บทที่ 73 อย่าเรียกฉันว่าหมอเทวดา เพราะฉันยังไปไม่ถึงขั้นเทพ!

พอได้ยินแบบนี้ เจ้าของร้านกับภรรยาถึงได้ลังเลก่อนจะเอ่ยเรียก "เสี่ยวฉิน?"

"ต่อไปเรียกแบบนี้ได้เลยครับ เอาผัดหมูใส่พริก แล้วก็…" ฉินกงอวี่สั่งรายการอาหาร

เถ้าแก่เนี้ยใช้กระดาษกับปากกาจดไว้ พยักหน้าพลางพูดว่า "ได้จ้ะ เดี๋ยวป้าเอาไปส่งให้ที่โต๊ะนะจ๊ะ"

"ไม่ต้องใช้คำสุภาพหรอกครับ คุยกันธรรมดาๆ ก็พอ" ฉินกงอวี่โบกมือให้ แล้วจึงเดินกลับมาฝั่งร้านตัวเอง

…

ทว่าพอกลับมาก็พบว่า นักข่าวสาวจากสถานีโทรทัศน์เมื่อช่วงเช้าคนนั้นกลับมาอีกแล้ว

"มีธุระอะไรเหรอครับ" ฉินกงอวี่ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

การมาของนักข่าวสาวครั้งนี้ ท่าทีเปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ก่อนหน้านี้เธอมาด้วยความรู้สึกเฉยๆ แค่อยากมาทำข่าวข้อพิพาทตามที่ได้รับการร้องเรียนมาก็เท่านั้น

แต่ในเวลานี้ สายตาคู่นั้นกลับแฝงความเคารพเลื่อมใสอยู่กลายๆ

ก็แหม แม้แต่แพทย์แผนจีนอาวุโสของคลินิกชื่อดัง รวมถึงหมอในโรงพยาบาลทั่วไปยังตรวจไม่พบโรค แต่อีกฝ่ายกลับมองปราดเดียวก็รู้ทันที แบบนี้ไม่เรียกว่าหมอเทวดาแล้วจะเรียกว่าอะไร?

อีกอย่าง คนเราเวลาเจอยอดฝีมือที่มีความสามารถ มักจะมองผ่านฟิลเตอร์ชื่นชมอยู่เสมอ

นักข่าวสาวจึงเอ่ยทักด้วยความเกรงใจอยู่บ้าง "สวัสดีค่ะ หมอเทวดาฉิน"

"อย่าเรียกผมว่าหมอเทวดาเลยครับ เพราะผมยังไปไม่ถึงขั้นเทวดาหรอก" ฉินกงอวี่รีบแก้คำเรียกทันที

คนเรามีความสามารถแค่ไหนก็ทำแค่นั้น ไม่อย่างนั้นขืนปล่อยให้ยกยอกันด้วยฉายานี้ไป วันหน้าหากคนไข้แห่แหนกันมาเพราะชื่อเสียง แล้วเกิดเขารักษาไม่ได้ขึ้นมา จะไม่กลายเป็นการทุบหม้อข้าวตัวเองหรอกหรือ?

"หมอเทวดาฉินถ่อมตัวเกินไปแล้วค่ะ ตอนนี้บนโลกออนไลน์ต่างพากันชื่นชมฝีมือการรักษาของคุณกันทั้งนั้น!"

"บอกว่าคุณเก่งกว่าแพทย์แผนจีนอาวุโสที่คลินิกตั้งเยอะ คนพวกนั้นตรวจหาสาเหตุไม่ได้ยังถูกเรียกว่าหมอเทวดาได้เลย"

"คุณเก่งกว่าพวกเขาตั้งเยอะ ฉายานี้คู่ควรที่สุดแล้วค่ะ!" นักข่าวสาวเยินยอ

ทว่าฉินกงอวี่กลับโบกมือปฏิเสธอย่างจริงจัง "ชาวเน็ตแค่ไม่รู้ความจริงน่ะครับ"

"แล้วก็อย่าสวมหมวกหมอเทวดาให้ผมส่งเดชเลย ผมไม่ใช่เทวดาอะไรพวกนั้นหรอก"

"ไม่ใช่ว่าจะรักษาได้ทุกโรค เส้นทางวิชาแพทย์ของผมยังอีกยาวไกลครับ"

พูดจบ เขาก็ถามต่อ "ว่าแต่พวกคุณมาครั้งนี้ มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ"

อีกเดี๋ยวเขาก็ต้องกินข้าวแล้ว มีอะไรก็รีบๆ พูดมา อย่ามาขัดจังหวะเวลากินข้าวของเขาก็พอ

ผู้ชมในห้องไลฟ์เมื่อได้เห็นท่าทางจริงจัง สุภาพอ่อนน้อม และไม่โอ้อวดของฉินกงอวี่ บรรดาแฟนคลับสาวๆ ต่างพร้อมใจกันพิมพ์คำว่า 'สุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม' ขึ้นมาเต็มหน้าจอ!

การวางตัวแบบนี้ตอบโจทย์ทุกจินตนาการอันงดงามเกี่ยวกับหนุ่มหล่อในฝันของพวกเธออย่างแท้จริง

ทั้งรูปร่างสูงโปร่งหน้าตาหล่อเหลา ทั้งความสามารถโดดเด่น แถมยังไม่เย่อหยิ่งจองหองอีกต่างหาก!

ก่อนหน้านี้ตอนที่มีคนมาหาเรื่อง เขาก็ยังรักษาสติไว้ได้ตลอดเวลา จัดการปัญหาได้อย่างเยือกเย็นและมีมารยาท

พอมาตอนนี้ถูกคนทั้งโลกออนไลน์ยกย่องสรรเสริญ เขากลับไม่หลงระเริงลืมตัว ยังคงรักษาความอ่อนน้อมถ่อมตนและเคร่งครัดเอาไว้ได้

บวกกับใบหน้าหล่อเหลาคมคายของฉินกงอวี่เข้าไปอีก ยิ่งกระแทกใจพวกบ้าคนหล่อเข้าอย่างจัง

กระทั่งชาวเน็ตสาวๆ หลายคนที่เคยเป็นติ่งดาราหนุ่มหน้าใสในวงการบันเทิง ยังรู้สึกขึ้นมาทันทีว่า ‘พี่ชายสุดที่รัก’ ของตัวเองดูจืดชืดไปถนัดตา

ยังมีอีกหลายคนที่เคยมีอคติต่อฉินกงอวี่ ตอนนี้ก็เริ่มรู้สึกว่าพ่อหนุ่มคนนี้ใช้ได้เลยทีเดียว

อย่างน้อยๆ ก็รู้จักถ่อมตน ไม่ได้ทะนงตัวจนเกินงาม

ไม่เหมือนคนอื่นๆ ที่พอโดนชาวเน็ตอวยเข้าหน่อยก็ตัวลอย

จากนั้นก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีน้ำยาแค่ไหน เริ่มทำพฤติกรรมหลุดโลกให้เห็นไม่เว้นแต่ละวัน

อีกทั้งท่าทีของฉินกงอวี่ยังตรงกับจริตของผู้คนในชาติอย่างยิ่ง นั่นคือถ่อมตน มีมารยาท และไม่หยิ่งผยอง

ส่วนนักข่าวสาวในที่เกิดเหตุ พอโดนอีกฝ่ายดักคอแบบนี้ก็แอบหน้าชาอยู่ไม่น้อย

ก็แหม ทางเราอวยให้ขนาดนี้แล้ว ถึงคุณจะไม่เออออตามน้ำไป แต่อย่างน้อยก็น่าจะแกล้งทำเป็นปฏิเสธไปตามมารยาทสักหน่อย

แล้วค่อย ‘จำใจ’ ยอมรับฉายานั้นไม่ใช่หรือไง

ทว่าพ่อหนุ่มตรงหน้านี้กลับไม่เหมือนคนอื่น นอกจากจะไม่เล่นด้วยแล้ว ยังตั้งหน้าตั้งตาแก้วิธีเรียกใหม่อย่างจริงจังเสียอีก

มันน่ากระอักกระอ่วนชะมัด แถมยังทำให้เธอดูเป็นพวกประจบสอพลอขี้เลียไปเลย!

แต่การสัมภาษณ์ก็ยังต้องดำเนินต่อไป เธอจึงฝืนยิ้มแล้วเอ่ยถาม "คือเรื่องเป็นอย่างนี้ค่ะ"

"คุณยายเมื่อช่วงเช้า ตอนนี้ได้เข้าไปนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลแล้วนะคะ"

"กำลังรอให้ทางโรงพยาบาลหารือแผนการรักษาที่แน่ชัดอยู่ค่ะ"

"และในฐานะที่คุณเป็นคนแรกที่วินิจฉัยโรคได้ ไม่ทราบว่าคุณพอจะมีคำแนะนำอะไรให้คุณยายท่านนั้นบ้างไหมคะ"

พูดพลางยื่นไมโครโฟนไปตรงหน้าด้วยแววตาคาดหวังเต็มเปี่ยม

ทว่าฉินกงอวี่กลับตอบสั้นกระชับได้ใจความ "ไม่มีครับ!"

พริบตานั้น รอยยิ้มคาดหวังของนักข่าวสาวพลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้าทันที

เพราะฉากแบบนี้ ดูเหมือนว่าเมื่อช่วงเช้ามันเพิ่งเกิดขึ้นมาแล้วรอบหนึ่ง

ตอนที่เธอเพิ่งมาถาม อีกฝ่ายก็เป็นแบบนี้ แล้วก็ตอบกลับมาด้วยคำสั้นๆ ว่า ‘ไม่ได้’

บรรยากาศในที่เกิดเหตุเกิดเดดแอร์ขึ้นมากะทันหัน

ยังดีที่เสียงของรองผู้อำนวยการสถานีจากหลังบ้านดังขึ้นในหูฟัง คอยเร่งให้เธอพูดต่อไม่หยุดหย่อน

นักข่าวสาวถึงได้สติแล้วฝืนยิ้มถามต่อ "หมอเทวดาฉินคะ หมายความว่าไม่มีคำแนะนำอะไรเลยจริงๆ เหรอคะ"

พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ฉินกงอวี่ก็ยังคงแก้คำพูดอย่างเคร่งครัดตามเดิม "บอกแล้วไงครับว่าอย่าใช้คำว่า 'หมอเทวดา'"

แล้วพูดเสริมหน้าตาย "อีกอย่างเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับผมแล้วครับ"

"ผมเป็นสัตวแพทย์ของโรงพยาบาลสัตว์ ไม่มีสิทธิ์ให้คำแนะนำการรักษาแก่ผู้ป่วยที่เป็นมนุษย์หรอกครับ"

คราวนี้ นักข่าวสาวถึงกับพูดไม่ออกบอกไม่ถูกไปอีกรอบ!

เพราะเธอเพิ่งจะนึกขึ้นได้เดี๋ยวนี้เองว่า หมอฉินคนนี้ดูเหมือนจะเป็นหมอรักษาสัตว์

หลังจากที่ช็อกตาค้างกับผลตรวจที่ออกมายืนยันเมื่อช่วงเที่ยง ดูเหมือนทุกคนจะลืมเลือนตัวตนที่แท้จริงของเขาไปเสียสนิท

และคนดูในห้องไลฟ์ก็เพิ่งจะนึกถึงอาชีพที่แท้จริงของฉินกงอวี่ขึ้นมาได้ในวินาทีนี้เช่นกัน

จริงด้วยแฮะ!

หมอฉินไม่ได้เป็นหมอรักษาคน แต่เป็นหมอรักษาสัตว์นี่หว่า

เป็นเพราะฝีมือการรักษาของเขาเทพเกินไป ทุกคนเลยเผลอมองข้ามจุดนี้ไปเสียสนิท!

แต่พอเจ้าตัวทักขึ้นมา ถึงได้ตระหนักว่าเออจริงด้วยแฮะ เขาให้คำแนะนำหรือสั่งการรักษาคนไข้ที่เป็นมนุษย์ไม่ได้เด็ดขาด

ไม่อย่างนั้นมันจะกลายเป็นการทำผิดกฎหมายเอาได้!

จังหวะนั้นเอง ฉินกงอวี่ก็หันหน้าเข้าหากล้องแล้วพูดจาสองแง่สองง่ามขึ้นมา "ตระกูลของผมสืบทอดวิชาแพทย์แผนโบราณกันมาตั้งแต่รุ่นบรรพบุรุษ"

"ถ้าใครมีสัตว์เลี้ยงป่วย ก็พามาให้ผมรักษาได้ตลอดนะครับ"

"แต่ก็จำไว้ด้วยล่ะครับ ว่าผมรักษาพวกหน้าสัตว์ใจสัตว์ไม่หาย!"

"พวกเดรัจฉานทั้งหลายก็ไม่ต้องแห่กันมาสร้างความเดือดร้อนให้ผมที่นี่หรอกนะครับ!"

ความหมายแฝงของคำพูดนี้ก็คือ ฉันมีวิชาแพทย์ประจำตระกูล ถ้าใครป่วยก็มารักษาได้ทั้งนั้น แต่ต้องพาสัตว์เลี้ยงติดมือมาด้วย

ส่วนพวกคนเนรคุณ หรือพวกสันดานเสียที่ชอบแว้งกัดคนอื่นทีหลัง

ก็อย่าสะเออะมาสร้างความเดือดร้อนให้เลย ฉันไม่มีเวลาว่างมาเปลืองชีวิตกับพวกแกหรอก

ก็เหมือนอย่างคู่แม่ลูกผู้จัดการเหลียงนั่นปะไร เดิมทีเรื่องนี้ไม่ได้มีอะไรใหญ่โตเลยสักนิด ถ้าเชื่อก็แค่ไปนอนโรงพยาบาลซะก็จบเรื่อง

ถ้าไม่เชื่อก็ไปทำเอ็มอาร์ไอสแกนสมองให้ละเอียด แล้วค่อยไปนอนรอความตายที่โรงพยาบาลก็สิ้นเรื่อง

แต่ยายแก่นั่นกลับเล่นใหญ่ ทำเรื่องขี้ปะติ๋วให้กลายเป็นเรื่องราวใหญ่โตถึงขนาดนี้

เสียเวลาชะมัด เอาเวลานี้ไปศึกษาวิชาควบคุมแมลงยังจะดีเสียกว่า!

ไม่แน่ว่าอาจจะเพาะเลี้ยงราชันกู่ออกมาได้เร็วกว่าเดิมด้วยซ้ำ

คนดูในห้องไลฟ์มีเพียงหยิบมือเดียวเท่านั้นที่ฉุกคิดและจับความหมายที่ซ่อนอยู่ในคำพูดของฉินกงอวี่ได้

ส่วนใหญ่ทำได้แค่หัวเราะคิกคัก เพราะรู้แค่ว่าฉินกงอวี่กำลังด่าใครอยู่ แต่เรื่องความหมายแฝงเมื่อครู่นั้น

เอาเข้าจริงพวกไทยมุงบนโลกออนไลน์เวลาตามส่องเรื่องชาวบ้าน มักจะไม่ค่อยได้พกสมองมาคิดตามกันอยู่แล้ว

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง