บทที่ 98 ปฏิเสธไม่รับเล่น! ไม่คิดจะพึ่งเขาหรอก!

ตอนที่เผยเกอกลับมาถึงบ้านพัก สภาพร่างกายและจิตใจของเขาก็ฟื้นฟูกลับมาเต็มร้อยแล้ว

เมื่อเผชิญกับความห่วงใยจากบรรดาแขกรับเชิญ เขาก็เอ่ยขอบคุณทีละคน

พอเห็นเขากลับมา ทีมงานทั้งรายการต่างก็ดูกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาขึ้นมาทันตา

เผยเกอแอบอึ้งไปนิดๆ

เขาเพิ่งออกไปแค่ครึ่งวันเองไม่ใช่เหรอ?

ทุกคนจะดีอกดีใจเบอร์ใหญ่เกินไปหน่อยไหม?

เนื่องจากราชาจอเงินเผยเพิ่งหายป่วย จินเฉิงซีจึงไม่ได้จัดกิจกรรมกลางแจ้งให้ทุกคน

แต่ให้คู่เดตแต่ละคู่ช่วยกันเก็บบ้านพักและทำความสะอาดครั้งใหญ่แทน

การถ่ายทำรายการไม่ได้ลากยาวติดต่อกันแบบไม่มีพัก

ทุกครั้งที่ถ่ายทำครบหนึ่งสัปดาห์ ก็จะได้พักหนึ่งสัปดาห์

พรุ่งนี้พวกเขาจะต้องออกจากบ้านพักชั่วคราว ก่อนไปจึงจำเป็นต้องเก็บกวาดบ้านให้เรียบร้อยสะอาดสะอ้าน

ก่อนหน้านี้เผยเกอไม่ทันสังเกตเลยว่าจะมีช่วงเว้นว่างระหว่างการถ่ายทำนานขนาดนี้

ถ้าลองคำนวณดู จากแผนเดิมที่กำหนดเวลาไว้สองเดือน เอาเข้าจริงนับหัวนับท้ายรวมกันก็ปาเข้าไปเกือบสี่เดือนเลยงั้นสิ?

แต่พอลองคิดดูอีกทีก็พอเข้าใจได้ แขกรับเชิญที่มาร่วมรายการนี้ต่างก็คิวทองกันทั้งนั้น มีงานอื่นต้องไปวิ่งรอกตั้งเท่าไร ถ้าให้มาปักหลักถ่ายทำต่อเนื่องรวดเดียวสองเดือน คงไม่มีใครปลีกตัวมาได้แน่

“พี่คะ พี่เพิ่งหายป่วยเองนะ ควรพักผ่อนเยอะๆ เอาแบบนี้ พี่คอยยืนสั่งอยู่ข้างๆ เถอะ ส่วนงานใช้แรงฉันจัดการเอง!”

น้องเสี่ยวฉีเสนอตัวอย่างกระตือรือร้นสุดๆ

เผยเกอยิ้มพลางส่ายหน้า “ผมไม่เป็นไรแล้วล่ะ ช่วยกันทำสองคนเสร็จเร็วกว่า”

คนหนึ่งรับหน้าที่เช็ดหน้าต่าง เฟอร์นิเจอร์ และโต๊ะเก้าอี้ ส่วนอีกคนรับหน้าที่จัดวางข้าวของให้เข้าที่เข้าทาง

พอจัดของเสร็จแล้วทำความสะอาดเก็บกวาดตั้งแต่ข้างในยันข้างนอก บ้านทั้งหลังก็ดูสว่างไสวขึ้นมาทันตาเห็น

“ว้าว!”

เป้ยเสี่ยวฉีกางแขนทั้งสองข้างออก มอบสายตามองผลงานการลงแรงตลอดช่วงเช้าของทั้งคู่อย่างพึงพอใจสุดๆ

อดไม่ได้ที่จะแอบเหลือบมองราชาจอเงินเผยแวบหนึ่ง

‘ว่าไม่ได้นะเนี่ย เริ่มรู้สึกเหมือนเป็นบ้านขึ้นมาจริงๆ แล้วแฮะ’

เป้ยเสี่ยวฉีแอบคิดในใจ

เผยเกอรดน้ำกระถางดอกไม้สองกระถางของเขา พลางเล็มใบไม้ออกไปสองสามใบ

ข้างๆ ดอกไม้เล็กที่บานอยู่เดิม มีตาดอกตูมเพิ่มขึ้นมาอีกสองดอก เผยเกอลูบมันเบาๆ ด้วยความเอ็นดูจนแทบไม่อยากละมือ~

ช่วงบ่าย ทางหนิงหัวได้ส่งโครงร่างตัวละครในบทภาพยนตร์เรื่องหนึ่งมาให้ทางอีเมล

พวกเขาอยากเชิญให้เขาไปร่วมแสดงเป็นกรณีพิเศษในหนังเรื่องหนึ่ง บทไม่ได้เยอะมาก แต่ตัวละครโดดเด่นสะดุดตาเป็นอย่างยิ่ง

ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นโปรเจกต์ระดับบิ๊กที่สุดของหนิงหัวในปีนี้

มีชื่อเรื่องว่า 《ยอดคนกลจักรคลั่ง》

เผยเกอรู้จักหนังเรื่องนี้ ในนิยายต้นฉบับช่วงแรกๆ ถือว่ามีกระแสค่อนข้างแรงเลยทีเดียว

นำแสดงโดยเซียวเจียง ราชาจอเงินรางวัลมังกรทอง ประกบคู่กับโม่เซี่ยงซี ดาราหนุ่มหน้าใสรุ่นน้อง

ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือภาพยนตร์ที่หนิงหัวสร้างขึ้นมาเพื่อดันคุณชายน้อยของตัวเองชัดๆ

และเพื่อเป็นการปูทางส่งเสริมให้เขา ถึงขั้นดึงตัวเซียวเจียงมาช่วยคุมเกม

ด้านการตลาดประโคมกันถล่มทลาย ส่วนกระแสวิจารณ์แตกออกเป็นสองขั้วชัดเจน

ฝั่งหนึ่งชมว่าสนุกมาก แต่อีกฝั่งกลับมองว่านี่มันหนังบ้าบออะไรกัน

ทว่าไม่ว่าจะอย่างไร ความจริงที่ปฏิเสธไม่ได้ก็คือ โม่เซี่ยงตงใช้หนังเรื่องนี้ฟาดฟันเอาชนะภาพยนตร์ฟอร์มยักษ์ทุนหนาหลายเรื่องที่เข้าฉายในช่วงเดียวกัน จนกวาดรายได้เข้ากระเป๋าไปอย่างเป็นกอบเป็นกำ

บทที่ส่งเทียบเชิญให้เขาไปร่วมแสดงเป็นกรณีพิเศษคือนักวิทยาศาสตร์อารมณ์พิลึกกึกกือ ในนิยายต้นฉบับ บทนี้ตกเป็นของนักแสดงรุ่นเก๋ามากฝีมือท่านหนึ่ง

ซึ่งอีกฝ่ายก็อาศัยบทบาทนี้จุดกระแสให้ชีวิตการแสดงกลับมารุ่งโรจน์ระลอกสอง

ถ้าเผยเกอยอมรับเล่น ผลลัพธ์ย่อมไม่ด้อยไปกว่าคนคนนั้นอย่างแน่นอน

แต่ทว่า เผยเกอกลับปฏิเสธคำเชิญไปโดยแทบไม่ต้องเสียเวลาคิด

โอกาสที่เป็นของคนอื่น เขาจะไปแย่งทำไมกัน

ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ไม่จำเป็นต้องพึ่งหนังพรรค์นี้มาช่วยส่งให้เขากลับคืนสู่วงการภาพยนตร์

และยิ่งไม่คิดจะยืมมือโม่เซี่ยงตงเลยแม้แต่น้อย!

——ขอบคุณครับ แต่ช่วงนี้ผมมีตารางงานอื่นแล้ว ต้องขออภัยด้วย หวังว่าจะมีโอกาสได้ร่วมงานกันในภายหน้านะครับ

เพิ่งจะตอบอีเมลกลับไป สายจากโม่เซี่ยงตงก็โทรเข้ามาทันควัน

“ราชาจอเงินเผย”

“ผมเองครับ”

“สะดวกออกมาดื่มชาสักถ้วยไหมครับ คนขับรถของผมไปรับคุณแล้ว ทางผู้กำกับจินผมก็แจ้งให้ทราบเรียบร้อยแล้วด้วย”

พูดจบก็ตัดสายไปทันที

ไม่เปิดโอกาสให้เผยเกอได้เอ่ยปากปฏิเสธเลยสักนิด

เห็นได้ชัดว่าท่านประธานจอมเผด็จการคนนี้กำลังใช้อำนาจและสถานะมาข่มกันตรงๆ

“ใครสั่งใครสอนให้เคยตัวแบบนี้นะ”

เผยเกอแค่นหัวเราะในลำคอ

ตอนนี้เขายังไม่ได้มีเรื่องอะไรต้องไปพึ่งพาอีกฝ่ายเลยด้วยซ้ำ ยังจะมาวางก้ามเหนือกว่าขนาดนี้

ถ้าวันไหนต้องพึ่งจมูกหมอนี่หายใจเข้าจริงๆ คงได้กลายเป็นเบี้ยล่างข้างกายที่เรียกปุ๊บต้องมา สั่งให้ไปก็ต้องไปแน่ๆ

แถมเท่าที่เผยเกอรู้จักพวกบิ๊กบอสในวงการนี้มา บางคนใช้ชีวิตมั่วซั่วจัด มีผู้หญิงข้างตัวเยอะจนเริ่มเปลี่ยนเป้ามาเล็งผู้ชายแทน

ใครที่มีเรื่องต้องไปง้อแล้วรักษาจุดยืนตัวเองไม่อยู่ ก็เตรียมตัวพลีกายถวายตัวได้เลยทุกเมื่อ

ไม่ใช่แค่บอสผู้ชายหรอกนะ พวกผู้บริหารหญิงเวลาหน้ามืดตามัวขึ้นมาก็น่ากลัวไม่แพ้กัน

พอมีอำนาจล้นมือเข้าหน่อย ก็ชอบคิดว่าตัวเองเป็นคนสำคัญคับฟ้า

การที่เผยเกอคิดจะยืนหยัดในวงการนี้ ย่อมหลีกเลี่ยงการรับมือกับคนพวกนี้ไม่พ้น

เพียงแต่มีสิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ เขาจะสร้างภาพยนตร์ของตัวเอง และจะไม่ยอมให้ใครมากุมชะตาชีวิตได้ง่ายๆ เด็ดขาด

รอจนถึงวันที่เขามีอิทธิพลและมีสิทธิ์มีเสียงมากพอในวงการภาพยนตร์ สถานะของแต่ละฝ่ายย่อมต้องเปลี่ยนไป

ส่วนโม่เซี่ยงตงนั้น เผยเกอไม่ได้กลัวว่าจะต้องผิดใจกัน แต่ก็ไม่มีความจำเป็นต้องไปหักหาญน้ำใจใครตั้งแต่แรกเพื่อสร้างศัตรูเพิ่มโดยใช่เหตุ

เผยเกอเดินออกมาที่ถนน ก็เห็นรถคันหนึ่งจอดรออยู่ที่ริมทางเรียบร้อยแล้ว

เจย์น ผู้ช่วยพิเศษเปิดประตูรถให้เขาจากด้านใน

พอเห็นเขา เจย์นก็พยักหน้าทักทาย

"เชิญขึ้นรถครับ"

เผยเกอก้าวขึ้นไปนั่งบนรถ ประตูปิดลง แล้วรถก็แล่นมุ่งหน้าเข้าสู่ตัวเมือง

ภายในรถมีเพียงเจย์น เผยเกอ และคนขับ รวมทั้งหมดสามคนเท่านั้น

ไม่มีใครเอ่ยปาก บรรยากาศเงียบกริบจนชวนให้อึดอัดพิลึก

ทว่าทั้งเผยเกอและเจย์นต่างไม่มีทีท่ากระอักกระอ่วนแต่อย่างใด มีเพียงคนขับรถที่คอยชำเลืองมองทั้งสองคนผ่านกระจกมองหลังเป็นระยะๆ

เจย์นถือสมุดเล่มเล็กไว้ในมือ ก้มหน้าก้มตาเปิดอ่านอย่างจดจ่อ

ในฐานะผู้ช่วยพิเศษ หลักการที่เขายึดถือมาโดยตลอดคือการไม่พูดจาเรื่อยเปื่อย และยิ่งไม่พูดจาซี้ซั้ว

พูดน้อยผิดน้อย ไม่พูดเลยก็ไม่ผิด

แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจก็คือ ราชาจอเงินเผยคนนี้กลับนิ่งสงบ ไม่ยอมเปิดปากพูดอะไรเลยเช่นกัน

ถ้าเป็นคนอื่น ป่านนี้คงฉวยโอกาสนี้เข้ามาตะล่อมถามหาเบาะแสจากเขาไปแล้วไม่ใช่หรือ