บทที่ 66 เดี๋ยวรำพัดให้พวกเธอชมสักหน่อยก็แล้วกัน

“ก็เมื่อวานรู้ว่าจะได้มาเดตกับสาว เลยแอบทำการบ้านมานิดหน่อยครับ ผมไปโพสต์ถามชาวเน็ตมาว่าเวลาไปข้างนอกกับผู้หญิงต้องเตรียมอะไรไปบ้าง อันไหนที่พวกเขาบอกแล้วผมคิดว่าน่าจะได้ใช้ ก็ขนมาหมดเลย”

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ความจริงเฟิ่งเยวี่ยรู้ดีว่าคนที่เป็นเสือผู้หญิงตัวจริงคงไม่มาใช้วิธีซื่อบื้อแบบเผยเกอหรอก

ดูทึ่มๆ แต่กลับจริงใจและชวนประทับใจมาก

ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างก็โดนป๊าโหลวเวอร์ชันซื่อๆ ทว่าละเอียดอ่อนใส่ใจคนนี้ตกเข้าเต็มเปา

พากันบอกว่าถ้าได้ไปเดตกับคนแบบนี้คงเป็นเรื่องที่วิเศษสุดๆ ไปเลย

รถแล่นมาจอดที่ด้านนอกคณะเต้นรำของเฟิ่งเยวี่ย

หลายปีมานี้เฟิ่งเยวี่ยเคยขึ้นแสดงบนเวทีระดับแนวหน้ามานับไม่ถ้วน และความสำเร็จด้านการเต้นของเธอก็ถือเป็นแถวหน้าในบรรดาคนรุ่นใหม่

เธอมีคณะเต้นรำเป็นของตัวเอง และที่นี่ก็เป็นสถานที่ที่เฟิ่งเยวี่ยชอบขลุกอยู่มากที่สุด

“พี่เยวี่ย—”

เหล่านักเต้นเห็นเธอเดินเข้ามาก็พากันโบกไม้โบกมือทักทาย

เฟิ่งเยวี่ยพยักหน้าให้ทุกคน

“อีกหนึ่งเดือนเราจะมีรอบการแสดงสำคัญ ตอนนี้นักแสดงทุกคนเลยกำลังเร่งซ้อมกันอยู่น่ะค่ะ”

เฟิ่งเยวี่ยพาเดินเข้าไปข้างในพลางแนะนำให้เผยเกอฟัง

เผยเกอมองไปรอบๆ พลางพยักหน้ารับ

กลุ่มนักเต้นที่อยู่ด้านนอกนี้อายุยังน้อยกันทั้งนั้น ราวๆ สิบห้าสิบหกหรือไม่ก็สิบเจ็ดสิบแปดปี

ดูมีชีวิตชีวามาก พอเห็นเผยเกอก็พากันโบกไม้โบกมือให้อย่างตื่นเต้น

คงจะได้ดูไลฟ์สดเมื่อสองวันก่อน และรู้ว่าเธอคือคู่เดตของเฟิ่งเยวี่ยในวันนี้

ถึงได้ดูกระตือรือร้นกันขนาดนี้

“พักกันพอแล้วก็ไปซ้อมต่อได้แล้วนะ” เฟิ่งเยวี่ยปรบมือ บอกให้เด็กๆ พวกนี้เลิกมุงดูเรื่องสนุกเสียที

“ค่า~”

พวกนักเต้นว่าง่ายมาก รีบกลับไปตั้งหน้าตั้งตาซ้อมรอบใหม่ทันที

เฟิ่งเยวี่ยพาเผยเกอเดินมายังห้องซ้อมเต้นขนาดเล็กกว่าที่อยู่ด้านใน มีนักเต้นแปดคนกำลังขยับกายร่ายรำไปตามเสียงเพลงอย่างดื่มด่ำ

ทั้งสองคนยืนอยู่ด้านข้างโดยไม่ส่งเสียงรบกวน

นักเต้นทั้งแปดคนนี้สวมชุดสีเขียวอ่อนราวกับก้านบัว มือถือพัดกลมด้ามจิ๋วปิดบังใบหน้า ยามชายเสื้อพลิ้วไหวตามจังหวะ ราวกับกำลังพาผู้คนย้อนเวลากลับไปยังเมืองหยางโจวในยุคโบราณ

สายฝนโปรยปรายท่ามกลางดอกซิ่งบานสะพรั่งในเดือนสาม

สะพานน้อยข้ามสายน้ำ ตรอกซอกซอยอันเงียบสงบ

เผยเกอวิ่งผ่านแผ่นหินสีครามไปอย่างเร่งรีบ ชายกระโปรงมีกลีบดอกซิ่งติดอยู่ประปราย~

“เธอดูอินมากเลยนะเนี่ย” ตอนนี้เฟิ่งเยวี่ยมั่นใจแล้วว่าเผยเกอดูการเต้นเป็นจริงๆ

โดยเฉพาะสีหน้ายามมองดูการร่ายรำบทเพลงนี้เมื่อครู่ ราวกับห้วงความคิดถูกดึงย้อนกลับไปสู่อดีตอันไกลโพ้น

มันคือแววตาแห่งความคะนึงหา

“อาจารย์ทุกท่านเต้นเก่งมากเลยครับ” เผยเกอบอก

เมื่อเพลงจบลง เหล่านักเต้นก็พากันเดินมาหาคนทั้งสอง

คนกลุ่มนี้สนิทสนมกับเฟิ่งเยวี่ยเป็นอย่างดี และมีความสัมพันธ์ส่วนตัวที่ดีต่อกันด้วย

“นี่คือแขกรับเชิญชายหมายเลขสี่ผู้มีอารมณ์ขันและน่ารักคนนั้นใช่ไหมคะ?”

“ดูไลฟ์สดแล้วชอบคุณมากเลยค่ะ”

“พี่โหลวไม่ต้องเกรงใจพี่เยวี่ยพวกเรานะ มาถึงแล้วก็ให้พี่เขาพาเดินดูคณะให้ทั่วๆ แล้วอาหารการกินที่นี่ของพวกเราก็รสเด็ดมากเลยน้า~”

“อุตส่าห์มาถึงที่นี่ทั้งที ยังไงก็ต้องให้เยวี่ยเยวี่ยเต้นให้ดูสักเพลงแล้วล่ะ”

เผยเกอสนใจเรื่องนี้มาก

การได้ชมการเต้นของเฟิ่งเยวี่ยในระยะประชิดขนาดนี้ถือเป็นโอกาสที่หาได้ยากยิ่ง

“ไม่รู้ว่าผมจะมีเกียรติขนาดนั้นไหมนะ?”

“ไม่มีปัญหาอยู่แล้วค่ะ” เฟิ่งเยวี่ยตอบตกลงทันที

การได้เต้นโชว์สักเพลงในรายการก็เป็นสิ่งที่ทางทีมงานรายการคาดหวังเอาไว้อยู่แล้ว

แต่ว่า “ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเคยเรียนเต้นมาเหมือนกัน งั้นเธอก็ต้องโชว์ให้พวกเราดูนิดๆ หน่อยๆ ด้วยนะ”

เฟิ่งเยวี่ยอยากรู้อยากเห็นจนแทบแย่ว่าเวลาเผยเกอเต้นจะเป็นยังไง

นึกภาพไม่ออกจริงๆ

คิดว่าผู้ชมในห้องไลฟ์สดก็คงอยากดูมากเหมือนกัน

เฟิ่งเยวี่ยเดาไม่ผิดเลย ในเวลานี้คอมเมนต์ลอยเต็มไปด้วยข้อความไปในทิศทางเดียวกัน

[ทำได้ยอดเยี่ยมมาก!]

[พี่เยวี่ยสวยแถมใจดี เทพมาก]

[พี่เยวี่ยฉันรักพี่ที่สุดเลย!]

“ผมไม่ไหวจริงๆ ครับ” เผยเกอรีบยกธงขาวยอมแพ้ทันควัน

“ไม่ต้องกลัวหรอก เต้นอะไรเป็นก็เต้นอันนั้นแหละ พวกเราไม่หัวเราะเยาะหรอกน่า” เฟิ่งเยวี่ยเอ่ยให้กำลังใจอย่างอ่อนโยน

ทว่าเผยเกอไม่ใช่เด็กสามขวบ มุกแค่นี้หลอกเธอไม่ได้หรอก

จะไม่หัวเราะเยาะเนี่ยนะ?

กำลังไลฟ์สดอยู่นะ สายตาจับจ้องอยู่ตั้งกี่คู่ พลาดขึ้นมาทีเดียวก็กลายเป็นประวัติศาสตร์มืดทันที แถมยังจะโดนทุกคนรัวคอมเมนต์ 555 ล้อเลียนไม่หยุดหย่อนน่ะสิ

“ตกลงตามนี้นะคะ เดี๋ยวฉันขอตัวไปเตรียมตัวก่อน”

เฟิ่งเยวี่ยไม่เปิดโอกาสให้เผยเกอได้ปฏิเสธ ชิงเดินไปเปลี่ยนชุดก่อนทันที

เพลงที่เธอนำมาแสดงให้ทุกคนชมคือเพลงเต้นระดับตำนานของเธออย่าง ‘ฝากความคิดถึง’

ทันทีที่เฟิ่งเยวี่ยปรากฏกาย แค่ตั้งท่าเปิดตัวท่าแรก ก็ทำให้ผู้ชมหน้าจอนับไม่ถ้วนถึงกับกลั้นหายใจ

การร่ายรำบทเพลงนี้บอกเล่าเรื่องราวของสตรีในห้องหอสมัยโบราณที่กำลังคิดถึงชายคนรักผู้รอนแรมอยู่แดนไกล

บางคราก็เปี่ยมสุข บางคราก็เฝ้ารอคอย บางคราก็กังวลใจ บางคราก็คิดถึงจนแทบคลั่ง…

เรือนร่างของเฟิ่งเยวี่ยอ่อนช้อยและบางเบา ปลายเท้าแตะผืนดินราวกับแมลงปอแตะผิวน้ำ สลับก้าวขยับกายไปมา

ปลายนิ้ว สายตา ข้อต่อ ตลอดจนลมหายใจ ล้วนควบคุมได้อย่างประณีตหมดจด ถ่ายทอดอารมณ์ความรู้สึกอันละเอียดอ่อนและมีชีวิตชีวาของหญิงสาวออกมาได้อย่างจับใจ

แม้ว่าจะไม่ได้อยู่บนเวทีการแสดงอันวิจิตรตระการตา เป็นเพียงห้องฝึกซ้อมธรรมดาๆ ทว่าก็ไม่ได้ลดทอนคุณค่าในการรับชมการร่ายรำนี้ลงไปเลย

ในวินาทีนี้ ในสายตาของทุกคนมีเพียงนักเต้นยอดฝีมือที่ดำดิ่งเข้าสู่ห้วงแห่งการร่ายรำอย่างลึกซึ้งผู้นั้น อารมณ์ความรู้สึกต่างขึ้นลงตามจังหวะของเธอ

จนกระทั่งการเต้นสิ้นสุดลง หลายคนยังคงตกอยู่ในความตกตะลึงจนดึงสติกลับมาไม่ได้

เผยเกอปรบมือให้อีกฝ่ายเบาๆ

“พี่โหลว ไม่พูดอะไรหน่อยเหรอคะ?” คนข้างๆ เอ่ยถามเธอด้วยรอยยิ้ม

“เต้นได้ดีมากเลยครับ ดีจนผมเค้นสมองหาคำศัพท์ที่พอจะนึกออก ก็ยังไม่มีคำไหนเพียงพอจะบรรยายความประทับใจที่การเต้นนี้มอบให้ผมได้เลย”

เฟิ่งเยวี่ยเดินยิ้มเข้ามา “เธอไม่ต้องมาคิดหาคำชมฉันหรอก แค่เต้นโชว์ฉันสักท่อนก็พอแล้ว”

“…” เผยเกอพลันรู้สึกกลืนไม่เข้าคายไม่ออก

ปลายเท้าหมุนกลับ หวังจะชิ่งออกจากห้องซ้อมเต้น ทว่าเพิ่งจะขยับตัว ก็โดนสองนักเต้นช่วยกันคว้าแขนเอาไว้เสียก่อน

“ฮ่าๆ ! พี่โหลว อย่าเพิ่งไปสิคะ!”

“เสี่ยวโหลว โชว์สักหน่อยน่า!”

มีคนจับตาดูอยู่เยอะขนาดนี้ จะปล่อยให้เผยเกอหนีรอดไปได้ยังไงกัน

เผยเกอทำใจดีสู้เสือ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับเฟิ่งเยวี่ย

การเต้นสายอ่อนช้อยนุ่มนวลแบบนี้ บอกเลยว่าเผยเกอไม่มีทางเต้นแน่ๆ

เมื่อก่อนตอนที่พวกพี่สาวคนสวยพยายามลากเธอไปหัดเรียน เธอก็ไม่ค่อยจะสนใจเท่าไหร่

เธอชอบอะไรที่มันดุดันฮาร์ดคอร์มากกว่า

เอ๊ะ?

พอพูดถึงความดุดัน เผยเกอก็นึกอะไรออกขึ้นมาทันที

“พวกคุณพอจะมีพัดให้ผมยืมสักด้ามไหมครับ?”

“พัดเหรอคะ ที่นี่เรามีเพียบเลยค่ะ”

เหล่านักเต้นต่างพากันหัวเราะร่า

พ่อหนุ่มโหลวคนนี้คิดจะเต้นระบำพัดให้พวกเขาดูงั้นเหรอเนี่ย?

แหม มีความกรีดกรายเย้ายวนอยู่นะเนี่ย!

เผยเกอเห็นสีหน้าของพวกเขาก็รู้ทันทีว่า ระบำพัดของเธอคงจะไม่เหมือนกับระบำพัดที่คนพวกนี้กำลังจินตนาการอยู่แน่ๆ

“เอ่อ ไม่เอาพัดไม้จันทน์ แล้วก็ไม่เอาพัดกลมหรือพัดผ้าไหมนะครับ ขอแค่พัดกระดาษธรรมดาๆ ก็พอ ขออันที่ใหญ่หน่อยแล้วก็ค่อนข้างมีน้ำหนักหน่อยนะครับ”

แต่ละคนล้วนเป็นนักเต้นมืออาชีพ

เคยเห็นผู้ชายเต้นระบำพัดกันมาบ้าง ซึ่งมันแตกต่างจากการควงพัดเก๊กหล่อในซีรีส์ย้อนยุคอยู่มากโข

ในส่วนของระบำพัด เวลาผู้ชายเอามาแสดง บางครั้งก็ดูชดช้อยอ่อนหวานยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีก

ท่วงท่าความจริงก็ค่อนข้างซ้ำซากจำเจ หลายคนแค่อยากดูเพราะความแปลกใหม่

แต่ในการเต้นบางรูปแบบ พัดมักจะถูกใช้เป็นเพียงแค่อุปกรณ์ประกอบ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่น่าตื่นตาตื่นใจและดูเท่คูล

ก็ไม่รู้ว่าคราวนี้เผยเกอจะมาระบำพัดแบบไหนให้พวกเขาได้ดูกันแน่?

“พัดอันนี้ใช้ได้ไหมคะ? ใหญ่พอ แล้วก็หนักพอด้วยค่ะ”

อาจารย์สอนเต้นคนหนึ่งเดินไปหยิบพัดพับภาพวาดหมึกจีนมาส่งให้เผยเกอ ก้านพัดแข็งแรงทนทานดีมาก ถืออยู่ในมือแล้วรู้สึกหนักแน่นตึงมือ

เผยเกอลองกระชับพัดในมือ แม้ว่าสัมผัสจะต่างจากพัดที่เธอเคยใช้เป็นอาวุธอยู่พอสมควร แต่จะเอามาใช้แก้ขัดไปพลางๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร