บทที่ 70 เทพวิบัติหวนคืน

"พวกนายเพิ่งเคลียร์ด่านระดับ B ไป ด่านต่อไปก็น่าจะอีกหลายวันเลยสินะ?"

"ไม่แน่หรอก" เถาหยวนบอก "เมื่อคืนหลังจากด่านสวรรค์จบลง ทั้งเยว่เย่ ไป๋หยาง แล้วก็ฮวาอวี่ที่เป็นวัตถุประหลาดคนนั้นต่างก็หายตัวไปหมด ถึงพวกเราจะตามหาไป๋หยางไม่เจอ แต่วันนี้ตอนเช้าฉันได้ข่าวจากทางตระกูล กล้องตรวจจับของแผนกข้อมูลจับร่องรอยของเยว่เย่ได้แล้ว"

"กล้องตรวจจับสามารถถ่ายภาพเป้าหมายกับสภาพแวดล้อมรอบตัวได้ ตอนนี้ยังไม่รู้ผลการเทียบพิกัด แต่ฉันคิดว่าอีกเดี๋ยวคงได้เรื่อง"

"ดูจากที่เบื้องบนให้ความสำคัญกับพวกเขาขนาดนั้น ทันทีที่เจอตัวเยว่เย่ พวกเราในฐานะคนที่เคยติดต่อกับเขามาหลายครั้ง มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะถูกส่งไปสืบเรื่องนี้ต่อ"

เซิ่งฉิงเฉียวร้องโอดครวญเสียงหลง "ไม่เอานะ! ฉันอยากพัก ฉันอยากลาหยุด!"

เซิ่งฉิงเฉียวเพิ่งจะโวยวายจบ เสียงหัวเราะอันนุ่มนวลของชายชราคนหนึ่งก็ดังมาจากนอกประตู

"อยากลาหยุดเรอะ? ท่าทางจะยากแล้วล่ะ"

ทุกคนรีบลุกขึ้นยืนทำความเคารพชายชราที่เดินกระย่องกระแย่งเข้ามาตรงหน้า "ผู้อาวุโสจวี ผู้นำตระกูลเถา ผู้อำนวยการเฉิน"

เซิ่งฉิงเฉียวดีดตัวผึงขึ้นมา รีบเบียดตัวไปยืนข้างเถาหยวนอย่างจ๋อยๆ พลางส่งสายตากะพริบตาปริบๆ ให้เธอไม่หยุด

เซิ่งฉิงเฉียว: เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เล่นใหญ่ขนาดนี้เชียว? ผู้อาวุโสจวีมาเองเลยเหรอ?

เถาหยวนส่งสายตาเอือมระอากลับไป: เดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ

"นั่งกันเถอะ เวลามีจำกัด เรามาพูดให้กระชับเข้าเรื่องกันเลย" ชายหนุ่มที่ประคองผู้อาวุโสจวีอยู่ข้างๆ เอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าจริงจัง

แม้การประชุมครั้งนี้จะมีคนมาแค่สามคน แต่ปกติทั้งสามคนนี้แทบไม่เคยปรากฏตัวพร้อมกันเลย ลำพังแค่มีคนใดคนหนึ่งเข้าร่วม ก็ถือว่าเป็นเรื่องใหญ่ระดับคอขาดบาดตายแล้ว

คราวนี้มาพร้อมกันถึงสามคน นับว่าเป็นภาพที่หาดูได้ยากยิ่งในเมืองเจียง

ตั้งแต่ก่อตั้งทีมตู้เอ้อมาหลายปี ก็มีแค่ตอนกวาดล้างพวกคนของลัทธิเทพวิบัตินั่นแหละที่เคยเห็นทั้งสามคนนี้ออกโรงพร้อมกัน

"เดิมทีคราวนี้ตั้งใจจะมาสรุปบทเรียนและรายละเอียดด่านเกมหนีตายแบบเปิดร่วมกับพวกเธอ เพื่อหารือแนวทางแก้ไขที่ดีที่สุดและวิธีรับมือกฎต่างๆ"

"แต่ตอนนี้มีเรื่องด่วนกว่านั้น ไลฟ์ถ่ายทอดสดของเกมหนีตายถูกส่งไปให้คนของแผนกข้อมูลวิเคราะห์แล้ว ด่านครั้งนี้พักเอาไว้ก่อน"

ในบรรดาสามคนนั้น เถาอวิ๋น หญิงสาวผู้สง่างามและภูมิฐานสะบัดมือเบาๆ เอกสารกองหนึ่งก็กระจายตัวร่อนลงบนมือของทุกคนอย่างแม่นยำ สิ่งที่สะดุดตาที่สุดคือรูปถ่ายสามใบที่มีสีสันจัดจ้านจนเกินจริงด้านบน

"พวกเราเห็นพ้องต้องกันว่า หัวใจสำคัญของด่านครั้งนี้ไม่ใช่ตัวด่านเอง ส่วนจะเป็นใคร พวกเธอคงรู้อยู่แก่ใจกันดี"

"กล้องถ่ายรูปวัตถุประหลาดตามหาคนของทางสำนัก สามารถส่งข้อมูลพิกัดสถานที่ของคนที่พวกเธอเคยพบเห็นผ่านภาพถ่ายได้ นี่คือรูปถ่ายที่กล้องให้มาในวันนี้"

คนของทีมตู้เอ้อก้มมองรูปถ่ายทั้งสามใบ พลันขมวดคิ้วแน่น

"จากรูปจะเห็นได้ว่า บรรยากาศพื้นหลังของฮวาอวี่กับเยว่เย่ค่อนข้างคล้ายกัน พวกเขาน่าจะอยู่ในเขตเดียวกัน ซึ่งเขตนี้พวกเราเพิ่งตรวจสอบเสร็จ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นเมืองอวิ๋น"

"เมืองอวิ๋นที่กลายเป็นเขตสิ่งประหลาดแห่งแรกน่ะเหรอครับ?" อันอิ๋งถาม

"พวกเขาไปเขตสิ่งประหลาดทำไมกัน? ที่นั่นกลายเป็นเขตต้องห้ามไปแล้วนะ!" หมี่ฉู่ฉู่ตกใจ

"เป้าหมายยังไม่แน่ชัด แต่ตอนนี้พวกเขากำลังอยู่ในเมืองอวิ๋นจริงๆ"

ผู้อาวุโสจวีกล่าว "แม้จะไม่รู้จุดประสงค์ของพวกเขา แต่การที่พวกเขาปรากฏตัวในเมืองอวิ๋นจะต้องมีเหตุผลแน่ พวกเราสันนิษฐานว่า บางทีฐานที่มั่นขององค์กรพวกเขาอาจจะอยู่ในเขตสิ่งประหลาดแห่งนี้ก็ได้"

ฉินรั่งครุ่นคิด "เป็นไปได้"

"แผนกข้อมูลสืบค้นประวัติของคนพวกนี้ไม่ได้เลย แต่กลับมีบัตรประจำตัวที่ถูกต้องตามกฎหมายพวกนี้โผล่ขึ้นมาในฐานข้อมูล" ผู้อำนวยการเฉิน หรือเฉินหมิง ผู้อำนวยการแผนกข้อมูลพูดพลางเปิดหน้าจอฉายภาพขึ้นมาหลายรูป

บนภาพนั้นคือบัตรประจำตัวของไป๋หยาง เยว่เย่ และฮวาอวี่

【ชื่อ: ไป๋หยาง

เพศ: ชาย

วันเดือนปีเกิด: 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2055

ที่อยู่: …】

【ชื่อ: เยว่เย่

เพศ: ชาย

วันเดือนปีเกิด: อาจจะเป็นหนึ่งพันปีก่อน หรือเนิ่นนานกว่านั้น?】

【ชื่อ: ฮวาอวี่

เพศ: น่าจะเป็นหญิง

วันเดือนปีเกิด: ไม่ระบุ】

บัตรประจำตัวของทั้งสามคน นอกจากของไป๋หยางที่ยังพอดูเป็นผู้เป็นคนขึ้นมาหน่อย อีกสองใบมองยังไงก็ชวนขนลุกพิลึกพิลั่นทั้งคู่

ที่ประหลาดพิกลยิ่งกว่าคือ บัตรประจำตัวแบบนี้ดันมีผลบังคับใช้ได้จริงเสียอย่างนั้น

นี่ใครเป็นคนอนุมัติมากันแน่?? แบบนี้ก็ผ่านการตรวจสอบได้ด้วยเหรอ?

"บัตรประจำตัวแบบนี้ก็ใช้ได้ด้วยเหรอคะ?" เถาหยวนเอ่ยถามคำถามแทงใจดำ

"ใช้ได้ ไม่รู้ว่าพวกเขาใช้วัตถุประหลาดแบบไหนกันแน่ แต่มันเป็นบัตรประจำตัวที่ถูกต้องจริงๆ" เฉินหมิงตอบ

"ผู้อาวุโสจวี ต่อให้รังของพวกเขาจะอยู่ในเขตสิ่งประหลาดจริง พวกเราก็ไม่จำเป็นต้องรีบไปตามหาพวกเขาเร็วขนาดนี้ก็ได้นี่ครับ ในด่านพวกเขาอาจจะพอมีไมตรีกับพวกฉินรั่งอยู่บ้าง แต่ถ้าบุ่มบ่ามบุกเข้าไปในถิ่นของผีประหลาดจริงๆ จะเกิดอะไรขึ้นบ้างก็ยังยากจะพูด" หวังติ้งกังวลใจ

เขาได้ดูไลฟ์สดมาบ้าง รู้ดีว่าทั้งเยว่เย่และฮวาอวี่ไม่ใช่พวกที่รับมือได้ง่ายๆ มีแค่ไป๋หยางที่ดูอ่อนโยนคนเดียวเท่านั้นที่พอจะพูดคุยรู้เรื่อง

ทว่าตอนนี้กลับไร้ร่องรอยของไป๋หยางโดยสิ้นเชิง ในบรรดารูปถ่ายทั้งสามใบ มีแค่รูปตามหาร่องรอยของไป๋หยางที่หยุดนิ่งอยู่ท่ามกลางความว่างเปล่าสีขาวโพลน

"ถ้าแค่ไปสืบข่าวธรรมดาๆ พวกเราก็คงไม่ส่งพวกเธอไปกะทันหันขนาดนี้หรอก" สีหน้าของผู้อาวุโสจวีเคร่งขรึมขึ้น "พวกเรายังพบเบาะแสว่าอาจมีลัทธิชั่วร้ายปรากฏตัวขึ้นในเมืองอวิ๋นอีกด้วย"

"ลัทธิชั่วร้ายอีกแล้วเหรอ?" แต่ละคนต่างนึกถึงความทรงจำที่ไม่น่าอภิรมย์ขึ้นมา คิ้วขมวดมุ่นเข้าหากันทันที

"หลายปีก่อน ทางการร่วมมือกับพวกเธอทำลายลัทธิเทพวิบัติซึ่งเป็นลัทธิชั่วร้ายที่ใหญ่ที่สุดจนสิ้นซาก ลัทธิเทพวิบัติรับผลกรรมชั่วจนถูกวัตถุประหลาดกลืนกิน พวกเราไม่พบร่องรอยของพวกมันมานานมากแล้ว"

"แต่ตอนที่คนของแผนกข้อมูลกำลังตามหาองค์กรของเยว่เย่ ก็ดันตรวจพบร่องรอยของลัทธิเทพวิบัติเข้าพร้อมกันพอดี"

เถาอวิ๋นสะบัดมืออีกครั้ง คราวนี้ภาพถ่ายที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนคือใบหน้าที่คุ้นตาอยู่บ้างหลายใบ

เมื่อเห็นภาพผู้หญิงที่ฉีกยิ้มเต็มหน้ากับผู้ชายที่ดูคุ้นตาหลายคนกำลังล้อมวงชำแหละวัตถุประหลาด ทุกคนก็พากันกำหมัดแน่น

ไอ้พวกเวรที่คุ้นหน้านี่ ยังไม่ตายกันอีกงั้นเหรอ!

ลัทธิเทพวิบัติ เป็นองค์กรลัทธิชั่วร้ายที่ก่อตั้งขึ้นโดยกลุ่มคนคลั่งศาสนา

ช่วงแรกที่วัตถุประหลาดลงมาเยือนยังดาวเคราะห์สีน้ำเงิน พวกมันกุเรื่องภูตผีปีศาจขึ้นมาหลอกลวงผู้คน ใช้วัตถุประหลาดกอบโกยเงินทอง ซื้อใจคน สร้างความเดือดร้อนวุ่นวายให้กับการบริหารงานของรัฐบาลในยุคนั้นอย่างมหาศาล

ต่อมา แต่ละประเทศล่มสลายลง โลกถูกแบ่งเขตใหม่อีกครั้งเป็นเขตปลอดภัย อิทธิพลของลัทธิเทพวิบัติก็ถูกทีมตู้เอ้อที่เพิ่งตั้งไข่ในตอนนั้นซัดจนย่อยยับ บาดเจ็บล้มตายอย่างหนัก จนสาบสูญไปจากสายตาของมวลมนุษยชาติ

ตอนนั้นพวกเขาเคยใช้วัตถุประหลาดตรวจสอบ และวัตถุประหลาดก็บอกว่าผู้นำของลัทธิเทพวิบัติตายไปแล้ว แล้วผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายผู้นำคนนั้นหลายส่วนนี่มันเรื่องอะไรกัน?

น้องสาว? หรือว่าพี่สาวของยัยนั่น?

"เมื่อก่อนพวกมันกล้าลงมือแค่กับมนุษย์ แต่ตอนนี้ถึงกับเลือกเข้าไปอาศัยอยู่ในเขตสิ่งประหลาด อาศัยการฆ่าผีประหลาดเพื่อประทังชีวิต"

"ถ้าพวกมันสั่งสมกำลังอยู่ในเขตสิ่งประหลาดได้จริงๆ ลัทธิเทพวิบัติที่ฟื้นฟูกลับมาใหม่จะต้องน่ากลัวกว่าเมื่อก่อนหลายเท่าตัวแน่" เฉินหมิงมองทุกคนในทีมตู้เอ้อด้วยสายตาเคร่งขรึม น้ำเสียงหนักอึ้ง "แล้วพวกเรากับพวกมันก็มีความแค้นฝังลึกระดับเลือดล้างเลือด หากปล่อยให้พวกมันสบโอกาสพลิกสถานการณ์กลับมาได้ โลกใบนี้จะต้องหวนคืนสู่ความโกลาหลอย่างถึงที่สุดอีกครั้ง"

ผู้อาวุโสจวีค่อยๆ กวาดสายตามองทุกคน "ลำพังแค่วัตถุประหลาดในตอนนี้ก็ทำให้พวกเรารับมือแทบไม่ไหวแล้ว จะปล่อยให้ลัทธิเทพวิบัติฟื้นตัวขึ้นมาไม่ได้เด็ดขาด พวกเธอเข้าใจไหม?"