการผานสืออย่างรวดเร็ว กระทั่งดึงดูดความสนใจของผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานบางคน

ทว่าพลังของคนเพียงคนเดียว เมื่ออยู่เบื้องหน้ากระแสธารแห่งสงคราม กลับยังคงดูต่ำต้อยจ้อยร่อยอยู่ดี

ในค่ำคืนหนึ่งของการรักษาเมืองในเดือนที่สอง ผู้บำเพ็ญเพียรมารได้เปิดฉากบุกโจมตีอย่างหนักหน่วงในระดับที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานหลายคนเป็นผู้นำทัพบุกขึ้นกำแพงเมืองด้วยตัวเอง หนึ่งในนั้นมีกลิ่นอายเย็นเยียบและอำมหิต มันพุ่งตรงไปยังเขตป้องกันที่สวี่ฉางเซิงประจำการอยู่!

นั่นคือผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานขั้นต้นจากสำนักมารเสวียนอิน เคล็ดวิชาของมันโหดเหี้ยมอำมหิต เพียงแค่ลงมือ กรงเล็บผีสีเลือดที่ส่งกลิ่นคาวคลุ้งก็พุ่งทะยานจนเต็มฟ้า คอยกัดกร่อนแสงปราณวิญญาณและทำให้อาวุธเวทของผู้คนแปดเปื้อน!

แม้สวี่ฉางเซิงจะตกใจแต่ก็ไม่ตื่นตระหนก เขาสั่งให้กระบี่บินเกิงจินทั้งสี่เล่มจัดค่ายกลกระบี่เข้าปะทะ พร้อมกับสาดขว้างยันต์ที่ผ่านการหลอมกลั่นเพิ่มพลังออกไปเป็นกำ ๆ

ตูม ตูม ตูม!

ยันต์ที่ระเบิดออกกลายเป็นเพลิงม่วงกับปราณกระบี่เกิงจินต้านทานกรงเล็บผีเอาไว้ได้ชั่วคราว ทว่าค่ายกลกระบี่ที่ปะทะกับสามง่ามบินสีเลือดของผู้บำเพ็ญเพียรมารผู้นั้นอย่างจัง กลับส่งเสียงครางฮือราวกับทนรับน้ำหนักไม่ไหว ก่อนจะแตกระเบิดปลิวว่อนไปคนละทิศละทาง!

สวี่ฉางเซิงราวกับถูกโจมตีอย่างหนัก เขารู้สึกหวานคาวในลำคอ ก่อนจะพ่นเลือดคำโตออกมา

ระดับสร้างรากฐานขั้นต้นนั้น ห่างไกลจากสิ่งที่เขาในยามนี้จะต่อกรด้วยซึ่งหน้าได้!

"ไอ้หนู โอสถกับยันต์มีไม่น้อยเลยนี่! น่าเสียดายที่พวกมันทั้งหมดจะต้องตกเป็นของข้าแล้ว!" ผู้บำเพ็ญเพียรมารยิ้มเหี้ยม พลางกลายร่างเป็นเงาสีเลือดพุ่งทะยานเข้าใส่ด้วยความเร็วที่น่าตื่นตระหนก!

กลิ่นอายแห่งความตายเข้าปกคลุมในพริบตา!

รูม่านตาของสวี่ฉางเซิงหดเกร็ง ยามนี้ไม่อาจเก็บงำฝีมือได้อีกต่อไป!

เขาตบหน้าอกตัวเองอย่างแรง หยกม่วงทองคำที่ได้จากเซียนจื่ออวิ๋นเหยาซึ่งสามารถต้านทานการโจมตีจากระดับสร้างรากฐานได้หนึ่งครั้ง ถูกกระตุ้นการทำงานในพริบตา!

หยกชิ้นนี้ผ่านการหลอมกลั่นเพิ่มพลังจากเขามาแล้ว พลังป้องกันจึงเพิ่มพูนขึ้นมหาศาล ย่อมสามารถรับการโจมตีครั้งนี้ไว้ได้อย่างแน่นอน!

วูบ!

ม่านแสงสีม่วงทองที่ดูนุ่มนวลทว่าเหนียวแน่นทนทานสายหนึ่ง ปรากฏขึ้นมาปกป้องร่างของเขาเอาไว้

ปัง!

เงาสีเลือดพุ่งกระแทกม่านแสงอย่างแรง ม่านแสงสั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรงจนรอยร้าวลุกลาม ทว่าท้ายที่สุดก็ยังคงสามารถต้านทานการโจมตีปลิดชีพครั้งนี้เอาไว้ได้!

"โอ้? มีของวิเศษคุ้มกายด้วยหรือ ข้าอยากจะรู้นักว่าเจ้าจะรับมือได้อีกกี่ครั้ง!" ผู้บำเพ็ญเพียรมารประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนจะลงมือโจมตีอย่างดุเดือดมากยิ่งขึ้น

หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง

ชั่วพริบตาม่านแสงสีม่วงทองก็ถูกโจมตีไปนับสิบครั้ง ดูท่ากำลังจะแตกสลายในไม่ช้า!

แววตาของสวี่ฉางเซิงทอประกายปวดใจและเด็ดเดี่ยววูบหนึ่ง ในมือของเขาปรากฏแผ่นยันต์หยกโบราณขึ้นมาหนึ่งแผ่น—ยันต์วิเศษสะกดขุนเขา!

เดิมทีนี่คือไพ่ตายที่เขาตั้งใจจะเก็บไว้ใช้รักษาชีวิตหรือพลิกสถานการณ์ในยามคับขันที่สุด ทว่ายามนี้เขาไม่อาจสนใจอะไรได้อีกแล้ว!

เขาบ้าคลั่งอัดฉีดพลังวิญญาณที่เหลืออยู่น้อยนิดเข้าไปในนั้น ทั้งยังไม่เสียดายที่จะเผาผลาญโลหิตแก่นแท้บางส่วนของตนเอง!

"สะกด!"

ครืน!!!

เงาขุนเขาจำลองที่ดูหนาแน่นสมจริงโผล่พรวดขึ้นมากลางอากาศ แผ่กลิ่นอายกดดันอันหนักอึ้งมหาศาล ทิ้งตัวลงมาสะกดทับร่างของผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานผู้นั้น!

สีหน้าของผู้บำเพ็ญเพียรมารผู้นั้นแปรเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง มันสัมผัสได้ถึงภัยคุกคามถึงชีวิต จึงร้องเสียงหลงพร้อมกับซัดโล่กระดูกสีเลือดออกมา ขณะเดียวกันก็ถอยร่นหนีอย่างรวดเร็ว!

เปรี๊ยะ!

ภายใต้เงาขุนเขา โล่กระดูกสีเลือดต้านทานไว้ได้ไม่ถึงหนึ่งลมหายใจก็แตกระเบิดออกเป็นชิ้น ๆ!

ผู้บำเพ็ญเพียรมารกระอักเลือดคำโต ถูกพลังสะกดที่หลงเหลืออยู่กระแทกตกลงมาจากกำแพงเมืองอย่างแรง พลังปราณอ่อนโทรมลงไปกว่าครึ่งในพริบตา แววตาของมันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและหวาดหวั่น ไม่กล้ารั้งอยู่อีกต่อไป จึงกลายร่างเป็นแสงสีเลือดหลบหนีไปอย่างทุลักทุเล

ส่วนยันต์วิเศษสะกดขุนเขาในมือของสวี่ฉางเซิงก็ส่งเสียงครางฮือ แสงสว่างดับวูบลงอย่างสมบูรณ์ บนพื้นผิวปริแตกเป็นรอยร้าวเล็ก ๆ นับไม่ถ้วน พังเสียหายจนใช้การไม่ได้อีก!

ยันต์วิเศษอันทรงพลังที่สามารถคุกคามผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานได้ และเดิมทียังสามารถใช้งานได้อีกสองถึงสามครั้ง ได้สูญสิ้นพลังอำนาจทั้งหมดลงเพียงเท่านี้

ในเวลาไล่เลี่ยกันนั้น กองหนุนที่อยู่ใกล้เคียงก็มาถึงในที่สุด และขับไล่ผู้บำเพ็ญเพียรมารคนอื่น ๆ จนถอยร่นไป

สวี่ฉางเซิงไม่อาจฝืนประคองตัวได้อีกต่อไป ภาพตรงหน้าดับวูบ ก่อนจะล้มพับลงกับพื้น

เขาไม่เพียงแต่สูญสิ้นพลังวิญญาณและสูญเสียโลหิตแก่นแท้ไปเท่านั้น แต่ยังถูกพลังของผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานกระแทกจนอวัยวะภายในและเส้นลมปราณบอบช้ำ นับเป็นอาการบาดเจ็บที่สาหัสยิ่ง

ข่าวการบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติของสวี่ฉางเซิงถูกรายงานขึ้นไปเบื้องบนอย่างรวดเร็ว

การจัดการเหมืองแร่เฮยเสวียนได้อย่างยอดเยี่ยม การมองทะลุแผนการร้าย และผลงานอันโดดเด่นที่ป้อมผานสือตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานในช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานที่สามารถต้านทานผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานขั้นต้นเอาไว้ได้ ล้วนตกอยู่ในสายตาของบุคคลระดับสูงในสำนักมานานแล้ว

ศิษย์ที่มีทั้งศักยภาพ มีทั้งชั้นเชิง และมีทั้งผลงานเช่นนี้ ย่อมคู่ควรแก่การได้รับการดูแลเป็นพิเศษ