บทที่ 93 อำลาโจวชิงตลอดกาล อันดับห้าศิษย์สายใน! ผู้อาวุโสหม่าเป็นพ่อสื่อ!

บทที่ 93 อำลาโจวชิงตลอดกาล อันดับห้าศิษย์สายใน! ผู้อาวุโสหม่าเป็นพ่อสื่อ!

สวี่ฉางเซิงได้รับรู้ว่า ศิษย์พี่โจวชิงสหายรักของเขา ได้เผชิญกับการซุ่มโจมตีจากยอดฝีมือผู้บำเพ็ญมาร ในระหว่างปฏิบัติภารกิจของสำนักในการคุ้มกันเสบียงสำคัญเมื่อหนึ่งเดือนก่อน

เพื่อคุ้มกันศิษย์ร่วมสำนักให้ล่าถอย โจวชิงตัดสินใจรั้งท้าย ยืนหยัดต่อสู้อย่างสุดกำลังจนตัวตาย ไม่เหลือแม้แต่ซากศพ...

เมื่อข่าวคราวส่งมาถึง สวี่ฉางเซิงยืนนิ่งงันอยู่เนิ่นนาน ในใจเอ่อล้นด้วยความโศกเศร้าและสลดหดหู่จนยากจะเอื้อนเอ่ย

แม้ศิษย์พี่โจวชิงจะกะล่อนพลิกแพลงไปตามสถานการณ์อยู่บ้าง แต่ก็คอยดูแลเขามาตลอด ตั้งแต่สมัยยังเป็นศิษย์สายนอกก็ช่วยเหลือเกื้อกูลมาไม่น้อย ภายหลังยังช่วยจัดการนาวิญญาณและเป็นหูเป็นตาให้

ทั้งสองมีมิตรภาพที่ลึกซึ้ง ไม่ใช่ศิษย์ร่วมสำนักทั่วไปจะเทียบได้

คาดไม่ถึงว่าการบอกลากันคราวก่อน จะกลายเป็นการจากลากันชั่วกาล

"มรรคาสวรรค์ไร้ไมตรี สงครามยิ่งโหดร้าย..." สวี่ฉางเซิงทอดถอนใจ รวบรวมสติอารมณ์ให้เข้าที่

เขาไม่ปล่อยตัวให้จมปลักอยู่กับความโศกเศร้า ทว่าลงมือจัดการในทันที โดยสืบหาที่พักของฉู่เยี่ยน ภรรยาม่ายของโจวชิงและครอบครัวของนาง แล้วเดินทางไปเยี่ยมเยียนด้วยตนเอง

เมื่อได้เห็นฉู่เยี่ยนที่สวมชุดไว้ทุกข์สีขาวและมีใบหน้าหมองหม่น รวมถึงคนในตระกูลของโจวชิงที่ตกอยู่ในอาการตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก ภายในใจของสวี่ฉางเซิงก็ยิ่งร้าวราน

เขาหยิบถุงเก็บของที่เตรียมไว้นานแล้วออกมา ภายในบรรจุทรัพยากรสมุนไพรวิญญาณที่เขาเก็บเกี่ยวมาจากนาวิญญาณ รวมถึงโอสถหล่อเลี้ยงรากฐานกว่าสิบขวดที่เหมาะสำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับกลั่นลมปราณ มูลค่ารวมเกือบพันศิลาวิญญาณ

"ศิษย์พี่ฉู่ โปรดหักห้ามใจด้วย ศิษย์พี่โจวกับข้านับเป็นสหายเป็นตาย นี่คือน้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ ขอจงรับไว้เถิด

วันหน้าหากมีความลำบากอันใด สามารถมาหาข้าที่ยอดเขาสมุนไพรวิญญาณ ข้าสวี่ฉางเซิงย่อมช่วยเหลืออย่างสุดกำลัง"

เขายัดถุงเก็บของใส่มือฉู่เยี่ยน น้ำเสียงสงบนิ่งทว่าหนักแน่น

ทรัพยากรมูลค่าเกือบพันศิลาวิญญาณ สำหรับตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรเล็ก ๆ และภรรยาม่ายที่อยู่ในระดับกลั่นลมปราณ ย่อมถือเป็นทรัพย์สินก้อนโตอย่างไม่ต้องสงสัย เพียงพอที่จะรับประกันชีวิตความเป็นอยู่และทรัพยากรการบำเพ็ญของพวกนางไปได้อีกยาวนานในอนาคต

ฉู่เยี่ยนสะอื้นไห้จนแทบขาดใจ คนในตระกูลของโจวชิงยิ่งซาบซึ้งจนน้ำตาไหลพราก พากันกล่าวขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า

การกระทำของสวี่ฉางเซิงในครั้งนี้ เรียกได้ว่ามีเมตตาและทำตามหน้าที่อย่างถึงที่สุดแล้ว แสดงให้เห็นถึงคุณธรรมแห่งสหายอย่างแท้จริง

หลังจากจัดการงานศพของโจวชิงเสร็จสิ้น บรรยากาศภายในสำนักก็ยังคงตึงเครียดและอึดอัดเนื่องจากสงคราม

หากเป็นปีก่อน ๆ เมื่อถึงช่วงเวลานี้ ควรจะเป็นช่วงที่การประลองใหญ่ของศิษย์สายในและสายนอกคึกคักที่สุด ศิษย์นับไม่ถ้วนต่างกระตือรือร้น หวังจะได้เปล่งประกายบนลานประลอง เพื่อแย่งชิงอันดับและทรัพยากร

ทว่าในปีนี้ ทุกสิ่งกลับเรียบง่าย

สงครามระหว่างธรรมะและอธรรมกำลังดุเดือด กำลังคนและทรัพยากรของสำนักตึงตัว การประลองขนาดใหญ่จึงถูกระงับไปนานแล้ว และยังไร้วี่แววว่าจะกลับมาจัดอีกครั้งเมื่อใด

แต่ถึงกระนั้น สำนักก็ไม่ได้ละเลยการกระตุ้นให้กำลังใจเหล่าศิษย์เสียทีเดียว

เมื่อถึงสิ้นปี ยังคงมีการประเมินศิษย์สายในและสายนอกโดยไม่ต้องประลอง โดยพิจารณาจากปัจจัยต่าง ๆ ร่วมกัน ทั้งความดีความชอบ ระดับการบำเพ็ญเพียร พลังการต่อสู้ และอื่น ๆ

เมื่อผลการประเมินออกมา บนทำเนียบรายชื่อศิษย์สายใน ชื่อของสวี่ฉางเซิงก็ปรากฏเด่นชัดอยู่ในห้าอันดับแรก!

อันดับนี้ ดึงดูดความสนใจได้ไม่น้อย

ในหมู่ศิษย์สายใน มีผู้ที่ใช้ 'เส้นสาย' ซึ่งเกี่ยวดองกับผู้อาวุโสระดับจินตานในยอดเขาต่าง ๆ และได้รับการจัดสรรทรัพยากรให้อย่างล้นหลามอยู่ไม่น้อย

สวี่ฉางเซิงที่เป็นเพียงศิษย์รากปราณเจือปนเบญจธาตุผู้ไร้ภูมิหลัง กลับสามารถเบียดขึ้นมาอยู่ในห้าอันดับแรกได้ ความคู่ควรกับตำแหน่งนี้ย่อมเป็นที่ประจักษ์ชัด!

คำประเมินที่สำนักมอบให้นั้นโดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง:

"รับหน้าที่ในยามคับขัน ณ เหมืองแร่เฮยเสวียน กวาดล้างไส้ศึก จัดระเบียบการป้องกัน มีความดีความชอบในการยืนหยัดคุ้มกัน; อาบเลือดต่อสู้ ณ ป้อมผานสือ หักคมเขี้ยวของศัตรูมารครั้งแล้วครั้งเล่า อีกทั้งในยามวิกฤตยังขับไล่ผู้บำเพ็ญมารระดับสร้างรากฐาน รักษาแนวป้องกันไว้ได้; มีความสำเร็จในการหลอมโอสถ เสนอแผนการชั้นเลิศอยู่เสมอ; ภาพรวมมีความดีความชอบโดดเด่น การบำเพ็ญก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว พลังการต่อสู้ยอดเยี่ยม!"

คำประเมินนี้ แทบจะครอบคลุมผลงานทั้งหมดของเขาเอาไว้

ทั้งฐานะอันมั่งคั่ง ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ และประสบการณ์ดั่งตำนานที่สามารถเอาชีวิตรอดจากเงื้อมมือของผู้บำเพ็ญมารระดับสร้างรากฐาน ล้วนถูกเล่าลือกันอย่างกว้างขวางในหมู่ศิษย์สายใน จนชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว

ด้วยการติดหนึ่งในห้าอันดับนี้ สวี่ฉางเซิงจึงได้รับรางวัลอันคุ้มค่าจากสำนัก: คะแนนความดีความชอบของสำนักแปดพันแต้ม และสิทธิ์ในการเข้าบำเพ็ญเพียร ณ 'หน้าผารู้แจ้ง' เป็นเวลาสามวัน!

หน้าผารู้แจ้งเป็นดินแดนล้ำค่าแห่งหนึ่งของสำนักเซียนไท่อี ว่ากันว่ามีผู้อาวุโสผู้ยิ่งใหญ่หลายท่านเคยทะลวงระดับหยวนอิง ณ ที่แห่งนี้ และได้ทิ้งร่องรอยการหยั่งรู้เอาไว้ ทำให้ที่แห่งนี้เปี่ยมไปด้วยไอวิญญาณและกลิ่นอายแห่งมรรคที่อบอวล ซึ่งมีประโยชน์อย่างมหาศาลต่อการทะลวงคอขวดและทำความเข้าใจเคล็ดวิชา

รางวัลนี้ โดยเฉพาะโอกาสในการไปยังหน้าผารู้แจ้ง ทำให้เหล่าศิษย์นับไม่ถ้วนต้องอิจฉาตาร้อน

สวี่ฉางเซิงรับรางวัลเหล่านั้นมาอย่างสงบนิ่ง

เขาตระหนักดีว่าอันดับและรางวัลเหล่านี้ แลกมาด้วยความอุตสาหะในการบริหารเหมืองแร่เฮยเสวียน แลกมาด้วยการต่อสู้อาบเลือดที่ป้อมผานสือ แลกมาด้วยการพังทลายของยันต์วิเศษสะกดขุนเขา และยิ่งไปกว่านั้นคือแลกมาด้วยชีวิตของศิษย์พี่โจวชิงตลอดจนเพื่อนร่วมสำนักอีกนับไม่ถ้วน

เบื้องหลังความรุ่งโรจน์ คือความรับผิดชอบและการเสียสละอันหนักอึ้ง

เขาเก็บคะแนนผลงานไว้อย่างดี ส่วนโอกาสที่จะได้ไปยังหน้าผารู้แจ้งนั้นเขาให้ความสำคัญเป็นพิเศษ... นี่อาจเป็นโอกาสครั้งใหญ่ที่จะช่วยให้เขาทะลวงผ่านระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุด หรืออาจถึงขั้นได้เห็นความเร้นลับของการสร้างรากฐานเลยก็เป็นได้!

เพียงแต่ตอนนี้ เขายังต้อง 'พักฟื้น' ต่อไป เพื่อสั่งสมพลังให้มากขึ้น

รอจนกว่าเวลาจะสุกงอม ค่อยไปยังหน้าผารู้แจ้งเพื่อเสาะหาโอกาสทะลวงขั้นของตนเอง

ความครึกครื้นและคำวิจารณ์ของสำนักไม่ได้ทำให้เขาหลงระเริง ในทางกลับกัน มันยิ่งทำให้จิตใจมุ่งมั่นในมรรคาของเขาแน่วแน่ขึ้นไปอีก

ในกลียุคเช่นนี้ มีเพียงความแข็งแกร่งของตนเองเท่านั้นที่เป็นที่พึ่งพาได้ตลอดกาล

ในขณะที่สวี่ฉางเซิงยังคง 'บาดเจ็บสาหัสไม่หายดี' และเก็บตัวบำเพ็ญเพียรจนมีชื่อเสียงโด่งดังจากการติดห้าอันดับแรกในการประเมินปลายปีนั้นเอง แขกผู้ไม่คาดคิดคนหนึ่งก็มาเยือนถึงถ้ำพำนักของเขา

ผู้ที่มาก็คือผู้อาวุโสหม่าแห่งฝ่ายศิษย์สายนอก ผู้ซึ่งเคยมีบุญคุณในการมองเห็นคุณค่าและแนะนำเขาให้เข้าสู่ยอดเขาสมุนไพรวิญญาณในปีนั้น

ผู้อาวุโสหม่ายังคงมีใบหน้ายิ้มแย้มเช่นเคย คำพูดคำจาแสดงความห่วงใยต่ออาการบาดเจ็บของสวี่ฉางเซิง และเอ่ยชมเชยผลงานอันยอดเยี่ยมในการประเมินปลายปีอย่างไม่ขาดปาก ยกย่องว่าเขาคือเสาหลักของยอดเขาสมุนไพรวิญญาณ อนาคตไร้ขีดจำกัด

หลังจากทักทายปราศรัยกันพอสมควร ผู้อาวุโสหม่าก็เปลี่ยนเรื่อง ลูบเคราพลางหัวเราะฮ่า ๆ แล้วกล่าวว่า "ฉางเซิงเอ๋ย บัดนี้เจ้ามีตบะก้าวหน้า ชื่อเสียงก็โด่งดัง ทว่าบนเส้นทางการบำเพ็ญเพียรนี้ ท้ายที่สุดแล้วก็ยังต้องมีคู่บำเพ็ญคอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน จึงจะก้าวเดินไปได้ไกลยิ่งขึ้น"

"ดูเจ้าสิ จนป่านนี้ยังครองตัวเป็นโสด ไม่แคล้วจะเงียบเหงาอ้างว้างเกินไปสักหน่อยกระมัง"

สวี่ฉางเซิงลอบคิดในใจ แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉย "ผู้อาวุโสล้อเล่นแล้ว ศิษย์มีใจมุ่งมั่นในมรรคา อีกทั้งช่วงนี้ยังเป็นยุคที่มีแต่ความวุ่นวาย ศิษย์จึงยังไม่มีความคิดเรื่องนี้ขอรับ"

"เอ๊ะ จะพูดเช่นนั้นก็ไม่ถูก"

ผู้อาวุโสหม่าโบกมือ "ดั่งคำกล่าวที่ว่าสร้างครอบครัวตั้งตัว การมีคู่บำเพ็ญเคียงกายก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของการบำเพ็ญเพียรเช่นกัน"

"ข้าดูแล้วเจ้ามีศักยภาพไม่ธรรมดา ฐานะ... หึ ๆ ก็ค่อนข้างมั่งคั่งทีเดียว นับเป็นคู่ครองชั้นดี"

"พอดีเลย ข้ามีลูกหลานในตระกูลคนหนึ่ง นามว่าหม่าเซวียนเตี๋ย เป็นถึงอัจฉริยะรากปราณคู่น้ำไม้ บัดนี้กราบเป็นศิษย์ของนักพรตอวี้จีแห่งยอดเขาชุ่ยอวิ๋น อายุยังน้อยก็มีตบะระดับกลั่นลมปราณขั้นเก้าแล้ว ทั้งรูปโฉมและพรสวรรค์ล้วนเป็นเลิศ ไม่"

"ทราบว่าเจ้ามีความเห็นเช่นไร?"

หม่าเซวียนเตี๋ยงั้นหรือ?

สวี่ฉางเซิงพอจะได้ยินชื่อเสียงของนางมาบ้าง ว่ากันว่าพรสวรรค์ของนางยอดเยี่ยมมากจริง ๆ เป็นสตรีที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นนี้ของตระกูลหม่า

ในใจของเขาเริ่มคิดใคร่ครวญอย่างรวดเร็ว

ผู้อาวุโสหม่าผู้นี้ จะว่าเลวร้ายก็ไม่ใช่ เมื่อก่อนเขาก็เคยช่วยเหลือตนจริง ๆ แต่มีนิสัยค่อนข้างเห็นแก่ผลประโยชน์ ตระกูลของเขาในสำนักก็นับว่าอยู่ในระดับกลาง ๆ เท่านั้น

การที่จู่ ๆ เขาก็กระตือรือร้นมาเป็นแม่สื่อให้เช่นนี้ แถมเป้าหมายยังเป็นลูกหลานที่มีพรสวรรค์ดีที่สุดในตระกูล เรื่องนี้คงไม่ใช่แค่ 'ชื่นชมในศักยภาพ' ง่าย ๆ แค่นั้นแน่

ความมั่งคั่งและคะแนนผลงานของสำนักที่เขาเผยออกมา เกรงว่านั่นคงเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่ทำให้จูงใจอีกฝ่ายได้

"ผู้อาวุโสเมตตา ศิษย์รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งขอรับ" สวี่ฉางเซิงเผยสีหน้า 'ประหลาดใจระคนยินดี' และ 'ลังเล' ออกมาได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ "เพียงแต่เรื่องมงคลสมรสนั้นเป็นเรื่องใหญ่ ไม่ใช่เรื่องเล็กน้อย ขอผู้อาวุโสโปรดให้เวลาศิษย์กลับไปคิดใคร่ครวญสักสามวันได้หรือไม่ขอรับ?"

"ย่อมได้ ย่อมได้!" ผู้อาวุโสหม่าเห็นเขาไม่ได้ปฏิเสธทันที รอยยิ้มก็ยิ่งกว้างขึ้น "วาสนาดีเช่นนี้ จำเป็นต้องพิจารณาให้รอบคอบจริง ๆ เช่นนั้นข้าจะรอฟังข่าวดีก็แล้วกัน"