บทที่ 97 ตรวจตราตระกูลมู่ กระบี่หนักยันต์วิเศษ! พรรคมารดักสังหาร!

บทที่ 97 ตรวจตราตระกูลมู่ กระบี่หนักยันต์วิเศษ! พรรคมารดักสังหาร!

สายตาของสวี่ฉางเซิงกวาดมองอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหยุดลงที่ภารกิจสุดท้าย

"ภารกิจตรวจสอบและปลอบขวัญตระกูลมู่: ตระกูลมู่คือตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรในสังกัดสำนัก มู่ไห่ซานผู้เป็นบรรพชนของพวกเขาคือผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานของสำนักเรา เมื่อไม่นานมานี้ในศึกที่หุบเขาไป๋อวิ๋น เขาได้พลีชีพเพื่อสำนักโดยสละชีวิตตกตายตามกันไปพร้อมกับผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานของสำนักมารเสวียนอิน ทว่าช่วงนี้ตระกูลมู่กลับถูกผู้ฝึกตนไม่ทราบฝ่ายลอบจู่โจมบ่อยครั้ง คนในตระกูลล้มตายไปไม่น้อย คาดว่าน่าจะเป็นการแก้แค้นของผู้บำเพ็ญเพียรมารสำนักเสวียนอิน"

"รายละเอียดภารกิจ: เดินทางไปยังที่ตั้งของตระกูลมู่เพื่อตรวจสอบ สืบหาสาเหตุการลอบจู่โจม ช่วยเหลือตระกูลมู่เสริมการป้องกัน และปลอบขวัญผู้คน ระยะเวลา: สองเดือน"

เมื่อเห็นภารกิจนี้ สวี่ฉางเซิงก็เกิดความสนใจขึ้นมาเล็กน้อย

บรรพชนตระกูลมู่พลีชีพเพื่อสำนัก จนตระกูลต้องมาถูกแก้แค้น ไม่ว่ามองมุมไหน สำนักก็สมควรส่งคนไปดูแลเพื่อแสดงความอาทร

ภารกิจนี้ดูเหมือนยุ่งยาก แต่แท้จริงแล้วความเสี่ยงยังอยู่ในระดับที่ควบคุมได้

ต่อให้ผู้บำเพ็ญเพียรมารจะตามมาล้างแค้น ทว่าปกติแล้วก็คงไม่ส่งผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานมาเล่นงานตระกูลที่สูญเสียเสาหลักไปแล้วหรอก เพราะนั่นเป็นการสิ้นเปลืองกำลังรบเกินไป ทั้งยังเสี่ยงที่จะถูกสำนักตลบหลังกวาดล้างเอาได้ง่าย ๆ

เป็นไปได้มากว่าผู้ที่ก่อเรื่องคงมีแค่ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณ หรือไม่ก็ผู้ฝึกตนอิสระที่ถูกจ้างวานมา

ที่สำคัญไปกว่านั้น ภารกิจประเภทนี้มีความยืดหยุ่นสูงมาก

ไม่ว่าจะสืบหาสาเหตุ เสริมการป้องกัน หรือปลอบขวัญผู้คน... ล้วนแต่ทำช้าหรือเร็วก็ได้ มีช่องโหว่ให้พลิกแพลงเยอะ เหมาะแก่การถ่วงเวลาสุด ๆ

แถมยังอยู่ห่างไกลจากสนามรบหลักและพื้นที่ใจกลางสำนัก สภาพแวดล้อมค่อนข้างเป็นส่วนตัว ตรงกับความต้องการของเขาที่อยากเก็บตัวบำเพ็ญเพียรเงียบ ๆ เพื่อเตรียมพร้อมทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ดพอดี

"เอาภารกิจนี้ก็แล้วกัน" สวี่ฉางเซิงชี้ไปยังภารกิจในหยกบันทึก พลางกล่าวกับผู้คุมกฎแห่งตำหนักว่านเซี่ยง "ผู้อาวุโสมู่พลีชีพเพื่อสำนักจนตระกูลต้องมาตกระกำลำบาก ศิษย์สมควรเดินทางไปช่วยเหลืออย่างสุดความสามารถ"

ผู้คุมกฎผู้นั้นดูประหลาดใจเล็กน้อยที่สวี่ฉางเซิงเลือกภารกิจที่ดูไม่มี "ผลพลอยได้" ทั้งยังค่อนข้างอัปมงคลเช่นนี้ แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงพยักหน้ารับ "ได้ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ศิษย์น้องสวี่ก็รีบเตรียมตัวออกเดินทางเถอะ นี่คือป้ายคำสั่งภารกิจและข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับตระกูลมู่"

สวี่ฉางเซิงรับป้ายคำสั่งและหยกบันทึกอีกชิ้นที่บรรจุข้อมูลของตระกูลมู่เอาไว้ ก่อนจะเดินไปส่งผู้คุมกฎกับหมอปรุงยา แล้วกลับมายังถ้ำพำนักของตน

เขาอ่านข้อมูลของตระกูลมู่ด้วยความละเอียดรอบคอบ

ตระกูลมู่ตั้งอยู่บริเวณชายขอบอาณาเขตอิทธิพลของสำนักเซียนไท่อี กิจการหลักคือสวนพืชวิญญาณระดับต่ำและเหมืองแร่ขนาดเล็กอีกสองสามแห่ง อำนาจของตระกูลไม่ได้แข็งแกร่งมาแต่ไหนแต่ไร ล้วนต้องพึ่งพามู่ไห่ซานซึ่งเป็นผู้อาวุโสระดับสร้างรากฐานเพียงผู้เดียวคอยเชิดหน้าชูตาให้

บัดนี้เมื่อมู่ไห่ซานพลีชีพในสมรภูมิ ผู้ที่ตบะสูงสุดในตระกูลจึงเหลือเพียงผู้นำตระกูลเฒ่าที่อยู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสมบูรณ์ กับผู้อาวุโสระดับกลั่นลมปราณช่วงปลายอีกไม่กี่คน เรียกได้ว่าง่อนแง่นคลอนแคลนเต็มที

"ดีเลย อาศัยโอกาสนี้ตีตัวออกห่างจากวังวนความวุ่นวายของสำนัก อำนาจของตระกูลมู่อ่อนแอ ข้าไปที่นั่นจะได้ทำอะไรตามใจชอบ" สวี่ฉางเซิงวางแผนในใจ

การเดินทางครั้งนี้ แม้เบื้องหน้าจะเป็นการทำภารกิจ แต่แท้จริงแล้วคือการหาเวลาบำเพ็ญเพียรอันล้ำค่าที่ไม่มีใครมารบกวนให้กับตัวเองต่างหาก

ส่วนเรื่องความวุ่นวายของตระกูลมู่ สำหรับเขามันก็เป็นแค่ปัญหาจุกจิกกวนใจ จัดการผ่าน ๆ ไปก็สิ้นเรื่อง

สิ่งสำคัญที่แท้จริงยังคงเป็นการทะลวงตบะของตัวเองให้จงได้

อย่างไรก็ตาม แม้จะรับภารกิจตรวจสอบตระกูลมู่มาแล้ว แต่สวี่ฉางเซิงก็ยังไม่ได้ออกเดินทางในทันที

ด้วยนิสัยที่รอบคอบระมัดระวัง เขาจึงกลับไปตระเตรียมข้าวของในถ้ำพำนักให้เรียบร้อยเสียก่อน ทั้งเติมเต็มสต็อกโอสถและยันต์ต่าง ๆ โดยเฉพาะยันต์โจมตีกับยันต์ป้องกันที่เขาจับมายกระดับไว้ล่วงหน้าเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเหตุฉุกเฉิน

จากนั้นเขาก็แวะไปยังตลาดไท่อีอีกครั้ง แต่ไม่ได้เข้าไปในร้านค้าใหญ่โตของสำนัก กลับเลี้ยวเข้าไปในร้านค้าเก่าแก่สองสามแห่งที่ขายเฉพาะยันต์และอาวุธเวท

หลังจากเลือกซื้อและต่อรองราคาอยู่พักใหญ่ เขาก็ใช้หินวิญญาณไปราว ๆ สองพันกว่าก้อน เพื่อซื้อยันต์วิเศษที่ชื่อว่า 'กระบี่หนัก' มาชิ้นหนึ่ง

ยันต์วิเศษชิ้นนี้มีรูปลักษณ์ดูโบราณ มันคือกระบี่หินจิ๋วสีเหลืองดิน เมื่อกระตุ้นการทำงานจะกลายสภาพเป็นเงากระบี่หินขนาดยักษ์อันหนักอึ้งพุ่งโจมตีศัตรู ด้วยพละกำลังที่มหาศาล มันจึงมีอานุภาพมากพอที่จะคุกคามผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นต้นได้ ทว่ามันกลับใช้งานได้เพียงสองถึงสามครั้งเท่านั้น

ดูจากเทคนิคการหลอมแล้ว ดูเหมือนจะเป็นสมบัติที่ตกทอดมาจากผู้ฝึกตนที่ร่วงหล่นไปแล้วคนใดคนหนึ่ง

เมื่อกลับมาถึงเรือนหลังน้อย สวี่ฉางเซิงก็หยิบเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กออกมาทันที แล้วโยนยันต์วิเศษ 'กระบี่หนัก' ลงไป

แสงสีเขียวไหลเวียน ครึ่งชั่วยามให้หลัง เมื่อนำยันต์วิเศษออกมา สีของกระบี่หินก็ดูเข้มขึ้น พลังวิญญาณธาตุดินที่แฝงอยู่ภายในก็เพิ่มพูนขึ้นหลายเท่า อักขระบนพื้นผิวก็ยิ่งซับซ้อนลึกล้ำ และจำนวนครั้งที่ใช้งานได้ก็เพิ่มขึ้นมาเป็นห้าถึงหกครั้งอย่างน่าอัศจรรย์!

"มีไพ่ตายเพิ่มมาอีกใบแล้ว" สวี่ฉางเซิงเก็บมันเข้าที่อย่างพึงพอใจ

การเดินทางครั้งนี้แม้ดูเหมือนจะไม่มีความเสี่ยงมากนัก แต่วิถีของพรรคมารนั้นพลิกแพลงคาดเดายาก เตรียมพร้อมให้มากไว้ย่อมไม่เสียหาย

ทว่าสิ่งที่สวี่ฉางเซิงไม่รู้ก็คือ แผนลอบสังหารที่มุ่งเป้ามายังเขาได้ถูกวางไว้อย่างเงียบเชียบนานแล้ว

เมื่อหลายเดือนก่อน ตอนที่เขาสังหารมือสังหารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองของสำนักโลหิตสังหารที่ลอบเข้ามาปลิดชีพเขาถึงในสำนัก แม้เขาจะจัดการร่องรอยได้อย่างหมดจด ทว่าเขากลับไม่รู้เลยว่าป้ายคำสั่งสีเลือดซึ่งบ่งบอกตัวตนของมือสังหารผู้นั้น นอกจากจะเป็นสัญลักษณ์แสดงสถานะแล้ว ภายในยังฝังค่ายกลติดตามขนาดจิ๋วที่ซ่อนเร้นไว้อย่างแนบเนียนยิ่ง!

ยามที่มือสังหารผู้นั้นสิ้นชีพและป้ายคำสั่งปราศจากปราณชีวิตหล่อเลี้ยง ข้อมูลตำแหน่งที่ตั้งสุดท้ายของมันก็ถูกส่งกลับไปยังสำนักโลหิตสังหารทันที

แม้สวี่ฉางเซิงจะกำจัดศพและสิ่งของส่วนใหญ่ทิ้งอย่างทันท่วงที แต่จุดที่สัญญาณสุดท้ายของป้ายคำสั่งหายไปนั้น กลับชี้เป้ามายังเรือนพักของเขาอย่างแม่นยำ!

สำนักโลหิตสังหารจึงอาศัยเบาะแสนี้ตั้งข้อสันนิษฐานว่า เป้าหมายอย่างสวี่ฉางเซิงย่อมไม่ใช่คนธรรมดาสามัญดังที่เห็นภายนอก เขาจะต้องซ่อนเร้นพลังฝีมือ หรือไม่ก็มีไพ่ตายพิเศษบางอย่างเป็นแน่

พวกเขาไม่ได้ลงมือบุ่มบ่ามในทันที แต่กลับส่งสายลับที่เชี่ยวชาญด้านการเร้นกายและสะกดรอยมาคอยจับตาดูสวี่ฉางเซิงอยู่เฝ้าในเงามืด เพื่อรอคอยจังหวะที่เหมาะสมที่สุด

กระทั่งสวี่ฉางเซิงรับภารกิจและเดินทางออกจากสำนักเพื่อมุ่งหน้าไปยังตระกูลมู่ที่ค่อนข้างห่างไกล

เส้นทางสายนี้ จึงนับเป็นการเปิดโอกาสทองให้พวกเขาลงมือได้อย่างไร้ข้อกังขา!

สวี่ฉางเซิงบังคับอาวุธเวทเหาะเหิน ทะยานผ่านท่ามกลางเมฆหมอกและขุนเขา

เหาะมาได้เพียงครึ่งค่อนวัน สัมผัสวิญญาณอันทรงพลังระยะเจ็ดสิบจั้งของเขาก็จับสังเกตได้อย่างฉับไวว่า ห่างออกไปทางด้านหลังมีกลิ่นอายเลือนรางสามสายกำลังรักษาระยะห่างกับเขาอย่างคงที่ อีกทั้งวิชาเร้นกายของพวกมันยังล้ำเลิศยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะสัมผัสวิญญาณของเขาเหนือชั้นกว่าผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันมาก ก็คงไม่อาจตรวจพบได้เลย

"โดนหมายหัวเข้าจนได้สินะ..."

สวี่ฉางเซิงใจกระตุกวาบและตื่นตัวขึ้นมาทันที เขายังคงสีหน้าเรียบเฉยและเหาะต่อไปตามปกติ ทว่ากลับลอบเปลี่ยนทิศทางอย่างแนบเนียน ก่อนจะค่อย ๆ ร่อนลงสู่หุบเขาหิมะอันรกร้างเบื้องล่าง

กลิ่นอายทั้งสามสายนั้นก็สะกดรอยตามมาติด ๆ ดังคาด

เมื่อร่อนลงสู่หุบเขา สวี่ฉางเซิงก็รีบเก็บอาวุธเวทของตน ภายนอกดูราวกับกำลังมองหาสถานที่พักผ่อน ทว่าแท้จริงแล้วเขากลับลอบวางธงค่ายกลของ 'ค่ายกลล็อกวิญญาณแสงทอง' เตรียมไว้เสร็จสรรพ

เมื่อค่ายกลนี้ถูกกระตุ้น มันจะยิงโซ่สีทองสามเส้นออกมาในชั่วพริบตา สามารถกักขังผู้ฝึกตนระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุดสามคนพร้อมกันได้นานถึงสองลมหายใจ นี่คือสิ่งที่เขาได้มาจากตลาดผู้บำเพ็ญเพียรแห่งยอดเขาเทียนเจิ้นเมื่อนานมาแล้ว และนำมาหลอมยกระดับด้วยเตาสัมฤทธิ์ใบเล็ก

นอกจากการวางแผนดักสังหารหลิวเม่าและหวังลี่ก่อนหน้านี้ เขาก็ไม่เคยหยิบมันออกมาใช้อีกเลย

คล้อยหลังวางค่ายกลเสร็จสิ้น เงาดำสามสายก็ปรากฏกายขึ้นจากสามทิศทางประดุจภูตผี ปิดล้อมเขาไว้ตรงกลางอย่างมิดชิด

ผู้ที่เป็นหัวโจกอยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองจุดสูงสุด กลิ่นอายรอบตัวเย็นเยียบดุดัน

อีกคนก็อยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองเช่นกัน ในมือถือหนามแหลมสีเลือด ปลดปล่อยคลื่นพลังที่ชวนให้ใจสั่นสะท้านออกมา

ส่วนคนสุดท้ายอยู่ในระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ด ในมือถือโล่สลักลายหัวกะโหลก

"สวี่ฉางเซิง ส่งถุงเก็บของของเจ้ามาซะ แล้วยอมจำนนแต่โดยดี บางทีพวกข้าอาจจะละเว้นให้เจ้าเหลือศพที่สมบูรณ์"

หัวโจกผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองจุดสูงสุดเอ่ยเสียงเย็นเยียบ เห็นได้ชัดว่ามั่นใจเต็มเปี่ยมที่จะจัดการกับสวี่ฉางเซิง