บทที่ 59 แผนผังป้องกันเมืองนั่น ส่งมาให้ข้า

การลงทัณฑ์แล่เนื้อเจียนกาย คือการที่เพชฌฆาตสามารถเฉือนเนื้อนักโทษออกทีละชิ้นจนครบพันชิ้น

สุดท้ายแม้จะเหลือเพียงโครงกระดูก นักโทษก็ยังไม่สิ้นใจ

แล้วจึงค่อยควักเครื่องในออกมา ก่อนจะทุบกระดูกทีละชิ้นจนกลายเป็นผง

แตกดับสลายไปอย่างแท้จริง

ในตอนที่เสิ่นหวนถูกลงทัณฑ์ จ้าวอิงเอ๋อร์ที่อยู่ในชุดขาววางป้ายวิญญาณสองแผ่นไว้ตรงหน้าเขา ทุกเสียงกรีดร้องของเสิ่นหวน นางจะโปรยกระดาษเงินกระดาษทองหนึ่งกำมือ

“ท่านพ่อ! ท่านแม่! อิงเอ๋อร์ล้างแค้นให้ท่านทั้งสองแล้ว!”

ท่ามกลางฝูงชนมีเสียงกระซิบกระซาบ ก่อนจะมีคนหลายคนเดินตรงไปหาจ้าวอิงเอ๋อร์

เห็นพวกเขานำป้ายวิญญาณออกมาจากอกเสื้อเช่นกัน

สีหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า

นี่คือครอบครัวของเหล่าผู้คนที่เสิ่นหวนทำชั่วใส่จนถึงแก่ความตายตลอดหลายปีที่ผ่านมา

พวกเขาทุกคนต่างใช้ชีวิตอยู่กับความทุกข์ของการสูญเสียคนรักมาตลอด

ในที่สุด!

ปีศาจร้ายก็กำลังจะตาย!

ฉินจินจือนั่งอยู่ในรถม้าตรงมุมถนนแล้วลดม่านลง “กลับจวนอ๋อง”

กระดาษเงินกระดาษทองปลิวว่อนไปตามลมบนท้องถนน

จวนกั๋วกงล่มสลายแล้ว แต่ตระกูลเสิ่นยังอยู่ นางตั้งตารอเหลือเกินว่า สมาชิกตระกูลเสิ่นคนต่อไปที่จะก้าวขึ้นมาบนเวทีจะเป็นใคร

กลับถึงจวนอ๋องเจิ้นเป่ย เสวี่ยหวยอี้รออยู่ที่หน้าประตูแล้ว

“จวิ้นจู่!”

ฉินจินจือปรายตามองเขาแวบหนึ่ง “มีธุระอะไร?”

เสวี่ยหวยอี้รีบกล่าว “เรื่องนี้สำคัญยิ่งนัก ขอให้จวิ้นจู่เข้าจวนก่อนเถิดพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินจินจือก้าวเท้าเข้าจวนอ๋อง

เสวี่ยหวยอี้เดินตามหลังมาด้วยท่าทีนอบน้อม

เมื่อถึงห้องหนังสือ เสวี่ยหวยอี้ปิดประตูแล้วกระซิบ “เรื่องมือสังหาร กระหม่อมพอจะมีเบาะแสแล้วพ่ะย่ะค่ะ เพียงแต่เรื่องนี้เกี่ยวกับซื่อจื่อ กระหม่อมจึงไม่กล้าก้าวก่าย”

ฉินจินจือเห็นท่าทางของเขาแล้วก็แค่นหัวเราะ “ท่านหัวหน้าเสวี่ย ท่าทีถ่อมตัวขนาดนี้ไม่คุ้นเลยนะ”

เสวี่ยหวยอี้สีหน้าจริงจัง “ก่อนหน้านี้กระหม่อมถูกความละโมบปิดบังตา จนคิดอ่านในสิ่งที่มิควร ต่อไปนี้กระหม่อมจะเข้มงวดกับตนเอง และรักษากฎระเบียบให้ดีพ่ะย่ะค่ะ”

ฉินจินจือพยักหน้าเหมือนเห็นด้วย “เบาะแสที่เจ้าว่าคืออะไร?”

“กระหม่อมสืบพบว่า มือสังหารคนนั้นอาจจะเป็นคนของหลงอวี่เว่ยที่ลือกันว่าซื่อจื่อแอบซ่องสุมกำลังไว้พ่ะย่ะค่ะ”

ฉินจินจือเลิกคิ้วขึ้น ความสามารถของเสวี่ยหวยอี้ผู้นี้ไม่เลวเลยจริงๆ

มิน่าล่ะตาแก่ถึงได้ชอบนัก

ฉินจินจือผิวปากดังขึ้น เงาสีดำปรากฏขึ้นหน้าห้องหนังสือทันที

เสวี่ยหวยอี้ขยับตัวไปด้านข้างเพื่อปกป้องฉินจินจือไว้ข้างหลัง

“เข้ามา”

ประตูถูกผลักออกตามคำสั่ง

คนสิบแปดคนยืนเรียงแถวอย่างเป็นระเบียบอยู่ตรงหน้าฉินจินจือ

“แนะนำหน่อย นี่คือท่านหัวหน้าเสวี่ย รับผิดชอบความปลอดภัยของจวนอ๋องเจิ้นเป่ย ต่อไปพวกเจ้าต้องร่วมงานกันบ่อยๆ”

“ท่านหัวหน้าเสวี่ย นี่คือหลงอวี่เว่ยที่ท่านกล่าวถึง”

เสวี่ยหวยอี้ไม่อยากจะเชื่อ!

หลงอวี่เว่ยมีตัวตนอยู่จริง!

มีคนเล่าว่าหลงอวี่เว่ยหนึ่งคนสามารถรับมือศัตรูได้นับร้อย!

รอบห้องหนังสือมีคนสิบแปดคนอยู่ แต่เขาไม่สัมผัสได้ถึงลมหายใจของใครเลยสักคน!

วิทยายุทธลึกล้ำจนน่ากลัว!

ที่สำคัญที่สุดคือ คนเหล่านี้ดูอายุน้อยมาก

ฉินจินจือเดินไปตบบ่าเสวี่ยหวยอี้ “แบ่งครึ่งหนึ่งไปไว้ที่เรือนของข้า อีกครึ่งหนึ่งไปไว้ที่เรือนของเสด็จปู่ ท่านอายุมากแล้ว กันธนูที่มองไม่เห็นบ้างก็ดี”

เสวี่ยหวยอี้รีบรับคำ “กระหม่อมรับคำสั่ง”

ฉินจินจือเดินออกจากห้องหนังสือกลับห้องนอนของตน

ทว่านางกลับหยุดชะงักที่หน้าประตู

นางตะโกนบอกเข้าไป “อวิ๋นจิ่น ไปยกชาดอกท้อมาให้ข้า”

อวิ๋นจิ่นทั้งสี่ได้ยินเสียงฉินจินจือก็วิ่งมา

อวิ๋นเชวี่ยเหลือบมองฉินจินจือแวบหนึ่ง แล้วเดินเงียบๆ ไปที่หน้าต่าง

นางดึงธูปออกมาจากสายรัดเอว จุดไฟแล้วโยนเข้าไปทางช่องหน้าต่าง

ฉินจินจือนั่งรอในลานประมาณหนึ่งเค่อ แล้วบอกอวิ๋นเชวี่ย “เปิดประตู”

ทั้งสี่คนผลักประตูเข้าไป ค่อยๆ ก้าวเท้าเบาๆ แล้วเริ่มตรวจค้น

“จวิ้นจู่! คนอยู่นี่เจ้าค่ะ!”

ฉินจินจือเดินเข้าไปเห็นหวงฝู่หนานเฟิงนอนอยู่ที่พื้น

อวิ๋นจิ่นทำหน้าเหมือนเห็นผี “นั่นมันผงหอมหยกสองเท่าเลยนะ! กรงกับโซ่นั่นก็ทำจากเหล็กนิลทั้งสิ้น! เขาหลุดออกมาได้ยังไง!”

ฉินจินจือหัวเราะ “เขามีฝีมือไม่เบา ไปตามคนเอากรงจากหลังเรือนมา”

เมื่อครู่ตอนมาถึงประตู นางรู้สึกผิดปกติ

อวิ๋นเชวี่ยทั้งสี่ฝีมือไม่ธรรมดา มือสังหารไม่น่าจะเล็ดลอดสายตาพวกนางไปได้

แต่ถ้ามีคนตั้งใจจะหนีออกจากเรือนหลังนี้ก็ไม่แน่

ตอนที่หวงฝู่หนานเฟิงตื่นขึ้นมา ก็พบว่าตัวเองอยู่ในที่คุ้นเคย

พอยกมือขึ้น โซ่ตรวนก็ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊ง

“ตื่นแล้ว?”

หวงฝู่หนานเฟิงได้ยินเสียงก็ยิ้มอย่างใจเย็น “จินจือของข้ายังฉลาดเหมือนเดิม รู้ได้ยังไงว่าข้าอยู่ที่นี่?”

ฉินจินจือจิบชาช้าๆ “อาจจะเป็นเพราะข้าได้กลิ่นเหม็นขี้หน้าของเจ้าล่ะมั้ง”

หวงฝู่หนานเฟิงลุกขึ้นนั่งอย่างเกียจคร้าน “ขนาดกลิ่นตัวข้ายังได้กลิ่น เห็นทีเราสองคนคงเกิดมาคู่กันจริงๆ”

ฉินจินจือเดินไปที่หน้ากรง ย่อตัวลงให้สายตาอยู่ในระดับเดียวกัน “อยากหนีกลับแคว้นฉู่? กะจะทำลายสัญญาตอนที่ทูตยังไม่เข้าเมืองหลวงงั้นสิ?”

หวงฝู่หนานเฟิงคลานเข้ามาหาจนใบหน้าอยู่ห่างจากนางเพียงคืบ ยิ้มบางๆ “ข้าแค่คิดถึงเจ้ามาก หากเจ้ามาหาข้าทุกวัน ข้าไม่หนีแน่”

ท่าทางใสซื่อราวกับนกขมิ้นที่งอนเพราะขาดคนดูแล

ฉินจินจือยกยิ้มมุมปาก “ได้สิ เอาแผนผังการป้องกันของแคว้นฉู่มาให้ข้า แล้วข้าจะมาหาเจ้าทุกวัน”

ใบหน้านี้ต่อให้ไม่แต่งแต้มแป้งชาด ก็ทำให้รอบข้างหมองไปได้เพียงรอยยิ้ม

หวงฝู่หนานเฟิงหัวเราะร่วน ดวงตาจ้องฉินจินจือราวกับล็อกเหยื่อ “เพียงเจ้าแต่งให้ข้า แคว้นฉู่ข้ายกให้เจ้าหมด!”

ฉินจินจือเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน

“เจ้ายังคิดว่าตัวเองเป็นว่าที่รัชทายาทแคว้นฉู่อยู่หรือ?

ฮ่องเต้ของเจ้าเพิ่งตั้งรัชทายาทใหม่เมื่อสามวันก่อน เป็นพี่ชายสามของเจ้าไม่ใช่หรือ

ข้าจำได้ว่าเจ้าน่าจะไม่ถูกกับเขานัก

เจ้าคิดว่ารัชทายาทคนใหม่ของแคว้นฉู่ตอนนี้ อยากให้คู่แข่งเบอร์หนึ่งอย่างเจ้ากลับแคว้นฉู่รึ?”

รอยยิ้มบนหน้าหวงฝู่หนานเฟิงค่อยๆ เลือนหายไป ดวงตาเหมือนงูพิษที่เพิ่งอาบยาพิษ

แต่เพียงชั่วครู่ รอยยิ้มก็กลับมาที่ใบหน้าเขา “ของของข้า ย่อมต้องเป็นของข้า ตำแหน่งรัชทายาทก็เช่นกัน เจ้าก็ด้วย”

ฉินจินจือลุกขึ้นยืนแล้วพูดท้าทาย “คณะทูตแคว้นฉู่เตรียมออกเดินทางแล้ว ข้าเตือนไว้ก่อน อย่าได้คิดหนีอีก ถ้าถูกคนที่พี่ชายสามของเจ้าส่งมาฆ่า ข้าไม่เก็บศพให้เจ้าหรอกนะ”

หวงฝู่หนานเฟิงกลับพูดอย่างสบายใจ “ข้าบอกแล้วไงว่า เจ้ามาหาข้าทุกวัน ข้าไม่หนีแน่”

ฉินจินจือหันหลังเดินจากไป “อวิ๋นเชวี่ย เพิ่มปริมาณผงหอมหยก!”

ตอนออกมา ฉินเย่กำลังรออยู่ในลาน

“คณะทูตแคว้นฉู่จะออกเดินทางมาแคว้นจิ้นในอีกไม่กี่วัน พวกเขาบอกชัดเจนว่าจะขอองค์ชายเก้าหวงฝู่หนานเฟิงคืน หากหวงฝู่หนานเฟิงกลับไปแคว้นฉู่ เกรงว่าจะเกิดศึกสงครามอีก”

ฉินจินจือพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ถึงตอนนั้นก็ฆ่าเขาทิ้งสิ”

ฉินเย่เบิกตากว้าง “เจ้ากับเขา ไม่ใช่…”

ฉินจินจือสงสัย “ไม่ใช่ไร?”

ฉินเย่กระซิบ “พวกเจ้าไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งกันเรอะ! ถ้าเจ้าชอบ ก็เก็บเขาไว้ไม่ดีกว่าหรือ สุขใจกันทั้งสองฝ่าย”

ฉินจินจือทำเสียง จึ๊ จึ๊ จึ๊ “ข้าเพิ่งรู้ว่าท่านน่ะตาแก่ใจดำ ไม่มีเรื่องก็เรียกหลานรัก มีเรื่องก็เอามาเป็นเครื่องบูชายัญ ใจคอท่านนี่มันดำมืดจริงๆ”

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง