บทที่ 97 การเซ็นสัญญาที่ลงตัว

โจวเหย่ยังไม่ทันตั้งตัว ฝั่ง B.S ที่เกาหลีก็เริ่มโกลาหลกันเสียแล้ว

พอคิมมินจุนได้รับร่างสัญญาจาก Vanceef เขาก็ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้เป็นอันดับแรก ทันทีในคืนนั้น เขาสั่งเรียกประชุมทีมกฎหมายของ B.S เพื่อตรวจสอบรายละเอียดแบบบรรทัดต่อบรรทัด

หลังจากหารือกันหลายรอบและเปรียบเทียบกับเงื่อนไขสัญญาของศิลปินคนอื่นในสังกัดที่เคยร่วมงานกับแบรนด์หรูแบรนด์อื่น ในที่สุดคิมมินจุนก็มั่นใจว่าข้อเสนอจาก Vanceef นั้นดีเลิศจนหาที่ติไม่ได้

นอกจากจะผลักดันเรื่องขึ้นปกนิตยสารแล้ว Vanceef ยังการันตีว่าโฆษณานอกบ้านระลอกแรกจะครอบคลุมถึงห้าทวีปทั่วโลก

คิมมินจุนวางปากกาลงบนโต๊ะ เขาเริ่มอดสงสัยไม่ได้ว่าเสิ่นเจวี้ยนเป็นลูกนอกสมรสของผู้บริหารระดับสูงคนไหนในเครือลี่เฟิง (บริษัทแม่ของ Vanceef) หรือเปล่า ไม่อย่างนั้นคงไม่มีเหตุผลที่จะยื่นข้อเสนอที่เอื้อประโยชน์ขนาดนี้ให้

เขานวดขมับเบาๆ ท่าทางนี้ทำเอาชาโฮที่นั่งอยู่ข้างกันรู้สึกประหม่าขึ้นมา กลัวว่าคิมมินจุนจะติดเชื้ออาการประสาทจากจองกีฮยอกแล้วปฏิเสธสัญญาดีๆ แบบนี้ไปเสียก่อน

“หัวหน้าคิม…”

คิมมินจุนลืมตาขึ้นมองชาโฮ แม้อีกฝ่ายจะยังไม่พูดอะไร แต่เขาก็มองทะลุความคิดในหัวของชาโฮได้

เขาเคาะโต๊ะแล้วพูดว่า “ชาโฮ SALIGIA ไม่ใช่แค่โปรเจกต์ที่คุณดูแล แต่ทุกคนที่นี่คือเพื่อนร่วมงานของคุณ”

“ในการทำงาน คุณต้องเชื่อมั่นในความเป็นมืออาชีพของเพื่อนร่วมทีม” เขาปรายตามองรอบห้อง ประโยคนี้ไม่ได้พูดให้ชาโฮฟังแค่คนเดียว แต่หมายถึงทุกคนที่อยู่ที่นี่ด้วย

ชาโฮเกาจมูกอย่างทำตัวไม่ถูก เขาแค่มีอาการ PTSD จากวีรกรรมสุดป่วนของจองกีฮยอกก่อนหน้านี้ก็เท่านั้น ถ้าเจอสัญญาดีๆ แบบนี้แล้วคิมมินจุนไม่รีบตกลง เขาก็อดเสียวสันหลังไม่ได้

“เราควรจะขอเพิ่มค่าตัวพรีเซนเตอร์ไหมครับ?” คนที่เอ่ยถามคือเหวินข่ายเล่อ ผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดคนใหม่ของ B.S ซึ่งเป็นคนที่เชื่อมั่นในโมเดลตัวเลขแบบร้อยเปอร์เซ็นต์ จากการคำนวณของเขา มูลค่าทางการค้าของเสิ่นเจวี้ยนควรจะมากกว่านี้

คิมมินจุนส่ายหน้าปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว

“Vanceef เซ็นสัญญาตั้งห้าปี นอกเหนือจากนิตยสารและโฆษณานอกบ้านแล้ว ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ…” คิมมินจุนชี้ไปที่ข้อความ ‘A Midsummer Night’s Dream’ ในสัญญา “จูนไม่เพียงแต่เป็นพรีเซนเตอร์คนแรกในรอบร้อยปีของ Vanceef แต่แบรนด์ยังให้เขาออกแบบคอลเลกชันไฮจิวเวลรีโดยเฉพาะด้วย”

“เราไม่มีเหตุผลอะไรต้องไปต่อรองเงื่อนไขกับ Vanceef อีกแล้ว” พูดจบ คิมมินจุนก็ปิดแฟ้มตรงหน้า แล้วหันไปสั่งฝ่ายกฎหมาย “พวกคุณช่วยตรวจทานอีกรอบ ถ้าไม่มีปัญหาอะไรก็เร่งดำเนินการเซ็นสัญญาให้เร็วที่สุด”

ในที่สุดหัวใจที่แขวนอยู่ของชาโฮก็ตกลงพื้น เขายังมีอีกคำถามที่อยากถาม “แล้วทาง Vanceef กำหนดวันประกาศอย่างเป็นทางการหรือยังครับ?”

“ทางแบรนด์ตั้งใจจะประกาศพร้อมกับการเปิดตัวคอลเลกชันโอตกูตูร์อย่างเป็นทางการ ช่วงต้นเดือนมีนาคมครับ”

ชาโฮพยักหน้าเข้าใจ พลางถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ช่วงปีที่ผ่านมา เพื่อสร้างมูลค่าให้ศิลปินหน้าใหม่ หลายค่ายมักใช้วิธี “ชงข่าวเอง”

เขาเกรงว่าหาก Vanceef ยืดเยื้อเกินไปจนมีข่าวรั่วไหล เสิ่นเจวี้ยนจะถูกตราหน้าว่าปล่อยข่าวเพื่อเกาะกระแส เพราะนับตั้งแต่นิตยสาร GP วางแผงมาจนถึงตอนนี้ ก็ยังมีคนคอยแซะว่าเสิ่นเจวี้ยนฉวยโอกาสแย่งงานใหญ่มา เนื่องจากมีข่าวลือหนาหูว่าเดิมที Vanceef ตั้งใจจะเซ็นสัญญากับนักแสดงชายระดับแถวหน้าเจ้าของรางวัลใหญ่

พอได้ยินว่ามีกำหนดการที่ชัดเจนแล้ว ร่างกายที่เกร็งแน่นของชาโฮก็ผ่อนคลายลง

“ส่วนเรื่องอื่นๆ ให้ประสานงานตามแผนโปรโมตของ Vanceef เป็นหลัก” คิมมินจุนกำชับทิ้งท้าย “ช่วงนี้แจ้งให้เมมเบอร์เปิดบัญชีโซเชียลส่วนตัวกันด้วย”

“พอฝ่ายกฎหมายตรวจสอบเรียบร้อยแล้วให้แจ้งโจวเหย่ พรุ่งนี้เซ็นสัญญาได้เลย”

ชาโฮพยักหน้ารับ พลางจดบันทึกคำสั่งของคิมมินจุนอย่างตั้งใจ

งบการเงินปีล่าสุดของ B.S ยื่นตรวจสอบเรียบร้อยแล้ว กำไรในไตรมาสสี่ที่ได้จาก SALIGIA พุ่งทะยานจนแซงผลรวมกำไรตลอดสามไตรมาสแรกของ TL ไปอย่างขาดลอย

นอกจากเสิ่นเจวี้ยนแล้ว เมมเบอร์คนอื่นๆ ก็เริ่มมีงานเดี่ยวทยอยเข้ามาเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นรายการ ‘We Got Married’ ของพัคชานฮยอก วาไรตี้ประจำของอีซูมิน งานพรีเซนเตอร์แบรนด์ฟาสต์แฟชั่นในญี่ปุ่นของฮายาคาวะ เพลงประกอบซีรีส์ของคิมแจอู หรือการทำหน้าที่ดีเจรายการวิทยุประจำของชเวซามูเอล

อย่างน้อยผลลัพธ์นี้ก็พิสูจน์ได้ว่า แนวคิดของคิมมินจุนที่ต้องการให้สมาชิกแต่ละคนมีทิศทางเติบโตอย่างโดดเด่นเฉพาะตัวนั้นถูกต้องแล้ว

“ก๊อกๆ”

ในตอนที่คิมมินจุนกำลังจะสั่งปิดประชุม เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“เข้ามา” คิมมินจุนยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู ตอนนี้ตีสามแล้ว ใครจะมาหาเขาเวลานี้อีก

คนที่เคาะประตูคือสวีตัวเหม่ย พนักงานฝ่ายบริหารศิลปินแผนกหนึ่ง ซึ่งรับผิดชอบดูแลงานพรีเซนเตอร์เครื่องประดับและเสื้อผ้าโดยเฉพาะ

หลังจากพิมพ์สัญญาของ Vanceef เสร็จ สวีตัวเหม่ยก็กำลังจะเก็บของเลิกงาน แต่ด้วยความเคยชินก่อนกลับบ้าน เธอจึงลองเช็กอีเมลอีกรอบ แล้วก็สะดุดตากับอีเมลฉบับนี้เข้าพอดี

เธอเดินตรงไปหาคิมมินจุน วางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วกระซิบเบาๆ “หัวหน้าคะ Chanel เพิ่งส่งจดหมายเชิญมาให้ June ค่ะ”

“ทางนั้นเชิญ June ไปลองเสื้อผ้าค่ะ”

บนโต๊ะของคิมมินจุนตอนนี้มีเอกสารสองฉบับ ฉบับหนึ่งคือสัญญาของ Vanceef ส่วนอีกฉบับคือคำเชิญจาก Chanel ที่เพิ่งส่งมาสดๆ ร้อนๆ ภายในห้องประชุมเงียบกริบ ทุกคนต่างรอฟังการตัดสินใจของเขา

คิมมินจุนเลียริมฝีปากเบาๆ ก่อนจะโบกมือบอกทุกคน “เลิกประชุมได้ ชาโฮอยู่ก่อน”

ทันทีที่คนสุดท้ายเดินพ้นประตูและปิดลง คิมมินจุนก็ยื่นแฟ้มในมือให้ชาโฮ “ดูสิ เจ้าตัวยังไม่ทันบินกลับจากปารีสเลย คำเชิญจาก Chanel ก็ร่อนมาถึงแล้ว”

ชาโฮรีบเปิดแฟ้มกวาดสายตาอ่านเนื้อหาในอีเมลอย่างรวดเร็ว

อ่านจบเขาก็รู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัว เมื่อก่อนไอดอลจะร่วมงานกับแบรนด์ลักชัวรีระดับท็อปได้ต้องผ่านช่วงทดลองงานที่ยาวนาน แค่คว้าตำแหน่งพรีเซนเตอร์ระดับประเทศในเกาหลียังยากเลือดตาแทบกระเด็น

แต่สำหรับเสิ่นเจวี้ยน นอกจาก Chanel แล้ว ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาพวกเขายังได้รับคำเชิญร่วมงานจากแบรนด์ระดับท็อปอีกหลายเจ้า

โอกาสมากมายวางเรียงรายอยู่ตรงหน้า จนสถานการณ์ตอนนี้พลิกผันไปแล้ว กลายเป็นทางค่ายที่ต้องมานั่งขบคิดอย่างหนักว่า แบรนด์ไหนเหมาะกับภาพลักษณ์ของเสิ่นเจวี้ยนและส่งเสริมทิศทางในอนาคตของเขาได้ดีที่สุด

“นายคิดว่ายังไง?”

ถ้าเสิ่นเจวี้ยนไม่ใช่ศิลปินในสังกัด B.S คิมมินจุนคงอิจฉาจนตาร้อนผ่าวไปแล้ว ในขณะที่ค่ายอื่นกำลังปวดหัวกับการวิ่งหาสปอนเซอร์ พวกเขากลับต้องมานั่งกลุ้มใจว่าจะปฏิเสธแบรนด์ไหนดี ฟังดูเหมือนอวดดีจนน่าหมั่นไส้ แต่สถานการณ์จริงมันเป็นแบบนั้นจริงๆ

"ผมเอนเอียงไปทาง Chanel ครับ"

"ถ้าดูจากแรงโปรโมตตามสื่อนอกบ้านช่วงหลังมานี้ Chanel ทุ่มทุนสุดแล้ว แถม June ก็เคยใส่ชุดของแบรนด์นี้มาก่อนด้วย"

"ผมเดาว่าทางนั้นคงเห็นรูปในนิตยสาร GP ถึงได้ตัดสินใจส่งคำเชิญมา"

ในสามลุคที่เสิ่นเจวี้ยนถ่ายให้นิตยสาร GP มีชุดสูทขาวดำชุดหนึ่งที่เป็นของ Chanel

"ถ้าไปทางนี้ ตำแหน่งที่ได้น่าจะสูงกว่าครับ"

สายตาของชาโฮจับจ้องอยู่ที่ชื่อผู้ส่งท้ายอีเมล Chanel ระดับโกลบอล

"แล้ว Burberry ล่ะ ทางนั้นก็แสดงความต้องการร่วมงานอย่างชัดเจนเลยนะ" คิมมินจุนแกล้งถามลองเชิง

ชาโฮหลุดขำทันทีที่ได้ยิน "เหตุผลที่คุณยังไม่ตอบตกลง มันไม่ชัดเจนอยู่แล้วเหรอครับ"

แม้จะพูดไม่จบประโยค แต่ความหมายก็กระจ่างชัด คิมมินจุนถามคำถามที่รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้ว

"อีกอย่าง Burberry ไม่ได้เจาะจงว่าต้องเป็น June คนเดียว สัญญาฉบับแรกที่พวกเขาส่งมาตั้งใจจะเอาทั้งวงนะครับ"

ถ้า Burberry รู้ว่าเหตุผลที่ B.S ปัดตก เป็นเพราะตอนแรกยอมเซ็นสัญญากับ SALIGIA ทั้งวง คงโมโหจนกระอักเลือดแน่

ตอนแรก Burberry ตั้งใจจะเซ็นสัญญาแค่กับเสิ่นเจวี้ยน ทว่าจองกีฮยอกยืนกรานเสียงแข็งว่าต้องรับงานทั้งวง อีกฝ่ายถึงยอมแก้ข้อเสนอ แต่ใครจะคิดว่านั่นกลับกลายเป็นเหตุผลให้คิมมินจุนเขี่ยทิ้ง

คิมมินจุนยกยิ้มมุมปาก "ตกลง งั้นนายจัดการเรื่องของ Chanel ให้เรียบร้อย" แล้วพอนึกถึงปัญหาของ SALIGIA ก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้ เขาก็เอ่ยเตือน "พวกนายอยู่ใกล้ชิดกับเด็กๆ มากที่สุด ถ้าสังเกตเห็นอะไรผิดปกติให้รีบรายงานทันที คอยดูแลสภาพจิตใจของเมมเบอร์ในวงด้วย"

"เรื่องแบบคราวก่อน ห้ามให้เกิดขึ้นอีกเด็ดขาด"

ความอิจฉาริษยาเป็นดาบสองคม มันผลักดันให้คนพัฒนาขึ้นได้ และก็ฉุดให้คนดำดิ่งพังทลายลงได้เช่นกัน

ชาโฮพยักหน้ารับ ตั้งแต่เกิดเรื่องของชเวมินซู ตัวเขา โจวเหย่ และควอนโดยุน ก็คอยสุ่มตรวจโซเชียลมีเดียของสมาชิกอยู่เรื่อยๆ นอกเหนือจากเรื่องแอบสั่งอาหารเดลิเวอรีตอนดึกแล้ว ตอนนี้ก็ยังไม่พบสิ่งผิดปกติอื่นใด

"เอาละ แยกย้ายกลับไปพักผ่อนเถอะ" คิมมินจุนพับปิดฝาโน้ตบุ๊ก ก่อนจะลุกขึ้นหยิบเสื้อแจ็กเกตที่พาดไว้บนเก้าอี้

"นายก็รู้นี่ว่าฉันเกลียดการทำงานล่วงเวลาขนาดไหน"

ถ้าไม่ใช่เพราะให้ความสำคัญกับดีลร่วมงานของ Vanceef คิมมินจุนคงไม่เรียกทุกคนมาสุมหัวประชุมกันตอนตีสามแบบนี้แน่ เขาไม่ได้บ้างานเข้าเส้นเหมือนอย่างอีฮามินเสียหน่อย

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง