บทที่ 98 การตัดสินใจในพินัยกรรมอันน่าตกตะลึงของคุณท่านเผย

เผยจื่อซวนเองก็ตกตะลึงไปชั่วครู่ ทว่าเขารักษาท่าทีได้ดีกว่ามารดามาก ภายนอกดูสุขุมนุ่มลึก แต่แววตากลับดำมืดลงเรื่อยๆ

ทนายความเดินไปยืนประจำที่ด้านหลังคุณท่านเผย

ฉีเยี่ยนมองทนายความด้วยสายตานึกสนุก เขารู้สึกว่ามื้ออาหารที่ตระกูลเผยนี้เริ่มจะมีอะไรน่าสนใจขึ้นมาเสียแล้ว เขาหันไปมองซืออวี้ไป๋ตามสัญชาตญาณ

ใบหน้าหล่อเหลาราวกับงานศิลป์นั่นยังคงความเย็นชาไว้ไม่เปลี่ยน เมื่อไอสังหารจางลง เขาก็เอาแต่จับจ้องมือเล็กของซางหว่านซิงที่กุมมือเขาไว้อยู่เงียบๆ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ ทำเอาฉีเยี่ยนถึงกับมองต่อไปไม่ลง

"หึ"

เจ้าซาลาเปาน้อยที่ไม่ยอมถูกเมินกระตุกชายเสื้อซางหว่านซิงเบาๆ

*พี่สาว กอดอวี๋อวี๋หน่อย~*

ซางหว่านซิงปล่อยมือจากซืออวี้ไป๋ทันทีโดยไม่ลังเล แล้วรวบตัวเจ้าซาลาเปาน้อยที่ทำหน้าหงอยเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน

"…"

สีหน้าของซืออวี้ไป๋เปลี่ยนเป็นเย็นชาในทันที ดำทะมึนราวกับหมึกหยด บรรยากาศรอบตัวเขาเย็นเยียบจนน่าขนลุก ราวกับน้ำแข็งที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนโดยไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหม เหมือนจะสัมผัสได้ว่าฉีเยี่ยนกำลังมองอยู่ เขาจึงหันไปถลึงตาใส่ดุๆ

ฉีเยี่ยน: "…"

"ดูเหมือนว่าคุณท่านเผยจะมีเรื่องในครอบครัวต้องประกาศ ถ้าอย่างนั้นฉัน…" ซางหว่านซิงพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่เธอยังพูดไม่ทันจบประโยคก็ถูกคุณท่านเผยขัดขึ้นเสียก่อน

"ขอเชิญคุณซางอยู่ต่อก่อนเถอะครับ" คุณท่านเผยไออึกอักสองครั้ง สีหน้าดูซีดเซียวลงกว่าเมื่อครู่มาก

สิ้นเสียงนั้น ซืออวี้ไป๋เงยหน้าขึ้นมองคุณท่านเผย สายตาเรียบเฉยราวกับอ่านทะลุความคิดของอีกฝ่ายไปหมดสิ้นแล้ว

ในใจของคุณท่านเผยผุดคำสี่คำขึ้นมาทันที: ล้ำลึกเกินหยั่งถึง

"นี่คือพินัยกรรมของผม" คุณท่านเผยเอ่ยพลางรับเอกสารที่ผ่านการรับรองฉบับล่าสุดมาจากมือทนายความ

ใต้โต๊ะ มือของลูกสาวคนที่สองตระกูลเผยกำแน่น สายตาจ้องเขม็งไปที่พินัยกรรมฉบับที่ถูกปิดผนึกไว้นั่น ความหงุดหงิดที่ถูกเรียกตัวกลับมากะทันหันหายวับไปกับตา

คุณท่านเผยเงยหน้าขึ้น ส่งสัญญาณทางสายตาให้ทนายความ

ทนายความกล่าว "จากการสรุปทรัพย์สิน ทั้งสังหาริมทรัพย์และอสังหาริมทรัพย์ในนามของคุณท่านเผย…" เขาไล่เรียงรายการทีละอย่างต่อหน้าทุกคนในห้อง บางรายการแม้แต่เผยจื่อซวนก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ส่วนเผยจิ่งจือนั้นสมองว่างเปล่า เหม่อลอยไปไกลราวกับจิตวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว

"รวมเป็นมูลค่า 385,623 ล้าน…" ทนายความยกมือขึ้นดันแว่น "นี่คือทรัพย์สินส่วนบุคคลของคุณท่านเผยทั้งหมดครับ"

ลูกสาวคนที่สองสูดหายใจเข้าลึกอย่างตกตะลึง ก่อนจะถลึงตามองซางหว่านซิงโดยสัญชาตญาณ

เธอไม่เข้าใจเลยว่าทำไมคุณท่านถึงต้องมาประกาศทรัพย์สินส่วนตัวต่อหน้าคนนอกแบบนี้

ซางหว่านซิงยังมีสีหน้าเรียบเฉย แทบจะเขียนคำว่า 'ไม่สนใจ' ไว้บนหน้าผากอยู่แล้ว แต่ในสายตาลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผย กลับมองว่าเธอกำลังเสแสร้ง

ใครมันจะไปไม่สนใจเงินกันล่ะ?

ทนายความกล่าวต่อ "ในฐานะที่คุณท่านเผยเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดของกลุ่มธุรกิจตระกูลเผย โดยถือครองหุ้น 51% และดำรงตำแหน่งประธานกรรมการบริษัท หากตีมูลค่าหุ้นออกมาเป็น…" เขากล่าวตัวเลขจำนวนหนึ่งออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

เป็นตัวเลขมหาศาลที่ครอบครัวธรรมดาๆ ทำงานกี่ชาติก็ไม่มีทางหาได้!

"คุณตาครับ…" เผยจื่อซวนรู้สึกว่าเรื่องนี้มีอะไรชอบกล เขาเงยหน้าขึ้นมองลูกพี่ลูกน้องของตนด้วยสายตาซับซ้อน

ตลอดมาเขารู้ดีว่าคุณตาเอ็นดูลูกพี่ลูกน้องคนนี้มากเป็นพิเศษ เพียงเพราะอีกฝ่ายเป็นหลานชายสายเลือดแท้ๆ ส่วนเขาเป็นเพียงหลานตา ต่อให้ทุ่มเทให้กลุ่มธุรกิจตระกูลเผยมากแค่ไหน สุดท้ายมันก็เป็นแค่เรื่องไร้สาระ

"คุณพ่อคะ เรื่องพวกนี้เราคุยกันส่วนตัวจะดีกว่านะคะ" ลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผยฝืนยิ้ม ใจเต้นรัว

เธอไม่คิดว่าในบ้านหลังนี้จะมีใครมีคุณสมบัติเหมาะสมที่จะได้รับมรดกเหล่านี้ไป นอกจากลูกชายของเธอ โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่พ่อแม่ของเผยจิ่งจือเสียชีวิตไปนานแล้วเช่นนี้

"เนื่องจากปัญหาสุขภาพ ในสองวันนี้ผมจะยื่นลาออกจากคณะกรรมการบริษัท และถอนตัวจากตำแหน่งประธานกรรมการครับ"

ทันทีที่คุณท่านเผยพูดจบ เผยจิ่งจือที่กำลังเหม่อลอยอยู่ก็ดึงสติกลับมาทันที "คุณ…คุณตาครับ สุขภาพคุณตาเป็นอะไรไปเหรอครับ?" เขาถามออกมาอย่างเก้ๆ กังๆ ในขณะเดียวกัน ลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผยก็หลุดปากพูดแทรกขึ้นมาว่า "วันไหนคะ?"

บรรยากาศเงียบกริบลงชั่วขณะด้วยความกระอักกระอ่วน

มุมปากของซางหว่านซิงยกยิ้มเยาะเย้ยอย่างแนบเนียน

"ผมไม่เป็นไร…" คุณท่านเผยจ้องมองเผยจิ่งจือ ใบหน้าชราดูสงบนิ่ง "แค่กำลังจะตายเท่านั้น"

เผยจิ่งจือที่ได้ยินเพียงประโยคแรกก่อนหน้านี้ "อ้อ…"

วินาทีต่อมา เขาก็ลุกพรวดขึ้นทันทีจนเก้าอี้ที่นั่งอยู่ล้มไปกองกับพื้น ดังปัง! เสียงดังสนั่น

"คุณ…" เผยจิ่งจือเบิกตากว้าง ดวงตาแดงก่ำขึ้นมาทันที สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขากวาดสายตามองไปรอบๆ ทุกคนดูนิ่งเฉยกันหมด "พี่ซิง พี่ก็รู้เรื่องนี้ด้วยเหรอ?"

ซางหว่านซิงไม่ได้ปฏิเสธ "รู้"

เธอไม่เพียงแต่รู้ แต่ยังรู้ด้วยว่าวันตายของคุณท่านเดิมทีก็คือช่วงไม่กี่วันนี้ เธอเหลือบมองคุณท่านเผยด้วยสายตาที่มีความหมายแฝง

"นั่งลงก่อน ฟังผมพูดให้จบ" คุณท่านเผยถอนหายใจ ยกมือส่งสัญญาณให้เผยจิ่งจือ

"หลังจากผมตาย ผมจะมอบทรัพย์สินทั้งหมดในนามของผมให้กับคนที่ถูกระบุชื่อไว้ในพินัยกรรม"

"อะไรนะครับ ระบุชื่อ?"

ลางสังหรณ์ไม่ดีในใจลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผยยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น เธอหันไปมองผู้เป็นพ่อแล้วหันไปมองเผยจิ่งจือ ต่อให้คุณท่านจะยังพูดไม่จบ แต่เธอก็เดาได้แล้วว่าทั้งหมดนี้จะต้องยกให้หลานชายแสนดีของเขาอย่างเผยจิ่งจือแน่ๆ!

เลือดลมพุ่งพล่านแทบจะทำให้เธอหายใจไม่ออก!

"คุณพ่อคะ คุณระบุชื่อใครไว้? คงไม่ใช่จิ่งจือหรอกนะ? คุณต้องการจะทำลายกลุ่มธุรกิจตระกูลเผยหรือไง!" เธอพยายามข่มอารมณ์โกรธ แต่ฟังยังไงน้ำเสียงนั้นก็เหมือนกำลังสอบสวน ราวกับคนสติหลุด ไม่เหลือคราบหญิงผู้สูงศักดิ์แม้แต่น้อย "นี่คุณเลอะเลือนไปแล้วหรือไง!"

"แม่ครับ ฟังคุณตาพูดให้จบก่อน" เผยจื่อซวนยังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้า แม้ในใจจะปั่นป่วนราวกับมีพายุโหมกระหน่ำ สายตาที่เขามองลูกพี่ลูกน้องอย่างเผยจิ่งจือแฝงไปด้วยความดำมืด

ในตอนนี้ สองแม่ลูกไม่ได้สนใจซางหว่านซิงและพวกพ้องอีกต่อไป พวกเขาจ้องมองพินัยกรรมในมือของคุณท่านเผยเขม็ง คำตอบชัดเจนอยู่ตรงนั้นแล้ว!

"ต่อให้เขายกให้ผม ผมก็ไม่เอาหรอก!" เผยจิ่งจือคำรามต่ำ ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมาคือเสียงหัวเราะเยาะในใจของเผยจื่อซวน

ไม่เอาอย่างนั้นเหรอ? ปากก็พูดไปงั้นแหละ ใครบ้างจะไม่อยากได้เงินก้อนโตขนาดนี้?

"ฉันไม่เอาเรื่องกลุ่มธุรกิจตระกูลเผยมาล้อเล่น และแน่นอนว่าฉันจะไม่ยกบริษัทให้จิ่งจือ" คุณท่านเผยเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ เมื่อได้ยินเช่นนั้น ลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผยกลับไม่ได้รู้สึกเบาใจลงแม้แต่น้อย

"ฉันไม่เชื่อค่ะ นอกจากคุณพ่อจะเอาพินัยกรรมมาให้ฉันดูเดี๋ยวนี้!"

เธอจ้องพินัยกรรมบนโต๊ะเขม็ง

เธออยากรู้เหลือเกินว่า คราวที่แล้วตอนที่คุณท่านเรียกทนายมาแก้ไขพินัยกรรมนั้น เขาเปลี่ยนอะไรไปบ้าง? และส่วนแบ่งของเธอรวมถึงจื่อซวนในนั้นเหลือเท่าไหร่?

คุณท่านเผยจ้องเธอด้วยสายตาลึกซึ้ง มือที่เหี่ยวย่นกดทับพินัยกรรมบนโต๊ะเอาไว้ วินาทีต่อมาเขาก็ดันมันไปทางลูกสาวด้วยสีหน้าเรียบเฉย "ดูก็ดู"

ลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผย: ???

เมื่อพินัยกรรมถูกเลื่อนมาวางตรงหน้า เธอก็แทบไม่อยากเชื่อสายตา หัวใจเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง

คุณท่านยอมอ่อนข้อให้ง่ายขนาดนี้เชียวหรือ?

แม้แต่เผยจื่อซวนยังตกตะลึงกับเรื่องนี้ เขาแอบเตะแม่ใต้โต๊ะเบาๆ เพื่อเรียกสติให้เธอกลับมา

"คุณเผยครับ…" ฉีเยี่ยนเท้าคางมองด้วยรอยยิ้ม "คุณกำลังเตะผมอยู่ครับ"

เผยจื่อซวน: "…"

"ผมเชื่อมั่นว่า คนที่ผมระบุชื่อไว้คนนี้ มีความสามารถเหนือกว่าผมมาก" น้ำเสียงของคุณท่านเผยแฝงความนัยลึกซึ้ง สายตาท่านกวาดผ่านทุกคนในห้อง ก่อนจะไปหยุดนิ่งอยู่ที่จุดหนึ่งในที่สุด

ทางด้านลูกสาวคนที่สองของตระกูลเผยรีบคว้าพินัยกรรมมาไว้ในมือ เปิดออกแล้วกวาดสายตาอ่านตัวหนังสือบนกระดาษอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งเจอกับชื่อที่เธออยากรู้มากที่สุด

"เป็นไปไม่ได้!" เธอแผดเสียงร้องด้วยความตกตะลึง "ทำไมถึงเป็น—"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง