ตอนที่ 68
บทที่ 68 ท่านอาหก
minibunny · 7,490 ตัวอักษร
อะไรนะ!
ฝ่าบาทกับฮองเฮาเสด็จไปที่จวนอ๋องเจิ้นเป่ยเพื่อร่วมงานฉลองวันเกิดท่านอ๋องงั้นหรือ!
เพียงชั่วพริบตา ข่าวก็สะพัดไปทั่วทุกจวนในเมืองหลวง!
ฝ่าบาทกับฮองเฮาเสด็จออกจากวังแล้ว!
ขุนนางหลายคนที่มีไหวพริบรีบสั่งคนในบ้านให้เตรียมเงินใส่ซองทันที!
หนึ่งแสนทอง ฟังดูเหมือนจะมากโข แต่สำหรับเหล่าตระกูลขุนนางผู้มั่งคั่งในเมืองหลวง หนึ่งแสนทองนับเป็นอะไรได้!
แต่หนึ่งแสนทองนี้สามารถแลกกับการได้เข้าร่วมงานเลี้ยงกับฝ่าบาทและฮองเฮาได้เลยนะ!
นี่มันโอกาสอะไรกัน!
หนึ่งแสนทอง แลกกับการได้ใกล้ชิดฝ่าบาทและฮองเฮา!
นั่นคือโอรสสวรรค์กับมารดาแห่งแผ่นดินเชียวนะ!
หากโชคดีได้รับความโปรดปรานสักนิด นั่นก็คือโอกาสทองที่จะได้ก้าวกระโดดเหมือนปลาคาร์พข้ามประตูมังกร!
ในเมืองหลวงมีลูกหลานขุนนางมากมาย แต่จะมีสักกี่คนที่ได้เข้าใกล้ราชวงศ์?
ในเมื่อฮ่องเต้เสด็จมาเยือน เหล่าองค์ชายทั้งหลายจะไม่ตามมาหรือ?
ไหนจะเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่และบุคคลมีชื่อเสียงอีกล่ะ
บุคคลระดับสูงที่ปกติไม่ค่อยมีโอกาสได้พบเจอ กลับจะปรากฏตัวในงานเลี้ยงวันเกิดที่จวนอ๋องเจิ้นเป่ยทั้งหมด!
หนึ่งแสนทองแลกกับโอกาสในการเลื่อนตำแหน่ง ช่างคุ้มแสนคุ้ม!
ยิ่งไปกว่านั้น ฮองเฮาก็เสด็จมาด้วย ย่อมต้องมีเหล่าสตรีไปร่วมงาน!
การคัดเลือกสนมถูกฝ่าบาทระงับไปแล้วก็จริง แต่เหล่าองค์ชายที่ยังไม่ได้อภิเษกสมรสยังมีอีกมาก
หากเข้าตาองค์ชายสักคน หนึ่งแสนทองแลกกับตำแหน่งพระชายาองค์ชาย!
คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม!
คนแรกที่พุ่งตรงมายังจวนอ๋องเจิ้นเป่ยคือ ใต้เท้าเหลิ่งเหวินต้ง!
บ่าวที่ถูกจัดให้ทำหน้าที่ขานรับของขวัญอยู่ที่ประตูถึงกับตะลึงงัน!
มีคนยอมจ่ายหนึ่งแสนทองเพื่อซื้อที่นั่งมาร่วมงานวันเกิดท่านอ๋องจริงๆ ด้วย!
เหลิ่งเหวินต้งเห็นฉินจินจือจึงรีบยกโขยงครอบครัวมาปรากฏตัวต่อหน้านาง “เหลิ่งเหวินต้ง ขอนำภรรยา บุตรสาว และบุตรชาย มาคารวะจวิ้นจู่ขอรับ”
จากนั้นเขาก็ยิ้มแย้มยื่นกล่องเงินในมือให้แก่อวิ๋นเชวี่ยที่อยู่ข้างกายฉินจินจือ
“นี่คือของขวัญของผู้น้อยสี่แสนทอง โปรดตรวจสอบด้วย!”
ฉินจินจือยิ้มแย้มมองดูเหลิ่งเหวินต้ง “ใต้เท้าเหลิ่งไม่ย่อท้อต่อความเหนื่อยยากอุตส่าห์มาฉลองวันเกิดให้ท่านปู่ของข้า จวิ้นจู่อย่างข้ารู้สึกซาบซึ้งใจนัก เห็นบุตรชายของท่านน่ารัก ภรรยาและบุตรสาวก็กิริยางดงาม ของขวัญของพวกนางข้าขอยกเว้นให้ก็แล้วกัน อวิ๋นเชวี่ย พาแขกไปนั่งที่นั่งแถวบน!”
อวิ๋นเชวี่ยเปิดกล่องเงิน ข้างในเป็นตั๋วทองที่แลกมาแล้ว
นางหยิบออกมาเพียงหนึ่งแสนทอง ที่เหลือก็ใส่กลับเข้าไปในกล่องแล้วส่งคืนให้เหลิ่งเหวินต้ง
อวิ๋นซานที่อยู่ข้างๆ กล่าวว่า “ยังไม่รีบขอบคุณจวิ้นจู่อีก!”
เหลิ่งเหวินต้งไม่เข้าใจว่าฉินจินจือหมายความว่าอย่างไร?
จังหวะนั้นเอง เสียงตะโกนป่าวประกาศก็ดังลั่น!
“ใต้เท้าเหลิ่งเหวินต้ง นำครอบครัวสามคนมาร่วมอวยพรวันเกิดท่านอ๋อง! ของขวัญสี่แสนทอง!”
เสียงดังกึกก้องกัมปนาทสะท้อนไปทั่วจวนอ๋องเจิ้นเป่ย!
เหลิ่งเหวินต้งเข้าใจทันทีว่าฉินจินจือกำลังให้เกียรติเขา!
เขาเป็นแขกคนแรกที่ได้เข้าจวน!
ที่นั่งแถวบนคือที่นั่งที่ใกล้กับโต๊ะประธานที่สุด!
ปกติเขาดูแลเพียงงานเอกสาร จะมีโอกาสได้เห็นพระพักตร์พระองค์ได้อย่างไร
บัดนี้ฝ่าบาทและฮองเฮาจะต้องจำชื่อเขาได้แน่
เพียงหนึ่งแสนทองก็ได้รับสายตาที่ให้ความสำคัญจากฝ่าบาทและฮองเฮา ช่างคุ้มค่าเหลือเกิน!
ใครกันที่บอกว่าจวิ้นจู่จินจือผู้นี้เอาแต่ใจจนกู่ไม่กลับ!
จวิ้นจู่ผู้นี้ช่างดีเหลือเกิน!
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป!
เขาเหลิ่งเหวินต้งจะขอสนับสนุนจวิ้นจู่จินจืออย่างถึงที่สุด!
เมื่อเห็นเหลิ่งเหวินต้งเดินเข้าจวนไป ใต้เท้าอูเหวินกวงถึงกับเจ็บใจนัก
เขาเป็นขุนนางคนสนิทของโอรสสวรรค์แท้ๆ แต่โอกาสในการแสดงความจงรักภักดีแบบนี้กลับถูกขุนนางขั้นห้าตัวเล็กๆ แย่งไป!
อูเหวินกวงจึงรีบนำภรรยาและบุตรสาวมาบ้าง “อูเหวินกวงขอนำภรรยาและบุตรสาวมาคารวะจวิ้นจู่!”
เขายื่นกล่องเงินเช่นกัน “นี่คือของขวัญของผู้น้อย โปรดตรวจสอบด้วย!”
ฉินจินจือเห็นดังนั้นก็ยิ้มกว้างยิ่งกว่าเดิม “ลำบากใต้เท้าอูที่อุตส่าห์มาฉลองวันเกิดให้ท่านปู่ข้า ไม่ทราบว่าบุตรสาวของท่านได้หมั้นหมายหรือยัง?”
อูเหวินกวงรีบกล่าว “บุตรสาวของข้ายังไม่ได้หมั้นหมายขอรับ”
คนที่กล้านำบุตรสาวมางานเลี้ยงนี้ ย่อมหวังอยากให้บุตรสาวได้บินสูงขึ้นไปเกาะกิ่งไม้ทองใบหยก
ในจวนนี้ล้วนมีแต่บุคคลสำคัญ!
หากเข้าตาใครขึ้นมา แล้วดันหมั้นหมายไปแล้ว มิใช่เป็นการสร้างศัตรูหรอกหรือ!
ฉินจินจือยิ้มแล้วกล่าวว่า “ข้าเห็นบุตรสาวของใต้เท้าอูดูสดใสนัก ที่นั่งแถวบนมีที่ว่างสำหรับคนหนุ่มสาว คิดว่าคงพูดคุยกันถูกคอ อวิ๋นเกอ พาครอบครัวใต้เท้าอูไปที่นั่น!”
อูเหวินกวงรู้สึกว่าจวิ้นจู่จินจือตรงหน้าช่างใส่ใจรายละเอียดเหลือเกิน!
มีแต่คนหนุ่มสาว ไม่ได้แยกโต๊ะชายหญิง แสดงว่าที่นั่งแถวบนนี้เตรียมไว้สำหรับคุณชายและคุณหนูที่ยังไม่ได้หมั้นหมายโดยเฉพาะ หากถูกตาต้องใจกัน ไม่แน่ว่างานแต่งของบุตรสาวเขาอาจจะมีหวังในมื้อนี้ก็ได้
แคว้นจิ้นมีวัฒนธรรมเปิดกว้าง ชายหญิงสามารถนั่งร่วมโต๊ะเดียวกันได้
เพียงแต่โดยปกติเจ้าภาพกลัวจะเกิดปัญหาจึงแยกโต๊ะชายหญิงไว้
อวิ๋นเชวี่ยเปิดกล่องเงินตรวจสอบแล้วพยักหน้าให้บ่าว
“ใต้เท้าอูเหวินกวง นำครอบครัวสองคนมาร่วมอวยพรวันเกิดท่านอ๋อง! ของขวัญสามแสนทอง!”
อูเหวินกวงฟังเสียงประกาศนั่นพลางคิดในใจว่า สามแสนทองนี้… คุ้ม!
เมื่อเริ่มมีคนแรก ประตูจวนอ๋องเจิ้นเป่ยก็คึกคักราวกับตลาดสดที่เพิ่งเปิดใหม่!
ผู้คนมากมายต่างถือกล่องเงินมาร่วมงาน
แม้แต่เสวี่ยหวยอี้ที่สงบนิ่งเสมอมายังตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า
“ท่านหัวหน้าเสวี่ย รับของขวัญของข้าด้วย!”
“ข้ามาก่อน! ท่านหัวหน้าเสวี่ย! รับของข้า!”
“พวกเจ้าถอยไป ข้ามาก่อนชัดๆ!”
ในขณะนั้นเอง เสียงแหลมเล็กอีกเสียงก็ดังขึ้น “องค์ชายหกเสด็จ!”
องค์ชายหกเสด็จลงจากรถม้า ผู้คนที่อยู่หน้าประตูก็รีบทำความเคารพทันที
“ถวายบังคมองค์ชายหกพ่ะย่ะค่ะ!”
องค์ชายหกรีบกล่าวว่า “ทุกคนไม่ต้องมากพิธี ข้าเพียงแค่มางานเลี้ยงในครอบครัวเท่านั้น”
ทุกคนได้ยินดังนั้น ต่างพากันคิดในใจ งานเลี้ยงในครอบครัวงั้นหรือ?
องค์ชายหกสนิทกับจวนอ๋องเจิ้นเป่ยถึงเพียงนี้เชียวหรือ?
ไม่แปลกใจเลยที่มีข่าวลือหนาหูว่าองค์ชายหกอาจเป็นรัชทายาทคนต่อไป!
หากมีอ๋องเจิ้นเป่ยหนุนหลัง เส้นทางสู่ตำแหน่งขององค์ชายหกย่อมราบรื่นขึ้นไม่น้อย!
ผู้คนที่ลุกขึ้นต่างหันไปมองฉินจินจือ
เมื่อหันไปมอง พวกเขาก็ได้เห็นว่าคำว่า "จองหอง" เขียนอย่างไร
ฉินจินจือนอนเอกเขนกอยู่บนเก้าอี้นุ่ม ขาก่ายไขว่ห้างแกว่งไปมา
แม้แต่จะลุกขึ้นทำความเคารพก็ยังไม่มีท่าที
แววตาขององค์ชายหกฉายความไม่พอใจ แต่ก็รีบซ่อนไว้ในทันที
เขายิ้มเต็มหน้าเดินไปข้างกายฉินจินจือ “จินจือเอ๋อร์ ไม่ได้กลับเข้าเมืองหลวงมานาน ทำไมไม่ไปเล่นที่จวนของอาหกบ้างล่ะ? อาหกคิดถึงเจ้าอยู่บ่อยครั้งเชียวนา”
อาหก?
คำเรียกนี้สนิทสนมเกินไปแล้ว!
ฉินจินจือยังคงนอนอยู่บนเก้าอี้ “องค์ชายหกมีฐานะสูงส่ง คนตัวเล็กๆ อย่างข้าจะพบหน้าได้ง่ายๆ ได้อย่างไร”
องค์ชายหกอยากจะยกเท้าถีบเก้าอี้นางให้ล้มคว่ำเสียจริง!
สูงส่งงั้นหรือ?
ระหว่างเรา ใครกันแน่ที่สูงส่ง?
เขาเป็นองค์ชายต้องยืน แต่เจ้านางเป็นจวิ้นจู่กลับนั่ง… เอ้อ นอน แถมยังไม่ทำความเคารพอีก?
คนตัวเล็กๆ งั้นหรือ?
อยากเจอฮ่องเต้ฮองเฮาเมื่อไหร่ก็ได้!
ใครกันแน่ที่ตัวเล็ก ตัวเจ้าเองนั่นแหละที่เป็นตัวเล็ก!
องค์ชายหกอดกลั้นความโกรธไว้แล้วยิ้มกล่าว “ไม่ได้เจอกันหลายปี จินจือเอ๋อร์กับอาหกดูห่างเหินกันไปนะ เดี๋ยวนี้แม้แต่อาหกก็ไม่เรียกแล้วหรือ”
ฉินจินจือยิ้มพลันกล่าวว่า “จะห่างเหินกับอาหกได้อย่างไร ดูสิ ท่านดูเร่งรีบขนาดนี้ ต้องรีบมาฉลองวันเกิดให้ท่านปู่แน่ๆ ในเมื่อรีบร้อนขนาดนี้ ของขวัญวันเกิดคงเตรียมมาอย่างอลังการ ข้าขอดูให้เป็นบุญตาหน่อยได้หรือไม่!”
คนที่อยู่ในที่นี้ตราบใดที่ก้าวเข้าจวนก็ต้องจ่ายหนึ่งแสนทอง ในเมื่อมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับจวนท่านอ๋องขนาดนี้ ย่อมต้องไม่น้อยไปกว่าหนึ่งแสนทองแน่นอน!
สีหน้าขององค์ชายหกเปลี่ยนเป็นน่าเกลียดจนแทบจะกลายเป็นสีดำ
ฉินจินจือผู้นี้ไม่ไว้หน้าเขาเลยจริงๆ ถึงกับทวงถามของขวัญท่ามกลางผู้คนเพื่อทำให้เขาขายหน้า!
เขาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกล่าว “อาหกออกจากวังมาอย่างเร่งรีบ ของขวัญจะตามมาทีหลัง!”
ฉินจินจือเกือบจะหลุดขำ อะไรคือตามมาทีหลัง
ข้าดูออกนะว่าท่านไม่ได้เตรียมของขวัญมาเลย ในเมื่อท่านมาเล่นแง่กับข้า ก็อย่าหาว่าข้าใจร้ายเลยนะ
ฉินจินจือปรบมือหนึ่งครั้ง “ไม่เป็นไร ข้ามีสาวใช้คนหนึ่งวิชาตัวเบาเลิศล้ำ จากนี่ไปจวนองค์ชายหกใช้เวลาเพียงหนึ่งเค่อ ตอนนี้ข้าจะให้นางไปเอามาเอง เดี๋ยวพอมาถึงแล้ว ให้คนเฝ้าประตูประกาศให้ดังๆ เลยนะว่าอาหกเตรียมของขวัญชิ้นใหญ่ขนาดไหนให้ท่านปู่ข้า!”
องค์ชายหกเกือบจะบดฟันจนแตก พยายามกลั้นใจพูดว่า “ได้! ถ้าอย่างนั้นก็รบกวนคนของหลานสาวไปจัดการหน่อยนะ ฝูเฉวียน เจ้าตามนางกลับจวนไปรอบหนึ่ง บอกคนดูแลคลังสมบัติ ว่าให้เอาฉากกั้นปะการังสีแดงนั่นส่งมาที่จวนอ๋องเจิ้นเป่ย!”
ทุกคนสูดหายใจเข้าลึก!
ฉากกั้นปะการังสีแดงนั่นเป็นสมบัติล้ำค่าหายาก!
ที่หอชานเทียนเคยประมูลไปในราคาสองแสนทองเลยเชียวนะ!
ฉินจินจือยิ้มแย้ม “อวิ๋นเชวี่ย ฉากกั้นปะการังสีแดงชิ้นนี้เป็นสมบัติหายาก ส่งทหารยามของจวนหนึ่งกองไปพร้อมกับเจ้าด้วย!”
อวิ๋นเชวี่ยรีบไปเรียกคนทันที
ฉินจินจือยกมือข้างหนึ่งขึ้น “อาหก เชิญด้านในเถอะ!”
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น