บทที่ 78 ท้องหนึ่งครั้งโง่ไปสามปี

"เสี่ยวเฟย เรามาที่นี่ทำไมคะ?" เหอจิ้งเจียเห็นว่ารถจอดอยู่ที่หน้าโรงพยาบาลก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เธอคิดว่าเสี่ยวเฟยจะพาเธอไปส่งที่บ้าน ไม่นึกว่าจะมาที่โรงพยาบาล

ปกติแล้วหากไม่มีอาการเจ็บป่วยหนักก็คงไม่มีใครอยากมาโรงพยาบาลกันหรอก

เสี่ยวเฟยพาเธอมาที่นี่ทำไมกันนะ?

"ก็มาตรวจดูอาการเธอยังไงล่ะครับ" เย่เสี่ยวเฟยจอดรถเรียบร้อยแล้วจูงมือเธอเดินเข้าไปข้างใน

"ฉันร่างกายแข็งแรงดี ไม่ได้ป่วยสักหน่อยค่ะ" เหอจิ้งเจียยืนยัน

ทุกวันนี้เธอกินข้าวอร่อย นอนหลับสบาย จะมีอะไรผิดปกติได้ยังไง?

เย่เสี่ยวเฟยหัวเราะแล้วพูดว่า "เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว แต่เธอกำลังตั้งครรภ์อยู่นี่นา เราก็ต้องมาตรวจดูอาการที่โรงพยาบาลบ้างสิ"

"ฉันไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้เลยค่ะ" เหอจิ้งเจียรู้สึกเขินเล็กน้อย

ช่วงนี้เธอกินอิ่มนอนหลับ แถมยังไม่มีอาการแพ้ท้อง จนบางทีก็ลืมไปเลยว่าตัวเองกำลังตั้งครรภ์อยู่ ถ้าเสี่ยวเฟยไม่พูดขึ้นมา เธอก็คงนึกไม่ถึงจริงๆ

"สงสัยที่คนโบราณว่าไว้ว่า 'ท้องหนึ่งครั้งโง่ไปสามปี' จะจริงมั้ง" เย่เสี่ยวเฟยยกมุมปากขึ้น "ช่วงแบบนี้ยังไงก็ต้องมาตรวจหน่อย ถ้าขาดสารอาหารอะไร จะได้รีบบำรุงให้ทันท่วงที"

แม้คนยุคนี้จะดูร่างกายแข็งแรงกันดี และการตั้งครรภ์จนคลอดลูกออกมาก็ดูเหมือนไม่มีปัญหาอะไร

แต่เพราะการขาดแคลเซียมและวิตามินอื่นๆ เด็กหลายคนที่คลอดออกมาพออายุขวบกว่าก็ยังขาอ่อนแรง เดินไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

บางคนสามสี่ขวบแล้วยังพูดไม่ได้ จนเกิดคำพูดแก้ต่างไปว่าเด็กที่พูดช้าคือเด็กฉลาด แต่เย่เสี่ยวเฟยรู้ดีว่านั่นเป็นเพราะขาดสารอาหารทั้งนั้น

ชาติก่อนที่เหอจิ้งเจียฆ่าตัวตายตอนท้อง คือบาดแผลและความฝังใจที่เย่เสี่ยวเฟยเจ็บปวดที่สุดในชีวิต

เมื่อมีโอกาสได้แก้ไขในตอนนี้ เขาจึงตั้งใจว่าจะทำให้ดีที่สุด

ลูกของเขาต้องได้มีชีวิตที่สุขสบายตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่

"พี่นั่นแหละที่โง่" เหอจิ้งเจียเขินอายปนโมโห ค้อนใส่เย่เสี่ยวเฟยวงหนึ่ง

ทำไมถึงได้น่าหมั่นไส้นักนะ มาพูดว่าเธอโง่เพราะท้องได้ยังไง!

เย่เสี่ยวเฟยไม่ได้หน้าบางเหมือนเธอ เขายักคิ้วแล้วพูดว่า "ใช่แล้ว ผมก็โง่ เธอก็โง่ เราถึงได้เป็นคู่กันยังไงล่ะ"

เหอจิ้งเจียถึงกับพูดไม่ออก

เธอละยอมใจเย่เสี่ยวเฟยจริงๆ ทำไมเรื่องอะไรก็โยงเข้าเรื่องนี้ได้ตลอด

แต่ก็น่าแปลกที่เธอกลับแพ้ทางมุกแบบนี้

เธอรีบก้มหน้าลงเหมือนเจ้าสาวขี้อาย

ทั้งสองเดินเข้าไปในโรงพยาบาลคอมมูนหลงหัว

ในเมื่อมาแล้วก็ลองตรวจดูหน่อยก็ได้

โรงพยาบาลคอมมูนในยุคนี้ถือเป็นต้นแบบของสถานีอนามัยในตัวเมือง ห้องตรวจต่างๆ ยังแบ่งไม่ละเอียดนัก

แต่โชคดีที่ยังมีแผนกสูตินรีเวช

ตอนนี้คนไม่เยอะ พอจ่ายค่าลงทะเบียนก็เข้าตรวจได้ทันที

แพทย์หญิงที่อยู่ข้างในตรวจดูอย่างละเอียด พบว่าเหอจิ้งเจียมีภาวะโลหิตจางและขาดแคลเซียมจริงๆ

ซึ่งเย่เสี่ยวเฟยก็ไม่ได้แปลกใจเท่าไหร่นัก

เหอจิ้งเจียตัวผอมมาก คนรูปร่างแบบนี้เวลาตั้งครรภ์มักจะขาดสารอาหารเหล่านี้อยู่แล้ว

เขาจึงรีบถามหมอว่าสามารถซื้อยาบำรุงจากโรงพยาบาลไปให้เหอจิ้งเจียทานได้ไหม

แพทย์หญิงค่อนข้างประหลาดใจ ทีแรกเธอนึกว่าคู่สามีภรรยาคู่นี้มาโรงพยาบาลเพราะมีลูกยากเสียอีก

พอรู้ว่ามาตรวจครรภ์ก็ว่าแปลกแล้ว ไม่นึกว่าเย่เสี่ยวเฟยจะเอ่ยปากขอซื้อยาบำรุงเองแบบนี้

คนในเมืองใหญ่บางคนยังไม่ใส่ใจขนาดนี้เลยด้วยซ้ำ

"โรงพยาบาลเรามีแค่ยาแคลเซียม ส่วนยาบำรุงเลือดต้องไปหาที่โรงพยาบาลประจำอำเภอค่ะ ยาแคลเซียมราคาไม่ถูกนะ ขวดละห้าหยวน" แพทย์หญิงบอก

"เอาสามขวดครับ หมดแล้วเดี๋ยวค่อยมาเบิกเพิ่ม" เย่เสี่ยวเฟยตัดสินใจทันที

ส่วนยาบำรุงเลือด ไว้ค่อยไปหาซื้อตอนเขาไปสำรวจตลาดที่ตัวอำเภอ

"ได้ค่ะ งั้นหมอจัดให้นะ พ่อหนุ่มนี่ดูแลภรรยาดีจริงๆ ภาวะขาดแคลเซียมถ้าปล่อยไว้จนเป็นตะคริวนี่ทรมานมากนะ แม่หนู เธอโชคดีจริงๆ ที่มีสามีคอยห่วงใยขนาดนี้"

แพทย์หญิงเองก็เป็นคนมีประสบการณ์และทำงานแผนกนี้มานาน เห็นเรื่องพวกนี้มาเยอะ

คนบางคนท้องแล้วไม่อยากมาโรงพยาบาลด้วยซ้ำ

ถ้าไม่เพราะท่าเด็กไม่ดีคลอดไม่ออกก็คงไม่โผล่มาหรอก

เมื่อเทียบกันแล้ว คู่สามีภรรยาตรงหน้าถือว่าเป็นคู่ที่น่าชื่นชมจริงๆ

เหอจิ้งเจียได้ยินดังนั้นก็รู้สึกดีใจไม่น้อย ทั้งสองไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม

และคนยุคนี้ยังยึดถือธรรมเนียมเก่าแก่ ในเมื่อมีลูกด้วยกันแล้ว การอธิบายอะไรมากไปอาจจะดูไม่ค่อยดีนัก

เดินออกมาจากโรงพยาบาล

เหอจิ้งเจียมองขวดแคลเซียมสามขวดในมือแล้วรู้สึกกังวล

"แค่ขวดเดียวก็น่าจะพอนะคะพี่ ซื้อมาเยอะแยะแถมราคาก็ไม่ใช่น้อยๆ เลย"

ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็ว่าไปอย่าง แต่ตอนนี้เพิ่งซื้อรถจักรยานยนต์มา เงินเก็บของเสี่ยวเฟยคงแทบไม่เหลือแล้ว

สิบห้าหยวนไม่ใช่เงินน้อยๆ เลยนะ

"เรื่องนั้นไม่ต้องห่วงหรอก ขอแค่เธอสองแม่ลูกแข็งแรงดี ต่อให้ต้องใช้เงินมากกว่านี้พี่ก็ยินดีจ่าย"

เย่เสี่ยวเฟยพูดจากใจจริง

อย่าว่าแต่แคลเซียมสิบห้าหยวนเลย

ต่อให้ต้องใช้เงินมากกว่านี้ร้อยเท่า ถ้ามันเป็นผลดีต่อเมียและลูก เย่เสี่ยวเฟยก็จะไม่กะพริบตาเลยสักนิด

"ส่วนยาบำรุงเลือด เดี๋ยวไปซื้อที่ตัวอำเภอนะ หมอบอกแล้วว่าโรงพยาบาลอำเภอถึงจะมี" เย่เสี่ยวเฟยยังไม่ลืมเรื่องนี้

เหอจิ้งเจียรู้สึกหนักใจ แคลเซียมที่โรงพยาบาลคอมมูนยังแพงขนาดนี้ ยาบำรุงเลือดที่ต้องไปหาถึงโรงพยาบาลอำเภอจะราคาเท่าไหร่กัน

"แค่กินแคลเซียมก็พอแล้วค่ะ อย่างอื่นไม่ต้องหรอก ลูกยังอยู่ในท้องแท้ๆ แต่ต้องมาเสียเงินเยอะแยะแบบนี้" เหอจิ้งเจียแย้ง

"จะเป็นไรไป พ่อของลูกหาเงินได้น่า" เย่เสี่ยวเฟยยักคิ้ว

"ค่ะๆ รู้แล้วว่าพี่เก่ง" เหอจิ้งเจียคลายความกังวลลง อดไม่ได้ที่จะยิ้มแล้วค้อนใส่เขาอีกรอบ

หลังจากนั้น เย่เสี่ยวเฟยก็ไปส่งเหอจิ้งเจียที่บ้าน

แล้วตัวเองก็ตรงไปยังภัตตาคารจิ่นซิ่วซานเจียงเพื่อตามนัด

บนโต๊ะอาหารหลังจากดื่มกินกันไปสักพัก เย่เสี่ยวเฟยก็ชวนคุยเรื่องสำนักไฟฟ้า

กู้จวินคอแข็งพอตัว ดื่มไปไม่น้อยแต่ยังคงมีสติคุยโต้ตอบกับเย่เสี่ยวเฟยได้อย่างลื่นไหล

เย่เสี่ยวเฟยชาติก่อนก็ถือว่าผ่านโลกมามาก ตอนที่ธุรกิจยังไม่ขยายใหญ่ เขาทั้งเป็นเจ้าของทั้งลงมือทำเอง ช่วงปีสองพันกว่าๆ เขาก็เคยซ่อมระบบไฟฟ้ามาบ้าง พอพูดคุยเรื่องไฟฟ้า จึงพอจะใช้ศัพท์เฉพาะทางได้บ้าง

"เสี่ยวเฟย ดูท่าทางนายจะเชี่ยวชาญเรื่องไฟฟ้าไม่น้อยเลยนะเนี่ย รู้เรื่องเยอะเชียว" กู้จวินเอ่ยชม

"ก็แค่พอรู้หางอึ่งน่ะครับ แค่รู้ว่าการตรวจสอบวงจรไฟฟ้าต้องทำอย่างเคร่งครัด ไม่งั้นจะเกิดเรื่องเอาได้" เย่เสี่ยวเฟยหยั่งเชิงพูดถึงเรื่องนี้

กู้จวินพยักหน้า "สำนักไฟฟ้าเรามีช่างซ่อมบำรุงโดยเฉพาะอยู่แล้ว ต้องไปตรวจสอบอยู่บ่อยๆ ครับ"

"แล้วคุณเคยไปดูผลงานการซ่อมบำรุงของพวกเขาบ้างหรือเปล่าครับ?" เย่เสี่ยวเฟยถาม

กู้จวินชะงักไปครู่หนึ่ง

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่เคยคิดถึงจุดนี้มาก่อน

เย่เสี่ยวเฟยหยุดคิดเล็กน้อยแล้วพูดให้ดูผ่อนคลายขึ้น "ไม่ปิดบังพี่กู้ครับ ผมเองก็เปิดร้านเหมือนกัน งานบางอย่างที่ให้คนอื่นทำ ผมมักจะต้องไปตรวจดูอีกที ไม่งั้นก็ไม่รู้ว่าพวกเขาทำดีหรือเปล่า"

"แถมเรื่องไฟฟ้าก็สำคัญมาก ช่างซ่อมบำรุงก็ทำงานเหนื่อย ถ้ามีคนคอยดูบ้างก็น่าจะดีกว่า"

เย่เสี่ยวเฟยยกตัวอย่างจากร้านตัวเอง ค่อยๆ ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญทีละขั้นตอนต่อหน้ากู้จวิน

เขาเคยคิดถึงปัญหานี้มาก่อน

ช่างไฟสมัยนี้มีความรู้ก็จริง แต่อาจจะถือดีในความสามารถ

คนในสำนักไฟฟ้าหลายคนเป็นระดับหัวหน้า อาจจะไม่คิดถึงรายละเอียดตรงนี้มากนัก

เหตุการณ์ไฟไหม้ครั้งนั้นมีความเป็นไปได้สูงว่าเกิดจากการที่หัวหน้าละเลยการตรวจสอบ!

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง