บทที่ 96 เทพเผยสุดเท่ ตอบคำถามออนไลน์

หน้ากากงิ้วสลับเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

หน้าดำ หน้าเหลือง หน้าขาว หน้าแดง ชั่วขณะหนึ่งตรงหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยหน้ากากงิ้วสารพัดรูปแบบ

ซูเสี่ยวเหยากังวลมาก ถ้าเกิดระหว่างนี้พี่โหลวดันกะพริบตาขึ้นมา จะพลาดข้อมูลสำคัญไปหรือเปล่านะ

ส่วนตัวเธอนั้น ถอดใจเลิกมองหน้าจอไปตั้งนานแล้ว

ซูอวี่โม่เองก็มองเผยเกอด้วยสีหน้าเป็นห่วง

เจี่ยงหานเฟิงดูเหมือนไม่ใส่ใจ แต่คิ้วกลับเริ่มขมวดมุ่นขึ้นทีละน้อย

ทว่า เธอไม่ได้เป็นห่วงหมอนั่นหรอกนะ

เหอะ! ถ้าหมอนั่นตอบผิด ขายหน้าคนเดียวยังเรื่องเล็ก แต่มาฉุดพวกเราไปด้วยสิเรื่องใหญ่

เซี่ยซือจวินดูผ่อนคลายทีเดียว สายตาไม่ละไปจากหน้าจอ แต่มือกลับล้วงเข้าไปในกระเป๋า หยิบน้ำขึ้นมาขวดหนึ่งเปิดดื่ม

ซูเสี่ยวเหยาเหลือบไปเห็นท่าทางของเซี่ยซือจวินเข้าพอดี

ในใจพลันรำพึงรำพันไม่หยุด นี่น่ะหรือคือระดับตัวพ่อ เทียบไม่ติดเลยจริงๆ

การได้อยู่ทีมเดียวกับบรรดาตัวพ่อพวกนี้ ความรู้สึกที่ได้เทพแบกขึ้นสวรรค์มันช่างวิเศษสุดๆ แค่บางครั้งก็แอบสงสัยในรอยหยักสมองตัวเองอยู่เหมือนกัน

"หมดเวลาหนึ่งนาที!"

เมื่อหน้ากากงิ้วใบสุดท้ายเลื่อนผ่านไป จอขนาดใหญ่ก็กลับสู่หน้าเริ่มต้น

เผยเกอหลับตาลง นำภาพที่เห็นเมื่อครู่มาระลึกและจัดหมวดหมู่ในสมองอย่างรวดเร็ว

เซี่ยซือจวินก็ทำเรื่องเดียวกัน เพียงแต่ตลอดขั้นตอนนี้เขาไม่ได้หลับตา และแบ่งสมาธิส่วนหนึ่งไปมองเผยเกอ

เผยเกอใช้เวลาในกระบวนการนี้ไปเพียงสี่สิบกว่าวินาที จากนั้นเธอก็ยิ้มแล้วลืมตาขึ้น

เซี่ยซือจวินเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจเล็กน้อย

สี่สิบวินาที เวลานี้…เร็วกว่าที่เขาคาดไว้มากโข

คนคนนี้ เก่งกาจเหนือมนุษย์มนาจริงๆ

"ปล่อยคำถามมาได้เลยครับ!" เผยเกอสะบัดมือขวา

"เชิญดูคำถามข้อแรก—"

สวีเฉิงไม่ค่อยอยากจะเชื่อว่าอีกฝ่ายจะทำได้จริง แถมความเร็วระดับนี้มันจะผิดมนุษย์เกินไปแล้ว!

เท่าที่สวีเฉิงรู้ บรรดายอดมนุษย์ด้านความจำมีความสามารถในการจำภาพฉับพลันที่ยอดเยี่ยมก็จริง แต่การจัดระเบียบและบันทึกความทรงจำเหล่านั้น ปกติแล้วต้องใช้เวลานานกว่านี้มาก

ยิ่งไปกว่านั้น การดึงข้อมูลที่มีประโยชน์ต่อตัวเองออกมาจากคลังข้อมูลมหาศาลหลังจากนั้น ขั้นตอนนั้นอาจต้องใช้เวลายิ่งกว่า

เขาไม่คิดว่าเผยเกอจะทำได้เร็วขนาดนี้จริงๆ!

"กรุณาชี้ให้ดูว่า หน้ากากงิ้วใบที่หกสิบสามที่คุณเห็น คือใบไหน"

จอใหญ่ฉายหน้ากากงิ้วทั้งหนึ่งร้อยยี่สิบใบขึ้นมาอีกครั้ง เพียงแต่คราวนี้ สลับตำแหน่งมั่วไปหมด

"ไม่ต้องเสียเวลาหาหรอกครับ" เผยเกอยิ้ม "ผมอธิบายลักษณะให้ฟังเลย เดี๋ยวก็รู้เองว่าถูกไหม"

"เอ่อ—"

ทุกคนถึงกับอึ้ง มั่นใจเบอร์นี้เลยเหรอ

ต้องรู้ก่อนนะว่า การอธิบายลักษณะออกมาตรงๆ นั้นยากกว่าการกวาดตามองหาจากหน้ากากงิ้วตั้งเยอะ

เพราะนั่นหมายความว่าสิ่งที่อีกฝ่ายจำได้ไม่ใช่แค่ภาพรวม แต่เก็บรายละเอียดทุกเม็ดได้อย่างแจ่มแจ้ง

ครึ่งวินาที เฉลี่ยแล้วแค่ครึ่งวินาทีเองนะ!

มองเห็นได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง แถมยังจำมันได้หมดจริงๆ น่ะหรือ

พวกซูเสี่ยวเหยาไม่กล้าส่งเสียงกันเลยทีเดียว

พูดให้ถูกคือ ช็อกจนไม่รู้ว่าจะต้องแสดงสีหน้าท่าทางยังไงแล้ว

เซี่ยซือจวินเองก็ชะงักไปเช่นกัน

พอหันกลับไปมองเผยเกออีกครั้ง เขาก็หลุดขำเบาๆ

ในแววตาเจือไปด้วยความชื่นชมระคนทึ่งอย่างบอกไม่ถูก

ฉลาด มั่นใจ และเปี่ยมด้วยบารมี!

แต่เวลาส่วนใหญ่ อีกฝ่ายมักจะวางตัวสุภาพอ่อนโยน ไร้พิษสง ดูธรรมดาสามัญไม่สะดุดตา

ยามไม่จำเป็นต้องแสดงฝีมือ เธอก็กลมกลืนไปกับฝูงชน ซ่อนคมกริบไว้ใต้ความเรียบเฉย

ทว่าพอถึงคราวต้องงัดของออกมาใช้ เพียงพริบตาเดียวเธอก็ทำให้ทุกคนรอบข้างหมองไปได้ทันที

"หน้ากากงิ้วใบที่หกสิบสาม เขียนหน้าลายสามกระเบื้องพื้นขาว หางตาแหลมและเฉียงขึ้น หน้าผากแต้มสีชมพูลูกท้อ เบ้าตาและสันจมูกคมกริบเป็นเหลี่ยมสัน ข้างแก้มทั้งสองข้างไม่ปัดสีชมพู หน้าตาเหี้ยมเกรียมชัดเจน และแฝงไปด้วยความดุดันน่าเกรงขาม"

เผยเกอบรรยายรายละเอียดที่ตัวเองสังเกตเห็นออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย

สวีเฉิงเทียบดูกับหน้ากากงิ้วทีละจุด แล้วพบว่าไม่มีจุดไหนผิดเพี้ยนเลยแม้แต่น้อย

เขากลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก

"บ้าน่า ถูกจริงๆ เหรอเนี่ย"

ฮั่วอันยืนอยู่ข้างสวีเฉิง พอเห็นเขายืนอึ้งไม่ตอบสนอง จึงสะกิดไหล่ถาม

"…อืม"

สวีเฉิงอยากจะยกมือปาดเหงื่อขึ้นมาอีกแล้ว

ตกลงแล้วพ่อคุณคนนี้เป็นใครมาจากไหนกันแน่

เจ๋งโคตร!

คนดูคงไม่คิดว่าทีมงานแอบเตี๊ยมกันไว้เพื่อมาปั้นเทพหรอกนะ

"ตอบถูกจริงดิ" ฮั่วอันก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ

"ผู้กำกับครับ เร็วหน่อยสิ ข้อสองล่ะ!"

เผยเกอเห็นเงียบหายไปนานจึงเอ่ยเร่ง

เวลาที่ทีมงานผลาญทิ้งไปนี่ ตกลงนับเป็นของใครกันล่ะเนี่ย

เธอยังอยากรีบตอบให้เสร็จ จะได้รีบไปพักผ่อนไวๆ

"เชิญดูคำถามข้อที่สอง—"

"เดี๋ยวก่อนสิคะผู้กำกับ คุณยังไม่บอกเลยนะว่าข้อแรกถูกหรือเปล่า" ซูเสี่ยวเหยาถามแทรกขึ้นมา

"ถูกแล้ว" เซี่ยซือจวินพยักหน้าพูด

"ใช่ครับ ข้อแรกตอบถูกต้อง" เสียงของสวีเฉิงดังตามมา

"ตอบถูกจริงๆ ด้วย! กรี๊ดดด พี่โหลว พี่จะเก่งเกินไปแล้ว!! แบบนี้ก็ยังตอบถูกอีกเหรอเนี่ย! วู้ฮู้!!"

ซูเสี่ยวเหยาดีใจจนหมุนตัวไปรอบๆ

ซูอวี่โม่เองก็ยิ้มแก้มแทบปริ

เจี่ยงหานเฟิงยืนนิ่งไม่ขยับ แต่มีเพียงตัวเธอเองเท่านั้นที่รู้ว่าเมื่อครู่หัวใจเต้นเร็วไปนิดหน่อย

แอบตื่นเต้นอยู่นิดๆ เหมือนกัน

หมอนี่ไม่ได้ดีแต่ขี้โม้นี่นา พอจะมีฝีมืออยู่บ้างเหมือนกัน

"เรื่องกล้วยๆ ครับ เดี๋ยวค่อยฉลองนะ ขอผมตอบคำถามให้เสร็จก่อน"

เผยเกอยิ้มพลางโบกมือให้พวกเขา

ในใจก็คิดว่า ทำไมแต่ละคนถึงได้ถ่วงเวลากันจัง

นี่มันคิดเวลาของใครกันแน่เนี่ย!

ในที่สุด คำถามข้อที่สองก็ปรากฏขึ้น

"ในบรรดาหน้ากากงิ้วหนึ่งร้อยยี่สิบใบ มีอยู่สองใบที่เหมือนกันทุกประการ กรุณาระบุว่าคือสองใบไหน"

เผยเกอตอบโดยไม่เสียเวลาคิด "ใบที่สิบสามกับใบที่เจ็ดสิบหก ใบที่ลงพื้นสีน้ำเงิน หน้าตาดูดุร้ายเจ้าเล่ห์นั่นแหละครับ"

"…ถูกต้อง"

สวีเฉิงรู้สึกหมดอาลัยตายอยากไปบ้างแล้ว

คำถามที่เขาอุตส่าห์ตั้งใจคิดมาอย่างประณีต เพื่อให้เหล่าแขกรับเชิญได้โชว์ความสามารถกันเต็มที่

ทำไมพอพ่อหนุ่มคนนี้มาเล่นเข้า ด่านที่ยากระดับมหาหินถึงได้กลายเป็นการละเล่นขายของเด็กน้อยไปได้ในพริบตาล่ะเนี่ย

"ตอบถูกสองในสามข้อ ด่านนี้พวกเราผ่านแล้วใช่ไหมครับ"

เยี่ยมเลย!

เสร็จงาน! ได้พักแล้ว!

"เดี๋ยวก่อน!"

สวีเฉิงยังไม่ยอมถอดใจง่ายๆ

ถึงจะรู้ว่าคนคนนี้เป็นพวกประหลาด แต่เป็นไปได้ไหมว่าทีมงานจะมีหนอนบ่อนไส้ แอบรับผลประโยชน์แล้วเอาข้อสอบมารั่วไหลให้

เขาต้องทดสอบแบบสายฟ้าแลบดูสักหน่อย

"ตามหลักการแล้วตอบถูกสองข้อก็ถือว่าผ่านภารกิจ แต่ทางเรายังมีคำถามพิเศษเพิ่มให้อีกหนึ่งข้อ ถ้าคุณตอบถูกด้วย เวลาโดยรวมจะสามารถลดลงไปได้อีกยี่สิบนาที"

มีคำถามพิเศษก็ไม่เสียหาย

กับอีกทีมหนึ่ง ก็ใช้แผนการเดียวกันนี้ก็สิ้นเรื่อง

เผยเกอลังเลไปนิดหนึ่ง ก่อนจะชูนิ้วชี้ขึ้นมาหนึ่งนิ้วอีกครั้ง

"หนึ่งชั่วโมงครับ!"

ถ้าไม่ต่อรองราคา นั่นก็ไม่ใช่เผยเกอแล้ว

"หนึ่งชั่วโมงเหรอ! มันจะเยอะเกินไปแล้ว!"

"อะไรกันล่ะครับ! ถ้าผมตอบไม่ถูก คุณปรับเวลาพวกเราเพิ่มตั้งหนึ่งชั่วโมง ตอนนี้ผมตอบถูกแล้ว ต้องมาตอบคำถามพิเศษเพิ่มอีก ให้คุณหักเวลาให้พวกเราหนึ่งชั่วโมง มันก็แฟร์ดีนี่นา"

เผยเกอพูดพลางหันไปมองกล้อง "ไม่เชื่อก็ให้ทุกคนในห้องไลฟ์ช่วยตัดสินดูสิครับ"

ทุกคนในห้องไลฟ์มีเวลามานั่งตัดสินให้ที่ไหนกัน ตอนนี้กำลังก้มหน้าก้มตาอวยป๊าโหลวกันจนมือเป็นระวิง

"ตกลง!"

หนึ่งชั่วโมงก็หนึ่งชั่วโมง ขอแค่ได้พิสูจน์ความจริง สวีเฉิงก็ยอมกัดฟันรับ

ฮั่วอันอยากจะห้ามเขาไว้แต่ก็ไม่ทันเสียแล้ว

เขาอยากจะเตือนใจแทบขาด ว่าเวลาผู้กำกับปะทะกับเผยเกอ เคยชนะสักครั้งที่ไหนกัน แล้วทำไมยังชอบไปหาเรื่องงัดข้ออยู่อีกนะ

และคำถามข้อสุดท้ายนี้ สวีเฉิงก็เป็นผู้ออกโจทย์ด้วยตัวเอง

"คำถามพิเศษ หน้ากากงิ้วที่ปรากฏบนจอใหญ่นี้ ตรงกับข้อใดต่อไปนี้ ข้อเอ: ใบที่สิบเก้า; ข้อบี: ใบที่สี่สิบเจ็ด; ข้อซี: ใบที่แปดสิบแปด"

ซูเสี่ยวเหยาเบิกตากว้าง

ผู้กำกับสวีเปลี่ยนไปเป็นคนละคนแล้วเหรอเนี่ย

ถึงขั้นออกข้อสอบปรนัย แถมยังมีตัวเลือกแค่สามข้อเนี่ยนะ!

เผยเกอยิ้มออกมา

รอยยิ้มนั้นเจิดจ้าไร้ที่ติ ทั้งน่าเกรงขาม ทั้งเปี่ยมด้วยความมั่นใจ แถมยังเจือแววเยาะเย้ยถากถางอยู่นิดๆ

วินาทีนี้ เมื่อมองดูแล้ว ช่างมีเสน่ห์สะกดสายตา ชวนให้ผู้คนลุ่มหลงจนถอนตัวไม่ขึ้นอย่างแท้จริง