บทที่ 75 สงครามธุรกิจในชีวิตจริง สบโอกาสก็รุมซ้ำเติม! ทุ่มทุนร้อยล้านดอลลาร์!

เธอไม่ได้คิดจะเก็บเงินค่าข้าวมื้อนี้อยู่แล้ว เพราะยังไงเขาก็ช่วยดูอาการให้สามีของเธอ

เรื่องอื่นอาจไม่มีปัญญาตอบแทน แต่เลี้ยงข้าวสักมื้อย่อมทำได้แน่นอน

พอได้ยินแบบนั้น ฉินกงอวี่ก็ไม่ได้ต่อความยาวสาวความยืดเรื่องเงิน แต่พูดขึ้นว่า "รีบกลับไปทำงานเถอะครับ"

เดี๋ยวพอกินเสร็จค่อยเอาชามไปคืนร้านข้างๆ ก็พอ

หลังจากเถ้าแก่เนี้ยเดินกลับไป ฉินกงอวี่ก็นั่งไถเวยป๋อไปพลาง กินมื้อเย็นอย่างเอร็ดอร่อยไปพลาง

พอมองดูชาวเน็ตบนโลกออนไลน์ต่างพากันรุมถล่มประณามผู้บริหารรายการหวงจินเหยี่ยน

มื้อเย็นมื้อนี้ก็รู้สึกเหมือนจะยิ่งอร่อยขึ้นเป็นกอง ในเมื่อกล้าคิดจะใช้เขาเป็นเครื่องมือสร้างประเด็น หวังจะกอบโกยยอดวิวกับกระแสความสนใจ

งั้นเขาก็ตลบหลังเปลี่ยนพวกนั้นให้กลายเป็นประเด็นเสียเอง

แล้วดูสิ ผลลัพธ์ออกมาชัดเจนสะใจดีจริงๆ!

เขาแฉความคิดสกปรกโสมมของผู้บริหารสถานีโทรทัศน์กลางไลฟ์สดแบบนั้น

กระแสเอย ยอดคนดูเอย ตอนนี้พุ่งกระฉูดถึงขีดสุด!

ถือว่าช่วยสนองความต้องการแรกเริ่มของพวกนั้นให้แล้วก็แล้วกัน!

ทว่าหลังจากฉินกงอวี่นั่งดูไปได้สักพัก ก็สังเกตเห็นร่องรอยของกองทัพไอโอที่น่าจะคอยช่วยโหมไฟอยู่เบื้องหลัง

พอลองคิดดู ก็น่าจะเป็นสถานีโทรทัศน์คู่แข่งที่ฉวยโอกาสเข้ามาเหยียบซ้ำ

ซึ่งความจริงก็เป็นไปตามนั้น เดิมทีรายการหวงจินเหยี่ยนก็มีฐานคนดูหนาแน่นพอตัวอยู่แล้ว

อาศัยเรื่องราว 'พิลึกพิลั่น' กวาดคนดูประจำไปได้ไม่น้อย

สถานีอื่นต่างก็จับตามองด้วยความอิจฉาตาร้อนมานาน และครั้งนี้ฉินกงอวี่ได้ออกมาแฉกลางไลฟ์สดว่าผู้บริหารรายการจงใจสร้างประเด็นเต้าข่าวขึ้นมา

นี่มันไม่ใช่การปั่นหัวเล่นกับชาวเน็ตเหมือนเห็นคนอื่นเป็นคนโง่หรอกหรือ?

ดังนั้น ในจังหวะที่ชาวเน็ตกำลังรวมตัวกันก่นด่าด้วยความโกรธแค้น ผู้บริหารของสถานีโทรทัศน์ช่องอื่นๆ เมื่อเห็นโอกาส

ย่อมไม่ปล่อยให้จังหวะเลื่อยขาเก้าอี้และตีสุนัขตกน้ำเช่นนี้หลุดลอยไป

จึงสั่งการให้คนเข้าไปช่วยปั่นกระแสโจมตีรายการหวงจินเหยี่ยนในทุกแพลตฟอร์ม ตั้งเป้าว่าจะต้องถล่มให้จมดินจนไม่มีวันผงาดขึ้นมาได้อีก!

สงครามธุรกิจระดับไฮเอนด์: หลอกล่อชิงไหวชิงพริบ!

สงครามธุรกิจในโลกความเป็นจริง: สบช่องเมื่อไหร่ ก็รุมเหยียบซ้ำให้ตาย!

การรุมประณามดำเนินไปอย่างดุเดือดจนกระทั่งดึกดื่น ถึงได้เริ่มเงียบสงบลงชั่วคราว

สำหรับชาวเน็ตแล้ว วันนี้มีความสุขยิ่งกว่าเทศกาลตรุษจีนเสียอีก

เพราะเริ่มตามเผือกตั้งแต่ตอนกลางวัน แถมระหว่างทางยังมีจุดพลิกผันหักมุมสารพัด จนคนตามดูแทบลายตา

เรื่องความหวานฉ่ำของแตงลูกนี้นั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง แทบจะหวานหยดย้อยจนคนสำลักความสะใจตาย

ถึงขนาดที่ดึกดื่นค่อนคืนแล้ว ชาวเน็ตจำนวนมากก็ยังคงตามพูดคุยกันต่อในแพลตฟอร์มต่างๆ อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

…

ขณะเดียวกัน ณ ซีกโลกตะวันตกอันห่างไกล เวลานี้ยังคงเป็นเวลากลางวันแสกๆ

เป่ยอิง!

ดินแดนที่ครั้งหนึ่งเคยถูกขนานนามว่าเป็นประภาคารของโลก และเป็นสัญลักษณ์ของเสรีภาพ 'ที่แท้จริง'

ท่ามกลางอากาศร้อนระอุของฤดูร้อนเช่นเดียวกัน ที่นั่นก็มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังถกเถียงกันอย่างดุเดือด

โรงพยาบาลทั่วไปแมสซาชูเซตส์ในบอสตัน นี่คือหนึ่งในโรงพยาบาลชั้นนำระดับแนวหน้าของเป่ยอิง ภายใต้สังกัดของโรงเรียนแพทย์ฮาร์วาร์ด

มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วโลก บรรดาผู้เชี่ยวชาญและศาสตราจารย์ทางการแพทย์ 'ตัวจริง'

ต่างทำงานและทำวิจัยกันอยู่ที่นี่

และในเวลานี้ ภายในห้องประชุมบนชั้นสูงของอาคาร

ชาวผิวขาวในชุดกาวน์หลายคนกำลังโต้เถียงกันไม่หยุดหย่อน

ส่วนจ้าวเทียนเหอกลับนั่งอยู่ตรงหัวโต๊ะ เขานั่งฟังเสียงทะเลาะวิวาทตรงหน้าด้วยสีหน้าบึ้งตึงทะมึน

เนิ่นนานผ่านไป ดูเหมือนฝ่ายหนึ่งจะเป็นผู้ชนะในการโต้วาที จากนั้นผู้เชี่ยวชาญผิวขาวที่ชื่อจอห์น

จึงหันมาเอ่ยกับจ้าวเทียนเหออย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง "คุณจ้าว แนวทางของทีมผม"

"เห็นได้ชัดว่ายอดเยี่ยมกว่าและมีโอกาสสำเร็จสูงกว่าของพวกเขามาก"

"เชื่อผมเถอะครับ หากคุณยอมลงทุนเพิ่มอีกหนึ่งร้อยล้านดอลลาร์ ผมจะต้องค้นพบความก้าวหน้าครั้งสำคัญได้อย่างแน่นอน"

ทว่าในน้ำเสียงนั้น กลับแฝงเร้นไปด้วยความโลภอย่างไม่อาจซ่อนมิด

จ้าวเทียนเหอไม่ได้แสดงท่าทีใดๆ ต่อคำพูดของเขา แต่กลับถามออกไปตรงๆ "แกทำให้ลูกชายฉันฟื้นขึ้นมาได้ไหมล่ะ?"

เขาเดินทางมาถึงที่นี่ได้สองสามวันแล้ว และตั้งใจว่าจะให้ลูกชายกินยาที่ได้มาจากฉินกงอวี่ทันที

แต่ทีมแพทย์ที่นี่กลับบอกว่าพวกเขามีความคืบหน้าบางอย่าง และอาจจะสามารถรักษาลูกชายของเขาให้หายขาดได้

พอได้ยินเช่นนั้น เขาจึงชะลอการให้ยากับลูกชายไปก่อน

เพราะถึงอย่างไร คนกลุ่มนี้ก็ถือเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับหัวกะทิของโลกในด้านโรคที่รักษาไม่หาย

ความไว้วางใจในความสามารถของคนเหล่านี้ย่อมมีอยู่ค่อนข้างสูง

ประกอบกับการที่อารมณ์ของเขาเริ่มสงบลงบ้างในระหว่างเดินทาง จึงทำให้เขายังคงอดทนรอมาจนถึงตอนนี้

เมื่อได้ยินคำถาม สีหน้ากระหยิ่มของจอห์นก็พลันชะงักค้าง

ถ้าจะให้ลูกชายของอีกฝ่ายฟื้นขึ้นมา ตอนนี้เขาไม่มีปัญญาทำได้หรอก

สภาพของลูกชายอีกฝ่ายทรุดโทรมจนถึงขีดสุด แทบจะเหลือแค่ลมหายใจรวยริน และต้องพึ่งพาเครื่องพยุงชีพเพื่อยื้อชีวิตเอาไว้เท่านั้น

การประคองให้อยู่ในสภาพแบบนี้โดยไม่ตายได้ ก็นับว่าฝีมือทางการแพทย์ของเขาสูงส่งมากแล้ว

อยากจะให้ฟื้นงั้นเหรอ?

มันจะเป็นไปได้ยังไง?

และสิ่งที่เขาทำอยู่ ก็เป็นเพียงการอาศัยหัวอกของผู้เป็นพ่อที่ไม่ยอมตัดใจจากลูกชาย

เพื่อหวังจะกอบโกยเงินทุนวิจัยเป็นก้อนสุดท้ายเท่านั้นเอง!

แต่เมื่ออยู่ต่อหน้าผู้สนับสนุนรายใหญ่ ย่อมไม่อาจพูดความจริงออกไปตรงๆ ได้ จึงทำได้เพียงตอบอย่างคลุมเครือ "คุณจ้าว"

"หากงบประมาณมีเพียงพอ และเทคโนโลยีฝั่งผมเกิดความก้าวหน้าขึ้นมาอีกล่ะก็ ลูกชายของคุณจะต้องฟื้นขึ้นมาได้อย่างแน่นอนครับ"

ทว่า จ้าวเทียนเหอกลับไม่พอใจกับคำตอบนี้เลยสักนิด

มาตรฐานความคาดหวังของเขาถูกฉินกงอวี่ดึงขึ้นไปไว้สูงลิบลิ่วแล้ว

ทางนั้นถึงขั้นรับปากว่า ขอเพียงดื่มยานั้นเข้าไป ลูกชายของเขาก็จะสามารถลุกขึ้นมาเดินบนพื้นได้

แม้ว่าจะยังออกกำลังกายไม่ได้ แต่การขยับเขยื้อนเคลื่อนไหวร่างกายขั้นพื้นฐานย่อมทำได้อย่างแน่นอน

ทว่าทางฝั่งผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์ระดับโลกผู้นี้ กลับไม่สามารถให้คำมั่นสัญญาแม้กระทั่งเรื่องเล็กๆ อย่างการ 'ฟื้นขึ้นมา' ได้เลย

ความแตกต่างที่ห่างชั้นกันลิบลับขนาดนี้ ทำให้ตราชั่งในใจของเขาเริ่มเอียงเทไปทางฉินกงอวี่เรียบร้อยแล้ว

เมื่อจอห์นเห็นว่าจ้าวเทียนเหอดูจะไม่พอใจกับคำตอบของตน จึงส่งสายตาไปให้คนอื่นๆ

หลายปีมานี้ อีกฝ่ายกระเป๋าหนักและอัดฉีดเงินทุนให้พวกตนไปมากมาย แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับภาวะแก่ก่อนวัยอันเป็นโรคไร้ทางรักษาของมวลมนุษยชาติ

เงินแค่นั้นมันยังห่างไกลจากคำว่าเพียงพอมากนัก!

ดังนั้น หลังจากที่ทีมงานหลายกลุ่มได้หารือกันอย่างลับๆ

ทุกคนต่างมีความเห็นตรงกันว่า คนไข้รายนี้ไม่มีทางฟื้นขึ้นมาได้อีกแล้ว และการสิ้นใจไปในระหว่างหลับใหลคือจุดจบสุดท้ายของเขา

เพียงแต่ถ้าคนไข้ตายลง เงินทุนย่อมต้องถูกตัดไปโดยปริยาย พวกเขาจึงเกิดความคิดที่จะกอบโกยเป็นครั้งสุดท้าย

เมื่อสองสามวันก่อนจึงใช้คำโกหกเรื่องที่ลูกชายกำลังจะฟื้นขึ้นมาหลอกล่อให้อีกฝ่ายกลับมา และการทะเลาะกันในวันนี้ ก็เป็นเพียงละครฉากหนึ่งที่เล่นให้อีกฝ่ายดูเท่านั้น

เป้าหมายก็เพื่อร่วมมือกันหลอกเอาเงินก้อนโตจากมือของเขาอีกสักรอบ

บรรดาผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ เมื่อได้รับสัญญาณ ต่างก็รีบเอ่ยปากช่วยเสริมทันที

"คุณจ้าว แม้ผมจะไม่อยากยอมรับสักเท่าไหร่ แต่ทีมของจอห์นมีความหวังมากที่สุดจริงๆ ครับ"

"ใช่แล้วครับ ทีมของพวกเขาค้นคว้าเกี่ยวกับภาวะแก่ก่อนวัยมาลึกซึ้งที่สุดในหมู่พวกเราแล้ว"

"ขอเพียงทีมของจอห์นมีความก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น ชีวิตของลูกชายคุณก็อาจจะได้รับการต่อเวลาออกไปได้นะครับ"

"คุณจ้าวครับ คุณ…"

ผู้เชี่ยวชาญจากทีมแพทย์หลายคนผลัดกันเอ่ยเกลี้ยกล่อมจ้าวเทียนเหอ

ทว่า จ้าวเทียนเหอกลับยังคงนิ่งเฉย ไม่แสดงปฏิกิริยาตอบรับใดๆ ซ้ำยังเอ่ยปากซักไซ้พวกเขากลับไปแทน

"จอห์น แกต้องใช้เวลานานแค่ไหน?"

"แล้วลูกชายฉันยังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ แกกล้ารับประกันไหมว่าก่อนที่ชีวิตลูกชายฉันจะดับสูญลง"

"แกจะแย่งเขากลับมาจากเงื้อมมือของยมทูตได้น่ะ?"

เรื่องเงิน อย่าว่าแต่หนึ่งร้อยล้านดอลลาร์เลย ต่อให้ต้องสูญสิ้นทรัพย์สมบัติทั้งตระกูล เขาก็ยอมจ่ายได้

แต่ลูกชายของเขาไม่มีเวลามากพอที่จะมารอคอยคำสัญญาอันเลื่อนลอยไร้ความจริงพวกนี้

ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของจอห์นและคนอื่นๆ ก็พลันถอดสี

ดูท่าเงินก้อนสุดท้ายนี้ คงจะไม่ได้หลอกเอามาได้ง่ายๆ เสียแล้ว

แต่จอห์นก็ยังคงฉวยใช้ประโยชน์จากความรักที่อีกฝ่ายมีต่อลูกชายต่อไป โดยเอ่ยว่า "คุณจ้าว"

"ตอนนี้พวกเรากำลังวิ่งแข่งกับยมทูตอยู่นะครับ ยิ่งเงินทุนมาถึงเร็วขึ้นหนึ่งวัน ทีมของผม"

"ก็ยิ่งเริ่มต้นการวิจัยในขั้นตอนต่อไปได้เร็วขึ้นเท่านั้น"

"การที่เรามานั่งเน้นย้ำเรื่องคำรับประกันพวกนี้อยู่ตรงนี้ มันไม่มีประโยชน์อะไรขึ้นมาเลยครับ"

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง