บทที่ 74 เล่ห์เพทุบาย

กวาดสายตาดูไปทั่ว ทีมของฉินจินจือนี่…

ล้วนเป็นศัตรูหัวใจทั้งนั้น

เซียวชวนมองท่าทางจองหองของฉินจินจือแล้วแค่นเสียงหึ “พูดจาคุยโว ระวังลิ้นจะพันคอเอา!”

เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมอาอิ๋งถึงไปอยู่รวมกลุ่มกับฉินจินจือได้ แต่ถ้าไม่ใช่เพราะอาอิ๋งรับปากว่าจะไปงานฉลองวันเกิดของเขา อย่าหวังเลยว่าเขาจะมาเล่นโปโลกับยัยนี่

ฉินจินจือหาได้ใส่ใจคำพูดเขาไม่ “ถ้าชนะไม่ได้ อาอิ๋งของเจ้าก็อดไปงานฉลองวันเกิดเจ้าน่ะสิ!”

เซียวชวนโกรธจนถลึงตาใส่!

รอให้งานแข่งโปโลจบก่อนเถอะ จะคิดบัญชีกับนางให้เข็ด! เรื่องที่นางซัดฟันเขาร่วงไปสองซี่ เขายังไม่ได้สะสางเลย!

สี่คนของทีมฉินจินจือลงสนาม กลายเป็นว่าฉินจินจือกับชุยอิ๋งเล่นตำแหน่งหน้า ส่วนเผยจิ่นเหนียนกับเซียวชวนเป็นหลัง

ชั่วขณะนั้น หลายคนต่างแอบหัวเราะเยาะในใจ

คนพวกนี้ไม่มีทางต้านทานใครได้เลย! ทีมไหนมาเจอพวกนาง ก็คงต้อนชนะจนราบคาบ!

ทีมที่ต้องมาเจอกับฉินจินจือคือทีมของต่งหยวน บุตรชายคนเล็กของโหวซวนผิง

ทันทีที่ต่งหยวนเห็นฉินจินจือ สีหน้าเขาก็บิดเบี้ยว

ฉินจินจือหัวเราะอย่างถือดี “มือนั่นหายดีแล้วหรือ?”

นานมาแล้ว ต่งหยวนเคยทำน้ำชาหกใส่ร่างอวิ๋นเชวี่ยที่โรงน้ำชา จึงถูกฉินจินจือหักมือไปข้างหนึ่ง

ต่งหยวนกัดฟันกรอด “ฉินจินจือ เจ้าคอยดูเถอะ! ข้าจะต้องอัดเจ้าจนฟันร่วงเต็มพื้นแน่!”

ฉินจินจือมองเขาด้วยสีหน้าสงสัย “เจ้ากำลังล้อเลียนเซียวชวนอยู่หรือ?”

ใครบ้างไม่รู้ว่าทันทีที่ฉินจินจือเข้าเมืองหลวง ก็ซัดฟันเซียวชวนร่วงไปสองซี่!

ต่งหยวนรีบหันไปหาเซียวชวนทันที “องค์ชายสิบเจ็ด! อย่าได้ฟังนางพล่าม! ข้าไม่มีเจตนาล่วงเกินท่านเลยแม้แต่น้อย!”

ใครจะไปรู้ว่าทำไมองค์ชายสิบเจ็ดถึงมาคลุกคลีกับฉินจินจือได้! ต่อให้จวนกั๋วกงจะล่มสลาย แต่ตระกูลเสิ่นยังอยู่ ต่อให้พระสนมเสิ่นจะถูกลดขั้นเป็นกุ้ยผิน แต่ตำแหน่งในวังหลังใครจะพูดได้แน่ชัด! องค์ชายสิบเจ็ดผู้นี้เขาห้ามล่วงเกินเด็ดขาด! ใครบ้างไม่รู้ว่ากุ้ยผินเสิ่นผู้นั้นเจ้าคิดแค้นที่สุด!

สีหน้าเซียวชวนดำทะมึน “เริ่มแข่งได้แล้ว!”

ฉินจินจือ เจ้าคอยดูเถอะ!

ฉินจินจือบุ้ยปากไปทางชุยอิ๋ง “พร้อมหรือยัง?”

ชุยอิ๋งกำไม้โปโลแน่น สิ้นเสียงสัญญาณนกหวีด ม้าก็พุ่งทะยานออกไปราวกับลูกธนูที่หลุดจากคันศร

ทุกคนคาดไม่ถึงเลยว่าฉินจินจือจะเล่นโปโลได้เก่งกาจถึงเพียงนี้ กลับเป็นเผยจิ่นเหนียนและเซียวชวนที่ได้แต่ไล่ตามหลังทั้งสองคนไปติดๆ

ในตอนที่ต่งหยวนเผลอ ฉินจินจือก็ตีลูกเข้าประตูไปแล้วหนึ่งลูก นางพาดไม้โปโลไว้บนบ่า มองต่งหยวนด้วยสีหน้าเปี่ยมล้นไปด้วยความฮึกเหิม

ต่งหยวนกลับรู้สึกว่านี่คือการเยาะเย้ยเขาอย่างที่สุด! เขาคำรามใส่คนข้างตัว “พวกเจ้าเป็นไอ้ขยะกันหมดหรือไง! แม้แต่ผู้หญิงคนเดียวยังเอาชนะไม่ได้!”

แววตาต่งหยวนฉายแววโหดเหี้ยมขึ้นมาทันที เป็นจริงดังคาด ในลูกที่สอง คนในทีมของต่งหยวนต่างรุมล้อมฉินจินจืออย่างแน่นหนา ทว่าฉินจินจือกลับผิวปากอย่างสบายอารมณ์ ในจังหวะที่ทุกคนกำลังป้องกันฉินจินจือ นางก็หวดไม้ส่งลูกไปให้ชุยอิ๋ง!

ชุยอิ๋งไม่ลังเลแม้แต่น้อย หวดเข้าประตูไปเลย! นางยักคิ้วให้ฉินจินจืออย่างลำพองใจ เป็นไงล่ะ ข้าก็ไม่เลวใช่ไหม! ฉินจินจือชูนิ้วโป้งให้!

เผยจิ่นเหนียนเหนื่อยแทบตาย แม้แต่เงาลูกบอลยังมองไม่เห็น! เซียวชวนยิ่งตกตะลึงหนัก ไม่คิดเลยว่าอาอิ๋งจะเล่นโปโลได้เก่งขนาดนี้! ต่งหยวนหน้าตาถมึงทึง การแข่งเป็นแบบห้าในสาม หากฉินจินจือชนะอีกหนึ่งรอบ พวกเขาก็จะตกรอบทันที แม้แต่ผู้หญิงสองคนยังชนะไม่ได้ คนในเมืองหลวงคงหัวเราะเยาะเขาจนตาย! ฉินจินจือ ในเมื่อเจ้าไม่รับเหล้าคำนับกลับจะรับเหล้าทำโทษ ก็จงรับผลกรรมที่ก่อเองเถอะ!

พอเริ่มลูกที่สาม ต่งหยวนก็ประกบติดฉินจินจือทันที ในจังหวะที่ฉินจินจือเตรียมจะหวดไม้ ต่งหยวนก็ยกไม้โปโลขึ้นแล้วฟาดไปที่ขาของม้าที่ฉินจินจือนั่งอยู่ ในดวงตาเขามีแต่ความตื่นเต้น หากนางตกจากหลังม้า ต่อให้ไม่ตายฉินจินจือก็ต้องพิการ! ถือว่าล้างแค้นเรื่องที่เขามือหักได้เสียที!

ในจังหวะที่ไม้โปโลกำลังจะฟาดโดนขาม้า ทันใดนั้นก็มีไม้โปโลอีกอันมาขวางไว้ ต่งหยวนเงยหน้าขึ้น ก็เห็นฉินจินจือมองเขาด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน พลางเอ่ยคำสองคำออกมาเบาๆ “ไอ้ขยะ!”

ฉินจินจือเตะเข้าที่ท้องม้าหนึ่งที ในจังหวะที่ม้ากำลังตื่นตกใจ นางก็หวดไม้ฟาดไปที่ขาของม้าต่งหยวน ต่งหยวนถูกเหวี่ยงตกจากหลังม้าทันที ไม่เพียงเท่านั้น ม้าที่กำลังตื่นตกใจยังวิ่งเหยียบผ่านขาทั้งสองข้างของเขา ฉินจินจือไม่คิดแม้แต่จะหยุดหันหลังกลับไปดู หวดไม้ส่งลูกเข้าประตูไปเลย!

ชุยอิ๋งโห่ร้องขึ้นมาทันที “พวกเราชนะแล้ว!”

“อ๊ากกกกก!!!!” ต่งหยวนนอนร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดอยู่กลางสนามม้า

ฉินจินจือเดินไปหามันอย่างเนิบนาบ พลางเอ่ยด้วยสีหน้าเย้ยหยัน “คุณชายต่ง วันหลังเห็นข้าก็จำไว้ให้เดินอ้อมเสีย ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าข้าก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะหักส่วนไหนของเจ้า!”

หลายคนต่างเห็นตอนที่ต่งหยวนฟาดไม้จะตีขาม้าฉินจินจือ ชั่วขณะนั้นไม่รู้ควรจะสงสารเขา หรือเห็นว่าเขาทำตัวเองเสียมากกว่า!

“ฉินจินจือ! เจ้าจะต้องตายไม่ดี!”

ฉินจินจือพาดไม้โปโลไว้บนบ่า แล้วเดินจากไปอย่างสบายอารมณ์ “รับคำอวยพรของเจ้าไว้แล้วกันนะ”

เผยจิ่นเหนียนกับเซียวชวนรู้สึกว่าทีมนี้จะมีพวกเขาหรือไม่มีก็ไม่เห็นจะสำคัญอะไร ไม่สิ สำคัญสิ พวกเขาต้องมาให้ครบจำนวนคน

ในการแข่งขันหลังจากนั้น ฉินจินจือกับชุยอิ๋งสองคนแทบจะกวาดเรียบไม่เหลือซาก! องค์ชายหกเห็นฉินจินจือก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ! พวกนางมาเจอกับเขาจนได้! คนอื่นต่างมีใจหลบหลีก แต่ฉินจินจือเป็นคนนิสัยเดาทางยากเสมอมา ทว่าการแข่งนัดนี้ เขาจำเป็นต้องสร้างผลงานให้เสด็จพ่อเห็น

ฉินจินจือยิ้มแล้วกล่าว “ท่านอาหก โปรดเมตตาด้วยนะเจ้าคะ”

สิ้นเสียงนกหวีด ฉินจินจือก็พุ่งตรงไปหาองค์ชายหก คนข้างกายองค์ชายหกกลัวว่าฉินจินจือจะไม่พอใจแล้วทำกับองค์ชายหกเหมือนที่ทำกับต่งหยวน จึงรีบกรูกันเข้ามาล้อมไว้ทันที! ในจังหวะนี้ชุยอิ๋งฉกบอลแล้ววิ่งหนีไป ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันตั้งตัว นางก็หวดเข้าประตูไปหนึ่งลูก!

องค์ชายหกสีหน้าดำทะมึน “พวกเจ้ามารุมล้อมข้าทำไมกัน!” อีกสามคนไม่กล้าพูดต่อหน้าฉินจินจือว่ากลัวนางจะทำร้ายท่าน! ใบหน้าของฉินจินจือปรากฏรอยยิ้มแห่งชัยชนะ

องค์ชายหกกัดฟันกรอด ยัยฉินจินจือจงใจชัดๆ! นางมาดึงดูดความสนใจทุกคนเพื่อให้ชุยอิ๋งทำประตูได้! เป็นจริงดังคาด พอเริ่มลูกที่สอง ฉินจินจือก็ใช้มุกเดิมอีกครั้ง คอยประกบติดองค์ชายหก! องค์ชายหกทำหน้าแบบ ‘นึกแล้วเชียว’ จึงรีบส่งสายตาให้คนอื่นทันที ให้คอยกันชุยอิ๋งไว้ ในจังหวะที่คนอื่นทั้งสามคนเข้าใกล้ชุยอิ๋ง ฉินจินจือก็เร่งความเร็วขึ้นทันที แล้วหวดลูกเข้าประตูไป!

องค์ชายหกโกรธจนเกือบหักไม้โปโลในมือ! ยัยตัวแสบเอ๊ย สารพัดกลโกงในหัวนางดันมาลงที่เขาหมด! ถ้าแพ้อีกรอบเดียว เขาต้องแพ้การแข่งแน่! องค์ชายหกส่งสายตาให้ทุกคน คราวนี้ให้คนละคนจับตาคนละตัว!

ในจังหวะที่ทุกคนคิดว่าฉินจินจือจะเล่นเล่ห์กลอะไรอีก ฉินจินจือก็ควบม้าพุ่งทะยานทิ้งห่างทุกคนไว้ข้างหลัง! ทักษะขี่ม้าของนางนั้นฝึกฝนมาจากม้าศึกของจริงเชียวนะ องค์ชายหกมองดูฉินจินจือทำประตูที่สามต่อหน้าต่อตา! โกรธจนปาไม้โปโลทิ้งพื้น!

ฉินจินจือควบม้ามาหาเขาข้างๆ เอ่ยด้วยน้ำเสียงของผู้มีประสบการณ์ว่า “ต่อหน้าความสามารถที่เหนือกว่า เล่ห์เหลี่ยมกลโกงอะไรก็ไร้ค่าทั้งนั้น!”

องค์ชายหกอยากจะบีบคอนางให้ตายเสียจริง! ใครกันแน่ที่ใช้เล่ห์เหลี่ยม! ก็เจ้านั่นแหละที่เจ้าเล่ห์!

ฉินจินจือยกไม้โปโลขึ้นแล้วยิ้มอย่างลำพองให้ฮ่องเต้และฮองเฮา

ในจังหวะนี้เอง กลางสนามม้าก็เกิดความโกลาหลขึ้น! ไม่รู้ว่าฝูงชนในชุดขาดวิ่นจำนวนมากหลั่งไหลมาจากไหน! ทันทีที่เห็นทุกคนในสนามม้า พวกเขาก็พุ่งตรงไปยังทิศทางของฉินจินจือ!

เซียวชวนเห็นฝูงชนพุ่งเข้ามาก็ตื่นตระหนกทำอะไรไม่ถูก จะหนีไป ทันใดนั้นราวกับมีคนกระชากเขาจากข้างหลัง ก่อนจะร่วงตกจากหลังม้า สิ่งที่เขาเห็นคือใบหน้ายิ้มแย้มของฉินจินจือที่ส่งมาให้

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง