บทที่ 80 ความเมตตาของพระเจ้าหรือ นี่มันหยามอำนาจชัดๆ ซ้ำยังเป็นการโค่นล้มการปกครองอีกต่างหาก!

"จ้าว ฉันต้องเข้าไปดูข้างในให้ได้ ว่าเกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของนายกันแน่!" จอห์นหน้าดำหน้าแดงตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้น

โรคชราในเด็กเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษา ยิ่งคนที่เข้าสู่ระยะสุดท้ายแล้ว ไม่เคยมีประวัติว่ารอดชีวิตมาก่อนเลยสักราย

ทว่าสภาพของจ้าวเสี่ยวอู่ในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่าอาการคงที่แล้วจริงๆ เขาต้องเข้าไปดูให้รู้เรื่องให้ได้

บรรดาผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ ก็พากันส่งเสียงเอะอะจะเข้าไปข้างในเช่นกัน

แต่จ้าวเทียนเหอกลับเรียกบอดี้การ์ดด้านนอกเข้ามา "ลากคนพวกนี้ออกไปให้พ้นหน้าฉัน!"

"จ้าว นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ ลูกชายนายยังต้องพึ่งพวกเรา!" จอห์นตะโกนลั่น

จ้าวเทียนเหอแค่นหัวเราะเสียงเย็น "เหอะ พึ่งให้พวกแกมาหลอกเอาเงินฉันน่ะสิ?"

"หลายปีมานี้ฉันหมดเงินไปเกือบพันล้านดอลลาร์ แต่พวกแกกลับไม่มีผลงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง"

"ตอนนี้ฉันหาหมอคนอื่นได้แล้ว และผลการรักษาก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วด้วย พวกแกไสหัวไปให้พ้นหน้าฉันเดี๋ยวนี้"

"อย่าโผล่หน้ามาให้ฉันเห็นอีก!"

เมื่อได้ยินดังนั้น แม้สีหน้าของพวกจอห์นจะดูกระอักกระอ่วน แต่พวกเขาก็ยังมั่นใจในตัวเองมาก

จึงยังคงร้องโวยวาย "จ้าว หมอคนนั้นคือใครกัน?"

"ฉันไม่เชื่อหรอกว่าในโลกนี้ จะมีใครเชี่ยวชาญเรื่องโรคชราในเด็กซึ่งเป็นโรคที่ไม่มีทางรักษานี้ไปมากกว่าพวกเรา!"

จ้าวเทียนเหอส่งเสียงหึในลำคอแล้วโบกมือไล่ "หึ พวกแกจะไม่เชื่อมันก็เรื่องของพวกแก"

"แต่ความจริงมันก็เห็นทนโท่อยู่ตรงหน้า อาการของลูกชายฉันถูกควบคุมได้อย่างมีประสิทธิภาพแล้ว"

"พวกหมอกำมะลออย่างพวกแกไสหัวไปได้แล้ว!"

จากนั้นก็หันไปสั่งบอดี้การ์ด "โยนพวกมันออกไปจากที่นี่"

"ครับประธานจ้าว" ชายฉกรรจ์ร่างยักษ์หลายคนขานรับ

ก่อนจะเริ่มลงมือผลักไสไล่ส่งพวกจอห์นออกไปอย่างไม่ไว้หน้า

"จ้าว นายทำแบบนี้ไม่ได้นะ พวกเราคือผู้เชี่ยวชาญระดับแนวหน้าของโลก!"

"นายควรจะให้พวกเราตรวจร่างกายลูกชายนายอย่างละเอียดสิ"

"ไม่ใช่ไปหาคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้ามาแทนที่พวกเราแบบนี้…" จอห์นพยายามดิ้นรนและคำรามอย่างเกรี้ยวกราด

แต่ยังพูดไม่ทันจบประโยค ก็ถูกพวกบอดี้การ์ดผลักกระเด็นออกไปนอกห้องเสียแล้ว

…

ด้านนอกห้อง พวกจอห์นและคนอื่นๆ

ต่างยืนมองพวกชายฉกรรจ์ร่างยักษ์ที่เฝ้าประตูอยู่อย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง

คิดจะบุกเข้าไปข้างในต่อ แต่ก็ยังคงถูกขวางไว้อย่างแน่นหนา ไม่เปิดทางให้เข้าไปแม้แต่นิดเดียว

พวกผู้เชี่ยวชาญทำได้เพียงยืนก่นด่าอยู่ด้านนอก แต่นอกจากจะเจ็บคอเปล่าๆ แล้ว ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรขึ้นมาเลยสักนิด

ส่วนบอดี้การ์ดหน้าประตูนั้น เนื่องจากคุยกันคนละภาษา ถึงจะรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังด่าอยู่

แต่ในเมื่อฟังไม่รู้เรื่อง ก็คิดเสียว่าเป็นเสียงนกเสียงกา ปล่อยให้ผ่านหูไปเฉยๆ

เนิ่นนานผ่านไป พวกจอห์นด่าจนหมดแรง

และเริ่มใจเย็นลงมาบ้าง จึงหันมาปรึกษากันว่าจะเอายังไงต่อ

"จอห์น แล้วตอนนี้จะทำยังไงกันดี?"

"นั่นสิ เขาไปหาหมอคนอื่นแล้ว แถมยังไล่พวกเราออกมาอีก"

"เงินส่วนที่เหลือก็คงชวดแล้วสิ นั่นมันตั้งร้อยล้านเชียวนะ!"

เมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย จอห์นก็ตวาดใส่อีกฝ่ายทันควัน "ไอ้โง่เอ๊ย ตอนนี้มันใช่เรื่องเงินที่ไหนกัน!"

"อาการของคนไข้คนนั้นเป็นยังไง ทุกคนก็รู้อยู่แก่ใจ ไม่มีทางยื้อชีวิตกลับมาได้อยู่แล้ว"

"แต่ตอนนี้สถานการณ์กลับคงที่ พวกเราไม่ควรจะสืบให้รู้เรื่องก่อนเหรอว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?"

ได้ยินแบบนั้น คนอื่นๆ ก็พยักหน้าเห็นพ้องตามๆ กัน

จริงด้วย สิ่งสำคัญเร่งด่วนในตอนนี้ เรื่องเงินกลายเป็นเรื่องขี้ผงไปแล้ว

ประเด็นหลักคืออาการของคนไข้คงที่ลงมาได้อย่างไร นี่ต่างหากที่เป็นเรื่องคอขาดบาดตาย

ต้องรู้ก่อนนะว่าคนกลุ่มพวกเขานี่แหละ คือผู้มีอำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดในวงการโรคชราในเด็กระดับโลก

ขนาดพวกเขายังยอมแพ้ที่จะยื้อชีวิตคนไข้คนนี้แล้ว

แต่จังหวะนี้เอง คนไข้กลับถูกคนอื่นช่วยชีวิตขึ้นมาได้

นี่มันคือการลบเหลี่ยมของพวกเขาอย่างชัดเจน และเป็นการโค่นล้มบัลลังก์ในวงการอีกด้วย!

หากเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เกรงว่าพวกตนคงตกสวรรค์ลงสู่ปลักโคลนในชั่วพริบตาแน่

ยิ่งไปกว่านั้น ถ้าหากคนไข้ได้รับการรักษาจนหายดีด้วยฝีมือของหมอนิรนามคนนั้นขึ้นมาจริงๆ

หยาดเหงื่อแรงกายทั้งหมดที่พวกตนทุ่มเทให้กับวงการนี้มาหลายปี ก็คงมลายหายไปในพริบตา

เรื่องนี้เกี่ยวพันถึงหน้าตา สถานะ และอำนาจของพวกเขาทั้งหมด!

ด้วยเหตุนี้ จึงต้องสืบให้รู้ความจริงให้ได้ ว่าอีกฝ่ายใช้วิธีไหนช่วยชีวิตคนไข้กลับมา

"ไป พวกเราไปเช็กกล้องวงจรปิดกัน"

"ต้องรู้ให้ได้ว่าเมื่อวานเกิดอะไรขึ้นบ้าง"

"มีใครเคยเข้าไปในห้องคนไข้ และรักษาคนไข้คนนั้นบ้าง" จอห์นเอ่ยขึ้น

ห้องไอซียูระดับวีไอพีทั้งหมดของที่นี่ มีกล้องวงจรปิดที่บันทึกได้ทั้งภาพและเสียงแบบรอบทิศทางที่ทันสมัยที่สุดติดตั้งอยู่

ดังนั้นขอเพียงแค่ไปเปิดดูภาพจากกล้องวงจรปิด ก็จะรู้ได้ทันทีว่าเมื่อคืนเกิดเรื่องอะไรขึ้น

คนอื่นๆ ต่างก็เห็นด้วย จากนั้นกลุ่มคนทั้งหมดจึงรีบมุ่งหน้าไปยังห้องควบคุมกล้องวงจรปิดของโรงพยาบาล

ไม่นานนัก บรรดาผู้เชี่ยวชาญก็มาถึงห้องควบคุมเฉพาะ

พวกเขาสั่งให้เจ้าหน้าที่เปิดภาพจากกล้องวงจรปิดของห้องคนไข้เมื่อวานขึ้นมา จากนั้นทุกคนก็จ้องมองหน้าจอตาไม่กะพริบ

ภาพปรากฏให้เห็นจ้าวเทียนเหอเดินเข้ามาจากด้านนอก จอห์นดูเวลาที่อีกฝ่ายเดินเข้ามาแล้วลองคำนวณคร่าวๆ ก็ได้ความว่า

นี่เป็นช่วงเวลาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องประชุม แล้วตรงดิ่งมาที่ห้องคนไข้ทันที

หลังจากนั้น อีกฝ่ายก็พูดคุยกับหมอชายชาวต้าเซี่ยที่เขาดูแคลนอยู่สองสามประโยค แต่พูดอะไรกันนั้นพวกเขาฟังไม่ออก

เพราะพูดภาษาต้าเซี่ยกันนั่นเอง!

เมื่อเห็นเช่นนั้น จอห์นจึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา สั่งให้ผู้ช่วยไปตามตัวนักศึกษาฝึกงานชาวต้าเซี่ยที่มาเรียนที่นี่ให้รีบมาหา

จากนั้นก็หันกลับไปดูภาพในกล้องวงจรปิดต่อ เห็นอีกฝ่ายเริ่มสวมชุดป้องกันและผ่านการฆ่าเชื้อ

คงเตรียมจะเข้าไปดูอาการลูกชายของเขาในห้องคนไข้

ทว่าในจังหวะนั้นเอง สายตาของผู้เชี่ยวชาญทุกคนก็พลันเบิกกว้างและจับจ้องเขม็ง

เพราะจ้าวเทียนเหอกลับเปิดกระเป๋าใบที่เขาถือติดตัวไม่ยอมปล่อยนับตั้งแต่กลับมา

แล้วหยิบหลอดบรรจุของเหลวนิรนามเรืองแสงสีเขียวมรกตออกมาหลอดหนึ่ง

ตอนนั้นจ้าวเทียนเหอกับหมอชายคนนั้นพูดคุยอะไรกันอีกสองสามประโยค จากนั้นก็ผ่านขั้นตอนฆ่าเชื้อแล้วเดินเข้าไปข้างในต่อ

พอเข้าไปข้างในแล้ว ก็พูดคุยกันอีกสองสามคำ แต่คราวนี้ดูเหมือนจะกำลังโต้เถียงอะไรกันอยู่

ทว่าไม่นานนัก จ้าวเทียนเหอก็ถือหลอดของเหลวนั้น แล้วป้อนให้ลูกชายของเขาดื่ม

เมื่อเห็นฉากนี้จากภาพในกล้องวงจรปิด ผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างพากันส่งเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจ

เพราะลูกชายของอีกฝ่าย ในตอนนี้ไม่สามารถกลืนกินอะไรได้เลยแม้แต่น้อย ต้องพึ่งสารอาหารทางสายน้ำเกลือเพื่อประคองชีวิตเท่านั้น

การป้อนของเหลวแบบนั้นเข้าไปตรงๆ ไม่กลัวว่าจะทำให้คนไข้สำลักตายไปเลยหรือยังไง?

แต่ผลลัพธ์ที่ตามมาหลังจากนั้น กลับสร้างความตกตะลึงให้แก่กลุ่มผู้เชี่ยวชาญที่หลงคิดว่าตัวเองอยู่จุดสูงสุดของโลกกลุ่มนี้อย่างจัง

เพราะนอกจากคนไข้จะไม่ตายแล้ว หลังจากกลืนของเหลวนั้นลงไปได้ไม่นาน แขนของคนไข้ก็ยกขึ้นมาได้เอง

นี่มันชวนให้จอห์นและบรรดาผู้เชี่ยวชาญตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตา

ต้องรู้ก่อนนะว่าร่างกายของเด็กคนนั้น อ่อนแอจนอยู่ในภาวะที่พร้อมจะสิ้นใจได้ทุกเมื่อแล้ว

แต่ตอนนี้ เพียงแค่ดื่มของเหลวนิรนามนั่นเข้าไป แขนกลับสามารถขยับเขยื้อนได้อย่างอิสระ

นี่มันจะเหลือเชื่อเกินไปแล้วมั้ง?

ผู้เชี่ยวชาญทุกคนต่างกุมศีรษะ ร้องอุทาน "โอ้มายก็อด~" กันระงม!

เพราะนี่มันเกินขอบเขตความรู้ความเข้าใจตามปกติของพวกเขาไปแล้ว!

หากภาพนี้ถูกเผยแพร่ออกไปข้างนอก คงมีผู้ศรัทธาจำนวนไม่น้อยคุกเข่าลงกับพื้น

แล้วแซ่ซ้องสรรเสริญว่าเป็นความเมตตาของพระผู้เป็นเจ้า ที่ดลบันดาลให้คนไข้ระยะสุดท้ายฟื้นตัวขึ้นมาได้!

ส่วนภาพในกล้องวงจรปิดหลังจากนั้น ก็เป็นตอนที่จ้าวเทียนเหอดีใจจนโห่ร้อง

ก่อนจะถอยออกจากห้องพักคนไข้ แล้วกลับมาเฝ้าดูอยู่ในห้องสังเกตการณ์

สายตาของจอห์นและคนอื่นๆ จึงละจากร่างของจ้าวเทียนเหอ ย้ายมาจับจ้องที่ค่าตัวเลขบนเครื่องตรวจวัด

พวกเขาพบว่านับตั้งแต่คนไข้ดื่มของเหลวลึกลับนั่นเข้าไป ค่าการทำงานของร่างกายทุกอย่างก็ทยอยฟื้นตัวขึ้นอย่างมั่นคง

นั่นย่อมหมายความว่า คนไข้รายนั้นถูกฉุดดึงกลับมาจากเส้นแบ่งความตายแล้วจริงๆ!

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง