บทที่ 99 ขอขมาไถ่โทษ ค่ายกลพันเงามายา! สายลับลอบสังหาร!

บทที่ 99 ขอขมาไถ่โทษ ค่ายกลพันเงามายา! สายลับลอบสังหาร!

เมื่อนึกถึงการละเลยต้อนรับในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ทุกคนต่างรู้สึกหวาดกลัวอย่างยิ่ง

ผู้นำตระกูลเฒ่ารีบพาเหล่าผู้อาวุโสของตระกูลเดินทางมายังเรือนรับรองที่สวี่ฉางเซิงพักอาศัยด้วยตนเองทันที พวกเขาก้มตัวขอขมาด้วยความหวาดหวั่น "ท่านทูตสวี่โปรดอภัย! พวกข้าตาแก่ฝ้าฟาง มีตาหามีแววไม่ ก่อนหน้านี้ได้ล่วงเกินท่านไปมาก หวังว่าท่านทูตจะกรุณาให้อภัย!"

กล่าวจบก็รีบมอบของขวัญล้ำค่าที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้ทันที ทั้งถุงเก็บของที่เต็มไปด้วยหินวิญญาณ หญ้าวิญญาณอายุร้อยปีหลายต้นที่ตระกูลเก็บสะสมไว้ และอาวุธเวทป้ายหยกประจำตระกูลที่ว่ากันว่าสามารถเพิ่มพูนสัมผัสวิญญาณได้เล็กน้อย

สวี่ฉางเซิงมองดูคนตระกูลมู่ที่ตอนแรกหยิ่งยโสแต่บัดนี้กลับนอบน้อมด้วยสีหน้าราบเรียบ ไร้ซึ่งความปีติยินดีใด ๆ เขาเพียงกล่าวเสียงเรียบ "ท่านผู้นำตระกูลไม่ต้องทำถึงเพียงนี้ สวี่ผู้นี้รับบัญชามาเพื่อสืบหาต้นตอของการก่อกวน กำจัดภัยมาร และปลอบขวัญผู้คน จะได้รับการดูแลเช่นไรนั้นไม่ใช่สิ่งที่ข้าต้องการ"

เขารับของล้ำค่าเหล่านั้นมาอย่างสง่าผ่าเผย ทรัพยากรเหล่านี้มีประโยชน์ต่อการบำเพ็ญเพียรของเขา จึงไม่มีความจำเป็นต้องปฏิเสธ

ทว่าสำหรับข้อเสนอของตระกูลมู่ที่ต้องการเปลี่ยนที่พักให้หรูหราขึ้นนั้น เขาปฏิเสธไปเสียสิ้น

คืนนั้น ผู้นำตระกูลเฒ่าอาจจะด้วยความต้องการไถ่โทษและผูกมิตร หรืออาจจะเคยได้ยินมาว่าผู้ยิ่งใหญ่บางคนมีรสนิยมพิเศษ ถึงกับจัดการคัดเลือกผู้บำเพ็ญเพียรหญิงสาวในตระกูลที่มีรูปร่างหน้าตางดงามล้ำเลิศหลายคน สวมใส่เพียงเสื้อผ้าโปร่งบาง ส่งเข้ามาในห้องพักของสวี่ฉางเซิงอย่างเงียบเชียบ โดยอ้างชื่อสวยหรูว่า 'ปรนนิบัติท่านทูตเข้านอน'

สวี่ฉางเซิงกำลังศึกษา 'บันทึกความรู้ชื้อจิง' อยู่ใต้แสงตะเกียง เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

ผู้บำเพ็ญเพียรหญิงหลายคนมีท่าทีขวยเขิน สายตาหวานหยาดเยิ้ม ค่อย ๆ เดินเข้ามาใกล้พร้อมกลิ่นหอมกรุ่นที่เตะจมูก

ทว่ายังไม่ทันที่พวกนางจะได้เข้าใกล้ พลังที่นุ่มนวลแต่ไม่อาจต้านทานได้ขุมหนึ่งก็ผลักพวกนางออกไปเบา ๆ

สวี่ฉางเซิงไม่ได้แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น น้ำเสียงของเขาราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดขาด "ออกไป"

หญิงสาวเหล่านั้นชะงักงัน มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ทำตัวไม่ถูก

"มรรคาของข้า ไม่ข้องแวะอิสตรี ก่อนถึงระดับสร้างรากฐาน พลังหยางบริสุทธิ์มิอาจรั่วไหล ข้ารับน้ำใจของพวกเจ้าไว้แล้ว ถอยไปเถอะ"

น้ำเสียงของสวี่ฉางเซิงยังคงราบเรียบ ทว่ากลับแฝงไปด้วยความน่าเกรงขาม

หญิงสาวเหล่านั้นสัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่มองไม่เห็น จึงไม่กล้าพูดอะไรอีก รีบโค้งกายคำนับและถอยออกไปอย่างเงียบเชียบ

เมื่อประตูห้องปิดลง ภายในห้องก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

สายตาของสวี่ฉางเซิงกลับมาจดจ่ออยู่ที่หยกแผ่นบันทึกอีกครั้ง จิตใจของเขาไม่มีความหวั่นไหวแม้แต่น้อย

รูปโฉมงดงามย่อมเย้ายวนใจ แต่หากเทียบกับมรรคาอมตะ เทียบกับขีดสุดของระดับกลั่นลมปราณและการก้าวสู่ระดับสร้างรากฐานจนถึงระดับจินตานในอนาคตแล้ว ความปรารถนาทางกายาเพียงเล็กน้อยนี้ จะนับเป็นอันใดได้?

การรักษากายหยางบริสุทธิ์ไว้ มีประโยชน์อย่างมหาศาลต่อการทะลวงสู่ระดับสร้างรากฐาน เขาไม่มีทางยอมเสียการใหญ่เพราะเรื่องเล็กน้อยในเวลานี้เด็ดขาด

เมื่อตระกูลมู่เห็นดังนั้น ก็ยิ่งให้ความเคารพและยำเกรงต่อท่านทูตหนุ่มผู้นี้มากขึ้น ไม่กล้าละเลยหรือมีความคิดเกินเลยใด ๆ อีก เพียงแต่ให้ความร่วมมือในการตรวจสอบอย่างเต็มที่ หวังเพียงว่าดาวมฤตยูผู้นี้จะสามารถแก้ไขวิกฤตของตระกูลได้จริง ๆ

สวี่ฉางเซิงก็พอใจกับความเงียบสงบ เขาเริ่มลงมือสืบสวนเรื่องการถูกลอบโจมตีของตระกูลมู่อย่างเป็นทางการ ขณะเดียวกันก็ทุ่มเทสมาธิส่วนใหญ่ไปกับการเตรียมตัวทะลวงสู่ระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบเอ็ด

สภาพแวดล้อมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัวของตระกูลมู่นี้ ช่างถูกใจเขายิ่งนัก

หลังจากตั้งหลักในตระกูลมู่ได้แล้ว สวี่ฉางเซิงก็ไม่ได้ลดความระมัดระวังลงเพราะความสงบสุขที่เห็นเพียงเปลือกนอก

เขารู้ดีว่าการตามล่าของสำนักโลหิตสังหารจะไม่มีวันหยุดหย่อน และภัยแฝงภายในตระกูลมู่ก็ยังไม่แน่ว่าจะถูกขจัดไปสิ้น

เพื่อความปลอดภัย เขาจึงหาข้ออ้างเดินทางไปยังตลาดผู้บำเพ็ญเพียรขนาดเล็กที่มีผู้คนพลุกพล่านซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายสิบลี้

ในตลาดแห่งนี้ เขาใช้หินวิญญาณไปไม่น้อยเพื่อซื้อค่ายกลมายาระดับกลางที่มีคุณภาพพอใช้ได้ชุดหนึ่ง นั่นคือค่ายกลมายาวิญญาณ

เมื่อกางค่ายกลนี้ออก มันจะสร้างภาพมายาของสภาพแวดล้อมที่เหมือนจริงจนแยกไม่ออก และยังสามารถสกัดกั้นการตรวจสอบจากสัมผัสวิญญาณได้ นับเป็นค่ายกลที่มักใช้ปกป้องสถานที่ขณะเก็บตัวบำเพ็ญเพียร

เมื่อกลับมาถึงที่พักในตระกูลมู่ เขาก็รีบปิดประตูห้องให้สนิททันที แล้วหยิบเตาสัมฤทธิ์ใบเล็กออกมา

เขานำจานค่ายกลและธงค่ายกลหลักของค่ายกลมายาวิญญาณใส่ลงในเตา แล้วรีดเร้นพลังวิญญาณกระตุ้นการทำงานอย่างเต็มกำลัง

เตาสัมฤทธิ์ใบเล็กส่องแสงสีครามไหลเวียนพร้อมส่งเสียงสั่นหึ่ง ๆ ไม่หยุดหย่อน การเสริมพลังในครั้งนี้ใช้เวลานานกว่าที่ผ่านมา เห็นได้ชัดว่าเมื่อเกี่ยวข้องกับสิ่งซับซ้อนอย่างค่ายกล ตัวเตาก็จำเป็นต้องใช้พลังงานมากขึ้นเช่นกัน

หลายชั่วยามผ่านไป จานค่ายกลและธงค่ายกลชุดใหม่เอี่ยมก็ปรากฏขึ้นภายในเตา

อักขระบนนั้นกลายเป็นซับซ้อนลึกล้ำอย่างยิ่ง คลื่นพลังวิญญาณที่แผ่ออกมาทั้งเร้นลับและทรงพลัง

ค่ายกลมายาระดับสูงสุด—ค่ายกลพันเงามายา!

ค่ายกลนี้มีอานุภาพเหนือกว่าค่ายกลมายาวิญญาณอย่างมาก ไม่เพียงแต่สร้างภาพลวงตาที่สมจริงสุดขีดเพื่อหลอกล่อผู้บุกรุกได้เท่านั้น แต่ยังสามารถพลิกแพลงสร้างเงามายาสังหารซ้อนทับกันหลายชั้นตามแต่ใจผู้ควบคุมค่ายกลต้องการ ซ้ำยังบิดเบือนมิติการรับรู้ได้ในระดับหนึ่ง การกักขังและสังหารผู้บำเพ็ญเพียรระดับกลั่นลมปราณขั้นสิบสองจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยแม้แต่น้อย!

อีกทั้งยังมีคุณสมบัติเร้นกายที่ยอดเยี่ยม หากสัมผัสวิญญาณไม่ได้เหนือชั้นกว่าผู้จัดวางค่ายกลอย่างขาดลอยก็ยากที่จะสัมผัสได้

ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรระดับสร้างรากฐานขั้นต้นหลงเข้าไป ก็ยังต้องเปลืองแรงอยู่บ้างกว่าจะทำลายค่ายกลนี้ลงได้!

สวี่ฉางเซิงลอบยินดีในใจ เขารีบจัดวางค่ายกลนี้ไว้ในบริเวณแกนกลางที่พักของตนเองตลอดทั้งคืนอย่างเงียบเชียบ

เมื่อกระตุ้นค่ายกลแล้ว หากมองจากภายนอก ห้องของเขาก็ยังคงดูเป็นปกติทุกอย่าง ทั้งยังสามารถจำลองภาพมายาขณะที่เขากำลังนั่งสมาธิบำเพ็ญเพียร หลอมโอสถ และวาดอักขระยันต์ได้อย่างสมจริงแม้กระทั่งกลิ่นอาย

แต่ในความเป็นจริง ร่างที่แท้จริงของเขาได้อาศัยพลังของค่ายกลเร้นกายเข้าไปหลบซ่อนอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยซึ่งเป็นแกนกลางของค่ายกลเรียบร้อยแล้ว

วันเวลาผ่านไปอย่างสงบสุขเช่นนี้อยู่หนึ่งเดือน

ค่ำคืนนี้ ทุกสรรพสิ่งเงียบสงัด

เงาดำสายหนึ่งเคลื่อนไหวราวกับภูตผี เร้นกายเข้ามาจนถึงด้านนอกที่พักของสวี่ฉางเซิงอย่างไร้สุ้มเสียง

คนผู้นี้ดูเหมือนจะคุ้นเคยกับกฎเกณฑ์การลาดตระเวนของตระกูลมู่และผังที่พักของสวี่ฉางเซิงเป็นอย่างดี จึงสามารถหลบเลี่ยงเวรยามทั้งในที่สว่างและที่ลับได้อย่างง่ายดาย

เงาดำสังเกตการณ์อยู่ลานบ้านด้านนอกครู่หนึ่ง เมื่อแน่ใจว่า 'สวี่ฉางเซิง' กำลังนั่งสมาธิเดินลมปราณอยู่ภายในห้อง แววตาก็ทอประกายโหดเหี้ยมและลังเลอยู่ชั่วแวบ ก่อนจะถูกกลืนกินด้วยจิตสังหารสีเลือดแดงฉาน

เขาตบถุงเก็บของอย่างแรง กริชที่อาบไปด้วยพิษร้ายสีน้ำเงินเข้มเล่มหนึ่งก็ร่วงมาอยู่ในมือ ร่างนั้นพุ่งทะยานราวกับสายฟ้า โผนทะยานเข้าใส่ 'สวี่ฉางเซิง' ที่อยู่บนเตียงภายในห้องอย่างรวดเร็ว!

กริชเล่มนั้นแหวกอากาศจนเกิดเสียงแหลมบาดหู ก่อนจะแทงลงไปอย่างสุดแรง!

ทว่าความรู้สึกของการแทงทะลุเลือดเนื้อที่คาดหวังไว้กลับไม่เกิดขึ้น

กริชเล่มนั้นราวกับแทงเข้าไปในความว่างเปล่า 'สวี่ฉางเซิง' บนเตียงเกิดระลอกคลื่นสั่นไหวราวกับผิวน้ำ ก่อนจะเลือนหายไป

"แย่แล้ว! ค่ายกลมายา!" เงาดำอุทานด้วยความตกใจ รู้ตัวว่าหลงกลเข้าแล้วจึงรีบถอยฉากออกไปอย่างรวดเร็ว!

แต่ก็สายไปเสียแล้ว!

ทัศนียภาพรอบด้านแปรเปลี่ยนไปในฉับพลัน ไม่ใช่ห้องที่คุ้นเคยอีกต่อไป ทว่ากลับร่วงหล่นลงสู่ความโกลาหลที่เต็มไปด้วยแสงสีพร่ามัวไร้จุดสิ้นสุด ร่างของ 'สวี่ฉางเซิง' นับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นรอบตัวและจ้องมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ

พลังบิดเบือนมิติอันแข็งแกร่งทำให้เขาก้าวขาไม่ออกแม้แต่ก้าวเดียว!

"ค่ายกลพันเงามายา ทำงาน!"

ร่างจริงของสวี่ฉางเซิงปรากฏตัวขึ้นจากแกนกลางค่ายกล เขามองเงาดำที่ถูกขังไว้ด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

เมื่อเขามองเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายชัดเจน แววตาก็ทอประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง

มือสังหารผู้นี้ กลับกลายเป็นศิษย์สายนอกที่เพิ่งกลับมาจากสำนักเซียนไท่อีเมื่อหนึ่งเดือนก่อน คนที่เปิดเผยสถานะของเขาจนทำให้ท่าทีของตระกูลมู่เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ—มู่เหลียง!

มู่เหลียงในยามนี้มีดวงตาแดงก่ำ บนใบหน้าเต็มไปด้วยลวดลายสีดำอันแสนประหลาด ทั่วร่างแผ่ซ่านไปด้วยไอมารอันปั่นป่วน เห็นได้ชัดว่าจิตใจของเขาถูกควบคุมไปแล้ว

"มีหนอนบ่อนไส้จริง ๆ ด้วย ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเจ้า!" สวี่ฉางเซิงแค่นเสียงเย็นชา ไม่ลังเลแม้แต่น้อย เขาเรียกกระบี่บินเกิงจินทั้งสี่เล่มออกมา ค่ายกลกระบี่ก็สะกดข่มอีกฝ่ายไว้ในพริบตา ก่อนจะซัดวิชาผนึกหลายสายออกไปสะกดกั้นพลังวิญญาณทั่วร่างของอีกฝ่ายไว้

หลังจากสะกดมู่เหลียงไว้ได้ สวี่ฉางเซิงก็ไม่ลังเลที่จะใช้วิชาลับค้นวิญญาณที่ได้จากหยกบันทึกของผู้บำเพ็ญเพียรมารทันที สัมผัสวิญญาณอันแข็งแกร่งระยะเจ็ดสิบจั้งบุกทะลวงเข้าไปในห้วงทะเลวิญญาณของอีกฝ่ายอย่างดุดัน!

มู่เหลียงแผดเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด เศษเสี้ยวความทรงจำถูกสวี่ฉางเซิงค้นดูอย่างรุนแรง

ไม่นาน ความจริงก็กระจ่างแจ้ง

ระหว่างที่มู่เหลียงออกไปทำภารกิจครั้งหนึ่ง เขาถูกผู้บำเพ็ญเพียรของสำนักมารเสวียนอินลอบฝัง 'เมล็ดพันธุ์จิตมาร' เอาไว้ วิชาลับนี้สามารถแทรกซึมและส่งผลกระทบต่อจิตใจได้อย่างแนบเนียน จนในที่สุดก็จะควบคุมคนผู้นั้นได้อย่างสมบูรณ์ ยามปกติพวกเขาจะเหมือนคนธรรมดาทั่วไป ทว่าเมื่อใดที่ได้รับคำสั่งเฉพาะเจาะจงก็จะกลายร่างเป็นมือสังหารเดนตายทันที

คำสั่งที่เขาได้รับหลังจากกลับมาถึงตระกูลมู่เมื่อหนึ่งเดือนก่อนนั้น เป้าหมายก็คือสวี่ฉางเซิง!