บทที่ 78 การแปลงโฉม

ผีม้าทองสำริดทั้งสองตัวถูกโซ่น้ำเส้นหนึ่งพันธนาการไว้แน่นหนาจนขยับไม่ได้ตั้งแต่พวกนั้นปรากฏตัว สิ้นลายความดุร้ายโอหังก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น

ทว่ากลับไม่มีใครสักคนกล้าผลีผลาม แรงกดดันที่คนทั้งสองแผ่ออกมาเหนือชั้นกว่าม้าทั้งสองตัวนี้มากนัก

เพียงแค่เงยหน้าสบตากับดวงตาคู่นั้นชั่วพริบตา ก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันตรายชวนขนหัวลุกที่แผ่ออกมาจากร่างของเขา

"จัดการซะ"

ร่างตาสีเขียวเค้นเสียงหัวเราะประหลาดออกมาจากลำคอ "รับทราบครับ นายท่าน"

นายท่าน?

หรือว่านี่จะเป็นผู้นำที่อยู่เบื้องหลังองค์กรของพวกเขา?

พวกฉินรั่งต่างตื่นตระหนกอยู่ในใจ แต่ไม่ว่าพวกเขาจะพยายามเพ่งมองใบหน้าท่ามกลางหมอกหนานั้นอย่างไรก็ไร้ประโยชน์

โซ่น้ำรัดแน่นขึ้นอย่างฉับพลัน ผีม้าทองสำริดทั้งสองตัวแผดร้อง ร่างของพวกมันพองออกราวกับลูกโป่งที่ถูกอัดน้ำเข้าไปจนเต็ม ก่อนจะระเบิดออกเสียงดังสนั่น

น้ำสาดกระจายไปทั่ว มวลน้ำที่เชี่ยวกรากม้วนพัดเอารูปสลักผีม้าทองสำริดทั้งสองตัวไป ร่างของคนทั้งสองในม่านหมอกก็พลอยเลือนหายไปพร้อมกับการหายไปของม้าทองสำริด

แทบจะในจังหวะเดียวกับที่พอได้หายใจหายคอ เวินเข่อเข่อก็แตะลงบนกำไลข้อมือ ค่ายกลส่งตัวสว่างวาบขึ้นไม่กี่วินาที แล้วพาคนของเธอทั้งหมดหายวับไป

"อ้าว!" หมี่ฉู่ฉู่ออกตัวจะวิ่งตามทันที

"ไม่ต้องตามแล้ว" ฉินรั่งคว้าตัวหมี่ฉู่ฉู่ไว้ด้วยความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ "พักก่อนเถอะ สภาพพวกเราไม่ไหวแล้ว"

"อื้อ"

อันอิ๋งปูแผ่นรองนอนสองผืนเงียบๆ เถาหยวนกับหมี่ฉู่ฉู่ทิ้งตัวลงนอนเสียงดังตุ้บอย่างเหนื่อยล้าจนแทบขาดใจ

"เมื่อกี้คือคนขององค์กรนั้นใช่ไหม" อันอิ๋งมองไปทางฉินรั่ง

"มีโอกาสสูงมาก สองคนนั้น…ให้ความรู้สึกคุ้นเคย" ฉินรั่งถามอันอิ๋ง "เธอคิดว่าคนที่มีตาสีเขียวนั่นคือใคร"

"นายหมายถึงเยว่เย่เหรอ" อันอิ๋งขมวดคิ้วส่ายหน้า "เหมือนแต่ก็ไม่เหมือน"

"ฉันก็ว่าไม่เหมือน คนข้างตัวเขาน่าจะเป็นคนที่อยู่เบื้องหลังองค์กรพวกนั้น" ฉินรั่งเอ่ย

"ความจริงเมื่อกี้ฉันใช้แว่นดูแล้ว แต่สิ่งที่เห็นมีแค่ใบหน้าที่ไม่มีเครื่องหน้าเลย" หวังติ้งถอดแว่นตาออกมาเช็ด ทุกคนต่างรู้ความสามารถของวัตถุประหลาดแว่นตาของเขา สีหน้าจึงยิ่งเคร่งขรึมขึ้น "ใบหน้าของคนตาสีเขียวคนนั้นก็มองไม่ชัด หมอกบนตัวพวกเขาดูเหมือนจะไม่ใช่หมอกในยามค่ำคืน มีผลในการตัดขาดการตรวจจับด้วย"

"การจะควบคุมคนกับสิ่งประหลาดได้มากขนาดนั้น คนที่อยู่เบื้องหลังย่อมไม่ธรรมดาอยู่แล้ว" เซิ่งฉิงเฉียวเอ่ยปลอบ "พวกเราเป็นแค่หน่วยล่วงหน้า อย่าคิดมากไปเลยน่า"

"แต่ทำไมพวกเขาถึงต้องช่วยเราล่ะ" อันอิ๋งถาม

สารพัดข้อสงสัยย่อมไม่มีใครรู้คำตอบ และจะไม่มีใครมาเฉลยให้พวกเขาฟังเช่นกัน

【ช่วงเวลาแปลงโฉมห้านาทีสิ้นสุดลง ไอเทมถูกทำลายแล้ว】

ไอเทมแปลงโฉมแตกสลาย ร่างสูงใหญ่ของหลินเนี่ยหรานกลับคืนสู่สภาพเดิมของตัวเอง เขาตบไหล่เยว่เย่ที่กำลังยิ้มตาหยีพลางเอ่ย "ทำได้ดีมาก"

ดวงตาสีเขียวมรกตของเยว่เย่เจือรอยยิ้มบางๆ "นายท่านพอใจก็ดีแล้วครับ"

เมื่อมองรูปสลักทั้งสองชิ้นในมือ หลินเนี่ยหรานก็พึงพอใจอย่างยิ่ง "ตามพวกตัวเอกนี่ดีจริงๆ ไม่ต้องกังวลเรื่องหาสิ่งประหลาดระดับสูงที่จัดการง่ายๆ ไม่เจอเลยแฮะ"

หลินเนี่ยหรานได้รับเสียงเตือนภัยจากระบบเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อน ตอนนั้นเขาเพิ่งจะมารวมตัวกับเยว่เย่และกำลังปรึกษากันว่าจะฆ่าสิ่งประหลาดตัวไหนเพื่อเก็บแต้มให้ได้เร็วๆ ดี

สิ่งประหลาดระดับสูงที่ทั้งสองเจอมาตลอดทางล้วนต้องเข้าด่านทั้งสิ้น ซึ่งสถานการณ์ในด่านล้วนเป็นเรื่องที่คาดเดาไม่ได้ หลินเนี่ยหรานกังวลว่าเวลาจะไม่พอ ร้านค้าของระบบเหลือเวลาอีกแค่วันเดียว พวกเขาต้องหาสิ่งประหลาดที่สามารถฆ่าได้โดยตรงเพื่อชิงเอาวัตถุประหลาดมาให้ได้ ไม่อย่างนั้นคงพลาดเวลาไปง่ายๆ

จากนั้นเขาก็ถูกรบกวนด้วยเสียงแจ้งเตือนเร่งเร้าของระบบ

【แจ้งเตือน! ตรวจพบว่าทีมตัวเอกเผชิญหน้ากับสิ่งประหลาดอันตรายสูงระดับ A! เผชิญหน้ากับองค์กรตัวร้ายที่เป็นมนุษย์!】

【แจ้งเตือน! ตรวจพบว่าทีมตัวเอกพลัดหลงเข้าไปในเขตสิ่งประหลาดระดับสูง!】

【แจ้งเตือน! ทีมตัวเอกและองค์กรตัวร้ายกำลังเผชิญวิกฤตถึงชีวิต!】

【ขอให้โฮสต์แก้ไขโดยทันที แก้ไขข้อผิดพลาด!】

เสียงแจ้งเตือนสามครั้งของ 007 ทำให้หลินเนี่ยหรานจนปัญญาอย่างยิ่ง และทำให้รู้ว่าคนที่ปรากฏบนแผนที่ในเวลาต่อมาคือใครกันแน่

เจ้าพวกนี้มาที่นี่ได้ยังไงกัน บังเอิญขนาดนี้เลยเหรอ

007 ร้อนรนจนเดินวนไปวนมา 【โฮสต์ รีบไปช่วยคนเร็วเข้า!! ทีมตัวเอกกับตัวร้ายจะตายกันหมดแล้วนะ อ๊ากกกก!】

"จะรีบไปไหน แค่สิ่งประหลาดระดับ A ตัวเดียวพวกนั้นฆ่าไม่ตายหรือไง"

แม้หลินเนี่ยหรานจะพูดเช่นนั้น แต่ก็ยังให้ฮวาอวี่ใช้หนามลากเขาไป แล้วเดินเอื่อยเฉื่อยไปทางตำแหน่งที่ระบบกะพริบแสงสีแดงพร้อมกับเยว่เย่

【ตามแผนแล้ว สิ่งประหลาดระดับ A พวกเขาต้องรออีกหนึ่งปีถึงจะเจอแล้วจัดการได้ แต่นี่ล่วงหน้ามาก่อนเวลาตั้งหนึ่งปีเต็มๆ เลยนะ!】

【เดิมทีองค์กรตัวร้ายกำลังพักฟื้นฟูสภาพ ตอนนี้ก็ถูกเปิดโปงก่อนเวลาเหมือนกัน】

"มีวัตถุประหลาดในมือตั้งเยอะแยะขนาดนั้น ถ้าฆ่าระดับ A ตัวเดียวไม่ได้ นายก็ดูถูกพวกนั้นเกินไปแล้ว" หลินเนี่ยหรานหาวหวอด "อย่าไปตามใจเด็กๆ นักเลย"

"ส่วนพวกตัวร้ายยิ่งไม่ต้องไปสนใจ ตัวเอกยังฆ่าไม่ตาย สิ่งประหลาดก็ยิ่งฆ่าพวกนั้นไม่ตายหรอก"

"พวกนั้นเจอสิ่งประหลาดแบบไหน ส่งข้อมูลมาให้ผมดูหน่อย"

007 ส่งข้อมูลให้อย่างรวดเร็ว คาดไม่ถึงว่าพอหลินเนี่ยหรานกวาดตามอง สีหน้าก็ยิ่งผ่อนคลายลงไปอีก

"ไอ้ตัวนี้ไม่ใช่คู่มือของพวกนั้นหรอก"

007 ร้อนใจ 【โฮสต์ ถ้าพวกเขาตาย โลกของคุณก็จะถูกฝังไปด้วยนะ】

"ผมรู้ นายเคยบอกแล้ว ผมยังไม่สมองเสื่อมสักหน่อย"

【…】

ระบบเงียบไป ท่าทีของหลินเนี่ยหรานนั้นสบายๆ เกินไปอย่างสิ้นเชิง ไม่สนใจสถานการณ์ระทึกขวัญทางฝั่งนั้นเลยสักนิด

เมื่อเห็นโฮสต์เป็นแบบนี้ หัวสมองประมวลผลข้อมูลของ 007 ก็รู้สึก "ไร้เรี่ยวแรง" ขึ้นมาบ้าง

ทำไมถึงรู้สึกเหมือนตัวเอง "ตื่นตูมไปเอง" กันนะ

พอคนพวกนั้นร่วมมือกันฆ่าสิ่งประหลาดระดับ A ได้จริงๆ ระบบก็ยังคงมึนงงอยู่บ้าง มันรายงานผลลัพธ์ต่อโฮสต์อย่างซื่อตรง ส่วนหลินเนี่ยหรานไม่ได้แปลกใจแม้แต่น้อย

สิ่งประหลาดที่ไม่มีกฎการตายแบบบังคับ แถมยังรับการโจมตีทั้งทางกายภาพและพลังจิต ถึงจะเป็นระดับ A ก็ไม่มีทางฆ่าทีมตัวเอกที่มีตัวช่วยโกงสารพัดในมือได้หรอก

【แต่มีสิ่งประหลาดตัวใหม่กำลังมาแล้วนะ สองตัวนี้เป็นม้าทองสำริดทั้งคู่ อาจจะเป็นประเภทที่โฮสต์ต้องการก็ได้】 007 ไม่รีบร้อนแล้ว รายงานออกมาอย่างเฉื่อยชา

หลินเนี่ยหรานตื่นตัวขึ้นมาทันที "หืม? อันนี้ดีแฮะ! งั้นพวกเราก็รีบไปกันเถอะ!"

ม้าทองสำริดสองตัวนั้นพวกนั้นจัดการไม่ได้แน่ๆ นี่ไม่ใช่โอกาสที่เขาจะได้ลงมือหรอกเหรอ

ขอแค่มีโอกาสได้ฆ่าสิ่งประหลาด เขาก็จะได้วัตถุประหลาดระดับสูงกับแต้มมาครอง

เขาลืมไปได้ยังไงกัน ใครจะดึงดูดสิ่งประหลาดได้ดีไปกว่าทีมตัวเอกอีกล่ะ แค่ตามพวกนี้ไปก็ไม่ต้องกังวลเรื่องแต้มเลย แล้วจะไปเดินหาอย่างไร้จุดหมายทำไมกัน

แต่การอยู่ร่วมกับพวกนั้นก็มีความเสี่ยง ง่ายมากที่จะถูกเจ้าพวกตัวซวยเหล่านี้ลากเข้าไปในด่าน ต้องรักษาระยะห่างกับพวกเขาไว้ถึงจะถูก

ดังนั้นตอนที่หลินเนี่ยหรานเดินมาใกล้ถึงตำแหน่งที่นาฬิการะบุพิกัด เขาจึงสั่งให้ฮวาอวี่ไปซ่อนตัวให้ไกลหน่อย แล้วตัวเองก็ใช้ไอเทม: ช่วงเวลาแปลงโฉม

【ช่วงเวลาแปลงโฉม: ต่อไปนี้คือช่วงเวลาปริศนา ภายในเวลาห้านาที คุณทายออกไหมว่าฉันเป็นใคร?】

นี่คือหนึ่งในไอเทมที่ได้จากการสุ่มการ์ด เขามีอยู่ทั้งหมดสามใบ สามารถใช้ติดต่อกันได้ หลังจากใช้งานแล้วจะสามารถปั้นแต่งรูปร่างได้อย่างอิสระ ไม่มีสิ่งประหลาดหรือวัตถุประหลาดใดมองทะลุได้ เพียงแต่ระยะเวลาคงอยู่ได้แค่ห้านาทีเท่านั้น จึงต้องรีบเผด็จศึกโดยเร็ว

หมอกหนารอบกายช่วยอำพรางร่างของเขาได้อย่างดีเยี่ยม เพื่อรักษาสถานะตัวตนให้สมบูรณ์แบบไม่ให้หลุด หลินเนี่ยหรานยังใช้การ์ดสภาพอากาศ "หมอก" ไปหนึ่งใบเพื่อรวบรวมหมอกหนาให้มาอยู่ตรงจุดที่เขาต้องการ

เขาไม่อยากปรากฏตัวเบื้องหน้า แต่ผู้นำเบื้องหลังขององค์กรจะไม่มีทางไม่ปรากฏตัวตลอดไป

ขณะเดียวกันเขาก็อยากลองดูด้วยว่า การแปลงโฉมตัวตนโดยไม่ใช้การ์ดจะสามารถเก็บแต้มชื่อเสียงได้หรือไม่

น่าเสียดายที่ระบบร่างแยกเพิ่งมีแต้มชื่อเสียงจากการ์ดของเยว่เย่เข้าบัญชีเพียงอย่างเดียว เส้นทางนี้ใช้ไม่ได้ผล เขาทำได้เพียงสวมบทบาทผ่านการ์ดคาแรกเตอร์เพื่อรับแต้มชื่อเสียงเท่านั้น