ตอนที่ 81
บทที่ 81 ผู้ช่วยชีวิตของชาเวินหยวน 1
minibunny · 9,198 ตัวอักษร
เพื่อเป็นการประเดิมฉบับเปิดฤดูกาลของ GP เกาหลีปีนี้ให้สวยงาม บรรณาธิการบริหารฝั่งเกาหลีจึงเชิญเอเรนมาเป็นผู้ลั่นชัตเตอร์ถ่ายแบบในครั้งนี้โดยเฉพาะ เดิมทีคนบนหน้าปกตกลงกับนักแสดงหนุ่มดาวรุ่งเจ้าของรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมปีล่าสุดไว้แล้ว ใครจะคิดว่าพอใกล้ถึงเวลาถ่ายทำ อีกฝ่ายกลับได้รับบาดเจ็บจากการถ่ายละครจนไม่สามารถมาถ่ายแบบได้
เอเรนแลนดิ้งถึงเกาหลีเรียบร้อยแล้ว พอนาทีนี้ผู้ช่วยมาบอกว่านายแบบไม่สามารถมาหน้าเซตได้ เขาจึงเดือดจัดระเบิดอารมณ์ด่ากลางสตูดิโอว่าทีมงานฝั่งเกาหลีทำงานกันอย่างกับคณะละครเร่ ปล่อยให้เกิดเรื่องแบบนี้โดยไม่มีแผนสำรองได้ยังไง
ชาเวินหยวน บรรณาธิการบริหารฝั่งเกาหลีในตอนนี้ก็เหงื่อตกท่วมหัว ใครมันจะไปคิดว่าจะเกิดเรื่องซวยขนาดนี้ขึ้นมาได้
เพื่อให้การถ่ายปกเปิดฤดูกาลครั้งนี้ออกมาสมบูรณ์แบบ ชาเวินหยวนยังอุตส่าห์อาศัยเส้นสายทุกทางขอยืมเครื่องประดับชั้นสูงชิ้นลิมิเต็ดจาก Vanceef แบรนด์จิวเวลรีระดับไฮเอนด์มาได้ ซึ่งทางตัวแทนแบรนด์ก็นำเครื่องประดับเดินทางมาถึงกรุงโซลแล้วในเวลานี้
เขาลองติดต่อนักแสดงหรือศิลปินที่มีบารมีในระดับเดียวกันไปหลายคนแล้ว แต่ล้วนติดคิวงานจนไม่สามารถมาถ่ายทำต่อเนื่องสามวันได้เลย
ศิลปินที่ชื่อเสียงรองลงมาน่ะประสานงานง่ายอยู่หรอก แต่ติดที่พีอาร์ของ Vanceef คงได้หอบเครื่องประดับชิ้นพิเศษนี้กลับไปทันทีน่ะสิ
เวลานี้ชาเวินหยวนกลุ้มใจจนหัวจะปวด ด้านหนึ่งก็เอเรนที่กำลังแหกปากโวยวาย อีกด้านก็ที่ปรึกษาแบรนด์ที่ปั้นหน้าตายเย็นชาใส่
"เอเรน ขอร้องละครับ" ชาเวินหยวนพนมมือ พูดกับเอเรนอย่างจริงใจ "ผมสาบานต่อพระเจ้าเลย ผมจะหาคนที่เหมาะสมให้ได้แน่นอนครับ"
เขากับเอเรนรู้จักกันในงานเลี้ยงค่ำคืนหนึ่ง และที่สนิทกันได้ก็อาศัยความหน้าด้านหน้าทน ตื๊อเท่านั้นที่ครองโลก ตามเกาะติดไม่ปล่อยของเขานี่แหละ
ขนาดทำถึงขนาดนี้แล้ว คิวยังต้องคอนเฟิร์มล่วงหน้าถึงหนึ่งปีเต็ม หากอีกฝ่ายโมโหแล้วเดินสะบัดก้นกลับไป โอกาสที่นิตยสารฉบับเปิดฤดูกาลของเขาจะกลวงโบ๋ล่มไม่เป็นท่าก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีก
เอเรนแค่นหัวเราะ นัยน์ตาสีเทาคู่นั้นหรี่ลง "ถ้าภายในหนึ่งวันยังหาคนไม่ได้ ฉันก็จะบินกลับแล้ว"
ที่ปรึกษาของ Vanceef ที่อยู่ข้างๆ สบช่องซ้ำเติมทันที "คุณชา คนที่คุณเสนอชื่อมาก่อนหน้านี้ ทางเราขอโทษด้วยจริงๆ ที่ไม่สามารถยอมรับได้สักคน"
อุณหภูมิในกรุงโซลเฉียดจุดเยือกแข็ง ลมหนาวที่พัดผ่านเป็นระลอกแทรกผ่านเนื้อผ้ากรีดลึกถึงกระดูก
ก็เหมือนกับหัวใจของชาเวินหยวนที่เย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ เขารู้สึกเหมือนตัวเองไปอัญเชิญพระประธานมาตั้งไว้บูชาตั้งสององค์
ขณะที่กำลังพลิกดูรายชื่อตัวเลือกที่รองบรรณาธิการเพิ่งยื่นมาให้ ชื่อของคนคนหนึ่งก็สะดุดตาเขาเข้าอย่างจัง
[SALIGIA-JUNE: วิชวลของ SALIGIA วงบอยกรุ๊ปสังกัด B.S ฐานแฟนคลับมหาศาล พร้อมเซนส์ด้านแฟชั่นที่ไร้ที่ติ]
รูปที่แนบมาคือภาพแอดโฆษณาที่เสิ่นเจวี้ยนเคยถ่ายให้กับ An
เขารู้จักเสิ่นเจวี้ยน ยอดขายถล่มทลายของ An ในตอนนั้นเขาก็เคยเป็นประจักษ์พยานมาแล้วกับตา เพราะใช่ว่าจะได้เห็นป้ายสีแดงสดคำว่า 'SOLD OUT' แขวนอยู่หน้าร้านทุกสาขาบ่อยๆ เสียเมื่อไหร่
โพสต์ประกาศอย่างเป็นทางการบน IG รูปนั้นจนถึงตอนนี้มียอดไลก์ทะลุห้าล้านไปแล้ว ส่วนหนังสั้นที่ถ่ายทำ An ก็ส่งเข้าชิงในสายประกวดหลักของเทศกาลคานส์ ไลออนส์โดยตรง
ส่วนผู้กำกับก็คือ…
ชาเวินหยวนเงยหน้าขึ้นทันที มองไปยังเอเรนที่ยังขมวดคิ้วแน่นอยู่ตรงหน้า
เขาเข้าใจแล้ว เขาเข้าใจทะลุปรุโปร่งแล้ว!
"เอเรน!" ชาเวินหยวนตะโกนชื่อนี้ออกมาสุดเสียง คนทั้งออฟฟิศหันขวับมามองเขาเป็นตาเดียว
ผู้ช่วยสาวที่ยืนอยู่ข้างๆ ตัวสั่นงันงก บก. ของเธอคงไม่ได้จะวางมวยกับเอเรนหรอกนะ เดี๋ยวเธอควรจะชิ่งหนีไปเลย หรือแกล้งทำเป็นเข้าไปช่วยห้ามก่อนแล้วค่อยเผ่นดี
พีอาร์ของ Vanceef เป็นสาวชาวฝรั่งเศสวัยสี่สิบต้นๆ ชื่อมาร์โกต์ เธอกำลังละเลียดจิบชาดำเบาๆ พอโดนเสียงตะโกนของชาเวินหยวนทำเอาสะดุ้งจนมือสั่น ชาเกือบจะหกรดเสื้อเชิ้ตสุดประณีตของเธอ
ดวงตาสีน้ำตาลประกายคู่นั้นจ้องมองไปยังชาเวินหยวนนิ่ง
"WTF?" เอเรนมองชาเวินหยวนที่โบกไม้โบกมือแล้ววิ่งโร่เข้ามาหาเขาด้วยความตื่นเต้น
"June ไง!" ชาเวินหยวนพุ่งตัวไปหยุดตรงหน้าเอเรน "คุณเคยร่วมงานกับ June มาก่อนไม่ใช่เหรอครับ!"
เวลานี้เขาตื่นเต้นจนพูดจาแทบไม่เป็นภาษา "ความหมายของผมก็คือ ถ้าฉบับเปิดฤดูกาลของเราเชิญ June มาเป็นนายแบบหน้าปก คุณคิดว่ายังไงครับ"
เอเรนผลักชาเวินหยวนออกไป ใช้มือปัดเสื้อผ้าของตัวเองเบาๆ ราวกับกลัวจะติดเชื้อความเด๋อด๋ามาด้วย
เขาต้องรู้จักเสิ่นเจวี้ยนอยู่แล้วสิ นั่นมิวส์หนึ่งเดียวในจักรวาลของเขานะ รูปที่ถ่ายที่นอร์แลนด์คราวนั้นจนถึงตอนนี้ยังปักหมุดอยู่บนยอด IG ของเขาอยู่เลย
"ฉันรู้อยู่แล้ว แต่วงช่วงนี้อารมณ์ของ June ไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่"
นับตั้งแต่ได้รู้จักกับ June เขาก็เริ่มหันมาสนใจข่าวสารในวงการบันเทิงเกาหลีอยู่บ้าง รู้ดีว่าช่วงนี้วงของเสิ่นเจวี้ยนเพิ่งจะเจอปัญหาใหญ่มา
"เขาต้องการเวลาพักผ่อน"
ก่อนบินมาเกาหลี เขาได้คุยกับเสิ่นเจวี้ยนแล้ว ย่อมเข้าใจดีว่าเรื่องที่มีสมาชิกถอนตัวออกจากวงส่งผลกระทบต่อจิตใจของเด็กคนนั้นมากแค่ไหน
ไม่อย่างนั้น ตอนที่ศิลปินที่วางตัวไว้แต่แรกมาไม่ได้ เอเรนคงแนะนำเสิ่นเจวี้ยนให้ชาเวินหยวนไปตั้งแต่แรกแล้ว
"ไอดอลน่ะต้องการแอร์ไทม์นะคุณ!" ชาเวินหยวนพูดยืนยันอย่างหนักแน่น ช่วงสิ้นปีของวงการไอดอลได้ผ่านพ้นไปแล้ว งานโซลมิวสิกอะวอดส์ซึ่งเป็นเวทีสุดท้ายก็เพิ่งปิดฉากลงไปเมื่อวาน SALIGIA กวาดเรียบทั้งรางวัลศิลปินหน้าใหม่ รางวัลยอดนิยม และบนซังทั้งสาขาดิจิทัลและอัลบั้มมาได้อย่างสมศักดิ์ศรี
ถ้าเสิ่นเจวี้ยนได้ขึ้นปกเปิดฤดูกาลของนิตยสารผู้ชายแถวหน้าของเกาหลีอีกล่ะก็ จะถือว่ารุ่งโรจน์ทั้งสายดนตรีและสายแฟชั่นไปพร้อมๆ กัน ชาเวินหยวนเชื่อว่าค่าย B.S ไม่มีทางปฏิเสธโอกาสทองนี้แน่
"และที่สำคัญกว่านั้น…" ชาเวินหยวนชำเลืองมองมาร์โกต์อย่างไม่ค่อยมั่นใจนัก "ถ้าตัวศิลปินยังมีบารมีไม่พอ ผมก็ต้องหาใบหน้าที่ทำให้ทั้ง Vanceef และคุณผู้หญิงชาวฝรั่งเศสท่านนี้พึงพอใจให้ได้"
เอเรนเลิกคิ้ว รู้สึกว่าที่ชาเวินหยวนพูดมาก็มีเหตุผล พลิกแผ่นดินเกาหลีหาดูแล้ว หน้าตาที่จะทำให้ Vanceef พยักหน้ายอมรับได้ ก็คงมีแค่เสิ่นเจวี้ยนคนเดียวนี่แหละ
ถึงแม้นี่จะเป็นแค่การถ่ายแบบนิตยสาร ไม่ใช่การคัดเลือกแอมบาสเดอร์ก็เถอะ
"แต่ฉันต้องถามความเห็นของ June ดูก่อน"
ชาเวินหยวนผายมือทำท่าเชิญ "คุณติดต่อ June ไปเลย ส่วนผมจะติดต่อไปทางหัวหน้าคิมของ B.S แล้วคุยกับคุณผู้หญิงชาวฝรั่งเศสท่านนั้นเอง"
เสิ่นเจวี้ยนตอนที่รับสายจากเอเรนยังรู้สึกเบลอๆ ไม่ทันได้ตั้งตัว เมื่อคืนกว่าจะกลับถึงหอพักก็ดึกดื่นค่อนคืน พอเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเขายังนอนงัวเงียอยู่เลย
หลังจากฟังเอเรนพูดจบ เขายังนึกว่าตัวเองกำลังฝันอยู่ จึงเอ่ยถามออกไปด้วยความสงสัย
"ปกเปิดฤดูกาลของ GP เหรอครับ"
เมื่อได้ยินน้ำเสียงยืนยันอย่างหนักแน่นของเอเรนดังมาจากปลายสาย เขาถึงได้เริ่มตื่นเต็มตา
"ขอโทษด้วยนะเอเรน ตารางงานพวกผม บริษัทต้องเป็นคนตัดสินใจน่ะครับ…"
"ฉันรู้ เรื่องบริษัทเดี๋ยวทางทีมงานนิตยสารจะไปคุยเอง" เอเรนย่อมรู้อยู่แล้ว ไอดอลเกาหลีมักไม่มีอิสระในการตัดสินใจมากนัก ค่ายของพวกเขาจับตาดูพวกเขายังกะผู้คุมในคุก
"ฉันแค่ต้องการเช็กให้ชัวร์ว่านายจะว่างตลอดสามวันหลังจากนี้ไหมก็พอ" เดิมทีเวลาถ่ายทำเริ่มนับตั้งแต่วันนี้ แต่เพื่อเสิ่นเจวี้ยนแล้ว เอเรนยอมที่จะอยู่ที่กรุงโซลต่ออีกวันด้วยความเต็มใจ
เมื่อได้คำตอบรับที่แน่นอน เอเรนก็วางสายไปด้วยความพอใจ แล้วเดินไปยืนข้างมาร์โกต์ ซึ่งชาเวินหยวนกำลังปรึกษากับเธออยู่
เอเรนยืนฟังอยู่ตั้งนานก็พบว่าชาเวินหยวนเอาแต่บรรยายว่า SALIGIA ประสบความสำเร็จแค่ไหน เสิ่นเจวี้ยนโด่งดังขนาดไหน แต่กลับไม่ได้เปิดรูปให้มาร์โกต์ดูแม้แต่ใบเดียว
"มาดามมาร์โกต์ครับ ผมเชื่อว่าคุณจะต้องถูกใจตัวเลือกใหม่คนนี้แน่นอน" เอเรนพูดพลางหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดวิดีโอที่เขาเคยถ่ายเสิ่นเจวี้ยนไว้ที่นอร์แลนด์ให้ดู มันเป็นเวอร์ชันดิบๆ ที่ยังไม่ได้ผ่านการตัดต่อหรือเกลี่ยสีใดๆ ทั้งสิ้น
ในวิดีโอ เสิ่นเจวี้ยนถอดหมวกไหมพรมออก ใบหน้าเรียวเล็กขาวกระจ่างใสเปล่งประกายท่ามกลางหิมะ ดวงตาและคิ้วโค้งรับกันเป็นประกายวิบวับขณะกำลังพูดอะไรบางอย่าง
"ว้าว" มาร์โกต์รู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตากับใบหน้านี้เป็นอย่างดี "พระเอกหนังสั้นของ An คนนั้นเหรอ"
"แบรนด์จิวเวลรีก็ดูโฆษณาที่ผมกำกับด้วยเหรอครับ"
คนที่เอเรนร่วมงานด้วยมักจะเป็นแบรนด์เสื้อผ้าสำเร็จรูปเสียส่วนใหญ่ เขาแทบไม่ค่อยได้ข้องแวะกับแบรนด์จิวเวลรีเลย
มาร์โกต์ส่ายหน้า "ไม่ได้สนใจคุณหรอกค่ะ แต่ถ้ามีใบหน้าแบบนี้โผล่ขึ้นมาบนหน้าฟีด ทุกคนก็คงอดไม่ได้ที่จะต้องกดเข้าไปดูทั้งนั้นแหละ"
เอเรนผายมือออกอย่างจนใจ เขายอมรับว่าคำพูดของมาร์โกต์นั้นจริงทุกประการ
ชาเวินหยวนยกมือขึ้นตบหัวตัวเองเบาๆ ทีหนึ่ง เขาร้อนใจเกินไปจนลืมคิดไปเลยว่ามาร์โกต์ไม่รู้ว่าเสิ่นเจวี้ยนหน้าตาเป็นยังไง
"ถ้าเป็นเขา ทางแบรนด์จะยอมให้สวมใส่เพื่อถ่ายแบบไหมครับ" ชาเวินหยวนถามด้วยความคาดหวัง
เซตที่มาร์โกต์นำมาด้วยเป็นเครื่องประดับชั้นสูงคอลเลกชันเจ้าหญิงเพอโรลของ Vanceef ประกอบไปด้วยอความารีนเม็ดโตสิบห้าเม็ด ประดับคู่กับไพลินและทัวร์มาลีนสีคราม เครื่องประดับอีกเซตที่มีคุณภาพระดับเดียวกันเพิ่งจะถูกประมูลไปในราคาหลักล้านดอลลาร์สหรัฐเมื่อไม่กี่ปีก่อนหน้านี้เอง
"ฉันต้องขออนุมัติจากเบื้องบนก่อนค่ะ" มาร์โกต์ไม่ได้ตอบรับในทันที แต่เธอรู้สึกว่าเรื่องนี้คงไม่มีปัญหาอะไร อย่างแรกคือเครื่องประดับชั้นสูงเซตนี้เป็นการให้ยืมผ่านเส้นสายส่วนตัวของชาเวินหยวน ไม่ได้ผูกมัดกับตัวนายแบบหน้าปกโดยตรงเท่าไรนัก อย่างที่สองก็คือ เธอเคยเห็นรูปของเสิ่นเจวี้ยนวางอยู่บนโต๊ะของพีอาร์ประจำภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกมาก่อนแล้ว
"หวังว่าจะได้ยินข่าวดีนะครับ" ชาเวินหยวนถูมือไปมาอย่างตื่นเต้น แล้วเดินเลี่ยงไปอีกทางเพื่อโทรศัพท์หาคิมมินจุน
ทางฝั่งค่าย B.S กลับเจรจาได้ง่ายดายเกินคาด ด้วยความที่เป็นการเรียกตัวมาช่วยกู้สถานการณ์กะทันหัน ชาเวินหยวนจึงเพิ่มค่าตัวให้อีกเล็กน้อยจากเรตปกติ
คิมมินจุนทางโน้นฟังจบก็พยักหน้าตกลงทันที พร้อมบอกว่าหลังจากนี้จะให้ผู้จัดการของเสิ่นเจวี้ยนเป็นคนประสานงานต่อกับพวกเขาเอง
พอวางสาย ชาเวินหยวนก็ยืนอึ้งไปเลย เขาเตรียมใจไว้แล้วว่าจะต้องดึงเชิงยื้อยุดกับคิมมินจุนอยู่นานสองนาน ใครจะคิดว่าสไตล์การทำงานของ B.S จะเปลี่ยนไปหน้ามือเป็นหลังมือขนาดนี้
ความคิดของคิมมินจุนนั้นเรียบง่ายมาก นิตยสารผู้ชายระดับท็อปบวกกับแอดโปรโมตเครื่องประดับชั้นสูงระดับไฮเอนด์ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะปฏิเสธโอกาสนี้
ส่วนเรื่องที่ต้องผูกติดไปกับวงอะไรนั่นน่ะ เขาไม่เคยคิดจะสนใจอยู่แล้ว การที่สมาชิกมารวมตัวกันเป็นวงก็เพราะแต่ละคนมีจุดเด่นไม่เหมือนกัน ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทุกคนก็ควรจะพัฒนาไปในทิศทางที่เหมาะกับตัวเอง ทำไมจะต้องจับมัดรวมกันไปเสียทุกเรื่องด้วย
สิ่งที่เขาต้องทำคือการอบเค้กให้ก้อนใหญ่ขึ้น ให้ทุกคนได้กินอิ่มมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ไม่ใช่คอยหาทางมาแย่งเค้กก้อนเดียวกันกิน
นั่นมันวิธีคิดของพวกโง่เง่าต่างหาก
จองกีฮยอกที่อยู่แดนไกลในต่างแดนจามออกมาเสียงดังฟัด เขากะพริบตาเงยหน้ามองดวงอาทิตย์ที่แขวนเด่นอยู่บนท้องฟ้า พลางคิดในใจว่าต้องเป็นไอ้ลูกหมาอีฮามินแน่ๆ ขนาดอยู่ห่างกันครึ่งค่อนโลกมันยังมิวายแอบนินทาเขา เขาจะต้องหาทางกลับไปให้ได้ในสักวันหนึ่งแน่ คอยดูเถอะ
ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น