บทที่ 96 เคล็ดวิชาซานหยวน หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณพันปี!

บทที่ 96 เคล็ดวิชาซานหยวน หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณพันปี! บำเพ็ญเซียนก็ต้องดูแลครอบครัวปกป้องสำนัก!

จุดสำคัญ อุปสรรค และความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นซึ่งระบุไว้ในนั้น ล้วนสอดคล้องกับบันทึกใน 'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' ซ้ำยังบอกเล่าถึงเทคนิคเฉพาะทางในการช่วยบีบอัดพลังวิญญาณและของวิเศษที่จำเป็น ซึ่ง 'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' ไม่เคยกล่าวถึงมาก่อนอีกหลายวิธี!

สำหรับสวี่ฉางเซิงที่มุ่งมั่นจะก้าวขึ้นสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสาม สิ่งนี้ก็เปรียบเสมือนสวรรค์ส่งความช่วยเหลือมาให้ในยามคับขัน!

มูลค่าของมันล้ำค่ากว่าโอสถรวมจิตสองขวดนั้นเสียอีก!

"สวรรค์เข้าข้างข้าแล้ว!" สวี่ฉางเซิงไม่อาจเก็บซ่อนความตื่นเต้น บันทึกความรู้ฉบับนี้จะช่วยให้เขาไม่ต้องเดินหลงทางเสียเวลาไปเปล่า ๆ และเพิ่มโอกาสสำเร็จในการทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสามได้อย่างมหาศาล!

ในตอนนั้นเอง จู่ ๆ เขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา

หากนำ 'บันทึกความรู้ชื่อจิง' ไปเสริมพลังล่ะ มันจะเปลี่ยนไปเป็นเช่นไร?

"หวังว่าจะมีอะไรให้ประหลาดใจนะ..." เขาสูดหายใจลึก วางหยกบันทึกความรู้ชื่อจิงลงในหม้อสำริดอย่างระมัดระวัง แล้วเร่งเร้าพลังวิญญาณเหลวในร่างถ่ายทอดเข้าไปอย่างสุดกำลัง

"หึ่ง—"

หม้อสำริดใบจิ๋วส่งเสียงร้องเบา ๆ อันคุ้นเคยอีกครั้ง ลวดลายโบราณบนตัวหม้อสว่างวาบขึ้นตามลำดับ แสงสีครามสลัวอาบย้อมและห่อหุ้มป้ายหยกเอาไว้จนมิดชิด

บนป้ายหยก ตัวอักษรที่เดิมทีค่อนข้างเลือนรางและขาดหายไปบ้าง ราวกับถูกปลายพู่กันที่มองไม่เห็นแต้มเติมซ่อมแซมจนแจ่มชัดขึ้นมา ทั้งยังปรากฏคำอธิบายและรูปภาพประกอบเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ไม่เคยมีมาก่อนเพิ่มขึ้นมาอีกมากมาย!

หนึ่งเค่อเต็ม ๆ ผ่านไป แสงสีครามจึงค่อย ๆ จางลง

สวี่ฉางเซิงหยิบป้ายหยกออกมาอย่างอดใจรอไม่ไหว แล้วส่งสัมผัสวิญญาณแทรกซึมเข้าไป

เป็นอย่างที่คิด!

เนื้อหาใน 'บันทึกความรู้ชื่อจิง' ที่ผ่านการเสริมพลังแล้ว กลายเป็นละเอียดลออและกระจ่างแจ้งอย่างหาที่เปรียบไม่ได้!

ทุกวิธีการที่ชื่อจิงจื่อเคยทดลองทำในอดีต สมุนไพรวิญญาณเสริมทุกชนิดที่เคยกิน ความรู้สึกละเอียดอ่อนทุกกระเบียดนิ้วยามทะลวงจุดชีพจร และทุกข้อคิดทบทวนหลังจากพบความล้มเหลว ล้วนถูกถ่ายทอดออกมาอย่างละเอียดยิบ ราวกับมีอาจารย์มาคอยจับมือสอนด้วยตัวเอง

ทว่าสิ่งที่น่าตกตะลึงที่สุดก็คือ ในตอนท้ายของบันทึกซึ่งเดิมทีเป็นเพียงพื้นที่ว่างเปล่า กลับปรากฏเคล็ดวิชาอันลึกล้ำพิสดารเพิ่มขึ้นมาบทหนึ่ง... 'เคล็ดวิชาซานหยวน'!

เคล็ดวิชานี้ไม่ใช่วิชาบำเพ็ญหลัก แต่เป็นวิชาลับเสริมที่พิเศษสุดยอด

แก่นแท้ของมันคือ เมื่อพลังวิญญาณในจุดตันเถียนบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แล้ว อย่าเพิ่งรีบร้อนทะลวงเข้าสู่ระดับสร้างรากฐาน แต่ให้บีบอัดพลังวิญญาณถึงขีดสุดให้ครบสามครั้ง!

การบีบอัดในแต่ละครั้งล้วนอันตรายถึงชีวิต จำเป็นต้องใช้ของวิเศษเฉพาะทางและสัมผัสวิญญาณที่แข็งแกร่งคอยนำทาง

แต่หากทำสำเร็จ พลังวิญญาณจะควบแน่นอย่างถึงที่สุด ก่อเกิดเป็นสภาวะความหนาแน่นสูงแบบ 'กึ่งของเหลว' ที่มีอานุภาพเหนือกว่าพลังวิญญาณในระดับกลั่นลมปราณทั่วไปอย่างเทียบไม่ติด

ยิ่งไปกว่านั้น มันยังเป็นการปูรากฐานอันแข็งแกร่งอย่างเหลือเชื่อให้กับการเบิก 'จุดตันเถียนที่สอง' ขึ้นในจุดตันเถียนเดิม เพื่อบรรลุระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสามอย่างแท้จริงในภายหลัง ทำให้โอกาสทะลวงผ่านสำเร็จเพิ่มขึ้นอีกกว่าสามส่วน!

"เคล็ดวิชาซานหยวน... บีบอัดสามครั้ง..."

นัยน์ตาของสวี่ฉางเซิงทอประกายเจิดจ้า จิตใจปั่นป่วนด้วยความตื่นเต้น

นี่มันวิชาลับที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเขาโดยเฉพาะชัด ๆ !

'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' มอบแนวทาง 'การเปิดจุดตันเถียนที่สอง' และค่ายกลกระบี่คุ้มกันกาย 'บันทึกความรู้ชื่อจิง' มอบประสบการณ์และเทคนิคในการทะลวงระดับอย่างละเอียดถี่ถ้วน ส่วน 'เคล็ดวิชาซานหยวน' ก็มอบบันไดขึ้นสวรรค์ที่ช่วยเสริมรากฐานให้แน่นหนาจนถึงขีดสุด!

"ดี! ดี! ดีมาก!"

เขาร้องชมเชยติดกันสามครั้ง พยายามข่มความอยากที่จะเริ่มฝึกฝนเดี๋ยวนี้เอาไว้ แล้วเก็บป้ายหยกที่ผ่านการเสริมพลังแล้วอย่างระมัดระวัง

จากนั้น เขาก็หยิบหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณร้อยปีชิ้นนั้นออกมา ของสิ่งนี้มีประโยชน์ต่อเขาอย่างยิ่งในการหล่อเลี้ยงสัมผัสวิญญาณและต้านทานการโจมตีทางจิตวิญญาณ จึงถือโอกาสยืมพลังของหม้อสำริดมายกระดับมันเสียหน่อย

เมื่อใส่หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณลงในหม้อ แสงสีครามก็ไหลเวียน ในครั้งนี้ กระบวนการดูเหมือนจะเชื่องช้ากว่าเดิม ลวดลายบนพื้นผิวหม้อสำริดกะพริบวูบวาบ ราวกับกำลังสูบดึงพลังบางอย่างมาหล่อเลี้ยงหยก

ผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็ม ๆ หม้อสำริดถึงได้สงบลง

ตอนที่สวี่ฉางเซิงหยิบหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณออกมา เขาก็ถึงกับต้องสูดลมหายใจเข้าลึก

ขนาดของหยกในมือไม่ได้ใหญ่ขึ้น แต่สีสันของมันกลับเปลี่ยนจากสีดำนวลตาไปเป็นสีดำทมิฬอันลึกล้ำ ราวกับจะดูดกลืนแสงสว่างทั้งหมดรอบตัวได้

บนพื้นผิวของมันมีชั้นแสงประกายของวิเศษไหลเวียนอยู่ตามธรรมชาติ เมื่อกำไว้ในมือ ความรู้สึกเย็นสบายชื่นใจที่ทะลวงลึกเข้าไปถึงห้วงวิญญาณก็พลันบังเกิดขึ้น

หยกหล่อเลี้ยงวิญญาณพันปี!

ประสิทธิภาพในการหล่อเลี้ยงสัมผัสวิญญาณและปกป้องพลังวิญญาณของมัน ทรงพลังกว่าแบบร้อยปีนับสิบเท่า!

เขารีบสวมหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณพันปีแนบติดกายทันที พลังงานอันเย็นสบายขุมหนึ่งไหลซึมเข้าสู่ห้วงความรู้สึกอย่างต่อเนื่องและช้า ๆ ทำให้เขารู้สึกว่าสัมผัสวิญญาณปลอดโปร่งและโล่งสบายอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

ด้วยผลพวงจากการหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่องของหยกหล่อเลี้ยงวิญญาณพันปี ประกอบกับการบำเพ็ญเพียร 'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' อย่างหนักหน่วงและไม่เคยขาดสายในทุก ๆ วัน

สิบวันให้หลัง สวี่ฉางเซิงที่กำลังนั่งสมาธิอยู่พลันรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนดังกึกก้องในห้วงวิญญาณ ราวกับกำแพงบางอย่างถูกทำลายลง!

'เคล็ดวิชาเพ่งจิตปราณม่วง' ขั้นที่สี่ บรรลุระดับความสำเร็จขั้นต้น!

ขอบเขตการครอบคลุมของสัมผัสวิญญาณของเขาขยายจากหกสิบห้าจั้งเป็นเจ็ดสิบจั้ง!

นี่เป็นตัวเลขที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง!

สำหรับผู้บำเพ็ญเพียรระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองขั้นสมบูรณ์แบบทั่วไป หากมีสัมผัสวิญญาณกว้างไกลสักสี่สิบถึงห้าสิบจั้งก็ถือว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว

ส่วนผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นต้นทั่วไป ขอบเขตของสัมผัสวิญญาณก็มักจะอยู่ราว ๆ หนึ่งร้อยจั้งเท่านั้น

สวี่ฉางเซิงมีพลังฝึกปรือเพียงระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ ทว่ากลับครอบครองสัมผัสวิญญาณถึงเจ็ดสิบจั้ง ทั้งความควบแน่นและความเฉียบคมในการหยั่งรู้ยังเหนือกว่าผู้บำเพ็ญเพียรในระดับเดียวกันไปไกลลิบ!

นั่นหมายความว่า ในการต่อสู้ การคาดเดาล่วงหน้า การควบคุมวิชาที่ซับซ้อนอย่างค่ายกลกระบี่ ตลอดจนการรับรู้ถึงอันตราย เขาจะมีความได้เปรียบอย่างเด็ดขาด!

"เจ็ดสิบจั้ง..."

สวี่ฉางเซิงสัมผัสได้ถึงสัมผัสวิญญาณที่แผ่ขยายออกไปดั่งเกลียวคลื่น ไม่ว่าจะเป็นต้นไม้ใบหญ้านอกถ้ำพำนัก หรือแม้แต่ความผันผวนของพลังวิญญาณอันแผ่วเบาจากศิษย์คนอื่น ๆ ที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ไกลออกไป เขาก็สามารถรับรู้ได้อย่างชัดเจน

ความรู้สึกที่ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนอยู่ในกำมือเช่นนี้ ช่างน่าลุ่มหลงเสียนี่กระไร

สัมผัสวิญญาณอันแข็งแกร่ง ประกอบกับ 'เคล็ดวิชาสามวิถี' 'เคล็ดวิชากระบี่เกิงจิน' รวมถึงโอกาสที่หน้าผารู้แจ้งซึ่งกำลังจะมาถึง ทำให้เขามีความมั่นใจอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในการทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสาม

เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น แววตาราวกับจะมองทะลวงผ่านผนังหินของถ้ำพำนัก ทอดมองไปยังสรวงสวรรค์ชั้นเก้าที่ยากจะเอื้อมถึง

ขีดสุดของระดับกลั่นลมปราณ ไม่ใช่เรื่องที่ไกลเกินเอื้อมอีกต่อไป

ตลอดสองเดือนแห่งการ "พักฟื้นรักษาตัว" แม้สวี่ฉางเซิงจะพอใจกับความเงียบสงบ แต่สถานการณ์ของสำนักที่ตึงเครียดขึ้นทุกวันไม่ได้หยุดนิ่งตามไปด้วย

จนกระทั่งวันหนึ่ง ทางสำนักได้ประกาศกฎระเบียบด้วยถ้อยคำที่แข็งกร้าว บังคับให้ศิษย์สายในทุกคนต้องรับผิดชอบหน้าที่มากขึ้น โดยอ้างชื่อสวยหรูว่า "ผู้บำเพ็ญเพียรย่อมต้องปกป้องดูแลสำนัก" ทว่าแท้จริงแล้วมันคือการเกณฑ์คนช่วงสงครามในอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงได้โดยง่าย

และแล้วหลังจากที่ประกาศกฎระเบียบออกไปได้ไม่นาน ตำหนักว่านเซี่ยงก็ส่งผู้คุมกฎคนหนึ่งพร้อมกับแพทย์จากหอแพทย์ ให้มาเยือนถ้ำพำนักของสวี่ฉางเซิงด้วยตัวเอง เพื่อสอบถามถึงความคืบหน้าในการรักษาอาการบาดเจ็บของเขาด้วยความ "ห่วงใย"

แพทย์ผู้นั้นทำการตรวจร่างกายอย่างละเอียดรอบคอบ

สวี่ฉางเซิงได้เดินลมปราณเพื่อสร้างภาพลวงตาว่าเส้นลมปราณยังคงติดขัดและเลือดลมยังไม่ฟื้นฟูเต็มที่ไว้ล่วงหน้าแล้ว ในท้ายที่สุด ภายใต้การจับจ้องของผู้คุมกฎแห่งตำหนักว่านเซี่ยง แพทย์ก็กล่าวอย่างครุ่นคิดว่า "อาการบาดเจ็บของศิษย์หลานสวี่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว รากฐานก็ไม่ได้เสียหาย เพียงแต่เลือดลมยังพร่องไปบ้าง และเส้นลมปราณก็ยังดูอ่อนแออยู่เล็กน้อย จึงยังต้องพักฟื้นอีกสักระยะ แต่... ก็สามารถรับหน้าที่ในสำนักที่ไม่หนักหนาเกินไปได้แล้ว"

คำพูดนี้ช่างมีศิลปะยิ่งนัก เพราะนอกจากจะระบุชัดเจนว่า "รับหน้าที่ได้" แล้ว ยังทิ้งท้ายไว้ว่า "ต้องพักฟื้น" ด้วย

เมื่อผู้คุมกฎแห่งตำหนักว่านเซี่ยงได้ยินดังนั้น ก็รีบปั้นหน้าขรึมและกล่าวว่า "ศิษย์น้องสวี่ สถานการณ์ของสำนักในยามนี้เจ้าก็รู้ดีว่าพวกเราขาดแคลนกำลังคนอย่างหนัก ในเมื่ออาการบาดเจ็บของเจ้าไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงแล้ว เจ้าก็ต้องช่วยแบ่งเบาภาระของสำนัก นี่คือภารกิจสองสามอย่างที่ตำหนักว่านเซี่ยงกำหนดไว้ให้เจ้า ลองดูและเลือกมาสักงานเถิด"

พูดจบ เขาก็ยื่นหยกบันทึกให้หนึ่งแผ่น

สวี่ฉางเซิงลอบถอนหายใจด้วยความจนใจ เขารู้ดีว่าวันเวลาอันแสน "สบาย" ของเขาได้จบลงแล้ว

เขารับหยกบันทึกมา ก่อนจะส่งสัมผัสวิญญาณเข้าไปตรวจสอบ

ภายในหยกบันทึกปรากฏรายการภารกิจสี่ห้าอย่าง ซึ่งล้วนแต่เป็นงานที่ยุ่งยากและรับมือได้ลำบากทั้งสิ้น

ไม่ว่าจะเป็นการเดินทางไปช่วยป้องกันที่แนวหน้าของพื้นที่ปะทะ หรือไปตรวจสอบพื้นที่ที่ต้องสงสัยว่าจะเป็นจุดซ่อนตัวของพรรคมาร ล้วนเป็นงานที่ทั้งเสียเวลา กินแรง และมีความเสี่ยงไม่น้อยเลยทีเดียว