บทที่ 71 นี่คือสิ่งที่เจ้าติดค้างเขา

ฉินจินจือยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่ง "ใต้เท้าเผย ท่านควรขอบคุณฮูหยินของท่านที่ให้กำเนิดบุตรชายที่ดีเช่นนี้ออกมา หากไม่มีเขา คนแรกที่จะถูกข้าลงมีดใส่ก็คือตระกูลเผย"

เพราะเผยอวิ๋นเซียว ฉินจินจือถึงได้คิดจะสนับสนุนตระกูลเผยขึ้นมา

หากนับแค่เผยจิ่นเหนียน เจ้าหน่ออ่อนที่ไม่เคยแม้แต่จะเห็นมุมมืดที่เน่าเฟะที่สุดของโลกใบนี้ละก็… อย่ามาตลกไปหน่อยเลย

เผยชิงได้ยินดังนั้นแววตาก็ฉายความเจ็บปวดวูบหนึ่ง แต่เขาก็เข้าใจความหมายในคำพูดของฉินจินจือแล้ว

"จวิ้นจู่ต้องการให้ตระกูลเผยทำอะไร?"

ฉินจินจือยืนเผชิญหน้ากับเผยชิง

อย่าได้เห็นว่าเผยชิงเป็นเพียงบัณฑิตแล้วจะดูแคลนไป เพราะเขามีกลิ่นอายกดดันที่รุนแรงนัก

ทว่าฉินจินจือกลับไม่ยอมแพ้แม้แต่น้อย

"ท่านต้องการให้ตระกูลเผยฟื้นฟูเกียรติยศดังวันวาน ข้าช่วยท่านได้ แต่ในเมืองหลวงแห่งนี้ เกียรติยศเช่นนี้มีได้เพียงหนึ่งเดียว หากตระกูลเผยของท่านเอาไป ผู้อื่นก็ย่อมไม่ได้อะไรเลย"

แววตาเผยชิงลึกล้ำ "จวิ้นจู่คิดจะใช้ตระกูลเผยเป็นมีดสังหารหรือ!"

ฉินจินจือย่นจมูก ส่ายนิ้วชี้ไปมาพลางกล่าว "ไม่สิ คือการทำตามความปรารถนาสุดท้ายของเผยอวิ๋นเซียว ทำตามอุดมการณ์ของเขา และกอบกู้โลกที่บิดาของเขาทำลายลงด้วยมือตัวเองต่างหาก"

แววตาเผยชิงเต็มไปด้วยความโศกเศร้าและโกรธแค้น "หากตระกูลเผยไม่ตกลงเล่า?"

ฉินจินจือเลิกคิ้ว น้ำเสียงกดดันรุกเร้า "ท่านต้องตกลง เพราะนี่คือสิ่งที่ท่านติดค้างเผยอวิ๋นเซียว!"

เผยชิงนึกถึงคำนิยามที่ผู้คนในเมืองหลวงมีต่อฉินจินจือ

อำมหิต!

คำพูดนี้ไม่ผิดเลยแม้แต่น้อย

หลังจากเผยอวิ๋นเซียวตายไป เขาใช้ชีวิตอยู่กับความเสียใจมาตลอด

แต่การฟื้นฟูเกียรติยศดังวันวานคือสิ่งที่เขาปรารถนามาทั้งชีวิต

สองสิ่งนี้ขัดแย้งกัน แต่ความคิดกลับเติบโตอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อรับรู้สิ่งที่ฉินจินจือทำ เขาก็รีบเกาะกิ่งทองนี้ไว้ทันที

ทว่าฉินจินจือกลับเป็นดั่งอสูรที่มองทะลุถึงจิตใจผู้คน

นางฉีกกระชากความสงบสุขที่ถูกฉาบไว้อย่างสวยงามทิ้งอย่างโหดเหี้ยม

ใช้ความตายของเผยอวิ๋นเซียวกรีดคว้านหัวใจเขาอย่างรุนแรง!

ผ่านไปนาน เผยชิงเอ่ยขึ้น "เกียรติยศนี้ ตระกูลเผยขอน้อมรับ หวังว่าจวิ้นจู่จะรักษาคำมั่น"

ฉินจินจือหัวเราะอย่างอารมณ์ดี "ข้าบอกแล้วไง คุยกับคนฉลาดน่ะมันสบายใจที่สุด ตระกูลเผยอย่าทำให้ข้าผิดหวังก็แล้วกัน"

นับจากนี้ ตระกูลเผยถือว่ามายืนอยู่ข้างจวนอ๋องเจิ้นเป่ยอย่างเต็มตัวแล้ว

เผยชิงมองฉินจินจือที่ดูมั่นใจเต็มเปี่ยม ก็อดถามไม่ได้ว่า "จวิ้นจู่ไม่กลัวว่าคนแก่อย่างข้าจะกลับคำหรือ?"

ฉินจินจือได้ยินดังนั้นก็หัวเราะออกมาดังลั่น

นางเดินอย่างเชื่องช้าไปตรงหน้าเผยจิ่นเหนียน

ยื่นนิ้วหนึ่งขึ้นเชยคางเขาขึ้นมา

"ใต้เท้าเผยคงไม่ได้คิดว่าตระกูลเผยเพียงแค่ถือตะเกียบไว้ในมือ ก็จะสามารถขึ้นโต๊ะกินข้าวในเมืองหลวงที่กินคนแห่งนี้ได้หรอกนะ?"

เผยจิ่นเหนียนมองใบหน้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกหวาดกลัว

ฉินจินจือชักนิ้วกลับแล้วหันไปมองเผยชิง "ตระกูลเผยอยากกินเนื้อ ก็ต้องออกไปกัดเอาเอง สุนัขที่ล่าเหยื่อไม่ได้ ไร้ประโยชน์ที่สุด"

เผยชิงรู้สึกเหมือนได้รู้จักแม่หนูน้อยตรงหน้าใหม่อีกครั้ง

นางไม่กลัวเลยว่าตระกูลเผยจะไม่ตกลง

หากตระกูลเผยกลับคำ คนแรกที่จะถูกกินในเมืองหลวงแห่งนี้ก็คือตระกูลเผย!

เรื่องวางยาพิษใส่ร้ายก่อนหน้านี้ เป็นเพียงการเตือนตระกูลเผยเท่านั้น

สีหน้าเผยชิงหม่นลง นางซ่อนตัวมานานเท่าใดกัน!

ไม่สิ บางทีนางอาจไม่ได้ซ่อนตัวเลยแม้แต่น้อย!

เพียงแต่ไม่มีใครมองทะลุตัวนางได้ต่างหาก!

เหวยเสวียอี้ที่ถูกปลด จวนกั๋วกงที่ล่มสลาย!

ทั้งหมดนี้ล้วนเป็นฝีมือนาง!

ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่มาแล้วที่นางเตรียมการไว้!

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาใช้คำว่าน่ากลัวอธิบายคนผู้หนึ่ง

หากหลานชายเขาแต่งงานกับนางเข้าจริงๆ

เกรงว่าแม้แต่เศษกระดูกก็คงไม่เหลือ!

ฉินจินจือมองปู่หลานที่สีหน้าไม่ค่อยดีนักพลางหัวเราะหึ

"แต่ว่าวางใจเถอะ ข้าเป็นคนใจกว้างที่สุด ในเมื่อใต้เท้าเผยตัดสินใจแล้ว ข้าก็เตรียมของขวัญไว้ให้ตระกูลเผยของพวกท่านเช่นกัน"

"ตำแหน่งเจ้าเมืองหลวงว่างลงพอดี ข้าจะให้เผยจิ่นเหนียนเข้าไปรับตำแหน่งนี้"

เผยจิ่นเหนียนมองฉินจินจืออย่างไม่อยากเชื่อ

นั่นเป็นตำแหน่งขุนนางสำคัญในเมืองหลวงเชียวนะ ฉินจินจือกำลังล้อเล่นอยู่หรือ?

อีกทั้งเขามีสัญญาหมั้นหมายกับฉินจินจือ ฉินจินจือปลดเหวยเสวียอี้แล้วให้เขาไปเสียบแทน

นี่ไม่ใช่การบอกทุกคนในเมืองหลวงหรอกหรือว่า ตระกูลเผยยอมทรยศไปเข้าพวกกับจวนอ๋องเจิ้นเป่ยเพื่ออำนาจ

ชื่อเสียงของตระกูลเผยเขาคงพังทลายในชั่วพริบตา!

"ไม่ ข้าไม่ตกลง! ข้าไม่อาจปล่อยให้ชื่อเสียงร้อยปีของตระกูลเผยพังพินาศในมือข้าได้"

ฉินจินจือมองแววตาที่ใสซื่อและโง่เขลาของเผยจิ่นเหนียนแล้วอดไม่ได้ที่จะเดินไปตรงหน้าเผยชิงแล้วหัวเราะเยาะอย่างไม่เกรงใจ "ใต้เท้าเผย ท่านดูสิ นี่หรือคือสายลมและจันทราที่ท่านสั่งสอนมา! อยากกินเนื้อ แต่ยังกลัวสนามล่าสัตว์สกปรก ใต้เท้าเผย ท่านว่าหากเขาขึ้นรับตำแหน่งเจ้าเมืองหลวงผู้นี้ เขาจะอยู่ได้กี่น้ำกัน?"

เผยชิงเองก็รู้ดีว่าที่ฉินจินจือพูดคือความจริง เผยจิ่นเหนียนถูกเขาปกป้องดีเกินไป สิ่งที่มืดมนโสมมล้วนไม่เคยพบเห็น

รอจนเขาตายไป เผยจิ่นเหนียนจะสามารถค้ำจุนหน้าตาตระกูลเผยได้จริงๆ หรือ!

ฉินจินจือหัวเราะร่าอยู่นานกว่าจะพูดว่า "แต่ว่าวันนี้ความโง่ของเขาทำให้ข้าอารมณ์ดี ข้าสามารถประทานความเมตตาให้เขาได้ข้อหนึ่ง หลังจากเขาขึ้นเป็นเจ้าเมืองหลวง ข้าจะช่วยเขาไว้สามครั้ง จะรอดหรือไม่ จะอยู่ได้นานแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับตัวเขาเองแล้ว"

ใบหน้าเผยจิ่นเหนียนแดงก่ำ นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกว่าความอัปยศทำให้คนเราขยับตัวไม่ได้!

เขาทันใดนั้นก็เข้าใจความหมายในแววตาของฉินจินจือก่อนหน้านี้

มันคือการล้อเลียน เป็นการดูแคลน และเป็นการไม่คุ้มค่าที่ตระกูลเผยจะไม่มีเผยอวิ๋นเซียวอีกคน!

เผยชิงเหลือบมองเผยจิ่นเหนียน เรื่องเช่นนี้ต่อไปไม่รู้ว่าจะต้องเจออีกเท่าไหร่ ให้เขาได้เห็นไว้ก่อนก็ดี

ดูสิ นี่คือเหล่าชนชั้นสูงตระกูลดัง ความรักใคร่เอ็นดูหลานชายที่เปี่ยมล้นแค่ไหน ก็ยังเทียบไม่ได้กับเกียรติยศของวงศ์ตระกูล

ยี่สิบปีที่ถูกปกป้องราวกับกระดาษขาว พอเปลี่ยนไปวันเดียว ถูกโยนลงไปในโคลนตมก็น่าเสียดายไม่เป็นไร

อำนาจ ช่างเป็นสิ่งที่ควบคุมจิตใจคนได้ดีจริงๆ

เผยชิงดูเหมือนตัดสินใจได้แล้ว "จวิ้นจู่ ข้ามีเรื่องหนึ่งที่เห็นว่าไม่เหมาะสม"

ในเมื่อตระกูลเผยขึ้นเรือลำเดียวกับจวนอ๋องเจิ้นเป่ยแล้ว เช่นนั้นภัยเงียบบางอย่าง เขาก็ต้องเตือนฉินจินจือ

ฉินจินจือยกมือขึ้น "ใต้เท้าเผย เชิญกล่าว"

เผยชิงกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง "จวิ้นจู่คิดจะจัดระเบียบและกวาดล้างตระกูลขุนนางใหญ่ เช่นนั้นก็ควรซุ่มซ่อนบารมี รอคอยโอกาสแล้วลงมือสังหารในคราเดียว ไม่ควรผลีผลามเช่นนี้! เรื่องเผยร่องรอยออกมาแล้ว ต่อไปหากอยากจัดการย่อมยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์"

ฉินจินจือยิ้ม "คำพูดใต้เท้าเผยมีเหตุผลจริงๆ แต่หากข้าไม่ได้คิดจะซ่อนแต่แรกเล่า?"

ม่านตาเผยชิงเบิกกว้าง ฉินจินจือหมายความว่าอย่างไรกัน?

"ต้นไม้ใหญ่ยักษ์ต้นหนึ่ง รากแผ่ขยายไปร้อยลี้ หากข้าต้องไปไล่ขุดรากทีละราก จะต้องใช้เวลาเท่าใดกัน แต่ถ้าข้าจุดไฟเผาลำต้นเสีย แม้รากจะแผ่ไปร้อยลี้ แต่กว่ามันจะงอกลำต้นใหม่ขึ้นมาได้ ต้องใช้เวลาอีกกี่ปี?"

เผยชิงเบิกตากว้าง รู้สึกว่าความคิดถูกทำลายยับเยินอีกครั้ง!

เขาเคยคิดว่าฉินจินจือต้องการกำจัดตระกูลขุนนางทั้งหมดทิ้ง

การค่อยๆ วางแผนต่างหากคือทางที่ถูกต้อง!

แต่ฉินจินจือกลับคิดไกลกว่านั้นมาก!

ราชอำนาจกับตระกูลขุนนางนั้นเป็นปฏิปักษ์กันก็จริง แต่หากเกื้อกูลกันได้ ราษฎรในใต้หล้าจะยังต้องกังวลอะไรอีก!

แต่ไม่ว่าอำนาจฝ่ายใดจะเหนือกว่าอีกฝ่าย ล้วนเป็นหายนะ!

ตระกูลขุนนางเสื่อมทราม แต่ก็ใช่ว่าฮ่องเต้ทุกคนจะเป็นคนดี!

หากอำนาจรวมศูนย์อยู่ที่ราชวงศ์ ก็จะนำไปสู่หายนะในที่สุดเช่นกัน!

ฉินจินจือกลับต้องการความสมดุล!

คือการคานอำนาจซึ่งกันและกัน!

ปัจจุบันนางเพียงแค่กำลังกวาดล้างพวกที่ล้ำเส้นของตระกูลขุนนางเท่านั้น!

วิชาปกครอง!

หากนางผู้นี้เป็นสายเลือดราชวงศ์ที่แท้จริง ใต้หล้าจะต้องเปลี่ยนโฉมหน้าไปอย่างแน่นอน!

แววตาเผยชิงพลันร้อนผ่าว!

หากติดตามผู้ที่มีวิสัยทัศน์เช่นนี้ ตระกูลเผยของเขาอาจฟื้นฟูเกียรติยศได้จริงๆ!

ฉินจินจือมองสีหน้าของเผยชิงพลางเลิกคิ้ว "ใต้เท้าเผย อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง