บทที่ 95 ถอนรากถอนโคน! ประมูลตลาดมืด บันทึกของชื่อจิง!

บทที่ 95 ถอนรากถอนโคน! ประมูลตลาดมืด บันทึกของชื่อจิง!

ศิษย์สายนอกเหล่านั้นถูกทำลายตบะกลางลานลงทัณฑ์ ก่อนจะถูกลากตัวออกไปจากประตูสำนักราวกับสุนัขข้างถนน

จุดจบอันน่าเวทนาของพวกมันทำให้ผู้ที่คิดมิดีมิร้ายถึงกับหวาดผวา ข่าวลือจางหายไปในพริบตา

ทว่าเรื่องราวหาได้จบลงเพียงเท่านี้ไม่

สวี่ฉางเซิงรู้ซึ้งดีว่าตีงูไม่ตาย รังแต่จะแว้งกัดเอาได้

แม้คนกลุ่มนี้จะถูกทำลายตบะ แต่ท้ายที่สุดก็ยังมีชีวิตอยู่ ไม่อาจรับประกันได้ว่าตระกูลหรือผู้ที่อยู่เบื้องหลังพวกมันจะไม่ผูกใจเจ็บ แล้วหาโอกาสแก้แค้นในภายหลัง

ยามนี้เขากำลัง "บาดเจ็บสาหัสยังไม่หายดี" ไม่สมควรสร้างศัตรูมากเกินไป ทว่ายิ่งไม่อาจปล่อยเสี้ยนหนามที่เห็นอยู่ทนโท่เอาไว้

เขาใช้ช่องทางลับ ยอมจ่ายหินวิญญาณจำนวนหนึ่งว่าจ้างผู้ฝึกตนอิสระสองคนที่มักจะเคลื่อนไหวอยู่ในพื้นที่สีเทารอบสำนักเป็นประจำ

ไม่กี่วันต่อมา ก็มีข่าวคราวส่งมาถึง

ศิษย์กลุ่มนั้นที่ถูกทำลายตบะและขับไล่ออกจากสำนัก หลังจากออกจากเขตอิทธิพลของสำนักไปแล้ว ก็เคราะห์ร้ายไปพบเข้ากับสัตว์อสูรระดับหนึ่งอันดุร้ายอย่าง "หมาป่ากรงเล็บเหล็ก" ในป่าเขารกร้าง ด้วยความที่ไร้ซึ่งพลังตอบโต้ พวกมันจึงกลายเป็นอาหารหมาป่าจนหมดสิ้น ไม่เหลือแม้แต่ซากศพ

เมื่อข่าวลือแพร่สะพัดกลับมา ผู้คนต่างก็ทำเพียงทอดถอนใจ พากันวิจารณ์ว่าพวกมันสมควรได้รับผลกรรม ทั้งยังดวงตกเสียเหลือเกิน โดยไม่เกิดความคลางแคลงใจใด ๆ

ในโลกแห่งการบำเพ็ญเพียร มีผู้ฝึกตนระดับล่างต้องตายตกไปในแต่ละวันมากมายจนนับไม่ถ้วน ศิษย์ที่ถูกทำลายตบะและขับไล่ออกไปเพียงไม่กี่คน ตายไปก็คือตายไป

สวี่ฉางเซิงได้รับข่าวคราว เขาก็เก็บยันต์สื่อสารลงด้วยสีหน้าราบเรียบ

เขาไม่ใช่คนชอบเข่นฆ่า แต่โลกแห่งการบำเพ็ญเพียรนั้นโหดร้าย ความเมตตาต่อศัตรูคือความโหดร้ายต่อตนเอง

ในเมื่อผูกความแค้นกันแล้ว อีกทั้งยังมีเหตุผลและโอกาสให้ลงมือ ย่อมต้องจัดการให้เด็ดขาดหมดจด เพื่อถอนรากถอนโคนให้สิ้นซาก

หลังจากผ่านเรื่องนี้ไป ภายในสำนักก็ไม่มีผู้ใดกล้าวิพากษ์วิจารณ์ถึงที่มาความมั่งคั่งของสวี่ฉางเซิงส่งเดชอีก

ตบะ "ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ" ของเขา อันดับหนึ่งในห้าของการประเมินศิษย์สายใน ตลอดจนความเด็ดขาดอำมหิตที่แสดงออกมาให้เห็น ล้วนทำให้ผู้อื่นตระหนักได้ว่า นักหลอมโอสถที่ดูเก็บเนื้อเก็บตัวผู้นี้ ไม่ใช่คนที่จะไปตอแยได้ง่าย ๆ เลย

สวี่ฉางเซิงเองก็ยินดีกับความสงบ เขายังคง "พักฟื้น" ไปพร้อมกับสั่งสมพลังเงียบ ๆ เพื่อรอคอยโอกาสที่จะไปยังหน้าผารู้แจ้ง รวมถึงความเป็นไปได้ในการทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐาน

ความวุ่นวายภายในสำนักสงบลงชั่วคราว นอกจากการมุ่งมั่นฝึกฝนแล้ว สวี่ฉางเซิงก็ไม่ลืมที่จะรวบรวมแก่นเกิงจินและทรัพยากรอื่น ๆ ที่มีส่วนช่วยในการทะลวงระดับ

วันนี้ เขาเปลี่ยนรูปลักษณ์และปกปิดกลิ่นอายอีกครั้ง ก่อนจะลอบเข้ามายังตลาดมืดอันเร้นลับในตลาดชิงซาน

ผิดกับแผงลอยที่ตั้งระเกะระกะตามปกติ วันนี้ภายในห้องหินที่ไม่สะดุดตาซึ่งตั้งอยู่ลึกเข้าไปในตลาดมืด กำลังจัดการประมูลเล็ก ๆ งานหนึ่งอยู่

ผู้เข้าร่วมมีจำนวนไม่มาก เพียงสิบกว่าคนเท่านั้น ทุกคนล้วนปกปิดรูปร่างหน้าตาเช่นเดียวกับสวี่ฉางเซิง บรรยากาศเงียบงันและอึดอัด

ของที่นำมาประมูลมีไม่มากนัก แต่ล้วนเป็นของเฉพาะทางที่ใช้งานได้จริง ส่วนใหญ่เป็นของในวิถีมารและวิถีภูตผี บางครั้งก็มีของโจรที่มิอาจเปิดเผยปะปนมาด้วย

เดิมทีสวี่ฉางเซิงเพียงแค่แวะมาดูตามปกติว่ามีข่าวคราวของแก่นเกิงจินหรือไม่ ทว่าเขากลับพบของชิ้นหนึ่งที่ทำให้สะดุดใจอย่างไม่คาดคิด

บนเวทีประมูล ผู้ดำเนินการได้นำหยกสีดำขนาดเท่าฝ่ามือที่มีสีสันอบอุ่นล้ำลึกออกมา นำเสนอว่า "หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณอายุร้อยปีหนึ่งชิ้น มีสรรพคุณชั้นเลิศในการบำรุงพลังวิญญาณและหล่อเลี้ยงสัมผัสวิญญาณ อีกทั้งยังช่วยต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณได้ในระดับหนึ่ง ราคาประมูลเริ่มต้นที่สามร้อยหินวิญญาณ"

"หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณหรือ?" สวี่ฉางเซิงใจเต้น

เขาจำได้ว่าเมื่อราวปีก่อน ในงานประมูลขนาดใหญ่ที่ตลาดของสำนักเซียนไท่อี เคยมีหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณอายุสามร้อยปีปรากฏขึ้น และถูกประมูลไปในราคาสูงลิ่ว

ไม่นึกเลยว่าที่นี่จะมีหยกอายุร้อยปีอยู่ด้วย

แม้อายุจะน้อยกว่าสักหน่อย แต่สำหรับเขายามนี้ที่อยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ และอยู่ในช่วงที่กำลังขัดเกลาสัมผัสวิญญาณอย่างต่อเนื่อง รวมถึงอันตรายที่อาจต้องเผชิญในอนาคต ของชิ้นนี้ก็ยังมีประโยชน์มหาศาล โดยเฉพาะสรรพคุณในการต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณนั้นนับว่าหาได้ยากยิ่ง

การประมูลเริ่มต้นขึ้น แต่กลับมีผู้เสนอราคาน้อยราย

ท้ายที่สุดแล้ว แม้ของวิเศษบำรุงจิตวิญญาณจะดีเพียงใด แต่สำหรับผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณส่วนใหญ่แล้ว มันไม่ใช่สิ่งจำเป็นเร่งด่วน อีกทั้งยังมีราคาสูงไม่เบา

ในที่สุด สวี่ฉางเซิงก็ประมูลหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณชิ้นนี้มาครอบครองได้สำเร็จในราคาหกร้อยหินวิญญาณ

งานประมูลจบลงอย่างรวดเร็ว ตามธรรมเนียมของการประมูลในตลาดมืดเช่นนี้ ลำดับต่อไปคืองานแลกเปลี่ยนส่วนตัวระหว่างผู้เข้าร่วม

ทุกคนจะผลัดกันนำเสนอของที่ตนต้องการนำมาแลกเปลี่ยนหรือรับซื้อ ส่วนใหญ่มักจะเป็นการแลกเปลี่ยนสิ่งของด้วยกัน

สวี่ฉางเซิงเดิมทีไม่ได้คาดหวังกับสิ่งนี้มากนัก เขาเพียงแค่นั่งดูไปเรื่อย ๆ อย่างใจเย็น

เมื่อถึงคราวของผู้ฝึกตนน้ำเสียงแหบพร่าที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เสื้อคลุมสีดำมิดชิด เขาก็หยิบหยกจารึกสีเก่าคร่ำคร่าซึ่งมีสภาพชำรุดเล็กน้อยออกมา

"นี่คือบันทึกประสบการณ์บำเพ็ญเพียรที่ได้จากถ้ำพำนักก่อนสิ้นอายุขัยของผู้อาวุโส 'ชื้อจิงจื่อ' ข้าต้องการแลกเปลี่ยนกับโอสถที่ช่วยเสริมสร้างจิตวิญญาณ หรือโอสถที่สามารถฟื้นฟูสัมผัสวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว" ผู้ฝึกตนชุดดำกล่าวอย่างรวบรัดชัดเจน

"ชื้อจิงจื่อ?"

มีคนในลานส่งเสียงอุทานด้วยความประหลาดใจเบา ๆ ดูเหมือนจะเคยได้ยินชื่อนี้มาก่อน "ว่ากันว่าเขาเป็นคนประหลาดในหมู่ผู้ฝึกตนอิสระเมื่อหลายร้อยปีก่อน ระดับการฝึกตนไม่สูงนัก แต่ชื่นชอบการค้นคว้าหาวิธีการทะลวงระดับแบบนอกรีต ท้ายที่สุดเนื่องจากเขามีรากปราณห้าสาย จึงติดอยู่ที่ระดับกลั่นลมปราณและสิ้นใจไปอย่างตรอมตรม..."

คำอธิบายนี้ทำให้คนส่วนใหญ่หมดความสนใจทันที บันทึกประสบการณ์ของผู้ที่ล้มเหลวจะมีค่าสักแค่ไหนกันเชียว?

ยิ่งไปกว่านั้น โอสถที่เขาต้องการแลกเปลี่ยนยังมีค่ามากอีกด้วย

ทว่าหัวใจของสวี่ฉางเซิงกลับเต้นระรัว!

ชื้อจิงจื่อ!

เขาจำได้ลาง ๆ ว่าเคยเห็นบันทึกเกี่ยวกับชื่อนี้ประปรายในตำราเกร็ดพงศาวดารสักเล่มของสำนัก ซึ่งกล่าวไว้ว่าคนผู้นี้เคยพยายามเดินบนเส้นทางการบำเพ็ญระดับกลั่นลมปราณที่ยากลำบากอย่างแสนสาหัส!

เขาสะกดกลั้นความตื่นเต้นเอาไว้ แล้วใช้สัมผัสวิญญาณกวาดผ่านหยกจารึกแผ่นนั้นอย่างละเอียด

หยกจารึกนี้เก่าแก่มากจริง ๆ ร่องรอยจิตวิญญาณที่หลงเหลืออยู่บนนั้นก็เลือนลางเต็มที ทว่าเนื้อหาไม่กี่คำที่เกริ่นไว้ในตอนต้นกลับกล่าวถึง 'ปราณควบแน่นดั่งปรอท' และ 'ตันเถียนเต็มเปี่ยมจนล้นทะลัก' ซึ่งสอดคล้องกับเคล็ดวิชาลับใน 'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' ที่เขากำลังฝึกฝนอยู่อย่างน่าประหลาด!

"ของสิ่งนี้ข้าขอรับไว้"

สวี่ฉางเซิงข่มคลื่นอารมณ์ในใจลงและเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย เขาหยิบขวดหยกสองใบออกมา "โอสถรวมจิตสองขวดนี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ข้า... บังเอิญได้มา มันมีสรรพคุณช่วยหล่อเลี้ยงและฟื้นฟูสัมผัสวิญญาณได้ดีเยี่ยม เจ้าดูสิว่าเพียงพอหรือไม่?"

โอสถรวมจิตสองขวดนี้เป็นโอสถระดับสูงที่เขาหลอมขึ้นด้วยตัวเอง และใช้เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กเสริมพลังจนกลายเป็นระดับไร้ตำหนิ สรรพคุณของมันจึงเหนือชั้นกว่าโอสถชนิดเดียวกันในท้องตลาดไปมาก มูลค่าของมันย่อมไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

ผู้ฝึกตนชุดดำรับขวดหยกไปเปิดดมดูเล็กน้อย ประกายตาของเขาสว่างวาบขึ้นมาทันที เห็นได้ชัดว่าเขาดูของเป็น

หลังจากตรวจสอบอย่างละเอียดแล้ว เขาก็พยักหน้าอย่างพึงพอใจ "พอเพียง! ตกลงตามนี้!"

ทั้งสองทำการแลกเปลี่ยนกันอย่างรวดเร็ว

สวี่ฉางเซิงกำหยกจารึกที่ดูทรุดโทรมแผ่นนั้นไว้แน่น เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งกาลเวลาที่ตกตะกอนอยู่ภายใน ความตื่นเต้นในใจนั้นยากจะบรรยายออกมาเป็นคำพูด

ทันทีที่งานแลกเปลี่ยนส่วนตัวจบลง สวี่ฉางเซิงก็ออกจากตลาดมืดทันที และรีบเดินทางกลับไปยังถ้ำพำนักในสำนักด้วยความเร็วสูงสุด

หลังจากเปิดใช้อาคมป้องกันทั้งหมด เขาก็ส่งสัมผัสวิญญาณเข้าไปในหยกจารึกอย่างแทบจะอดใจรอไม่ไหว

ผ่านไปเนิ่นนาน เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาเต็มไปด้วยความตกตะลึงและดีใจอย่างบ้าคลั่ง!

'บันทึกประสบการณ์ชื้อจิง'!

นี่ไม่ใช่เคล็ดวิชาอะไรทั้งนั้น แต่เป็นบันทึกสรุปรายละเอียดตลอดทั้งชีวิตของผู้อาวุโสที่ใช้นามว่า 'ชื้อจิงจื่อ' ก่อนที่อายุขัยจะหมดลง เกี่ยวกับการค้นหาวิธีทะลวงเข้าสู่ 'ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสาม'!

แม้ภายในจะไม่ได้ระบุวิธีการฝึกฝนที่แน่ชัด แต่ก็มีการบันทึกไว้อย่างละเอียดถี่ถ้วนว่าเขาได้บุกเบิกเส้นทางใหม่ด้วยการทดลองใช้วิธีอันตรายต่าง ๆ เพื่อบีบอัดพลังวิญญาณ ขยายเส้นลมปราณ และกระตุ้นจุดตันเถียน ในระหว่างนั้นต้องพบเจอประสบการณ์ที่ล้มเหลว บาดเจ็บสาหัส หรือแม้แต่เฉียดตายมานับครั้งไม่ถ้วน รวมถึงการทบทวนและปรับเปลี่ยนแนวทางหลังความล้มเหลวในแต่ละครั้ง!