ตอนที่ 82
บทที่ 82 เป็นเด็กหนุ่มที่แสนดี
minibunny · 4,438 ตัวอักษร
พอกู้ซ่างพูดจบ ก็ถึงคิวของเจี่ยงหานเฟิง
"เอิ่ม…"
เจี่ยงหานเฟิงไม่มีอะไรจะพูดจริงๆ นั่นแหละ
จะให้บอกว่ากู้ซ่าง เบ๊ช่วยถือกระเป๋าคนนี้ดีมากงั้นเหรอ? รู้ความดีมากอย่างนั้นหรือ? ขืนพูดไปก็เข้าข่ายเหยียดหยามคนชัดๆ
แม้เธอจะมีนิสัยเอาแต่ใจแบบคุณหนู แต่ก็ไม่ได้โง่เง่าถึงขั้นพูดจาทำนองนั้นออกกล้อง
ผู้กำกับสวีเฉิงเองก็อยากจะรีบข้ามช่วงนี้ไปให้ไวที่สุด ไม่มีหน้าไหนกล้าเอาเจี่ยงหานเฟิงมาปั่นกระแสด้านลบอยู่แล้ว
"แล้วพี่เยวี่ยล่ะครับ? ไปเดตกับพี่โหลวแล้วรู้สึกยังไงบ้าง?"
ก่อนที่เฟิ่งเยวี่ยจะเอ่ยปาก เธอเหลือบมองเซี่ยซือจวินตามสัญชาตญาณ
เซี่ยซือจวินดูเหมือนจะไม่ทันสังเกตเห็นสายตานี้ จึงไม่มีสิ่งที่เรียกว่าการสบตาสื่อความหมายใดๆ ทั้งสิ้น
ส่วนสายตาของเผยเกอก็จับจ้องอยู่ที่เฟิ่งเยวี่ยพอดี พอเห็นเธอมองเซี่ยซือจวิน เธอจึงอมยิ้มแล้วก้มหน้าลง
ทว่าเธอหารู้ไม่ว่า ฉากนี้เมื่อถูกกล้องจับภาพไว้ได้ กลับกลายเป็นประเด็นให้ชาวเน็ตหยิบยกไปถกเถียงกันสารพัด
กลิ่นอายของเรียลลิตี้หาคู่เริ่มโชยมาในที่สุด
[ว้าว! ศึกชิงนาง มันกำลังจะกลายเป็นสมรภูมิรักสามเส้าแล้วใช่ไหมเนี่ย?]
[พี่โหลวก้มหน้ายิ้มขื่น เป็นเพราะรู้ว่าคนที่เฟิ่งเยวี่ยชอบคือเซี่ยซือจวิน เลยแอบผิดหวังในใจใช่ไหมนั่น?]
[พี่โหลวชอบเฟิ่งเยวี่ยข้างเดียว เฟิ่งเยวี่ยชอบเซี่ยซือจวินข้างเดียว ส่วนเซี่ยซือจวินสถานการณ์ยังคลุมเครือ ความสัมพันธ์มันเป็นแบบนี้ปะเนี่ย?]
[เมนต์บนเอาตาไหนมามองว่าเทพโหลวยิ้มขื่นวะเนี่ย!]
[คิดมากไปแล้ว เฟิ่งเยวี่ยอาจจะมีใจให้เซี่ยซือจวินจริง แต่ป๊าโหลวของฉันตอนนี้น่ะไม่ได้ชอบใครเลยเหอะ!]
[ใช่เลย! ถ้าจะบอกว่าเขาสนใจใคร กับโต้วตันหนียังดูชัดเจนกว่าอีก]
[แล้วทำไมจู่ๆ ป๊าโหลวถึงก้มหน้าล่ะ?]
เรื่องนี้ทุกคนต่างมองไม่ออกจริงๆ
เผยเกอคิดในใจ
ถ้าขืนไม่ก้มหน้า อีกเดี๋ยวทีมงานเอาไปตัดต่อ คงไม่รู้จะตัดออกมาอีหรอบไหน
เรื่องรายการวาไรตี้เนี่ย เผยเกอรู้เช่นเห็นชาติเป็นอย่างดี
อย่างเมื่อครู่ พอผู้กำกับส่งคิวให้เฟิ่งเยวี่ย เผยเกอก็มองไปตามสัญชาตญาณ
แต่จังหวะนั้นเธอดันหันไปมองเซี่ยซือจวินเข้าพอดี ขืนปล่อยไว้ คนที่เป็นคู่ออกเดตอย่างเธอมีหวังโดนเอาไปโยงเขียนประเด็นกันสนุกปากแหงๆ
รีบก้มหน้าหนีเรื่องวุ่นวายซะดีกว่า
พวกตัดต่อเบื้องหลังคิดจะตัดต่อมั่วซั่วเหรอ อย่าหวังเลยว่าจะได้โอกาส
ทว่าเห็นได้ชัดว่าเผยเกอยังประเมินพลังจินตนาการของผู้ชมยุคนี้ต่ำเกินไป
ถึงขนาดมีพล็อตเรื่องรักสามเส้าเคล้าน้ำตาโผล่มาแล้ว
"การได้ไปเดตกับพี่โหลว ฉันมีความสุขมาก และประหลาดใจเป็นพิเศษเลยค่ะ พี่โหลวเป็นคนที่อ่อนโยนแล้วก็ใส่ใจในรายละเอียดมาก ใช่ค่ะ ดีเทลเล็กๆ น้อยๆ พวกนี้นี่แหละที่โดนใจผู้หญิงมากที่สุด"
อย่างเช่นหนังสือพิมพ์ที่ปูรองบนม้านั่งเมื่อเช้า แล้วก็ผ้าห่มผืนเล็กที่เอามาคลุมขาให้เธอ
รวมไปถึงการช่วยเธอทำภารกิจย่อยในเวลาต่อมา
ผู้ชายคนนี้ไม่ค่อยพูดจาโอ้อวด แต่ทุกการกระทำล้วนจับใจคน
ตอนที่เฟิ่งเยวี่ยหวนนึกถึงการเดตในวันนี้ ใบหน้าของเธอก็ประดับด้วยรอยยิ้ม และพูดสิ่งเหล่านี้ออกมาจากใจจริง
"สิ่งที่ทำให้ฉันทึ่งที่สุดก็คือตอนที่พี่โหลวเต้นค่ะ ฉันคิดว่าไม่ใช่แค่เกินความคาดหมายของฉันเท่านั้น แต่ทุกคนหน้าจอก็น่าจะตกตะลึงกับพี่โหลวเหมือนกัน"
"แทนที่จะบอกว่าเขาสร้างความประหลาดใจให้คนอื่น สู้บอกว่าตัวเขาเองนั่นแหละคือสิ่งมหัศจรรย์เลยดีกว่า ความรู้สึกโดยรวมของฉันในวันนี้ก็คือ พี่โหลวเป็นผู้ชายที่งดงามมากคนหนึ่งค่ะ"
นี่อาจเป็นคำชมที่ดีที่สุดที่ผู้หญิงคนหนึ่งจะมอบให้ผู้ชายได้แล้ว
งดงาม!
คำคำนี้เปี่ยมด้วยพลังบางอย่างที่ก้าวข้ามถ้อยคำอื่นใดทั้งหมด
เผยเกอเองก็รู้สึกสะกิดใจอยู่ไม่น้อย
พอเฟิ่งเยวี่ยพูดจบ ก็ถึงคิวของเผยเกอ
เธอเน้นชมความงดงามของเฟิ่งเยวี่ย ทุกท่วงท่าไม่ว่าจะนิ่งหรือขยับ แค่เงยหน้าหรือเอี้ยวตัวมอง ล้วนเป็นดั่งภาพทัศนียภาพอันงดงามไร้ที่ติ
เธอยังยกย่องว่าเฟิ่งเยวี่ยคือศิลปินตัวจริง การร่ายรำของเธอชะล้างจิตใจผู้คนได้ และทำให้โลกทั้งใบสงบลงได้
ในการเต้นของเฟิ่งเยวี่ย เธอสัมผัสได้ถึงเงาร่างของตัวเองในอดีต ภาพความทรงจำที่ยากจะลืมเลือนผุดขึ้นมาตรงหน้า
ทั้งสองคนต่างเอ่ยปากชมอีกฝ่ายอย่างไม่หวงคำพูด ทว่าแฝงไว้ด้วยความจริงใจและความชื่นชมอย่างเต็มเปี่ยม
คู่แท้ทางจิตวิญญาณ
คนที่ก่อนหน้านี้ปักใจเชื่อว่าเผยเกอมีใจให้เฟิ่งเยวี่ย พอมาถึงตอนนี้กลับยิ่งรู้สึกว่าทั้งคู่เหมือนมิตรสหายรู้ใจที่บริสุทธิ์ใจต่อกันมากกว่า
หลังจากเผยเกอพูดจบ แขกรับเชิญคนอื่นๆ ต่างพร้อมใจกันปรบมือให้ทั้งสองคน
ผู้กำกับสวีเฉิงเองก็รู้สึกประทับใจไม่น้อย
ถึงจะไม่มีบรรยากาศสีชมพูหวานแหวว แต่ภาพแบบนี้มองดูแล้วก็ไม่เลวเหมือนกันไม่ใช่หรือ
"ลั่วเฟย ตาเธอแล้ว"
เดตของลั่วเฟยกับโต้วตันหนีในวันนี้ ชวนให้อึดอัดใจจนเกินพอ
สวีเฉิงเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเจ้าเด็กนี่จะพ่นคำพูดอะไรออกมา
ได้แต่หวังว่าเขาจะจำได้ว่าตอนนี้กำลังไลฟ์สดอยู่ ให้ระวังปากตัวเองไว้บ้าง อย่าได้โง่เง่าพูดอะไรไม่คิดออกไป
ไม่ดูตัวเองเอาซะเลย ในบรรดาแขกรับเชิญทั้งหมด ตัวเขาเองนั่นแหละที่โดนด่าหนักที่สุด
โต้วตันหนีไม่ได้หันไปมองลั่วเฟย
เธอรู้ดีว่าอีกฝ่ายต้องเกลียดเธอมาก ทนเธอไม่ไหว และยิ่งดูถูกเธอ
หลังจากเดตกันในวันนี้ เธอก็ไม่คิดหวังว่าจะเป็นเพื่อนที่ดีกับลั่วเฟยอีกต่อไปแล้ว
ขอเป็นแค่เพื่อนประเภทที่เจอกันก็ทักทาย ไม่ได้สนิทสนมอะไร… เอ่อ ลั่วเฟยอาจจะไม่อยากมีเพื่อนแบบเธอด้วยซ้ำ งั้นก็เป็นคนแปลกหน้าต่อกันไปเลยแล้วกัน
เดิมทีพวกเขาก็ไม่ใช่คนในโลกเดียวกันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นต้องฝืนทำลายกำแพงระหว่างกันเลยสักนิด
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น