บทที่ 70 น้องสาวถูกบังคับ

"เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับหลิงเอ๋อร์ครับ?"

ระหว่างที่รีบมุ่งหน้าไปโรงเรียน เย่เสี่ยวเฟยก็ถามขึ้นพลางก้าวยาวๆ ไปด้วย

ก่อนหน้านี้ครูหลินจิ้งเหวินเคยบอกเขาว่า ระยะนี้เย่หลิงดูไม่ค่อยปกติเท่าไหร่

เดิมทีเขาตั้งใจจะแวะไปดูน้องสาวที่โรงเรียน แต่ช่วงนี้งานรัดตัวจนไม่มีเวลาว่างเลยจริงๆ กะว่าจะเคลียร์ธุระให้เสร็จแล้วค่อยไปวันพรุ่งนี้ ใครจะไปคิดว่าคืนนี้จะเกิดเรื่องขึ้นเสียก่อน

"ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ ครูหลินเพิ่งวิ่งหน้าตั้งมาบอกผม ให้รีบไปตามพี่ให้เร็วที่สุดครับ"

"ช่างเถอะ รีบไปกันเถอะ"

เมื่อถึงโรงเรียน เย่เสี่ยวเฟยก็เห็นครูหลินจิ้งเหวินยืนรออยู่ที่หน้าประตูด้วยท่าทางร้อนรน

"เสี่ยวเฟย ในที่สุดเธอก็มาสักที" ครูหลินจิ้งเหวินเห็นเขาแล้วก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

โรงเรียนมัธยมหลงหัวเป็นโรงเรียนประจำ เวลานี้ปกติเด็กๆ น่าจะเข้านอนในหอพักกันหมดแล้ว แต่ครูหลินจิ้งเหวินกลับพาเขาตรงไปยังห้องพักครูแทน

"ครูหลินครับ เกิดอะไรขึ้นกับหลิงเอ๋อร์ครับ?" เย่เสี่ยวเฟยถามด้วยน้ำเสียงร้อนรนระหว่างทาง

"ระยะนี้เธอซึมๆ ไป ฉันเลยคอยจับตาดูอยู่ตลอด วันนี้ไม่เห็นมาเข้าเรียนรอบค่ำ ฉันเลยตามไปดูที่หอพัก ปรากฏว่าข้าวของของเธอถูกทำลายจนเละเทอะไปหมด ถามว่าใครทำ เธอก็เอาแต่ร้องไห้ไม่ยอมพูดอะไรเลย โชคดีที่มีซูซวนเจียวเพื่อนร่วมชั้นคอยปลอบอยู่ ฉันถึงปลีกตัวออกมาตามเธอได้"

ทั้งสองคุยกันไปพลางจนกระทั่งมาถึงห้องพักครู

เขาผลักประตูเข้าไป

เย่หลิงนั่งกอดเข่าหมดอาลัยตายอยากอยู่บนเก้าอี้ มีเด็กผู้หญิงอีกคนนั่งปลอบอยู่ข้างๆ

"หลิงเอ๋อร์ พี่มาแล้ว เกิดเรื่องอะไรขึ้น?" เย่เสี่ยวเฟยรีบเดินเข้าไปถาม

พอได้ยินเสียงพี่ชาย เย่หลิงก็เหมือนได้สติขึ้นมาบ้าง ในที่สุดเธอก็เงยหน้ามองเขา

"พี่คะ!" เย่หลิงสะอื้นเรียก

ท่าทางของเธอเหมือนเด็กน้อยที่ถูกรังแกแล้วเพิ่งมาเจอที่พึ่งพิง น้ำตาก็พรั่งพรูออกมาทันที เธอโผเข้ากอดเย่เสี่ยวเฟยไว้แน่น

"หลิงเอ๋อร์ เป็นอะไรไป? เกิดอะไรขึ้นบอกพี่มา อย่าเก็บไว้คนเดียว"

เย่เสี่ยวเฟยเห็นน้องสาวเสียใจถึงเพียงนี้ ความทรงจำอันเลวร้ายจากชาติก่อนก็แวบเข้ามา ใบหน้าของเขาเคร่งขรึมลงทันที เขาหมายมั่นจะทวงความยุติธรรมให้น้องสาวให้ได้

ทว่าเย่หลิงยังคงเม้มปากแน่น เห็นได้ชัดว่าไม่อยากพูด

"หนูครับ พอจะรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น?" เย่เสี่ยวเฟยเห็นน้องสาวไม่ยอมพูด จึงหันไปถามเด็กหญิงที่นั่งอยู่ข้างๆ

เด็กหญิงคนนั้นคือซูซวนเจียว เพื่อนร่วมห้องและเพื่อนสนิทของเย่หลิง

เธอรู้มาตลอดว่าเย่หลิงมีพี่ชายสามคน แต่ไม่นึกเลยว่าพี่ชายคนหนึ่งของเธอจะดูดีขนาดนี้ อีกทั้งยังแผ่บรรยากาศน่าเกรงขามออกมาด้วย

เมื่อถูกเย่เสี่ยวเฟยมองเข้าให้ ซูซวนเจียวก็อดเขินไม่ได้

ทว่าความรู้สึกนั้นเป็นเพียงชั่ววูบ พอหวนนึกถึงสิ่งที่เย่หลิงต้องเผชิญ สีหน้าเธอก็เปลี่ยนเป็นโกรธเคืองทันที

หญิงสาวกำลังจะอ้าปากพูดอะไรบางอย่าง แต่เย่หลิงกลับส่ายหน้าห้ามไว้

ซูซวนเจียวจึงหุบปากฉับลงทันที

เธอเผลอลืมไปได้ยังไงกันนะ?

คนคนนั้นมีอิทธิพลเบื้องหลังไม่น้อย ครอบครัวของเย่หลิงเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา ต่อให้บอกพี่ชายไปก็มีแต่จะทำให้เขาต้องมาเดือดร้อนเพิ่มอีกคน

เธอจึงตัดสินใจปิดปากเงียบต่อไป

เย่เสี่ยวเฟยและครูหลินจิ้งเหวินยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่เงียบๆ

ครูหลินจิ้งเหวินถอนหายใจก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "นักเรียนเย่หลิง เธอต้องกล้าพูดความจริงออกมานะ พวกเราถึงจะช่วยเธอได้ ไม่อย่างนั้นถ้าเธอทนแบกรับไว้คนเดียวแบบนี้ ต่อไปพวกเราก็ไม่มีทางช่วยอะไรเธอได้เลย"

เย่หลิงยังคงก้มหน้าไม่ยอมพูดจา

"หลิงเอ๋อร์ มองหน้าพี่" เย่เสี่ยวเฟยจ้องเขม็งไปที่น้องสาว "ตอนนี้พี่มีความสามารถพอที่จะปกป้องเธอได้ พี่ไม่มีวันปล่อยให้เธอถูกใครรังแกเด็ดขาด"

พูดจบเขาก็หันไปหาซูซวนเจียว "เธอชื่อซูใช่ไหม? พี่รู้ว่าเธอรักและหวังดีกับหลิงเอ๋อร์จริงๆ เรื่องนี้ในเมื่อน้องสาวพี่คิดไม่ตก เธอน่าจะช่วยพูดแทนได้ บอกความจริงกับพี่ได้ไหม?"

ซูซวนเจียวทำหน้าลำบากใจ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

สุดท้ายเธอก็ตัดสินใจเชื่อใจเย่เสี่ยวเฟย

"เป็นหวงฮ่าวเทียนที่อยู่ชั้นปีสูงกว่าพวกเราปีหนึ่งค่ะ เขาตามจีบเย่หลิง พอเย่หลิงไม่ตกลง เขาก็เลยคอยแกล้งสารพัด แถมยังรวมหัวกับเพื่อนผู้หญิงอีกสองคนในหอพักไปทำลายข้าวของของเย่หลิงด้วยค่ะ!"

สิ้นคำพูดนั้น สีหน้าของเย่เสี่ยวเฟยก็มืดครึ้มลงทันที

หวงฮ่าวเทียนงั้นหรือ?

ไอ้เด็กนี่กล้าดียังไงถึงมารังแกน้องสาวเขา!

"นักเรียนเย่หลิง เรื่องแบบนี้เธอควรบอกครูหลินตั้งแต่แรก ครูช่วยจัดการให้ได้นะ" ครูหลินจิ้งเหวินกล่าวด้วยความเป็นห่วง

"ครูหลินคะ ไม่มีประโยชน์หรอกค่ะ" เมื่อซูซวนเจียวเปิดปากพูดความจริงแล้ว เย่หลิงก็ไม่จำเป็นต้องฝืนปิดบังอีกต่อไป

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้า "ครอบครัวของหวงฮ่าวเทียนเป็นข้าราชการ มีอิทธิพลมากในคอมมูนหลงหัว เขาขู่ว่านอกจากฉันจะยอมคบกับเขา ก็ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว แม้แต่ครูใหญ่ยังต้องเกรงใจพ่อเขาเลยค่ะ"

หยาดน้ำตาไหลพรากลงมาอาบแก้ม

เย่หลิงหน้าตาสวยสะดุดตา ปกติก็มีนักเรียนชายมาตามจีบไม่น้อย ซึ่งคนพวกนั้นมักจะมีความเกรงใจ จึงไม่ได้สร้างปัญหาอะไรให้เธอมากนัก

แต่หวงฮ่าวเทียนไม่เหมือนกัน

เขาใช้วิธีคอยกลั่นแกล้งและกดดันทางจิตใจ ข่มขู่ไม่ให้เธอเอาเรื่องไปบอกครู

แถมเบื้องหลังที่หนุนหลังเขาก็เหมือนภูเขาลูกใหญ่ที่กดทับตัวเธอเอาไว้

ครอบครัวเธอเป็นแค่คนธรรมดา จะไปต่อกรกับคนแบบนั้นได้อย่างไร?

"ครูหลินครับ รบกวนคุณช่วยตามตัวหวงฮ่าวเทียนมาให้หน่อยได้ไหมครับ" เย่เสี่ยวเฟยหันไปหาครูหลินจิ้งเหวินด้วยน้ำเสียงจริงจัง

พ่อของหวงฮ่าวเทียนเป็นข้าราชการงั้นหรือ?

ช่างบังเอิญจริงๆ

เขาเพิ่งจะเริ่มรู้จักมักคุ้นกับกลุ่มข้าราชการในพื้นที่พอดี

เรื่องอื่นยังไม่ต้องพูดถึง แค่สั่งสอนไอ้เด็กเมื่อวานซืนที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ คิดจะมาบีบบังคับน้องสาวเขาน่ะ… แค่เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

"พี่คะ อย่าหาเรื่องเลยค่ะ" เย่หลิงเงยหน้าขึ้น ดวงตาแดงก่ำ "เรื่องนี้อย่าดึงพี่เข้ามาเกี่ยวเลยนะ พวกเราเป็นแค่ชาวบ้านตาสีตาสา จะไปเอาชนะเขาได้ยังไง"

ครูหลินจิ้งเหวินเองก็ลังเล ความคิดที่ว่าประชาชนต้องเกรงกลัวข้าราชการนั้นหยั่งรากลึกในใจผู้คน เธอจึงอดกังวลไม่ได้ว่าเย่เสี่ยวเฟยอาจได้รับอันตรายหากบุ่มบ่ามไป

พอได้ยินเช่นนั้น เย่เสี่ยวเฟยก็โกรธจนเลือดขึ้นหน้า

"น้องสาวผมถูกรังแกถึงเพียงนี้ จะให้ผมนิ่งเฉยอยู่ได้อย่างไร!"

"ในเมื่อเป็นแบบนี้ งั้นผมจะไปจัดการด้วยตัวเองเดี๋ยวนี้แหละ"

พูดจบ เขาก็หมุนตัวเดินตรงไปยังหอพักชายทันที

เขาเคยเรียนที่โรงเรียนมัธยมหลงหัวมาก่อน จึงรู้ที่ตั้งของหอพักชายเป็นอย่างดี

ครูหลินจิ้งเหวินกับเย่หลิงกลัวว่าเขาจะวู่วามทำเรื่องโง่ๆ ลงไป จึงรีบวิ่งตามออกมา

"เสี่ยวเฟย ใจเย็นๆ ก่อน เรื่องนี้เราไปค่อยๆ ปรึกษากับครูใหญ่กันเถอะ"

เย่เสี่ยวเฟยไม่แม้แต่จะหยุดฝีเท้า "ปรึกษาอะไร? ไอ้เด็กเมื่อวานซืนกล้าดีอย่างไรมาบีบบังคับน้องสาวผม นึกว่าคนตระกูลเย่ของผมเป็นพวกขี้ขลาด ยอมให้พวกมันรังแกน้องสาวผมได้ตามใจชอบหรือไง!"

พูดจบเขาก็เร่งฝีเท้าพุ่งไปที่ตึกหอพักชายทันที

วันนี้เขาเพิ่งไปกินข้าวกับคณะผู้นำมา จึงแต่งตัวด้วยชุดที่ดูเป็นทางการมาก ส่งผลให้เขามีท่าทางภูมิฐานยิ่งกว่าเจ้าหน้าที่ในโรงเรียนเสียอีก

เขาถามหาห้องพักของหวงฮ่าวเทียนจากครูดูแลหอพักได้อย่างง่ายดาย

จากนั้นก็ตรงดิ่งไปที่ห้อง 603 บนชั้น 6 ทันที

ภายในห้อง 603

หวงฮ่าวเทียนและพวกพ้องกำลังนั่งล้อมวงเล่นไพ่กันอย่างสนุกสนาน

แม้ว่านักเรียนโรงเรียนมัธยมหลงหัวจะถูกห้ามเล่นไพ่ แต่พวกนี้เป็นกลุ่มอันธพาลตัวแสบประจำโรงเรียน เรื่องแหกกฎแบบนี้จึงทำกันจนเป็นเรื่องปกติ

อีกอย่าง เมื่อมีหวงฮ่าวเทียนคอยหนุนหลัง ต่อให้ถูกเจ้าหน้าที่จับได้ พวกเขาก็เชื่อแน่ว่าอีกฝ่ายต้องทำเป็นหลับตาข้างหนึ่งไป

วันนี้หวงฮ่าวเทียนอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ได้ข่าวว่าเย่หลิงใกล้จะใจอ่อนเต็มทีแล้ว คาดว่าอีกไม่นานคงทนลูกตื๊อไม่ไหวและต้องยอมตกลงคบกับเขาแน่ๆ

คนกลุ่มนั้นนั่งเล่นไพ่ไปพลาง หยอกล้อกันไปพลาง

กระทั่งเย่เสี่ยวเฟยเดินขึ้นมาถึงชั้น 6 เขาก็ได้ยินเสียงกลุ่มคนกำลังประจบสอพลอหวงฮ่าวเทียนลอดออกมาจากห้องนั้นพอดี

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง