บทที่ 98 สังหารสิ้นซาก ได้ยันต์วิเศษอีกครา! ตระกูลมู่ที่สั่นคลอน!

บทที่ 98 สังหารสิ้นซาก ได้ยันต์วิเศษอีกครา! ตระกูลมู่ที่สั่นคลอน!

สวี่ฉางเซิงมีสีหน้า "ตื่นตระหนก" ถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วตวาดเสียงแข็งแสร้งทำเป็นเก่งกล้าทั้งที่ในใจหวาดหวั่น "พวกเจ้าเป็นใคร? ข้าคือศิษย์สายในของสำนักเซียนไท่อี รับหน้าที่มาปฏิบัติภารกิจของสำนัก พวกเจ้ากล้าดีอย่างไร..."

"ศิษย์สำนักเซียนไท่อีนี่แหละที่ข้าจะฆ่า!" ผู้บำเพ็ญเพียรมารที่ถือหนามแหลมสีเลือดแสยะยิ้มชั่วร้าย พลางซัดหนามแหลมในมือออกไปอย่างแรง "ได้ตายด้วยยันต์วิเศษ 'หนามเงาโลหิต' ก็นับว่าเป็นบุญวาสนาของเจ้าแล้ว!"

หนามแหลมสีเลือดขยายขนาดขึ้นเมื่อปะทะกับสายลม กลายเป็นเงาสีเลือดที่บิดเบี้ยว พุ่งเข้าใส่ตำแหน่งหัวใจของสวี่ฉางเซิงโดยตรงพร้อมกับเสียงหวีดแหลมแสบแก้วหู!

ความเร็วนั้นน่าตื่นตะลึงยิ่งนัก!

อีกสองคนก็ลงมือโจมตีพร้อมกัน ปิดทางถอยของสวี่ฉางเซิงจนหมดสิ้น

ในวินาทีเป็นตายนั้นเอง ความ "ตื่นตระหนก" บนใบหน้าของสวี่ฉางเซิงพลันมลายหายไปจนสิ้น แทนที่ด้วยความเยือกเย็นอันหนาวเหน็บ

เขาใช้เท้ากระทืบพื้นอย่างแรง!

"ค่ายกลล็อกวิญญาณแสงทอง จงเปิด!"

วูบ!

โซ่แสงสีทองขนาดเท่าปากชามสามเส้นพุ่งพรวดขึ้นมาจากพื้นดิน เข้าพัวพันขาทั้งสองข้างของผู้บำเพ็ญเพียรมารทั้งสามอย่างแม่นยำด้วยความเร็วปานสายฟ้าแลบ!

ผู้บำเพ็ญเพียรมารทั้งสามคิดไม่ถึงเลยว่าอีกฝ่ายจะเตรียมการเอาไว้ก่อนแล้ว แถมค่ายกลยังพิสดารและรวดเร็วถึงเพียงนี้!

การเคลื่อนไหวของพวกเขากระตุกชะงักไปในทันที โดยเฉพาะผู้บำเพ็ญเพียรมารที่ซัดหนามเงาโลหิตออกมา การร่ายคาถาของเขาถูกขัดจังหวะจนลมปราณและโลหิตในร่างปั่นป่วน

"ตอนนี้นี่แหละ!"

สวี่ฉางเซิงคิดคำนวณอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า กระบี่บินเกิงจินทั้งสี่เล่มพุ่งทะยานออกจากฝักอย่างดุดัน!

ค่ายกลกระบี่เกิงจินขนาดย่อมก่อตัวขึ้นในพริบตา ปราณกระบี่อันคมกริบนับไม่ถ้วนไม่ได้พุ่งเป้าไปที่คนทั้งสาม แต่กลับบดขยี้เข้าใส่ยันต์วิเศษ 'หนามเงาโลหิต' ที่สูญเสียการควบคุมเต็มรูปแบบจากผู้เป็นนายจนความเร็วลดลงเล็กน้อยอย่างบ้าคลั่ง!

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นจนแสบแก้วหู!

แม้หนามเงาโลหิตจะร้ายกาจ แต่เมื่อไร้คนคอยควบคุม จะต้านทานการบดขยี้ของค่ายกลที่สร้างจากกระบี่บินระดับสูงสุดถึงสี่เล่มได้อย่างไร?

แสงสีเลือดพลันแตกกระจาย ยันต์วิเศษส่งเสียงร้องคร่ำครวญออกมา ก่อนจะถูกค่ายกลกระบี่ฟันจนปลิวว่อนไปปักลงบนพื้นหิมะอันห่างไกลในสภาพแสงวิญญาณริบหรี่!

ในขณะเดียวกัน สวี่ฉางเซิงก็สะบัด "ยันต์อสรพิษเพลิง" ที่ถูกยกระดับแล้วสามแผ่นออกจากแขนเสื้อ พุ่งซัดเข้าใส่อีกสองผู้บำเพ็ญเพียรมารที่กำลังดิ้นรนสุดชีวิตเพื่อหลุดพ้นจากโซ่สีทอง

ตูม! ตูม! ตูม!

เปลวเพลิงลุกโชนสว่างวาบ คลื่นกระแทกจากการระเบิดซัดเอาหิมะที่ทับถมกันอยู่ให้ปลิวว่อนขึ้นไปสูงหลายจั้ง

ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองทั้งสองคนถูกพันธนาการด้วยโซ่แสงสีทอง จึงรับเอาอานุภาพเต็มสูบของยันต์วิเศษที่ถูกยกระดับทั้งสามแผ่นเข้าไปเต็ม ๆ แสงวิญญาณคุ้มกายแหลกสลายในพริบตา ทั้งคู่กรีดร้องอย่างน่าเวทนาก่อนจะล้มลงไปกองกับพื้นในสภาพบาดเจ็บสาหัส

มีเพียงผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ดเท่านั้น ที่อาศัยโล่หัวกะโหลกต้านทานแรงสั่นสะเทือนจากการระเบิดเอาไว้ได้อย่างหวุดหวิด แต่ถึงกระนั้นลมปราณและโลหิตในร่างก็ยังปั่นป่วนอย่างหนัก

เวลาสองลมหายใจผ่านพ้นไปในชั่วพริบตา

โซ่แสงสีทองจางหายไป

แต่ผลแพ้ชนะได้ถูกตัดสินแล้ว!

สวี่ฉางเซิงจะปล่อยให้พวกมันมีโอกาสหยุดพักหายใจได้อย่างไร?

ค่ายกลกระบี่หมุนวน ดุจดั่งทางช้างเผือกที่ร่วงหล่นสู่ผืนดิน บดขยี้ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองที่บาดเจ็บสาหัสทั้งสองคนจนตายตกในพริบตา!

ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ดคนสุดท้ายตกใจจนวิญญาณแทบหลุดออกจากร่าง รีบหันหลังเตรียมวิ่งหนี

สวี่ฉางเซิงแค่นเสียงเย็น รวบนิ้วมือชี้ออกไปดุจกระบี่ ปราณกระบี่เกิงจินที่ควบแน่นถึงขีดสุดพุ่งทะยานออกทีหลังแต่ถึงก่อน ทะลวงขั้วหัวใจจากทางด้านหลังของอีกฝ่ายในเสี้ยววินาที

การต่อสู้เริ่มต้นอย่างรวดเร็ว และจบลงเร็วยิ่งกว่า

สวี่ฉางเซิงเก็บกวาดสนามรบอย่างว่องไว เขาเก็บถุงเก็บของของคนทั้งสามกับยันต์วิเศษ 'หนามเงาโลหิต' ที่ได้รับความเสียหายมา จากนั้นก็ดีดลูกเพลิงโลหิตออกไปเผาศพจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ลบร่องรอยการต่อสู้ทั้งหมดทิ้งจนเกลี้ยง

เมื่อหาถ้ำที่สงบเงียบได้แล้ว สวี่ฉางเซิงก็นำยันต์วิเศษ 'หนามเงาโลหิต' ที่มีรูปทรงคล้ายหนามแหลมสีเลือดออกมา

ของวิเศษชิ้นนี้มีอานุภาพร้ายกาจยิ่งนัก เชี่ยวชาญในการทำลายแสงวิญญาณคุ้มกาย ซ้ำยังมีความเร็วเหลือเชื่อ หากเขาไม่ได้เตรียมการใช้ค่ายกลกระบี่และค่ายกลล็อกวิญญาณประสานกันไว้ล่วงหน้า เกรงว่าคงรับมือได้ยากแล้ว

เขาหยิบเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กออกมาอีกครั้ง แล้วโยนหนามเงาโลหิตลงไปข้างใน

แสงสีครามสว่างวาบ การหลอมในครั้งนี้ใช้เวลายาวนานกว่าเดิม

ครึ่งชั่วยามผ่านไป เมื่อนำหนามเงาโลหิตออกมา สีเลือดบนตัวหนามก็ยิ่งดูเข้มลึกและแปลกประหลาดมากยิ่งขึ้น ประกายเย็นเยียบที่ปลายแหลมราวกับจะทิ่มแทงความว่างเปล่าให้ขาดสะบั้น กลิ่นอายที่แผ่ออกมาทำให้ใจสั่นสะท้าน

จำนวนครั้งที่ใช้งานได้ก็ฟื้นฟูและยกระดับจากเดิมที่มีแค่สองสามครั้ง กลายเป็นสี่ถึงห้าครั้ง!

"ได้อาวุธสังหารมาเพิ่มอีกชิ้นแล้ว" สวี่ฉางเซิงเก็บมันไว้อย่างระมัดระวัง

การพลิกกลับมาสังหารในครั้งนี้ แม้จะแก้ไขวิกฤตตรงหน้าไปได้ แต่เขารู้ดีแก่ใจว่าตนเองตกเป็นเป้าหมายของสำนักโลหิตสังหารอย่างสมบูรณ์แล้ว ปัญหาในอนาคตคงมีไม่น้อยอย่างแน่นอน

หลังจากปรับลมหายใจพักผ่อนเล็กน้อย เขาก็ออกเดินทางอีกครั้งด้วยความระมัดระวังมากยิ่งขึ้น

หลายวันต่อมา สวี่ฉางเซิงก็มาถึงจุดหมายปลายทางของการเดินทางในครั้งนี้ ซึ่งก็คือฐานที่มั่นของตระกูลมู่ที่ตั้งอยู่ท่ามกลางหุบเขา

มองเห็นม่านแสงป้องกันรอบนอกคฤหาสน์ตระกูลมู่สว่างสลับมืด บ่งบอกชัดเจนว่าพลังงานหล่อเลี้ยงไม่เพียงพอ

ภายในคฤหาสน์ผู้คนบางตา บรรยากาศหนักอึ้งอึดอัด ร่องรอยการต่อสู้ด้วยอาคมมีให้เห็นอยู่ทุกหนแห่ง นับเป็นภาพที่ดูเงียบเหงาซบเซายิ่งนัก

การมาถึงของสวี่ฉางเซิงไม่ได้เรียกเสียงโห่ร้องยินดีนัก แววตาของคนตระกูลมู่ที่รอดชีวิตส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความด้านชาและระแวดระวัง

เขารู้ดีว่าปัญหาของที่นี่ เกรงว่าจะรับมือยากกว่าที่ระบุไว้ในรายละเอียดภารกิจมากนัก

แต่ในเมื่อมาแล้วก็ต้องยอมรับสภาพ

ที่นี่อาจเป็นสถานที่ในอุดมคติให้เขาหลบเลี่ยงหูตาของสำนัก เพื่อเร้นกายทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสูงสุดได้อย่างสงบ

เมื่อถึงฐานที่มั่นตระกูลมู่ สวี่ฉางเซิงได้แสดงฐานะและป้ายภารกิจ ก่อนจะถูกพาตัวไปพบกับผู้ดูแลตระกูลมู่คนปัจจุบัน ซึ่งเป็นผู้นำตระกูลเฒ่าผมขาวโพลนผู้มีพลังบำเพ็ญเพียรติดค้างอยู่ที่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสมบูรณ์

เมื่อผู้นำตระกูลเฒ่าได้ยินว่าผู้มาเยือนคือศิษย์ผู้ตรวจสอบที่สำนักเซียนไท่อีส่งมา แรกเริ่มยังมีความหวังอยู่บ้าง ทว่าพอสัมผัสได้ว่าสวี่ฉางเซิงมีพลังบำเพ็ญเพียรเพียงระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบ ซ้ำยังทราบว่ามีฐานะเป็นนักหลอมโอสถ แววตาก็ฉายความผิดหวังและจนใจออกมาอย่างไม่อาจปิดบัง

ยามนี้ตระกูลมู่อยู่ในสภาวะสั่นคลอน ศัตรูร้ายห้อมล้อม สิ่งที่พวกเขาต้องการอย่างเร่งด่วนคือยอดฝีมือระดับกลั่นลมปราณที่สามารถพลิกสถานการณ์ได้ในกระบี่เดียว หรืออย่างน้อยก็ต้องเป็นกำลังเสริมระดับสร้างรากฐานมาช่วยนั่งคุ้มกันเพื่อข่มขวัญศัตรู

การส่งนักหลอมโอสถระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบมา แม้จะนับว่าเป็นน้ำใจจากสำนัก ทว่ามันช่าง... ไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

ด้วยเหตุนี้ ที่พักซึ่งตระกูลมู่จัดเตรียมให้สวี่ฉางเซิงแม้จะไม่ถึงกับซอมซ่อ ทว่าก็ห่างไกลจากคำว่าหรูหรา เป็นเพียงเรือนรับรองธรรมดาที่เงียบสงบหลังหนึ่ง บ่าวรับใช้ที่ส่งมาปรนนิบัติก็มีเพียงข้ารับใช้ชราสองคน ท่าทีแม้เคารพนบนอบแต่ก็ยากจะปิดบังความเหินห่าง

ข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันที่มอบให้ ล้วนเป็นเพียงมาตรฐานทั่วไป

สวี่ฉางเซิงเก็บรายละเอียดทั้งหมดไว้ในสายตา แต่กลับไม่ได้ใส่ใจ

เดิมทีเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสวยสุขอยู่แล้ว ตระกูลมู่จะมีท่าทีเช่นไร เขาหาได้แยแสไม่

สภาพแวดล้อมที่เงียบสงบ กลับเป็นผลดีต่อการลงมือของเขาเสียมากกว่า

ผ่านไปสามสี่วันเช่นนี้ ลูกหลานตระกูลมู่นามว่ามู่เหลียง ซึ่งบำเพ็ญเพียรอยู่ฝ่ายศิษย์สายในของสำนักเซียนไท่อี ก็เสร็จสิ้นภารกิจและเดินทางกลับสู่ตระกูล

ทันทีที่คนผู้นี้กลับมาถึงตระกูล ก็ได้ยินข่าวว่าสำนักส่งนักหลอมโอสถแซ่สวี่มาตรวจสอบ เมื่อซักถามรายละเอียดดู ก็พลันตกใจจนหน้าถอดสี!

เขารีบไปหาผู้นำตระกูลเฒ่าและผู้อาวุโสในตระกูล กล่าวด้วยน้ำเสียงร้อนรนว่า "ท่านผู้นำตระกูล! ผู้อาวุโสทุกท่าน! พวกท่านรู้หรือไม่ว่าศิษย์พี่สวี่ผู้นั้นเป็นใคร? เขาไม่ใช่ศิษย์ระดับกลั่นลมปราณธรรมดานะ! เขาคือยอดฝีมือสุดโหดที่คว้าอันดับห้าในการประเมินปลายปีของศิษย์สายในรอบนี้! เคยเผชิญหน้าและขับไล่ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานที่ป้อมผานสือมาแล้ว! ซ้ำยังรับมือสถานการณ์ที่เหมืองแร่เฮยเสวียนได้ด้วยตัวคนเดียว! ความแข็งแกร่งลึกล้ำยากหยั่งถึง! การที่สำนักส่งเขามา ถือว่าให้ความสำคัญอย่างถึงที่สุดแล้ว! พวกเราจะต้อนรับขับสู้แบบขอไปทีไม่ได้เด็ดขาด!"

"อะไรนะ? อันดับห้าศิษย์สายใน?"

"ขับไล่ผู้บำเพ็ญเพียรมารระดับสร้างรากฐานได้หรือ?!"

ผู้นำตระกูลเฒ่าและเหล่าผู้อาวุโสได้ยินดังนั้น ต่างก็ตื่นตะลึงจนหน้าถอดสี เหงื่อเย็นเยียบไหลซึมออกมาในพริบตา

พวกเขาอาศัยอยู่ในพื้นที่ห่างไกล ข่าวสารหูตาคับแคบ จึงใช้พลังบำเพ็ญเพียรอันตื้นเขินตัดสินคุณค่าของผู้มาเยือน นึกไม่ถึงเลยว่านักหลอมโอสถหนุ่มที่ดูธรรมดาสามัญผู้นี้ จะเป็นถึงดาวมฤตยูเดินดิน!

อันดับห้าศิษย์สายใน นั่นมันหมายความว่าอย่างไร?

หมายความว่าในอนาคตการทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐานนั้นแทบจะแน่นอนอยู่แล้ว ซ้ำยังมีสิทธิ์ไปถึงระดับจินตาน! ความแข็งแกร่งของเขาย่อมเหนือล้ำกว่าพลังบำเพ็ญเพียรที่เห็นภายนอกอย่างเทียบไม่ติด!