บทที่ 87 การเปิดตัวอันน่าทึ่ง

ตอนแรกซูอวี่โม่ยังกังวลอยู่มาก แต่พอได้ฟังเผยเกอวิเคราะห์เป็นฉากๆ ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นมาทันที

เขาไม่ได้สู้อยู่คนเดียวนี่นา มีเพื่อนร่วมทีมที่พึ่งพาได้ขนาดนี้ จะต้องไปกลัวอะไรอีกล่ะ

อีกอย่าง เกมการแข่งขันที่เผยเกอพูดถึง ต่อให้คิดเตรียมตัวตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์อะไรอยู่ดี

สู้เข้านอนให้สบายใจ เรื่องของวันพรุ่งนี้ค่อยว่ากันพรุ่งนี้ดีกว่า

"สองคนนี้ยอมหุบปากกันได้เสียที"

หลังจอมอนิเตอร์ ผู้กำกับสวีเฉิงและเหล่าทีมงานต่างพากันถอนหายใจอย่างโล่งอก กลัวแทบแย่ว่าถ้าสองคนนั้นคุยกันต่ออีกนิด คงได้แฉแผนการของรายการตลอดทั้งซีซันนี้ออกมาจนหมดเปลือกแน่

"เฮ้อ!"

เหนื่อยใจชะมัด!

สวีเฉิงถอนหายใจยาวเหยียด

รายการเพิ่งจะเริ่มต้นแท้ๆ เมื่อไหร่จะถ่ายจบกันนะ

ฮั่วอันตบไหล่เพื่อนรัก

รู้สึกเห็นใจในความยากลำบากของอีกฝ่ายขึ้นมาจับใจ

และยิ่งอยากอวยพรให้อีกฝ่ายมีสุขภาพร่างกายแข็งแรงดีไปตลอดรอดฝั่ง

เช้าวันรุ่งขึ้น เหล่าแขกรับเชิญมารวมตัวกันที่ชั้นล่างตรงเวลาเป๊ะ

"ผู้กำกับครับ มื้อเช้าพวกเราไปกินที่ไหนเหรอครับ" ลั่วเฟยถาม

"เอ่อ…มื้อเช้าเหรอ ไปถึงที่แล้วค่อยกินนะ" สวีเฉิงลังเลไปนิดหนึ่งก่อนตอบ

เผยเกอเลิกคิ้วขึ้นทันที

ความลังเลเมื่อกี้นี้มันหมายความว่ายังไงกัน

ไม่ได้เตรียมมื้อเช้าไว้ให้ หรือกะจะให้แขกรับเชิญเล่นเกมเอาชีวิตรอด ใครชนะถึงจะได้กินข้าวเช้ากันแน่

แบบนี้มันจะไร้มนุษยธรรมเกินไปแล้ว

ช่างเถอะ ก่อนออกเดินทางเผยเกอจึงแวะไปที่ห้องครัวเล็กสักรอบ

เปิดตู้เย็นดูก็พบว่าว่างเปล่า ค้นไปค้นมาก็ได้แค่มะเขือเทศสองลูกกับไส้กรอกหมูชิ้นเล็กๆ อีกสองสามชิ้น

เอาเถอะ มีอะไรให้กินก็พกติดตัวไว้ก่อน เธอไม่เกี่ยงอยู่แล้ว

เหล่าแขกรับเชิญพากันขึ้นรถบัสที่ทางรายการจัดเตรียมไว้ ผู้กำกับยังคงเล่นแง่ทำตัวลึกลับ จนป่านนี้ก็ยังไม่ยอมบอกว่าจะพาไปที่ไหน

และกิจกรรมของวันนี้จะมีการไลฟ์สดตลอดทั้งวัน

ผู้ชมทุกคนต่างรู้ดีว่าวันนี้มีเรื่องสนุกๆ ให้ดูแน่ แต่ละคนจึงคึกคักตื่นเต้นกันยกใหญ่

แน่นอนว่ารายการนี้ตั้งแต่เริ่มออกอากาศมาจนถึงตอนนี้ ไม่เคยทำให้คนดูผิดหวังเลยสักครั้ง

มีจุดน่าดูเยอะมาก โดยเฉพาะเทพโหลวที่กำลังฮอตฮิตติดลมบน หลายต่อหลายคนตั้งใจเข้ามาดูก็เพราะเธอทั้งนั้น

[โดนเทพโหลวตกจากระบำพัด หล่อเท่มาก!]

[ระบำพัดนั่นฉันวนดูไปร้อยรอบแล้ว! ดูกี่ทีก็อดกรี๊ดดดไม่ได้จริงๆ!]

[ทำไมมีแต่คนมาเพราะระบำพัดกันล่ะ ซีนเทพๆ ของป๊าโหลวมีตั้งเยอะแยะ!]

[ใครบ้างไม่เคยใช้มีมของป๊าโหลว?]

[555! ในกลุ่มเพื่อนฉันช่วงนี้มีแต่คนใช้มีมของหนุ่มหล่อน่ารักคนนี้ ฉันก็เลยอยากรู้ว่าเขาคือใคร! พอโดนป้ายยาเทพโหลวเข้าให้ บอกเลยว่าดีงามมาก!]

แล้วเทพโหลวที่ทุกคนพูดถึงกันไม่หยุดหย่อน ตอนนี้กำลังทำอะไรอยู่กันนะ

แน่นอนว่ากำลังหลับอยู่น่ะสิ

พอขึ้นรถมาได้ เผยเกอก็หาที่นั่งริมหน้าต่าง พอหย่อนก้นลงนั่งได้ไม่ทันไรก็สลบเหมือดไปแล้ว

[กรี๊ดดดด โหลวตัวน้อยของฉันน่ารักจังเลย ตอนหลับนี่ดูว่าง่ายที่สุดแล้ว~]

[ก้มหน้าหลับแบบนั้นมันไม่สบายตัวเลยนะลูก มาซบอกแม่มา~(☆▽☆)]

[นี่มัน…มัมหมีเหรอเนี่ย?]

[555 เมนต์บนคงอึ้งไปเลยล่ะสิ ที่ลือกันบนเน็ตว่าพอดูระบำพัดจบ มัมหมีของเทพโหลวก็พร้อมใจกันเปลี่ยนสถานะไปเป็นเมียทิพย์กันหมด อันนั้นเขาแค่แซวกันขำๆ จ้า~ สิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามัมหมีน่ะ ไม่มีวันสูญพันธุ์ไปได้หรอกนะ!]

ส่วนคนที่เป็นมัมหมีตัวจริงก็ออกมาตอกกลับประเด็นนี้ว่า

—หึ! พวกมนุษย์หน้าโง่! ไม่เคยคิดบ้างเหรอว่าสเตตัสแฟนคลับน่ะมันสลับไปมาได้ตามใจชอบน่ะฮะ? ตอนเทพโหลวหลับฉันก็เป็นมัมหมีผู้แสนบริสุทธิ์ แต่พอเทพโหลวลืมตาขึ้นมาปุ๊บ ฉันก็พร้อมแปลงร่างเป็นแฟนสาวทันทีสิยะ

บางคนก็สลับกันตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

เอาเป็นว่า จะให้เป็นแค่มัมหมีอย่างเดียวน่ะเหรอ ไม่มีทาง ชาตินี้ก็ไม่มีทางหรอกย่ะ!

แน่นอนว่ายังมีผู้ชมอีกไม่น้อยที่หันไปโฟกัสเรื่องอื่น

ในบรรดาแขกรับเชิญทั้งสิบคน ท่าทีที่แสดงออกมาต่อการแข่งขันประลองที่กำลังจะมาถึงนั้นแบ่งออกเป็นสองกลุ่มใหญ่ๆ

กลุ่มแรกคือสายมั่นใจเกินร้อย ที่มีเผยเกอกับเซี่ยซือจวินเป็นตัวแทน

หรือไม่ก็เป็นพวกใจนิ่งดั่งสายน้ำ ไม่แยแสเลยสักนิดว่าสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าคืออะไร คนจะนอนก็นอน คนจะมีอะไรทำก็ทำไป

ส่วนอีกกลุ่มคือพวกที่เกาะขอบหน้าต่าง ชะโงกดูว่ารถแล่นไปถึงไหนแล้ว พลางคาดเดาไปสารพัดในหัว

แน่นอนว่าอาจเป็นเพราะนิสัยชอบความตื่นเต้น อยู่เฉยไม่ค่อยเป็นด้วยส่วนหนึ่ง อย่างเช่นซูเสี่ยวเหยา

รถบัสแล่นอยู่บนถนนกว่าสี่สิบนาที ในที่สุดก็จอดลงหน้าธีมปาร์กแห่งหนึ่ง

ที่นี่คือธีมปาร์กที่ใหญ่ที่สุดในเมือง ภายในไม่เพียงมีเครื่องเล่นสุดหวาดเสียวเท่านั้น แต่ยังมีลานสเก็ตน้ำแข็ง สนามกอล์ฟ พิพิธภัณฑ์พื้นบ้าน และโรงภาพยนตร์ ฯลฯ

ทั้งเที่ยวชมวิวและเพลิดเพลินกับความบันเทิงได้อย่างครบครัน

วันนี้เป็นวันปิดทำการ แต่ด้านในกลับยังมีผู้คนเดินกันขวักไขว่ ดูท่าน่าจะเป็นทีมงานที่ทางรายการจ้างมาช่วยประสานงาน

"ทุกคนไปเปลี่ยนชุดกันก่อนนะครับ กิจกรรมของพวกเราในวันนี้กำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว"

"ผู้กำกับ แล้วข้าวล่ะครับ" ลั่วเฟยถาม

"เดี๋ยวค่อยกินครับ พวกคุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อน"

แขกรับเชิญจึงทำได้เพียงไปจัดการตามนั้นก่อน

ทุกคนเปลี่ยนมาใส่ชุดทีมของตัวเอง ทีมสีแดงใส่ชุดสีแดง ส่วนทีมสีน้ำเงินใส่สีน้ำเงิน

ตอนที่เซี่ยซือจวินเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วเดินออกมา ทุกคนต่างพากันปรับสายตาไม่ทันอย่างแรง

ปกติแล้วยอดนักสืบคนนี้ชอบใส่สีดำทั้งตัว ราวกับหมาป่าเดียวดายผู้นิ่งเงียบอยู่ท่ามกลางความมืดมิด

บรรยากาศรอบตัวสุขุมเย็นชา มีระยะห่าง แต่ก็น่าค้นหา

พอมาใส่ชุดกีฬานี้ ไม่ว่าจะมองยังไงก็ดูขัดตาไปหมด

ทว่าตัวเซี่ยซือจวินเองมีต้นทุนที่ดีเกินไป สูงตั้งร้อยแปดสิบหกเซนติเมตร หุ่นเป๊ะปัง แถมยังมีหน้าตาระดับหล่อเด่นสะดุดตาเหนือใคร

เมื่อบวกเข้ากับชุดกีฬาสีแดง จึงช่วยลดทอนความเฉยชาแต่กำเนิดของเจ้าตัวลงไป

ไม่เพียงแต่ทำให้สาวๆ ในห้องไลฟ์สดใจเต้นเท่านั้น แม้แต่แขกรับเชิญหญิงในสถานที่จริงก็ยังอดหวั่นไหวไม่ได้

พี่เซี่ยคนนี้ ถ้าพยายามเข้าหน่อย ก็ใช่ว่าจะจีบไม่ติดนี่นา!

"ว้าว!"

ตอนที่เผยเกอเดินออกมา ก็มีเสียงฮือฮาชื่นชมดังขึ้นระงม

เดิมทีเธอก็ผิวขาวอยู่แล้ว พอสวมชุดกีฬาสีแดงเข้าไป ผิวกลับยิ่งดูผ่องสว่างกว่าบรรดาแขกรับเชิญหญิงฝั่งตรงข้ามตั้งสองเฉด

ยิ่งรวมเข้ากับผมดัดลอนหยิกสีน้ำตาลเส้นเล็กๆ ของเธอ ก็กลายร่างเป็นนักศึกษาหนุ่มในพริบตา แล้วไอ้ความน่ารักน่าเอ็นดูที่แผ่ออกมานี่มันคืออะไรกัน?

แถมยังมีปรากฏการณ์ที่น่าสนใจเป็นพิเศษอีกอย่างหนึ่ง

แขกรับเชิญหญิงต่างมองเผยเกอตาโตด้วยความทึ่งแบบไม่เก็บอาการ

ส่วนแขกรับเชิญชายกลับอดไม่ได้ที่จะเหลือบมองซ้ำแล้วซ้ำเล่า พยายามเก็บอาการกันสุดฤทธิ์ แทบจะเรียกว่าแอบชำเลืองมองเลยทีเดียว

เผยเกอไม่ได้ชอบสายตาพวกนี้เอาเสียเลย

เธอรู้สึกว่าพอใส่ชุดนี้แล้ว มันดู…เคะเกินไปหน่อย

เจ้าโหลวเชวี่ยคนนี้ ไม่โดนแดดมาทั้งปีทั้งชาติ ผิวขาวซีดเป็นผี ดูไม่สุขภาพดีเลยสักนิด!

ที่สำคัญคือขนตามตัวก็แทบไม่มี ถ้ามีขนหน้าแข้งดกๆ สักหน่อยก็คงดีกว่านี้

ไม่เห็นเหรอว่าเซี่ยซือจวินกับกู้ซ่างขนหน้าแข้งดกขนาดไหน

กระทั่งซูอวี่โม่ยังมีขนหน้าแข้งเยอะกว่าเธอเลย

เซ็งชะมัด!

ความจริงตัวเผยเกอเองไม่ได้คิดมากหรอก

ทำภารกิจมาตั้งกี่รอบ สารพัดสิ่งก็เคยเป็นมาหมดแล้ว เธอเลิกใส่ใจเรื่องพวกนี้นานแล้ว

หลักๆ คือระแวงชาวเน็ตมากกว่า

เธอกลัวว่าพอลุคนี้โผล่ออกไป ในเน็ตต้องมีคนมโนว่าเธอเป็นฝ่ายรับเพียบ หรือเผลอๆ อาจจับเธอสลับโพกลายเป็นสาวน้อยไปเลยก็ได้

ต้องให้เน้นย้ำอีกกี่รอบเนี่ยว่าเธอคือผัวตัวพ่อ เป็นรุกตัวท็อปจริงๆ นะ!

ถ้าว่ากันตามรสนิยมส่วนตัวของเผยเกอแล้ว เวลาเธอต้องเป็นผู้ชาย เธอก็อยากให้รูปร่างตัวเองบึกบึนกำยำ หน้าตาดูคมเข้มสมชายชาตรีมากกว่า

มองแล้วรู้สึกอบอุ่นปลอดภัย แขกรับเชิญหญิงก็น่าจะชอบแขกรับเชิญชายแบบนี้มากกว่าด้วย

แต่ตอนนี้กลับบอบบางอย่างกับลูกเจี๊ยบ แถมยังขาวกว่าสวยกว่าแขกรับเชิญหญิงเสียอีก เผยเกอถึงกับรู้สึกว่าตัวเองใกล้โดนคัดออกเต็มทีแล้ว

กระทั่งนึกภาพออกเลยว่าแขกรับเชิญหญิงจะพูดยังไง 'อ๋อ ฉันรับไม่ได้หรอกนะ ที่จะมีแฟนขาวและสวยกว่าฉันน่ะ'

เสน่ห์ความเป็นแฟนหนุ่ม!

ต้องแสดงเสน่ห์ความเป็นแฟนหนุ่มออกมาให้มากกว่านี้แล้ว!

เอ่อ แต่เหมือนเธอจะจำได้ว่า วันนี้ตั้งใจว่าจะนอนกินแรงรอรับชัยชนะเฉยๆ นี่นา