บทที่ 92 ไลฟ์กินโชว์! โป๊ะแตกหมอไม่รับเย็บ!!

[น่ารักจังเลย น่ารักมากๆ~~ เหมือนแมวแอบขโมยของกินเลย~~]

[เวลาราชาเผยกิน สีหน้าท่าทางยิบย่อยเยอะไปหมด ทุกท่าน่ารักม้ากมาก~ ใจฉันละลายหมดแล้วเนี่ย~~]

[ราชาเผยตอนโดนป้อนไม่หยุด เหมือนเด็กตัวเล็กๆ เลย~]

[พี่สาวคนสวยใจดีจังเลยน้า~ ไม่รู้มีแฟนหรือยัง 555?]

[ทุกคนหวีดแมวอย่างมีสตินะ อย่าลืมธาตุแท้จอมมารของแมวตัวนี้ล่ะ!]

[แมวจะไปมีพิษมีภัยอะไรได้? น้องก็แค่อยากได้ข้าวโพดเยอะขึ้นเอาไว้แลกของอร่อยๆ เท่านั้นแหละ~]

[สามีขาน่ารักขนาดนี้ ระวังจะโดนฉันฟัดจนเป็นลมนะจ๊ะ~(￣3￣)]

[ทำไมจู่ๆ รู้สึกว่าสามีดูนุ่มฟูน่ารักขึ้นมาล่ะ? ถ้าเป็นสามีแบบนี้ ฉันมั่นใจว่าจับกดได้แน่นอน! (～￣▽￣)～]

[ฮือๆ! เห็นลูกหมาป่าน้อยน่าสงสารขนาดนั้นก็เกลียดเผยเซวียนจะตายอยู่แล้ว แต่เขาดันน่ารักขนาดนี้เนี่ยนะ! ฉันแอนตี้ต่อไม่ลงแล้ว ฮือออ~]

เมื่อเผยเกอดึงสติกลับมาได้ เชอร์รีชามโตก็ถูกเขาฟาดไปเกินครึ่งแล้ว

“กินเยอะไปหรือเปล่านะ?”

ถ้าเป็นคาแรกเตอร์เดิมที่ไม่ค่อยห่วงภาพลักษณ์ กินหมดเกลี้ยงก็ไม่เห็นเป็นไร

แต่ตอนนี้เขาคือเทพบุตรนะ! (‾◡◝)

เผยเกอขยับเข้าไปใกล้ บรรจงจัดเรียงเชอร์รีที่เหลือใหม่เพื่อให้ดูเยอะพูนชามในทางสายตา

แต่วิธีนี้ก็ได้ผลจำกัด

เผยเกอจึงหยิบเชอร์รีทั้งหมดออกจากชามแก้วก่อน แล้วอาศัยความรู้ระดับปรมาจารย์ด้านสถาปัตยกรรม บรรจงวางโครงสร้างเรียงซ้อนอย่างแยบยล จนดูเหมือนแทบไม่ได้แตะ และยังคงพูนเต็มชามแก้วอยู่

[ผู้ชมในห้องไลฟ์: ราชาเผยของเรามีวิชาเทพแบบนี้ด้วยเหรอเนี่ย? ทึ่งจนกราบ!]

[อย่าให้ลูกที่บ้านมาเห็นวิชานี้เชียว ไม่งั้นคงเอามาใช้ตบตาพ่อแม่อย่างพวกเราแน่ๆ]

ยังดีที่คนดูในห้องไลฟ์ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเผยเกอจะทำแบบนี้ไปเพื่ออะไร

มีแค่ส่วนน้อยนิดเท่านั้นที่เดาทางออก

คนส่วนใหญ่คิดว่าราชาจอเงินเผยคงอิ่มหนำสำราญจนว่างจัด เลยมานั่งก่อปราสาทเล่นเหมือนเด็กๆ

มันคือความไร้เดียงสาในวัยเด็กชัดๆ

ใครจะไปคาดคิดถึงแผนการอัน ‘แนบเนียน’ ของราชาจอเงินเผยกันเล่า

พอจัดจานเสร็จ เผยเกอก็เก็บกวาดเม็ดที่คายทิ้งไว้จนเกลี้ยง

แล้วเริ่มนั่งทำตัวเป็นเด็กดี มองคนอื่นเล่นเกมอยู่ตรงนั้น บางจังหวะก็ช่วยปรบมือให้ ดูเข้าท่าเข้าทางไม่เบา

จากนี้ก็แค่รอเหยื่อเบอร์สองมาติดเบ็ด

“ว้าว พี่เผย! พี่มีของกินเยอะขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย!”

ความสนใจของเซี่ยเฟยหยางไม่ได้ละไปจากตรงนี้ตั้งแต่แรกแล้ว เขาสังเกตเห็นตั้งนานว่าฝั่งนี้มีของกิน เพียงแต่ปลีกตัวออกมาไม่ได้

จังหวะนี้เพิ่งลงมาจากเวที เลยแอบย่องตรงดิ่งมาทางนี้ทันที

เขายื่นมือจะไปหยิบ แต่โดนเผยเกอตีมือเพียะ

“ล้างมือหรือยัง?”

“ยังเลยครับ พี่ป้อนผมหน่อยสิ?” เซี่ยเฟยหยางถามยิ้มๆ

ท่าทางเหมือนพูดเล่น แต่แววตากลับแฝงความคาดหวังไว้จริงๆ

เผยเกอยิ้มแห้งใส่ในใจ

เด็กสมัยนี้ ไม่สนทั้งวัย ไม่สนทั้งนิสัย นึกอยากจะหยอดก็หยอด น่ากลัวชะมัด

“เดี๋ยวฉันหยิบให้”

แน่นอนว่าเผยเกอต้องเป็นคนหยิบให้เอง

เพราะเชอร์รีพวกนี้จัดเรียงไว้อย่างมีชั้นเชิงมาก

ขืนปล่อยให้เซี่ยเฟยหยางหยิบเอง สะกิดสองทีแล้วพังครืนลงมาจะทำยังไง?

แบบนั้นก็โป๊ะแตกกันพอดี

“จริงเหรอครับ? ทำไมจู่ๆ พี่ถึงดีกับผมขนาดนี้ล่ะ?”

ด้านหนึ่งเซี่ยเฟยหยางรู้สึกดีใจเกินคาด แต่อีกด้านก็ระแวงว่าจะมีแผนอะไรแอบแฝงอยู่

“จะกินไหม?” เผยเกอถามสั้นๆ

“กินครับ”

“ห้ามกินเยอะนะ ฉันหยิบให้ลูกหนึ่ง นายถึงกินได้ลูกหนึ่ง”

“ได้ครับ ขอบคุณครับพี่” เซี่ยเฟยหยางนั่งลงตรงข้ามเผยเกอแล้วส่งยิ้มให้

รอยยิ้มดูซื่อๆ และหวานหยด

ทั้งตัวดูมีความสุขจากใจจริง

เด็กหนุ่มเจ้าเล่ห์จู่ๆ ก็แปลงร่างเป็นคนใสซื่อบริสุทธิ์ ทำเอาแฟนคลับตัวน้อยในห้องไลฟ์กรี๊ดกร๊าดกันลั่น

น้องเฟยหยางของพวกเราหวานม้ากมาก!

นี่มันก้อนน้ำตาลเดินได้ชัดๆ!

เซี่ยเฟยหยางรับผลไม้จากมือเผยเกอมาลูกหนึ่ง คาบไว้ที่ริมฝีปากแล้วมองอีกฝ่ายด้วยสายตาคาดหวัง

“พี่ครับ แบบนี้ถือว่าพี่แอบป้อนผมทางอ้อมหรือเปล่าเนี่ย?”

เผยเกอไม่สนใจคำพูดนั้น แต่กวาดตามองของกินบนโต๊ะแทน

“เอ๊ะ มีของกินเยอะขนาดนี้ ผมควรเรียกคนอื่นมาด้วยดีไหมนะ…”

พูดพลางทำท่าจะลุกขึ้นไปเรียกคนอื่น

เซี่ยเฟยหยางรีบยัดผลไม้เข้าปากทันที

พร้อมกับกดเผยเกอกลับลงมานั่งที่เดิม “พี่ครับ ผมยังอยากกินอีก”

เผยเกอจึงหยิบส่งให้อีกฝ่ายต่อ

พอหยิบให้หมอนั่นเสร็จ เขาก็เนียนหยิบเข้าปากตัวเองทีละสองลูก

เซี่ยเฟยหยางหนึ่งลูก เขาฟาดไปสองลูก

เซี่ยเฟยหยางกำลังเหม่อเหรอ?

งั้นหมอนั่นหนึ่งลูก ส่วนเขาจัดไปสาม เย้!

เทพเผยแจกผลไม้ เน้นหลักการตาไว มือเร็ว และสีหน้าต้องนิ่งสนิท

เซี่ยเฟยหยางกินไปพลางขบคิดไปพลาง จะหาเรื่องคุยแบบไหนถึงจะทำให้ไอ้คนแก่แสนเย็นชาคนนี้หวั่นไหวได้นะ? ชิ!

ขี้เก๊กชะมัด

น่ารำคาญเป็นบ้า

ทำไมถึงหยอดเล่นยากขนาดนี้นะ!

พอย้อนนึกถึงประวัติการหยอดคนอื่นที่ผ่านมาของเซี่ยเฟยหยาง แทบไม่เคยพลาดเลยสักครั้ง

ทำไมพอมาเจอไอ้คนแซ่เผยนี่ แค่จะคุยกันดีๆ สักสองสามประโยคยังยากเย็นขนาดนี้?

แต่ยิ่งหยอดยาก เซี่ยเฟยหยางก็ยิ่งรู้สึกท้าทาย

ในใจแอบตั้งให้ราชาจอเงินเผยเป็นบอสใหญ่ตัวสุดท้ายของเกมไปแล้ว ก่อนที่รายการนี้จะจบลง เขาจะต้องเคลียร์ด่านนี้และปราบบอสตัวนี้ให้จงได้

“อ้าว!” เผยเกอร้องอุทานเบาๆ

“มีอะไรเหรอครับ?” เซี่ยเฟยหยางดึงสติกลับมาถาม

“หมดแล้วอะ~”

“เร็วขนาดนี้เลย?” เซี่ยเฟยหยางประหลาดใจนิดหน่อย เมื่อกี้ชามใหญ่เบ้อเร่อเชียวนะ พวกเขาสองคนกินจนเกลี้ยงเลยเหรอ?

“พวกเราสองคนก็กินเก่งเหมือนกันนะเนี่ย ฟาดหมดชามใหญ่ไปเลย” เผยเกอรำพึงอย่างปลงๆ

ตอนแรกกะจะฉวยโอกาสนี้หลอกล่อให้เซี่ยเฟยหยางไปช่วยหักข้าวโพดด้วยอีกคน แต่เผยเกอก็คิดขึ้นได้

เขาเป็นเทพบุตรนะ! จะมาทำตัวคิดเล็กคิดน้อย เอะอะก็เจ้าเล่ห์หลอกคนอื่นได้ยังไงกัน?

รอบนี้ช่างมันเถอะ

ถือว่าให้เจ้าเด็กนี่ช่วยหารความผิดละกัน

เพราะเผยเกอก็ไม่อยากได้ยินคนในห้องไลฟ์เอาไปพูดว่าราชาจอเงินเผยซัดเชอร์รีคนเดียวไปตั้งสี่ชั่ง

ทว่า กล้องกลับบันทึกภาพไว้หมดแล้วทุกช็อต

และที่เขาคาดไม่ถึงยิ่งกว่าคือ ฝ่ายสวิตเชอร์ของรายการนี้จะลำเอียงรักเขาขนาดนี้

ทางฝั่งนั้นเล่นเกมกันอย่างคึกคักแท้ๆ แต่กลับตัดภาพแบ่งหน้าต่างจอเล็กให้เผยเกอโดยเฉพาะ จัดเป็นไลฟ์โชว์กินแหลกให้เขาไปเลย

เหล่าแฟนคลับต่างพากันเกาะหน้าจอ ดูราชาจอเงินเผยจัดการของกินตรงหน้าด้วยความเร็วติดสปีด ทั้งที่ท่วงท่ายังคงรักษาความสง่างามไว้ได้เป๊ะๆ

ถ้าพูดถึงคุณสมบัติของเทพบุตร เรื่องนี้เขาเอาไปเลยคะแนนเต็ม

ถ้ามองข้ามเรื่องที่ชามผลไม้ยุบฮวบลงไปกองอยู่ที่ก้นชามทุกๆ หนึ่งนาทีละก็นะ

สรุปคือไม่มีใครช่วยเขาหารความผิดได้ทั้งนั้น แบกรับไว้คนเดียวเต็มๆ เถอะ!

ผู้ชมจอมจับผิดในห้องไลฟ์ถึงกับช่วยนับสถิติให้เสร็จสรรพ

[ทุกคนโปรดทราบ จากการที่ฉันนั่งนับเองกับมือ เมื่อกี้ราชาจอเงินเผยฟาดเชอร์รีไปทั้งหมด 109 ลูก ส่วนเซี่ยเฟยหยางได้กินไป 7 ลูก คำเตือนด้วยความหวังดี: ไม่ควรทานผลไม้มากเกินไป การกระทำของราชาจอเงินเผยเป็นพฤติกรรมเฉพาะบุคคล ห้ามลอกเลียนแบบเด็ดขาด]

ส่วนแฟนคลับของเซี่ยเฟยหยางต่างน้ำตาไหลพรากเป็นสายเลือด: ราชาจอเงินเผยรังแกเฟยหยางตัวน้อยของเราที่ซื่อเกินไปชัดๆ! ชามเบ้อเร่อนั่นนายฟาดคนเดียวเกือบหมดไม่ใช่เหรอ! การลากคนอื่นมาร่วมรับเคราะห์ด้วยมันน่าภูมิใจตรงไหนมิทราบ!

ในเมื่ออุตส่าห์ลากน้องเราไปเอี่ยวแล้ว ตัวเองกินน้อยลงสักสองลูก แล้วแบ่งให้เฟยหยางตัวน้อยของเราเพิ่มอีกสักสองสามลูกไม่ได้หรือไง!

ส่วนเผยเกอที่เพิ่งรู้ความจริง: ขาดทุนย่อยยับ! รู้งี้ไอ้เจ็ดลูกนั้นก็ไม่น่าแบ่งให้เซี่ยเฟยหยางกินเลย!!