บทที่ 73 งานแข่งโปโล

วันงานแข่งโปโล เหล่าคุณชายคุณหนูจากตระกูลขุนนางในเมืองหลวงต่างตบเท้ากันมาเกือบครบ

การแข่งขันแบ่งเป็นทีมละสี่คน ประชันกันเป็นคู่ๆ ทีมที่ชนะเลิศจะได้รับรางวัลพิเศษจากพระหัตถ์ฮองเฮาและฝ่าบาท ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น หากคว้าชัยชนะในงานนี้ได้ ก็ถือว่าได้หน้าได้ตาในเมืองหลวงแล้ว

ฉินจินจือนั่งเคียงข้างฮองเฮาด้วยท่าทีว่าง่าย วันนี้นางแต่งกายจัดเต็ม ผ้าไหมหลิวอวิ๋นสีสันตระการตา ปิ่นปักผมดอกไอริสประดับทองคำฝูงทำให้ดูราวกับเทพธิดาดอกไม้ไม่มีผิด ใครๆ ต่างบอกว่านางใจดำ นิสัยเอาแต่ใจ ทว่าไม่มีใครกล้าปฏิเสธว่าโฉมหน้านางงดงามไร้ที่ติ

ฮองเฮามองหลานสาวที่งดงามถึงเพียงนี้ด้วยความภาคภูมิใจ พระนางลดเสียงลงถามว่า “เป็นอย่างไร เจ้าจะไม่ลงสนามรึ?”

ฉินจินจือตอบกลับอย่างมั่นหน้าว่า “ต้องลงแน่นอนเจ้าค่ะ ทว่าจวิ้นจู่อย่างข้าฝีมือโปโลไร้เทียมทานนัก หากลงสนามเร็วเกินไป เกรงว่าพวกเขาจะกดดันจนถอดใจกันหมด”

ฮองเฮาทรงพระสรวล “เจ้าเด็กแสบเอ๊ย ไม่รู้จักถ่อมตัวเลยนะ”

ในตอนนั้นเฟยเยี่ยนโบกมือเรียกอยู่ด้านข้าง ฉินจินจือจึงลุกขึ้นไปหานาง

เฟยเยี่ยนกระซิบเสียงเบา “จวิ้นจู่เจ้าคะ บ่อนเปิดแล้ว คนส่วนใหญ่แทงว่าทีมขององค์ชายหกจะชนะเจ้าค่ะ”

ฉินจินจือแค่นหัวเราะ กระแสลมในเมืองหลวงเปลี่ยนทิศเร็วเสียจริง

นับตั้งแต่งานเลี้ยงวันเกิดที่จวนอ๋อง จวนองค์ชายหกก็คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ได้ยินมาว่าฝั่งตำหนักตะวันออกทุบข้าวของไปไม่น้อยเลย

เฟยเยี่ยนชะโงกหน้ามองซ้ายมองขวา “จวิ้นจู่เจ้าคะ ไม่ใช่ว่าท่านรับปากฮองเฮาแล้วหรือว่าจะไม่เล่นการพนัน? การที่เรามาเปิดบ่อนรับแทงแบบนี้ จะดีหรือเจ้าคะ?”

ฉินจินจือเคาะหัวนางเบาๆ “ไม่มีความมั่นใจถึงเรียกว่าการพนัน ถ้ามั่นใจว่าชนะนั่นเรียกว่าหลอกเงินคนอื่น!”

เฟยเยี่ยนลูบหัวตัวเอง “เช่นนั้นจวิ้นจู่ คิดว่าใครจะชนะเจ้าคะ?”

ฉินจินจือเผยยิ้มยียวน “ไม่มีใครชนะทั้งนั้น เพราะจวิ้นจู่อย่างข้าจะกินรวบทั้งกระดาน!”

คนที่มนุษยสัมพันธ์แย่ที่สุดในเมืองหลวงคงหนีไม่พ้นฉินจินจือ แค่ทีมสี่คนนางยังหามาให้ครบไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่พวกเขาไม่เคยเห็นนางเล่นโปโลมาก่อนเลย องค์ชายหกกำลังอยู่ในช่วงขาขึ้น ต่อให้มีพระชายาเอกแล้วก็ยังเป็นตัวเลือกอันดับต้นๆ ของบรรดาขุนนางผู้มีอำนาจ ใครเล่าจะกล้าล่วงเกินเจ้าของตำหนักตะวันออกคนใหม่กัน?

ฉินจินจือหันกลับไปก็เห็นชุยอิ๋งที่อยู่ไม่ไกลกำลังจ้องมองมา พอเห็นนางหันไป ชุยอิ๋งก็รีบทำเป็นเสมองไปทางอื่นอย่างไว้ตัว ฉินจินจือกอดอกยืนจ้องนางอยู่ตรงนั้น

ถูกจ้องอยู่ครู่หนึ่ง ชุยอิ๋งก็ทนไม่ไหวต้องรวบรวมความกล้าเดินเข้ามาหา

“เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้าจะมาหาเจ้า?”

ฉินจินจือยิ้ม “มาหาข้ามีเรื่องอันใดกัน หรือว่าไม่กลัวข้าแล้ว?”

ชุยอิ๋งยืดอก “ใครกลัวกัน! ข้าแค่ช่วงนี้การบ้านเยอะต่างหาก พอว่างปุ๊บก็รีบมาหาเจ้าเลย”

จะว่าไป หลังจากกลับบ้านไป ทุกครั้งที่หวนนึกถึงคำพูดของฉินจินจือ ชุยอิ๋งก็เหงื่อแตกพลั่ก! มีหลายวันที่นางถึงกับหลบอยู่ในเรือนไม่กล้าออกไปไหน ทว่าหลายวันนี้ นางคิดเรื่องหนึ่งกระจ่างแจ้งแล้ว ฉินจินจือไม่มีเจตนาจะทำร้ายนาง ส่วนเรื่องที่ว่าทำไมถึงมาหา นางอยากถามให้รู้เรื่อง

ชุยอิ๋งรวบรวมความกล้าพูดว่า “ทำไมเจ้าถึงช่วยข้า และทำไมต้องบอกเรื่องเหล่านั้นกับข้าด้วย?”

โอรสสวรรค์ต้องการให้ทุกฝ่ายคานอำนาจกัน ก็ย่อมต้องลงมือจัดการกับขั้วอำนาจที่โดดเด่นเกินหน้าเกินตาเป็นธรรมดา หากนางกลับบ้านไปแล้วยังคิดว่านั่นเป็นแค่เรื่องไร้สาระ จวนตระกูลเสิ่นที่ล่มสลายไปก็เป็นตัวอย่างที่ชัดแจ้งที่สุดแล้ว

ฉินจินจือเลิกคิ้ว “อยากรู้รึ? มาเข้าทีมแข่งโปโลกับข้า หากชนะ ข้าจะบอกเจ้า”

ชุยอิ๋งฟังแล้วหน้าหงิกกว่าเดิม “แค่ทีมเรายังหาคนไม่ครบเลย เจ้าไม่อยากบอกก็พูดมาตรงๆ เถอะ!”

“ใครว่าพวกเราหาไม่ครบกัน?”

ชุยอิ๋งและเผยจิ่นเหนียนมองหน้ากัน ต่างฝ่ายต่างทำตัวไม่ถูก ได้แต่ลนลานไปมาโดยไม่รู้ว่ากำลังยุ่งกับเรื่องอะไรกันแน่ ให้ตายสิฉินจินจือ ต่อให้นางจะไม่ชอบเผยจิ่นเหนียน แต่เขาก็ยังเป็นอดีตคู่หมั้นของนางนะ ทั้งสามคนยืนอยู่ด้วยกันเช่นนี้ สายตาทั้งสนามราวกับกำลังจับจ้องมาที่พวกเขา

ชุยอิ๋งตอนนี้ยังไม่รู้หรอกว่า นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น ทันทีที่นางเห็นองค์ชายสิบเจ็ดเซียวชวนเดินตามหลังฉินจินจือมา นางแทบอยากจะเอาหัวโขกตายให้รู้แล้วรู้รอด! นี่มันมหกรรมความวุ่นวายอะไรกัน! ที่เซียวชวนแสดงท่าทีสนใจนางในเมืองหลวงนั้นก็เป็นข่าวใหญ่โตไปทั่ว! พวกเขาสี่คนนี่มันรวมตัวกันอีท่าไหน? อีกอย่าง เซียวชวนกับฉินจินจือไม่ใช่มักจะมีเรื่องขัดแย้งกันหรอกหรือ? นี่นางบ้า หรือว่าเซียวชวนมันบ้ากันแน่?

ฉินจินจือเดินมาข้างกายนาง แล้วพูดราวกับจะไขข้อข้องใจ “ข้าบอกเขาว่าถ้าเข้าทีมเล่นโปโลกับข้า ข้าจะให้เจ้าไปร่วมงานวันเกิดของเขา”

ใบหน้าของเซียวชวนพลันปรากฏริ้วแดงจางๆ “อาอิ๋ง ฉินจินจือพูดเรื่องจริงใช่หรือไม่?”

ฉินจินจือยิ้มน้อยๆ ก่อนกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินกันเพียงสองคน “พยักหน้าสิ จอมยุทธ์หญิงดอกท้อ”

ชุยอิ๋งฝืนยิ้มแห้ง “ฮะ…ฮะ… จริงเจ้าค่ะ”

ฉินจินจือ! ไอ้คนเลว! เอาข้าไปขายกินชัดๆ!

เซียวชวนรีบกล่าวทันที “ข้าจะเตรียมที่นั่งที่ดีที่สุดไว้ให้เจ้า! ข้าจะรอนะ!”

เขาหันกลับมาเห็นเผยจิ่นเหนียนก็พ่นลมหายใจใส่อย่างไม่สบอารมณ์ เมื่อก่อนชุยอิ๋งหลบหน้าหลบตาเขาเพราะเรื่องการหมั้นหมาย คราวนี้ดีแล้ว ในเมื่อถอนหมั้นกันไป เขาก็สามารถตามจีบอาอิ๋งได้อย่างเปิดเผยเสียที

เผยจิ่นเหนียนขยับเข้าไปใกล้ฉินจินจืออย่างกระอักกระอ่วน “จวิ้นจู่ เรื่องนี้… จะดีหรือขอรับ? อย่างไรข้ากับคุณหนูชุยก็เคยมีสัญญาหมั้นหมายกันมาก่อน เกรงว่าอาจจะมีคนครหาได้นะขอรับ”

ฉินจินจือจ้องตากล่าว “เจ้าลงสนามแข่งโปโลกับข้าตอนนี้ อาจจะได้ยินคำครหา แต่ถ้าไม่ลง เจ้าจะได้ยินคำด่าจากปากข้าทันที เจ้าอยากลองฟังไหมล่ะ?”

เผยจิ่นเหนียนมองไปรอบๆ อย่างประหม่า เขามีลางสังหรณ์ว่ามันคงจะเป็นคำด่าที่หยาบคายมากแน่ๆ แค่คำครหายังทนฟังไม่ได้ หากคิดจะเข้ามาเหยียบในเมืองหลวงจริงๆ ไม่เกินหนึ่งวันคงถูกคนเขมือบจนไม่เหลือแม้แต่เศษกระดูก

ผู้คนในงานต่างจ้องมองมาที่ทั้งสี่คน งานนี้มีเรื่องสนุกให้ดูแน่! ชุยอิ๋งกับฉินจินจือเป็นศัตรูคู่อาฆาตกัน! สามปีก่อนชุยอิ๋งเกือบเอาชีวิตไม่รอดเพราะฉินจินจือ! มาวันนี้ คู่หมั้นถูกแย่งไป แถมยังต้องถูกบังคับให้มาแข่งโปโลร่วมกับทั้งสองคนอีก ช่วงเวลาครู่เดียว ปมรักปมแค้นของคนกลุ่มนี้ก็ถูกคนทั้งงานนำมาจินตนาการกันไปไกล

ตอนที่ฉินจินจือนำทั้งสามคนเดินไปที่จุดลงทะเบียน ทุกคนต่างนึกว่าตัวเองตาฝาด!

องค์ชายหกเห็นฉินจินจือก็ชะงักไปครู่หนึ่ง เขาตั้งสติได้แล้วเดินเข้ามากล่าวด้วยรอยยิ้ม “จินจือ คิดจะลงสนามด้วยรึ?”

ฉินจินจือเลิกคิ้ว “ท่านอาหก ต้องออมมือให้หลานบ้างนะเจ้าคะ”

องค์ชายหกหัวเราะร่า “หากจินจือได้เจออา อาจะออมมือให้เจ้าแน่นอน”

ในบรรดาทีมที่ลงแข่งขัน มีเพียงไม่กี่ทีมที่มีสตรีร่วมอยู่ด้วย ซึ่งส่วนใหญ่ล้วนเป็นบุตรสาวตระกูลขุนนางบู๊ ฉินจินจือที่เป็นพวกเสเพล ชุยอิ๋งที่เป็นคุณหนูในห้องหอ เผยจิ่นเหนียนยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไหล่แบกหามไม่ได้มือถือของหนัก อะไรก็ทำไม่เป็น ส่วนองค์ชายสิบเจ็ดก็ไม่ใช่ภัยคุกคามอะไร ในเมื่อมีทีมเยอะขนาดนี้ คาดว่าแค่รอบสองรอบพวกเขาก็คงถูกคัดออกแล้ว ไม่มีทางได้มาเจอกับเขาหรอก! แต่ว่าคนพวกนี้มารวมตัวกันได้ยังไงกันนะ?

ชุยอิ๋งถอนหายใจ ในเมื่อขึ้นเรือโจรมาแล้ว นางก็ต้องการคำตอบ นางสวมชุดหูฝู ดูเรียบง่ายและทะมัดทะแมง แต่ฉินจินจือแต่งตัวสวยราวกับดอกไม้ ชุดแบบนี้จะเล่นโปโลได้รึ?

“เจ้าจะไม่ไปเปลี่ยนชุดหน่อยรึ ชุดแบบนี้จะเล่นโปโลได้ยังไง?”

ชุยอิ๋งนั้นพอมีวรยุทธ์ติดตัวบ้าง แต่ฉินจินจือไม่มีนี่นา หากไม่ใช่เพราะนางมีสาวใช้สี่คนที่มีวรยุทธ์สูงส่งเหล่านั้น นางไม่มีทางยอมตกอยู่ในกำมือของฉินจินจือแน่

ใครจะไปคิดว่าฉินจินจือกลับตอบอย่างโอหังว่า “มีแต่คนอ่อนแอเท่านั้นแหละที่หาข้ออ้าง จวิ้นจู่อย่างข้าจะใส่ชุดอะไรก็ชนะได้ทั้งนั้น!”

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง