บทที่ 94 ประหารล้างตระกูล

เผยจิ่นเหนียนอยู่ในสภาพมอมแมม เลือดไหลซึมเปื้อนเสื้อผ้าที่ขาดวิ่นไปทั่วร่าง

ที่น่าตกใจที่สุดคือรอยแผลบนใบหน้านั่น ทำให้แม้แต่เผยชิงผู้เป็นปู่ยังแทบจำหลานชายตัวเองไม่ได้!

ฮ่องเต้เห็นสภาพอันน่าเวทนาของเผยจิ่นเหนียนถึงกับขมวดคิ้วมุ่น

สภาพนี้มันดูไม่ได้เลยจริงๆ!

"เผยจิ่นเหนียน เจ้าไปทำอีท่าไหนมากันแน่?"

เผยจิ่นเหนียนคุกเข่าอยู่กลางท้องพระโรง พยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก มุมปากกระตุกเล็กน้อยก่อนกล่าวว่า

"ฝ่าบาท เหตุการณ์น้ำท่วมในเจียงหนานเป็นเรื่องจริงพ่ะย่ะค่ะ! ราษฎรไร้ที่อยู่อาศัย ศพผู้หิวโหยเกลื่อนกลาด ทุกข์ทรมานแสนสาหัส ทว่าขุนนางในสิบหกเขตของเจียงหนานกลับไม่มีใครส่งความช่วยเหลือหรือเปิดคลังเสบียงแม้แต่คนเดียว ขุนนางเหล่านั้นรวมหัวกันคดโกงและโยนความรับผิดชอบไปมา

เจี๋ยตู้สื่อแห่งเจียงหนาน 'เสิ่นฉางชิง' อ้างว่าป่วยแล้วเก็บตัวเงียบ ขุนนางทั้งสิบหกเขตกลับไม่ฟังพระราชโองการ แต่เชื่อฟังเพียงคำสั่งของเสิ่นฉางชิงเท่านั้น

กระหม่อมบันดาลโทสะ จึงลงมือสังหารเจ้าเมืองเวินโจวแล้วเปิดคลังเสบียงโดยพลการ กระหม่อมจึงถูกไล่ล่า องครักษ์ที่ติดตามไปเกือบทั้งหมดถูกสังหารสิ้น ส่วนกระหม่อมเองก็เกือบเอาชีวิตไม่รอดระหว่างทางกลับเมืองหลวงพ่ะย่ะค่ะ!"

ฮ่องเต้กริ้วจัด!

"มีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นด้วยหรือ! ช่างสมกับคำว่าฟ้าไกลฮ่องเต้ห่างไกลนัก! เจ้าเสิ่นฉางชิงคนนี้นึกว่าตัวเองเป็นเจ้าพ่อในเจียงหนานหรืออย่างไร! ไม่ฟังพระราชโองการงั้นรึ เกรงว่ามันคงคิดจะแยกตัวเป็นอิสระแล้วตั้งตัวเป็นใหญ่เองกระมัง!"

"ฝ่าบาทโปรดระงับโทสะ!"

ขุนนางทั้งหลายรีบคุกเข่าลงกับพื้นทันที

ตระกูลเสิ่นกล้ากำเริบเสิบสานถึงเพียงนี้เชียวหรือ!

ขนาดคนของฝ่าบาทพวกมันยังกล้าทำถึงขนาดนี้ ไม่ต้องคิดเลยว่าในเจียงหนานพวกมันจะเหิมเกริมกันแค่ไหน!

เผยจิ่นเหนียนเพิ่งจะเข้าใจในท้องพระโรงนี้เองว่าเหตุใดฝ่าบาทถึงส่งเขาไปเจียงหนาน

หากเปลี่ยนเป็นขุนนางคนอื่น ไม่เข้าพวกกับตระกูลเสิ่น ก็คงถูกตระกูลเสิ่นปั่นหัวจนต้องกลับเมืองหลวงไป

มีเพียงเขาที่ไป ตระกูลเสิ่นถึงจะไม่เห็นเขาอยู่ในสายตา!

ฉินจินจือต้องการให้เขาไปเผชิญทางตันโดยที่ไม่อาจทำอะไรได้!

อำนาจที่ฝ่าบาทมอบให้เขา ในสายตาตระกูลเสิ่นก็เป็นเพียงการส่งคนไปประดับบารมีให้สามีของฉินจินจือเท่านั้น!

ไอ้เด็กหนุ่มไร้ประสบการณ์ที่ยังไม่ได้ก้าวเข้าสู่ราชสำนัก พวกมันขี้เกียจแม้แต่จะเสแสร้งด้วยซ้ำ!

ต่อให้เผยจิ่นเหนียนจะมีตระกูลเผยหนุนหลังอยู่ แต่ตระกูลเผยในตอนนี้เทียบชั้นไม่ได้กับตระกูลเสิ่นแล้ว!

"อัครเสนาบดีชุย! เจ้าเป็นถึงอัครเสนาบดี เหตุใดถึงบกพร่องในหน้าที่ได้ถึงเพียงนี้!"

โทษกักบริเวณของอัครเสนาบดีชุยถูกยกเลิกแล้ว ทันทีที่พ้นโทษเขาก็รีบลงมือสืบสวนเรื่องน้ำท่วมทันที

พอตรวจสอบดูเท่านั้นแหละ เคราะห์ดีที่เขาพ้นโทษกักบริเวณเร็ว หากช้ากว่านี้ตระกูลชุยคงต้องซวยครั้งใหญ่แน่!

"ทูลฝ่าบาท เรื่องน้ำท่วมนี้ ในช่วงที่กระหม่อมถูกกักบริเวณ ใต้เท้าตู้เป็นผู้ดูแลแทนพ่ะย่ะค่ะ"

ตู้จ้งกำลังจะอ้าปากพูดก็ต้องชะงักเมื่อได้ยินอัครเสนาบดีชุยกล่าวต่อว่า "แม้กระหม่อมจะไม่ได้ตั้งใจละเลยหน้าที่ แต่ทันทีที่พ้นโทษ กระหม่อมก็รีบสืบสวนเรื่องนี้ทันที และพบว่าฎีกาเรื่องน้ำท่วมถูกสกัดไว้ตั้งแต่เข้ามาถึงเมืองหลวง ผู้ที่สกัดฎีกาไว้ก็คือจงซูลิ่ง 'หลี่เฉวียน' ใต้เท้าหลี่ผู้นี้พ่ะย่ะค่ะ!"

ขุนนางคนหนึ่งที่อยู่ด้านหลังเขารีบคลานออกมาพูดทันที "ฝ่าบาท! กระหม่อมถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมไม่เคยสกัดกั้นฎีกาใดๆ ทั้งสิ้น!"

ฮ่องเต้ถึงกับหัวเราะด้วยความโกรธ "เจ้าจะบอกว่าอัครเสนาบดีชุยกำลังโกหกงั้นรึ?"

หลี่เฉวียนตัวสั่นเทา เรื่องนี้ปกปิดไว้อย่างมิดชิดขนาดนี้ อัครเสนาบดีชุยเริ่มสืบสวนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

อัครเสนาบดีชุยยื่นฎีกาฉบับหนึ่งให้ทันที "ฝ่าบาท นี่คือรายชื่อขุนนางทั้งหมดที่มีส่วนร่วมในการสกัดกั้นฎีกาพร้อมคำให้การพ่ะย่ะค่ะ คำให้การทั้งหมดล้วนชี้ไปที่ใต้เท้าหลี่ ขอฝ่าบาทโปรดทอดพระเนตร"

หงเต๋อเฉวียนรับฎีกาไปถวายฮ่องเต้

อัครเสนาบดีชุยสมกับเป็นหัวหน้าขุนนางทั้งปวง การกระทำรวดเร็วเด็ดขาด เพียงไม่กี่วันก็เตรียมพยานหลักฐานทุกอย่างไว้ครบถ้วน โดยไม่ให้ใครระแคะระคาย!

ดวงตาของตู้จ้งฉายแววลึกล้ำ อัครเสนาบดีชุยตอบสนองได้รวดเร็วขนาดนี้เชียวหรือ!

เขาได้ยินข่าวลืออะไรมากันแน่?

ยิ่งฮ่องเต้อ่านคำให้การแต่ละฉบับ โทสะก็ยิ่งเพิ่มพูนขึ้น เขาสะบัดฎีกาปิดลง ก่อนจะคว้าแท่นหมึกบนโต๊ะทรงพระอักษรปาใส่หัวหลี่เฉวียนเต็มแรง!

เลือดไหลอาบหน้าหลี่เฉวียนทันที แต่เขาทำได้เพียงร้องขอชีวิต "ฝ่าบาท! กระหม่อมถูกใส่ร้ายพ่ะย่ะค่ะ! กระหม่อมไม่รู้เรื่องอะไรเลย!"

ฮ่องเต้ไม่ฟังคำอธิบายใดๆ "คำให้การทุกฉบับที่นี่เขียนไว้อย่างชัดเจนว่าทำตามคำสั่งของเจ้า จงซูลิ่งหลี่เฉวียน! หลี่เฉวียน! ดูท่าอำนาจของเจ้าคงจะใหญ่คับฟ้าเกินเราไปแล้วกระมัง! แม้แต่ฎีกาเรื่องภัยพิบัติเจ้ายังกล้าสกัด! พูดมา! เจ้าสมคบคิดกับตระกูลเสิ่นเพื่อปกปิดเรื่องภัยพิบัติใช่หรือไม่!"

จงซูลิ่งมองไปทางตู้จ้งอย่างตื่นตระหนก ที่เขาทำทั้งหมดนี้ล้วนเป็นคำสั่งของใต้เท้าตู้ทั้งสิ้น!

แต่ตู้จ้งกลับไม่แม้แต่จะปรายตามองเขาเลยสักนิด

"ฝ่าบาท กระหม่อมถูกใส่ร้ายจริงๆ พ่ะย่ะค่ะ! ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่คนใต้บังคับบัญชาของกระหม่อมทำ กระหม่อมไม่กล้าปกปิดภัยพิบัติหรือสมคบคิดกับตระกูลเสิ่นอย่างเด็ดขาด!"

"หลักฐานมัดตัวแน่นหนาเช่นนี้ เจ้ายังกล้าปฏิเสธอีกหรือ! ประชาชนผู้บริสุทธิ์ต้องทุกข์ทรมานมากมายเพียงนี้ เจ้ายังมีสามัญสำนึกเหลืออยู่บ้างไหม! หงเต๋อเฉวียน ออกราชโองการ! น้ำท่วมเจียงหนานรุนแรง หลี่เฉวียนสกัดกั้นรายงาน รู้แต่ไม่แจ้ง โทษความผิดมหันต์ ประหารล้างตระกูล!"

หลี่เฉวียนทรุดลงกับพื้นทันที ประหารล้างตระกูลงั้นหรือ? ลูกชายคนเล็กและลูกสาวคนเล็กของเขาเพิ่งจะห้าขวบเองนะ!

เขารีบหันไปมองตู้จ้ง "ฝ่าบาท! ทั้งหมดเป็นคำสั่งของใต้เท้าตู้พ่ะย่ะค่ะ! เขาเป็นคนสั่งให้กระหม่อมทำเอง! เขาต่างหากที่สมคบคิดกับตระกูลเสิ่นเพื่อปกปิดเรื่องภัยพิบัติ! ฝ่าบาท! กระหม่อมก็แค่ทำตามคำสั่ง โปรดเมตตาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!"

เมื่อครู่เขายังคิดอยู่ว่าหากหนีไม่พ้นจากหายนะครั้งนี้ เขาก็คงไม่รอด แต่ถ้าหากเขากัดไม่ปล่อยตู้จ้ง คนในตระกูลหลี่มากมายเช่นนั้นก็คงถูกตระกูลตู้แก้แค้น แต่ในเมื่อฝ่าบาทมีรับสั่งให้ประหารล้างตระกูลหลี่ของเขา! ในเมื่อคนตระกูลหลี่ไม่มีใครรอดชีวิตแม้แต่คนเดียว แล้วเขาจะยังปกปิดอะไรให้ตู้จ้งอีก!

ตู้จ้งเองก็คาดไม่ถึงว่าฮ่องเต้จะกริ้วจัดถึงขั้นมีรับสั่งประหารล้างตระกูลหลี่!

"ฝ่าบาท! อย่าได้หลงเชื่อคำพูดเหลวไหลของมัน! ตลอดชีวิตของกระหม่อมทำเพื่อบ้านเมือง เพื่อแคว้นจิ้น กระหม่อมจะทำเรื่องชั่วช้าเลวทรามเช่นนี้ได้อย่างไร! หลี่เฉวียน เจ้าปกปิดเรื่องภัยพิบัติจนเป็นความผิดมหันต์แล้ว บัดนี้ยังกล้ามาใส่ร้ายกระหม่อมอีก! ช่างหน้าไม่อายจริงๆ!"

หลี่เฉวียนโกรธจนหน้ามืด "ตู้จ้ง! เจ้าคนแก่เจ้าเล่ห์! เจ้าสั่งให้ข้าปกปิดเรื่องภัยพิบัติ พอเรื่องแดงขึ้นมาถูกฝ่าบาทล่วงรู้ ก็คิดจะโยนความผิดทั้งหมดมาให้ข้าเรอะ! ฝันไปเถอะ!"

เขารีบคลานเข้าไปอีก "ฝ่าบาท! กระหม่อมมีจดหมายลับที่ตู้จ้งให้กระหม่อมไว้! สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขาเป็นคนสั่งให้กระหม่อมสกัดกั้นฎีกาเรื่องภัยพิบัติ!"

ดวงตาของตู้จ้งฉายแววมืดมน หลี่เฉวียนผู้นี้ถึงกับเก็บหลักฐานสำคัญเช่นนี้เอาไว้!

"ฝ่าบาท! อย่าได้หลงเชื่อคำพูดของมัน! มันกำลังใส่ร้ายกระหม่อมพ่ะย่ะค่ะ!"

ฮ่องเต้มองดูคนทั้งสองกัดกันเองด้วยความโกรธแค้นยิ่งกว่าเดิม "งั้นก็สืบ! สืบให้ละเอียดจนถึงรากถึงโคน! คุมตัวหลี่เฉวียนเข้าคุกหลวง! หากพบว่าเป็นการใส่ร้ายป้ายสีใต้เท้าตู้ โทษจะเพิ่มเป็นสองเท่า อัครเสนาบดีชุย เรื่องนี้มอบให้เจ้าจัดการ ส่วนใต้เท้าตู้ ช่วงเวลานี้เจ้าจงให้ความร่วมมือกับการสืบสวนของอัครเสนาบดีชุยซะ!"

"รับด้วยเกล้าพ่ะย่ะค่ะ!"

ดวงตาของตู้จ้งฉายแววลึกล้ำยิ่งขึ้น อัครเสนาบดีชุยผู้นี้เข้าข้างฮ่องเต้แล้วงั้นรึ?

หรือว่าเรื่องนี้ฮ่องเต้เป็นคนสั่งให้เขาสืบสวนเป็นการลับ?

การกักบริเวณเป็นเพียงแค่การตบตาเท่านั้นหรือ?

หรือฮ่องเต้ล่วงรู้มานานแล้ว?

ไม่อย่างนั้นทำไมอัครเสนาบดีชุยที่ถูกกักบริเวณ และตำแหน่งงานทั้งหมดก็ถูกเขาดูแลแทน พอออกมาจากจวนปุ๊บก็เตรียมหลักฐานทุกอย่างไว้พร้อมสรรพ?

เป็นฮ่องเต้ที่ต้องการสืบ หรือตระกูลชุยกำลังยอมสวามิภักดิ์ต่อฝ่าบาทกันแน่?

"หงเต๋อเฉวียน ไปประกาศให้อ๋องเจิ้นเป่ยเข้าเฝ้า เราจะส่งกองทัพเจิ้นเป่ยลงใต้ไปจัดการเรื่องบรรเทาทุกข์ด้วยตนเอง!"

เผยจิ่นเหนียนตกใจ ผู้ที่สามารถจัดการเรื่องนี้ได้จริงๆ ก็คือคนของตระกูลฉิน!

เขาได้มอบโอกาสให้ตระกูลฉินและฝ่าบาทในการส่งกองทัพลงใต้ได้อย่างชอบธรรมแล้ว!

ภัยพิบัติและโชคร้าย ตระกูลเสิ่นสูญเสียใจราษฎรไปแล้ว

หายนะกำลังจะมาเยือนตระกูลเสิ่นแล้ว!

"เผยจิ่นเหนียน ไม่กลัวความเป็นความตาย มีความดีความชอบในการสืบหาข้อมูลภัยพิบัติ แต่งตั้งให้เป็นรองเจ้ากรมศาลเกษตร มีหน้าที่ช่วยเหลือจัดการเรื่องบรรเทาทุกข์ในเจียงหนาน!"

รองเจ้ากรมศาลเกษตร ดูแลคลังเสบียงของชาติ ขั้นหก!

เขาได้ก้าวเข้าสู่ราชสำนักแล้วหรือนี่?

เรื่องทั้งหมดนี้อยู่ในแผนการของฉินจินจือทั้งหมดเลยงั้นรึ?

เผยชิงส่งสายตาให้เผยจิ่นเหนียน

เขารีบกล่าวทันที "กระหม่อม! เผยจิ่นเหนียน น้อมรับพระราชโองการพ่ะย่ะค่ะ!"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง