บทที่ 72 เข้าสู่เขตใจกลางอีกครั้ง

“หนึ่งผืน สองผืน…”

วันนี้อากาศดีอย่างหาได้ยาก แสงแดดอบอุ่นเจิดจ้าช่วยขับไล่ไอหนาวเหน็บที่สะสมมาตลอดทั้งฤดูหนาวในผืนป่าให้เจือจางลงไปบ้าง

หลี่เซียงตงไม่ได้ออกไปล่าสัตว์ และไม่ได้ไปตรวจดูกับดัก แต่กลับมานั่งอยู่ตรงลานโล่งหน้ากระท่อมไม้หลังเล็ก เพื่อตรวจนับขนสัตว์ที่ล่ามาได้

วันเวลาผ่านไปเรื่อยๆ แม้จะยังเหลือเวลาอีกครึ่งเดือนกว่าฤดูล่าสัตว์จะสิ้นสุดลง แต่ของที่หลี่เซียงตงล่าได้ก็อัดแน่นจนล้นห้องเก็บของไปหมดแล้ว

สบโอกาสที่วันนี้แดดออกเสียที เขาจึงขนพวกเครื่องขนสัตว์ออกมาผึ่งแดด ป้องกันไม่ให้ขึ้นราจนเสียของดีที่อุตส่าห์หามาได้อย่างยากลำบากไปเปล่าๆ

แม้แต่หนังกระต่ายที่มีราคาถูกที่สุด เขาก็ยังจัดเก็บอย่างประณีตพิถีพิถัน

แน่นอนว่า ระหว่างที่จัดเก็บ เขาก็ตรวจนับจำนวนขนสัตว์ไปด้วย

ไม่ใช่ว่าว่างจนไม่มีอะไรทำหรอกนะ แต่เขากำลังตรวจเช็กโควตาในใบอนุญาตล่าสัตว์ของตัวเองอยู่ต่างหาก ว่ามียอดเกินไปบ้างหรือเปล่า

แม้ว่าในป่าลึกขนาดนี้ จะไม่มีใครมาคอยสนใจหรอกว่าคุณจะล่าสัตว์เกินไปกี่ตัว

แต่พอถึงเวลาลงจากเขาไปขายขนสัตว์หรือเนื้อสัตว์ จะมีเจ้าหน้าที่จากหน่วยงานที่เกี่ยวข้องมาตรวจเช็กใบอนุญาตล่าสัตว์ เพื่อดูว่าชนิดและจำนวนตรงกันหรือไม่

แน่นอนว่า พวกสัตว์ที่นำมาทำกินในชีวิตประจำวันระหว่างอยู่บนเขา ย่อมไม่ถูกนับรวมในส่วนนี้ อย่างเช่นกระต่ายที่เป็นเมนูประจำบนโต๊ะอาหารของหลี่เซียงตง

พอกินลงท้องทั้งหนังทั้งเนื้อ ไม่นานก็ย่อยสลายกลายเป็นปุ๋ยไปแล้ว เจ้าหน้าที่ย่อมไม่มีทางตรวจสอบได้ และพวกเขาก็ไม่มานั่งสนใจการบริโภคเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้หรอก

สิ่งที่พวกเขาคุมเข้มเป็นหลัก ก็คือคุณหาผลประโยชน์โดยผิดกฎหมายหรือเปล่าต่างหาก!

เหมือนโฆษณารณรงค์เพื่อสังคมเมื่อหลายปีก่อนที่บอกไว้ว่า ‘ไม่มีการซื้อขาย ก็ไม่มีการฆ่า’

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าภาครัฐอีกแล้วว่าวงการค้าสัตว์ป่านั้นมีผลกำไรมหาศาลเพียงใด จึงยิ่งต้องมีมาตรการควบคุมที่เข้มงวด

การล่าสัตว์อย่างผิดกฎหมายหรือการลักลอบล่าสัตว์นั้น ถือเป็นเรื่องที่ยอมรับไม่ได้อย่างเด็ดขาด

และการควบคุมดูแลนายพรานก็เข้มงวดมากเช่นกัน

ภายในหนึ่งสัปดาห์หลังจากสิ้นสุดฤดูล่าสัตว์ นายพรานจะต้องไปที่สถานีตำรวจตามทะเบียนบ้าน เพื่อตรวจเช็กยอดสัตว์ที่ล่าได้ในฤดูกาลนี้

ขณะเดียวกัน สถานีตำรวจก็จะประเมินมูลค่าคร่าวๆ ของสัตว์ที่ล่าได้เหล่านั้น

หลังจากรายงานไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องแล้ว บัญชีธนาคารของคุณในช่วงเวลานั้นจะถูกเฝ้าจับตาดูอย่างเข้มงวด

หากพบเงินที่มีที่มาไม่ชัดเจนหรืออธิบายไม่ได้ขึ้นมาเมื่อไร คุณก็จะได้รับคำเชิญไป ‘จิบชาพูดคุย’ ที่สถานีตำรวจทันที

และหลังจากทำการซื้อขายเสร็จสิ้น ก็ยังต้องไปลงบันทึกการทำธุรกรรมไว้ที่สถานีตำรวจอีกด้วย

ก่อนหน้านี้ที่หลี่เซียงตงขายหมูป่าและหมีดำไป คราวหนึ่งก็ทำกันต่อหน้าคนมากมาย อีกคราวก็ผ่านการตรวจสอบจากกรมป่าไม้ จึงไม่มีปัญหาเรื่องนี้

แต่การออกไปครั้งนี้ คงต้องผ่านกระบวนการพวกนี้ทั้งหมดอย่างเลี่ยงไม่ได้

แล้วก็อย่าได้คิดเชียวล่ะ ว่าหากฤดูล่าสัตว์นี้ดวงดีไปเจอสัตว์ตัวใหญ่เข้า อย่างเช่นหมีดำ

แล้วจะแอบล่ามันไว้ก่อน พอถึงฤดูล่าสัตว์หน้าค่อยซื้อโควตาล่าหมีดำมาฟอกสิ่งที่ล่าได้ให้ถูกกฎหมาย

เรื่องนี้ไม่มีทางเป็นไปได้หรอก เพราะเวลาที่มีสัตว์มูลค่าสูงขนาดนี้ปรากฏขึ้นมา หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะต้องมาตรวจสอบตัวสินค้าก่อนเสมอ

เพื่อให้แน่ใจว่าช่วงเวลาตรงกัน และต้องเป็นสัตว์ที่ล่าได้ในฤดูกาลนั้นจริงๆ ไม่อย่างนั้นก็เตรียมตัวเข้าไปนอนกินข้าวหลวงในคุกได้เลย

แน่นอนว่า เรื่องนี้ใช้ควบคุมเฉพาะสัตว์ขนาดใหญ่หรือสัตว์ที่ค่อนข้างหายากเท่านั้น ส่วนสัตว์อื่นๆ อย่างเช่นเมนูประจำโต๊ะอาหารของหลี่เซียงตง ก็ไม่ได้มีข้อกำหนดจุกจิกอะไรขนาดนั้น

อย่าว่าแต่นายพรานเลย แม้แต่ชาวบ้านทั่วไปรอบๆ เทือกเขาสือว่านต้าซานที่นานๆ ทีจะขึ้นเขามาวางบ่วงดักกระต่ายหรือไล่จับไก่ป่าสักตัว

ตราบใดที่ไม่ทำเกินเบอร์ไป แค่ล่ามากินแก้เบื่อหรือกินพอให้หายอยาก หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ไม่มาคอยจับตาดูหรอก หลับตาข้างลืมตาข้างปล่อยผ่านไปทั้งนั้น

เพราะจะว่าไปแล้ว…

สัตว์เล็กสัตว์น้อยพวกนี้ พอมีนโยบายอนุรักษ์ระบบนิเวศเข้ามา มันก็เริ่มชุกชุมจนล้นป่าอยู่บ้าง การอาศัยพลังของชาวบ้านช่วยควบคุมจำนวนลงบ้างก็ถือว่าไม่เลว

“เชี่ย เต็มโควตาแล้วจริงๆ ด้วย! แถมบางอย่างยังเกินมาอีกต่างหาก!”

ในที่สุด เมื่อเคลียร์ของทั้งหมดเสร็จ หลี่เซียงตงก็ต้องประหลาดใจที่พบว่า ตัวเองเก็บแต้มครบก่อนกำหนดเสียแล้ว

แถมหนังกระต่ายยังเกินมาหกผืน หนังเซเบิลเกินมาหนึ่งผืน และหนังจิ้งจอกอีกสามผืน

ยังดีที่จำนวนไม่ได้เกินมาน่าเกลียด ยังอยู่ในเกณฑ์ที่พอหยวนๆ ได้

แน่นอนว่านอกจากส่วนที่เกินมานี้ ก็ย่อมมีสัตว์บางชนิดที่ล่าได้ไม่ครบจำนวนตามโควตาด้วยเช่นกัน

เรื่องแบบนี้ย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ นายพรานไม่ใช่ผู้วิเศษ จะไปกะเกณฑ์จำนวนสัตว์ที่ติดกับดักให้เป๊ะๆ ได้อย่างไร

คนดวงดีล่าได้เกินมาบ้างก็เป็นเรื่องปกติ ขอเพียงไม่เกินเลยจนน่าเกลียด หรือจงใจลักลอบล่าสัตว์ผิดกฎหมาย หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ไม่มานั่งจับผิดกับความคลาดเคลื่อนเล็กๆ น้อยๆ แค่นี้หรอก

เพราะคนที่ล่าได้เกินโควตามีแค่ส่วนน้อยเท่านั้น ยังมีอีกหลายคนที่ใช้โควตาไม่หมดเหลืออยู่ในมืออีกเพียบ

ยิ่งไปกว่านั้น บางปี โควตาสัตว์ล่าที่กรมป่าไม้จัดสรรมายังขายไม่หมดด้วยซ้ำ

เมื่อมีส่วนที่เพิ่มและส่วนที่ลดหักล้างกันไป โดยภาพรวมแล้วก็แทบไม่ต่างกัน นี่แหละคือสิ่งที่เรียกว่าความยืดหยุ่นของนโยบาย

ถึงจะว่าอย่างนั้น แต่โควตาส่วนที่เกินมาเหล่านี้ก็ไม่สามารถนำไปซื้อขายได้อยู่ดี จะเก็บไว้ใช้เองน่ะได้ แต่ถ้าคิดจะเอาไปขายน่ะเรอะ…ฝันไปเถอะ!

ทว่าอย่างที่โบราณว่าไว้ เบื้องบนมีนโยบาย เบื้องล่างย่อมมีวิธีรับมือ

ถ้าคุณมีเพื่อนพรานที่สนิทกัน และในมือเขายังมีโควตาล่าสัตว์เหลืออยู่ ก็ใช่ว่าจะฝากเพื่อนคนนั้นช่วยขายไม่ได้

อย่างเช่นหลี่เซียงตง หากคิดจะขายขนสัตว์ส่วนเกินพวกนี้จริงๆ คนในหมู่บ้านก็พร้อมยื่นมือเข้ามาช่วยตั้งเยอะแยะ

แต่ประการแรกคือมันไม่จำเป็น และประการที่สองคือหลี่เซียงตงขี้เกียจหาเรื่องยุ่งยาก

ออกมาอยู่ป่าตั้งหลายเดือน เอาขนสัตว์พวกนี้ไปทำของฝากดีๆ ให้คนในครอบครัวดูจะเข้าท่ากว่าเยอะ

แม้ว่าใกล้จะเข้าฤดูใบไม้ผลิจนปีนี้คงไม่ได้ใช้แล้ว แต่เก็บไว้รอให้ถึงฤดูหนาวหน้าค่อยเอามาใช้ก็ยังได้

ของอย่างเครื่องขนสัตว์ ขอแค่ดูแลรักษาให้ถูกวิธี จะหยิบมาใช้ยาวๆ สักหลายสิบปีก็ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว

“เอาเถอะ เดิมทีนึกว่าฤดูล่าสัตว์ปีนี้คงไม่มีโอกาสได้เข้าไปในเขตใจกลางแล้วเสียอีก”

“นึกไม่ถึงว่าจะเสร็จงานก่อนกำหนดซะงั้น รอพรุ่งนี้ไปเก็บกับดักทั้งหมดกลับมาให้เรียบร้อยก่อน…”

“จะอาศัยจังหวะนี้แวบเข้าไปอีกสักรอบดีไหมนะ?”

ไม่เหมือนกับคราวที่แล้วที่เข้าไปแบบมืดแปดด้าน คราวนี้หลี่เซียงตงไม่เพียงแต่จะไม่มีเรื่องให้ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง แต่ยังมีแผนที่ดาวเทียมที่กรมป่าไม้ส่งมาให้อีกด้วย

ช่วงนี้เวลาว่างๆ เขาก็มักจะหยิบมันออกมาศึกษาดูตลอด

สำหรับตำแหน่งที่ตั้งของค่ายพักในอนาคต ในใจเขาก็พอจะมีตัวเลือกคร่าวๆ อยู่สองสามแห่งแล้ว

ไม่นานนัก หลี่เซียงตงก็ตัดสินใจได้ อาศัยโอกาสนี้เข้าป่าไปอีกสักรอบดีกว่า!

กะว่าจะเคาะตำแหน่งที่ตั้งค่ายพักให้ลงตัวไปเลย พอถึงเวลาที่ตัวเองว่าง จะได้เริ่มลงมือสร้างเขตล่าสัตว์ใจกลางป่าของตัวเองได้เสียที

จริงสิ ยังมีเจ้าตัวเล็กทั้งสี่ตัวนั่นอีก คราวนี้หลี่เซียงตงกะว่าจะหนีบพวกมันออกไปเปิดหูเปิดตาด้วยเสียเลย

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง