บทที่ 58 กระแสสังคมที่เกิดจากผ้าห่มผืนเดียว…

รอจนไป๋เชียนเฮ่อทำความสะอาดบ้านเสร็จอีกรอบ ก็ยังไม่ถึงเจ็ดโมงเช้าดี

เวลานี้ยังเช้าอยู่ วันนี้หวังเสี่ยวเหว่ยมีตารางงาน ต่งเหมียวเหมียวก็ไปด้วย ที่บริษัทไม่มีใคร ซ่งหลีเฉินจึงว่างไปทั้งวัน เขาหันไปถามไป๋เชียนเฮ่อที่เพิ่งเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ

"วันนี้คุณมีตารางงานอะไรไหม"

ไป๋เชียนเฮ่อชะงักไปครู่หนึ่งแล้วส่ายหน้า

"งั้นเราลงไปซื้ออาหารเช้ากันไหม ถือโอกาสแวะซื้อวัตถุดิบที่ซูเปอร์มาร์เก็ตด้วยเลย"

ซ่งหลีเฉินมองอีกฝ่ายพลางเอ่ยชวน

ไป๋เชียนเฮ่อพยักหน้าตอบ

"ได้ ฟังคุณ"

เสียงทุ้มเย็นอันแสนนุ่มนวลดังขึ้น ซ่งหลีเฉินหัวใจเต้นผิดจังหวะไปทีหนึ่ง เขายกมือเกาหูแก้เก้อ เบือนหน้าหนีแล้วพูดว่า

"งั้นคุณรอผมแป๊บนะ ขอไปเปลี่ยนชุดก่อน"

…

ฝั่งตรงข้ามคอนโดที่ไป๋เชียนเฮ่อพักอยู่มีซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดใหญ่ ซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อสวมหน้ากากอนามัยและหมวกแก๊ป พรางตัวเสร็จก็ลงไปข้างล่าง

ตอนเช้าตรู่แบบนี้บนถนนยังมีคนไม่มาก ทั้งสองแวะร้านอาหารเช้าสะอาดสะอ้านร้านหนึ่ง สั่งเสี่ยวหลงเปาหนึ่งเข่ง ปาท่องโก๋สองตัว และน้ำเต้าหู้สองชาม

ในร้านยังไม่มีลูกค้าคนอื่น ซ่งหลีเฉินกับไป๋เชียนเฮ่อเลยเลือกนั่งโต๊ะด้านในสุด

ทว่าตอนใกล้จะกินเสร็จก็เริ่มมีคนทยอยเข้ามาเรื่อยๆ แต่ล้วนเป็นผู้สูงอายุ จึงไม่มีใครจำพวกเขาได้

หลังจากอิ่มหนำสำราญ ทั้งสองก็ตรงไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ต ตอนนี้ซูเปอร์มาร์เก็ตเพิ่งเปิดทำการ ภายในร้านโล่งกว้าง มีลูกค้าประปรายเพียงไม่กี่คน

ทั้งคู่เข็นรถเข็นคันหนึ่ง ไป๋เชียนเฮ่อแทบไม่ได้เลือกอะไรเลย ของในรถเข็นเกินครึ่งจึงเป็นขนมขบเคี้ยวที่ซ่งหลีเฉินหยิบมาทั้งนั้น

ไป๋เชียนเฮ่อมอง "อาหารขยะ" ในรถเข็นพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย ทว่าสุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไร

ซูเปอร์มาร์เก็ตแห่งนี้ใหญ่มาก โซนผัก ผลไม้ และเนื้อสัตว์อยู่ด้านในสุด ซ่งหลีเฉินหยิบผักที่ใช้ทำอาหารบ่อยๆ มาสองสามอย่าง แล้วหยิบเกี๊ยวแช่แข็งมาอีกสองถุง

รถเข็นที่สูงเกือบเมตรเกือบจะเต็มแล้ว ซ่งหลีเฉินกวาดสายตาดูว่าไม่มีอะไรต้องซื้อเพิ่มอีก จึงหันไปถาม

"คุณมีอะไรอยากซื้ออีกไหม"

ไป๋เชียนเฮ่อส่ายหน้า

"งั้นไปคิดเงินกันเถอะ อ้อ จริงสิ เมื่อกี้ตอนเดินเข้ามาผมไม่ได้สังเกตเลย เคาน์เตอร์แคชเชียร์อยู่ทางไหนนะ"

ซ่งหลีเฉินหันมองรอบๆ ไม่เห็นป้ายบอกทาง จึงเอ่ยถามคนที่อยู่ข้างกาย

ไป๋เชียนเฮ่อชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะบอกว่า

"ทางขวา"

ซ่งหลีเฉินร้อง "อ๋อ" คำหนึ่ง แล้วหันขวับเดินนำไปทางขวาพร้อมกับไป๋เชียนเฮ่อทันที

สิบนาทีผ่านไป ซ่งหลีเฉินยืนมองโซนนมสดกับโซนลูกอมที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อครู่ด้วยความกังขาในชีวิต

ซ่งหลีเฉินหยุดเดิน ไป๋เชียนเฮ่อที่เข็นรถเข็นอยู่ก็หยุดตาม แล้วมองเขาด้วยสายตาฉงน

ซ่งหลีเฉินถามเสียงอ่อย

"คุณไม่รู้สึกเลยเหรอว่าทางที่คุณบอกมันแปลกๆ"

นัยน์ตาสีอำพันใสกระจ่างของไป๋เชียนเฮ่อเต็มไปด้วยความสับสนและไม่เข้าใจ

ซ่งหลีเฉิน "…"

หมอนี่คงไม่ใช่พวก… หลงทิศหรอกนะ!

ซ่งหลีเฉินอดกระตุกหางตาไม่ได้ เขาเดินเข้าไปแย่งรถเข็นมาเข็นเองพลางบ่นอุบ

"แค่ซูเปอร์มาร์เก็ตแท้ๆ เดินตามนายยังกะพากันบุกเขาวงกต!"

ไป๋เชียนเฮ่อก้มหน้าครุ่นคิดอย่างจริงจัง ไม่ได้เถียงสักคำ แต่บรรยากาศรอบตัวกลับดูหม่นลงไปหลายส่วน

แม้บนใบหน้าหล่อเหลาจะไม่มีสีหน้าอะไรเป็นพิเศษ แต่ซ่งหลีเฉินกลับสัมผัสได้ถึงความน้อยอกน้อยใจ

ซ่งหลีเฉินอดใจอ่อนไม่ได้ จึงเอ่ยปลอบ

"ผมไม่ได้จะว่าคุณสักหน่อย วันนี้เราว่างกันทั้งคู่อยู่แล้ว ถือว่าเดินเล่นละกันเนอะ"

ไป๋เชียนเฮ่อส่งเสียงฮึในลำคอ ทว่านัยน์ตาสีอำพันคู่นั้นกลับหดวูบลงเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่ารู้สึกดีกับคำพูดของซ่งหลีเฉินเข้าแล้ว

จากนั้นซ่งหลีเฉินก็ไม่ฟังการชี้ทางมั่วๆ ของอีกฝ่ายอีก เขาคลำทางเองไม่ถึงสองนาทีก็ถึงเคาน์เตอร์คิดเงิน

ตอนจ่ายเงิน ของส่วนใหญ่เป็นขนมที่เขาเลือกเอง ซ่งหลีเฉินเพิ่งเปิดหน้าจ่ายเงินของวีแชตขึ้นมา ก็เห็นไป๋เชียนเฮ่อยื่นบัตรใบหนึ่งให้แคชเชียร์ไปแล้ว

ซ่งหลีเฉินจึงได้แต่เก็บมือถือกลับไปเงียบๆ

พอกลับถึงบ้าน ไป๋เชียนเฮ่อก็ได้รับสายด่วนจากผู้จัดการว่ามีงานกะทันหันต้องแวะไปที่ห้องอัดเสียง

ก่อนจะออกไป ไป๋เชียนเฮ่อบอกรหัสผ่านดิจิทัลดอร์ล็อกของบ้านให้ซ่งหลีเฉินรู้ ทั้งยังเพิ่มลายนิ้วมือของเขาเข้าไปด้วย

เดิมทีซ่งหลีเฉินคิดว่าไม่จำเป็นต้องบันทึกลายนิ้วมือ เพราะถ่ายทำรายการเสร็จเขาก็ย้ายกลับบ้านตัวเองอยู่ดี แต่พอเห็นสีหน้าเด็ดขาดไม่ยอมให้ปฏิเสธของอีกฝ่าย สุดท้ายเขาก็ยอมสแกนลายนิ้วมือแต่โดยดี

"มีเรื่องอะไรก็โทรหาผมนะ ทำงานเสร็จแล้วผมจะกลับบ้าน"

ไป๋เชียนเฮ่อกำชับเสร็จก็หยิบกุญแจรถออกไป

หลังจากไป๋เชียนเฮ่อจากไป ในบ้านหลังใหญ่ก็เหลือซ่งหลีเฉินอยู่คนเดียว เดิมทีเขาควรจะรู้สึกสบายใจที่ได้อยู่ตามลำพัง ทว่าลึกๆ กลับมีความรู้สึกโหวงเหวงผุดขึ้นมาจางๆ

…

เกือบเที่ยง ไป๋เชียนเฮ่อส่งข้อความมาบอกว่ามีคิวต้องอัดเสียงประสานเพิ่มกะทันหัน จึงไม่กลับมากินมื้อเที่ยง

เห็นอีกฝ่ายรายงานความเคลื่อนไหว ซ่งหลีเฉินก็รู้สึกประหลาดในใจพิกล

ราวกับว่าพวกเขาสองคนเป็นครอบครัวเดียวกันจริงๆ

มื้อเที่ยงซ่งหลีเฉินขี้เกียจเปิดเตาทำอาหาร จึงหยิบเอาขนมที่ซื้อมาเมื่อเช้ากินรองท้องไป

——

บ่ายสองโมง เวยป๋อทางการของ《คู่มือฝึกหัดชีวิตคู่》ได้โพสต์คลิปเบื้องหลังคลิปหนึ่ง

"เหลือเวลาอีกไม่ถึงสองวันจะเริ่มออกอากาศแล้ว ชีวิตประจำวันของคู่สามีภรรยาไป๋เชียนเฮ่อและซ่งหลีเฉินที่ทุกคนรอคอยมาเสิร์ฟแล้วจ้า 『วิดีโอ』 ลิงก์…"

พร้อมกันนั้น ในเวยป๋อยังติดแฮชแท็กหัวข้อร้อนแรงจากการเปิดตัวเมื่อวานอย่าง #คู่สามีภรรยาราชาเพลงไป๋กับคุณชายรองซ่งร่วมรายการคู่มือฝึกหัดชีวิตคู่#

ทันทีที่คลิปถูกปล่อยออกมา เพียงนาทีเดียวก็มียอดไลก์และยอดแชร์หลายแสน ส่วนยอดวิวก็พุ่งสูงจนน่าตกใจ

ชาวเน็ตต่างเข้ามาคอมเมนต์ใต้โพสต์กันยกใหญ่

【ฮ่าๆ! สองคนนี้อยู่ด้วยกันจริงๆ เหรอเนี่ย ดูผ่อนคลายเป็นธรรมชาติดีจัง~】

【ไม่นึกเลยว่าคุณชายรองซ่งที่เป็นคุณชายตระกูลใหญ่จะติดดินขนาดนี้ ถึงขั้นหยิบรองเท้าแตะมาให้พวกทีมงานด้วยตัวเอง】

【ใช่เลย! เทียบกับซีซั่นก่อนที่ถ่ายชีวิตประจำวันในบ้านเหมือนกัน ดาราระดับท็อปคนนั้นหยิ่งชะมัด!】

【แต่ราชาเพลงไป๋นี่เย็นชาของจริงเลยแฮะ ฮ่าๆ…】

【ขำจะตายอยู่แล้ว ดูรูปแคปสิ ตรงนี้ถึงไม่ได้ยินเสียงแต่ดูรูปปากแล้วเดาว่าคุณชายรองซ่งต้องสั่งให้ราชาเพลงไป๋ไปรินน้ำให้ทีมงานแน่ๆ สีหน้าของราชาเพลงไป๋นี่มัน ฮ่าๆ…】

【ขอออกนอกเรื่องหน่อย บ้านของทั้งคู่สะอาดสะอ้านเป็นระเบียบเรียบร้อยมาก】

【ทุกคนดูนั่นสิ บนเตียงในห้องนอนของสองคนนี้ ผ้าห่มสองผืนที่พับไว้น่ะปกติ แต่ทำไมถึงมีผ้าห่มขนสัตว์หนาเตอะอีกผืนด้วยล่ะ ฤดูกาลนี้ยังไม่ถึงขั้นต้องเพิ่มผ้าห่มหนาขนาดนั้นมั้ง? 『สงสัย』】

【พวกเธอ ฉันมีผ้าห่มรุ่นเดียวกันเป๊ะ ขนาดมันไม่เข้ากับเตียงนั้นเลย แล้วนี่มันผ้าห่มที่ฉันซื้อมาปูพื้นให้ลูกหมาที่บ้านนอนชัดๆ คนขายเคลมว่าเอามาปูพื้นแล้วไม่ชื้น เหมาะมาก…】

【?】

【สองคนนี้คงไม่ได้นอนเตียงเดียวกันหรอกมั้ง ฮ่าๆ เดาว่าต้องเป็นเพราะซ่งไอ้ตูบทำตัวเลวเกินไปจนราชาเพลงไป๋โกรธ เลยโดนไล่ลงมานอนพื้นแหงๆ 555】

【ขำก๊ากเลย! ไอ้ตูบเอ๊ย สมน้ำหน้า ฮ่าๆ】

…

ไม่นานก็มีชาวเน็ตอีกเพียบสวมวิญญาณนักสืบโคนัน คลิปเบื้องหลังความยาวแค่หนึ่งนาทีกลับถูกขุดคุ้ยจนเจอหลักฐานการปูฟูกนอนพื้นจนได้

ชาวเน็ตและบรรดาแอ็กเคานต์ซุบซิบต่างพากันแชร์ต่อ เรื่องนี้กลายเป็นประเด็นร้อนในเวยป๋ออย่างรวดเร็ว เพียงชั่วพริบตาก็ขึ้นหน้าค้นหายอดนิยม

โดยเฉพาะแฮชแท็ก #คุณชายรองซ่งนอนพื้น『หัวหมา』# ที่ทะยานติดอันดับชาร์ตเทรนด์ฮิต

อีโมจิ 『หัวหมา』 นั้นแฝงความสะใจไว้เต็มเปี่ยม ชาวเน็ตต่างพากันหัวเราะเยาะสมน้ำหน้า

ทว่าก็มีชาวเน็ตอีกกลุ่มที่โดนผ้าห่มรุ่นเดียวกันนี้ตกเข้าอย่างจัง

【ภาพแนบ, กดสั่งซื้อเรียบร้อย กลับบ้านไปจะเอาไปปูพื้นให้น้องโกลเด้นที่บ้านนอน】

【ฮ่าๆ! ฉันไม่เหมือนคนอื่นย่ะ ซื้อไปปูพื้นให้สามีนอน จะได้เข็ดไม่กล้าแอบซ่อนเงินส่วนตัวอีก】

ในเวลาเดียวกัน ร้านค้าหนึ่งในเครือบริษัทสาขาของซ่งซื่อกรุ๊ปก็มียอดขายผ้าห่มเดี่ยวรุ่นดังกล่าวพุ่งกระฉูด จนโรงงานต้องเปิดสายการผลิตทำงานล่วงเวลาข้ามคืน

ชาวเน็ต: 【…】

【ภาพแคปหน้าจอ ฉันสงสัยจริงๆ ว่านี่มันแผนการโปรโมตสินค้าของไอ้ตูบชัดๆ】

ซ่งหลีเฉิน "…"