บทที่ 83 เป่ยอิงนี่แม่งโคตรมืดมนฉิบหาย! แชร์ให้มวลมนุษยชาติทุกคนได้ดู

ส่วนจอห์นกำลังกระซิบกระซาบวางแผนการบางอย่างกับชายผิวขาวจมูกงุ้มคนหนึ่ง

ทันใดนั้นเสียงเอะอะโวยวายพลันเงียบกริบลง เมื่อตัวการใหญ่เดินออกมาจากด้านใน

พอเห็นว่าใครมา จอห์นก็รีบก้าวเข้าไปหาทันที "คุณจ้าว ผมว่าพวกเราควรจะคุยกันดีๆ สักหน่อยนะ"

"ยังไงพวกเราก็เคยเป็นทีมแพทย์ประจำตัวลูกชายคุณ ตอนนี้อาการของเขาดีขึ้นแล้ว"

"พวกเราย่อมมีสิทธิ์ที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น หรือใช้ยาอะไรไปกันแน่"

จ้าวเทียนเหอฟังแล้วก็แสยะยิ้มเหี้ยม "เหอะ ฉันคิดว่าไม่มีอะไรต้องคุยกับพวกแก"

"อีกอย่าง พวกแกถูกไล่ออกไปแล้ว เพราะงั้นเรื่องของลูกชายฉันก็ไม่เกี่ยวกับพวกแกอีก"

"ถ้ายังกล้าสะเออะมารังควานฉันอีกล่ะก็ เตรียมรับหมายศาลจากทนายฉันได้เลย"

นับตั้งแต่ลูกชายของเขาอาการดีขึ้น บรรดาผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์กลุ่มนี้ก็ทำตัวเหมือนแมลงวัน บินมาตอมอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ไล่ยังไงก็ไม่ไป

แถมโทรแจ้งตำรวจก็ไร้ประโยชน์ ตำรวจที่นี่กับพวกมันก็พวกเดียวกันทั้งนั้น

พอโผล่มาถึง ฝ่ายนั้นพูดส่งเดชไม่กี่คำก็หันหลังเดินหนีไปหน้าตาเฉย

ตอนหลังโทรไปแจ้งก็แทบไม่รับเรื่องอีก เป่ยอิงนี่แม่งมืดมนสิ้นดี!

ยังดีที่ตนเป็นคนมีเงินมีหน้ามีตา ใช้เงินจ้างทนายมาฟ้องร้องได้ และข้างกายยังมีบอดี้การ์ดคอยคุ้มกันอยู่

ไม่อย่างนั้นก็ไม่รู้จริงๆ ว่าคนพวกนี้จะกล้าบุกเข้าไปในห้องผู้ป่วย เพื่อบังคับตรวจร่างกายลูกชายของเขาหรือเปล่า

หรือดีไม่ดีอาจจะถึงขั้นทำเรื่องเลวร้ายอย่างการบังคับเจาะเลือดไปด้วยซ้ำ!

"ฮ่าๆ คุณจ้าว อย่าเพิ่งพูดแบบนั้นสิครับ"

"ท่านนี้คือประธานสาขาเป่ยอิง ของสมาคมการแพทย์ระดับโลก ประธานเทย์เลอร์ครับ" จอห์นรีบแนะนำคนที่ยืนอยู่ข้างกาย

เทย์เลอร์ยิ้มอย่างมีเลศนัยพลางยื่นมือออกไป "สวัสดีครับ คุณจ้าว!"

"ยินดีด้วยจริงๆ ที่ลูกชายของคุณฟื้นตัวได้"

"ขอบใจ มีธุระอะไร?" จ้าวเทียนเหอยื่นมือไปจับตามมารยาท แล้วถามกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เทย์เลอร์ไม่ได้ใส่ใจท่าทีของจ้าวเทียนเหอสักนิด

เขาเอ่ยปากขึ้นว่า "คุณเองก็คงรู้ดีว่าโรคของลูกชายคุณเป็นโรคที่ทางการแพทย์ระดับโลกจัดว่ารักษาไม่หาย"

"การที่ครั้งนี้เขาสามารถรอดชีวิตกลับมาได้ และกำลังค่อยๆ ฟื้นตัว ถือเป็นชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ"

"นี่เป็นครั้งแรกที่มนุษย์เราเอาชนะโรคร้ายแรงอย่างโรคชราในเด็กได้ นับเป็นความสำเร็จครั้งประวัติศาสตร์ของมนุษยชาติทั้งมวล"

"และข่าวดีระดับนี้ก็สมควรได้รับการแบ่งปันให้กับผู้คนทั่วโลก"

"ดังนั้นผมจึงอยากเชิญคุณและลูกชายเข้าร่วมการประชุมเสวนาทางการแพทย์ในค่ำคืนนี้"

"เพื่อประกาศข่าวดีนี้ให้คนทั้งโลกได้รับรู้ ไม่ทราบว่าคุณคิดเห็นอย่างไรครับ?"

"ไม่ต้องหรอก ลูกชายฉันยังต้องพักฟื้น และจะไม่เข้าร่วมการประชุมบ้าบออะไรทั้งนั้น" จ้าวเทียนเหอปฏิเสธทันควัน

ผีสิถึงจะรู้ว่าพวกมันกำลังวางแผนชั่วอะไรอยู่ อีกอย่างเขาก็ไม่มีทางปล่อยให้ลูกชายที่ยังไม่หายดีออกไปปรากฏตัวต่อหน้าสาธารณชนเด็ดขาด

"คุณจ้าว ผมต้องขอเตือนคุณไว้ก่อนนะว่า การฟื้นตัวของลูกชายคุณน่ะ"

"มันไม่ใช่แค่เรื่องส่วนตัวของคุณคนเดียวอีกต่อไปแล้ว แต่มันเป็นเรื่องของมวลมนุษยชาติ เพราะฉะนั้นคุณไม่ควรปฏิเสธ"

"อีกอย่าง ผมก็ได้ยินมาว่ายาที่รักษาลูกชายคุณจนหาย มาจากหมอคนหนึ่งในต้าเซี่ย"

"ผมหวังว่าคุณจะเชิญหมอคนนั้นมาบรรยายที่เป่ยอิง เพื่อแบ่งปันประสบการณ์การรักษาโรคชราในเด็กให้กับมวลมนุษยชาติ"

น้ำเสียงของเทย์เลอร์แฝงความเผด็จการไม่ยอมให้ปฏิเสธ ราวกับกำลังออกคำสั่ง

สีหน้าของจ้าวเทียนเหอเปลี่ยนเป็นดุดันน่าเกรงขามขึ้นมาทันที "แกกำลังขู่ฉันเหรอ?"

ไอ้ฝรั่งตาน้ำข้าวนี่อ้าปากก็อ้างมวลมนุษยชาติมากดหัวเขา ช่างไม่เจียมกะลาหัวเอาเสียเลย

มวลมนุษยชาติมันเกี่ยวหอกอะไรกับเขา?

ยิ่งไปกว่านั้น จะให้หมอฉินมาแบ่งปันประสบการณ์ทางการแพทย์ที่เป่ยอิงเนี่ยนะ?

นี่มันคิดจะหาข้ออ้างปล้นสูตรยาสมุนไพรประจำตระกูลของหมอฉินชัดๆ!

คิดว่าคนอย่างฉันฟังไม่ออกหรือไง?

มิน่าล่ะก่อนหน้านี้หมอฉินถึงยืนกรานเด็ดขาดว่าจะไม่ยอมตามมา ที่แท้ก็คาดการณ์เรื่องนี้เอาไว้แล้วนี่เอง

ขนาดตัวยังไม่มาที่นี่ พวกมันยังกล้าข่มขู่ให้เขาหลอกล่อคนมา ถ้าตัวจริงมาเหยียบที่นี่

คงไม่โดนกักตัวไว้เลยเรอะ?

"ฮ่าๆ ไม่ใช่การข่มขู่หรอกครับ"

"แต่นี่คือการสร้างประโยชน์ให้กับมวลมนุษยชาติ เพราะยังไงโรคชราในเด็กก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของมนุษย์ทั้งมวล"

"ตอนนี้มีวิธีรักษาแล้ว ลูกชายของคุณหายดีแล้ว แต่ผู้ป่วยทั่วโลกยังคงมีอยู่อีกมากมาย"

"พวกเขายังคงนอนอยู่บนเตียงคนไข้เพื่อรอคอยวิธีรักษา นี่คุณไม่มีความเห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์บ้างเลยเหรอ?" เทย์เลอร์ยิ้มเย็น

ในใจเขาแอบเสียดายอยู่ลึกๆ ที่หมอจากต้าเซี่ยคนนั้นไม่ได้มาด้วย ไม่อย่างนั้นเขาคงส่งคนไปอุ้มตัวมา แล้วใช้วิธีลับเค้นเอาสูตรยาออกมาแล้ว

นี่มันสูตรยารักษาโรคชราในเด็กเชียวนะ! หากตกมาอยู่ในกำมือของเขา ผลประโยชน์จะมหาศาลจนจินตนาการไม่ออกเลยทีเดียว

ต้องรู้ไว้ด้วยว่า แม้โรคชราในเด็กจะเป็นโรคทางพันธุกรรม แต่ก็เป็นยีนแฝง

มหาเศรษฐีทั่วโลก ไม่ว่าจะตัวพวกเขาเอง หรือญาติสนิทมิตรสหาย ต่างก็มีคนป่วยเป็นโรคร้ายแรงนี้กันทั้งนั้น

ขอเพียงกุมสูตรยานี้ไว้ในมือ ก็เท่ากับกุมชีวิตของคนพวกนั้นเอาไว้

ถึงตอนนั้นอยากจะเรียกเงินเท่าไหร่ ก็ขึ้นอยู่กับเขาเป็นคนกำหนดไม่ใช่หรือไง?

"ความเห็นอกเห็นใจมีไว้ให้ผู้ป่วยเว้ย ไม่ใช่มาฟังแกพล่ามศีลธรรมจอมปลอมอยู่ที่นี่"

"อีกอย่าง หมอคนนั้นเป็นคนต้าเซี่ย ถ้าเขาอยากจะเปิดเผย เขาก็ไปจัดงานแถลงที่ต้าเซี่ยได้"

"แล้วถ้าใครเป็นโรคร้ายแรงจริงๆ ก็บินไปรักษาที่ต้าเซี่ยสิวะ"

"แกไม่ต้องเอาคำว่ามวลมนุษยชาติมาบีบฉันหรอก เพราะตามกฎเกณฑ์ของประเทศพวกแก ทุกคนมีเสรีภาพในการพูดไม่ใช่เหรอ?"

"เพราะงั้นแค่คำพูดเมื่อกี้ของแก ฉันก็ฟ้องแกข้อหาคุกคามข่มขู่ได้แล้ว!" จ้าวเทียนเหอตอกกลับหน้าหงาย

ประเทศเสรีภาพเฮงซวยนี่ จะทำห่าอะไรก็อ้างเสรีภาพไปหมด

แถมเป่ยอิงที่นี่ก็ไม่เคยมีคำว่า 'คุณธรรมศีลธรรม' อยู่ในหัวอยู่แล้ว เพราะงั้นอย่ามาสะเออะใช้การกดดันทางศีลธรรมกับฉัน!

เทย์เลอร์ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ เพราะถ้าอีกฝ่ายจะฟ้องจริงๆ เขาก็มีสิทธิ์โดนลากขึ้นศาลได้จริงๆ

กฎหมายข้อหาพิลึกพิลั่นสารพัดของเป่ยอิง หนึ่งในนั้นก็มีเรื่องการใช้คำพูดข่มขู่ คุกคาม และบีบบังคับพวกนี้อยู่ด้วย

แถมอีกฝ่ายยังเป็นมหาเศรษฐีตัวจริงเสียงจริง หากคิดจะฟ้องร้องขึ้นมา ก็แค่ทุ่มเงินจ้างทนายความชื่อดัง

แล้วหลังจากนั้นอีกหลายเดือน พวกเขาก็คงต้องปวดหัวกับเรื่องคดีความพวกนี้ไม่หยุดหย่อนแน่

เมื่อเห็นเทย์เลอร์โดนตอกกลับจนเถียงไม่ออก จอห์นก็รีบโพล่งขึ้นมา "จ้าว พวกเราไม่ได้คิดจะบีบบังคับใครเลยนะ"

"หลังจากที่คุณกลับต้าเซี่ยไปแล้ว ช่วยไปบอกหมอคนนั้นหน่อยได้ไหม"

"ว่าพวกเรายินดีต้อนรับให้เขามาแลกเปลี่ยนความรู้ทางการแพทย์ที่เป่ยอิง โดยพวกเราจะออกค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด"

จากนั้นเขาก็พูดต่อ "อีกอย่าง เรื่องที่พวกเราอยากสร้างประโยชน์ให้มวลมนุษยชาติก็เป็นเรื่องจริง"

"เพราะงั้น ได้โปรดมอบขวดที่เคยใส่ยานั่นให้พวกเราเอาไปศึกษาวิจัยเถอะ หากสามารถสร้างผลงานวิจัยออกมาได้"

"มวลมนุษยชาติจะต้องซาบซึ้งในความเมตตาของคุณอย่างแน่นอน!"

เป้าหมายของเขาแต่ไหนแต่ไรมามีอยู่สองอย่าง อย่างแรกคือการเข้าไปตรวจร่างกายของผู้ป่วยที่ฟื้นตัว

เพื่อดูว่าสภาพร่างกายที่ฟื้นตัวในตอนนี้ มีอะไรแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้บ้าง

เพราะข้อมูลร่างกายก่อนหน้านี้ พวกเขามีบันทึกไว้ในแฟ้มประวัติหมดแล้ว ขอเพียงนำมาเปรียบเทียบกัน

ก็อาจจะพอมองเห็นเงื่อนงำอะไรบางอย่างได้!

ส่วนอย่างที่สองคือ การได้ขวดที่เคยใส่ยานั้นมา แล้วส่งไปตรวจวิเคราะห์ในห้องแล็บ พยายามแยกโมเลกุลของตัวยาออกมาให้ได้

เพียงแต่วิธีแรกนั้น ดูจากท่าทีของจ้าวเทียนเหอแล้ว คงไม่มีทางยอมส่งตัวคนมาให้พวกเขาจับตรวจร่างกายสารพัดแน่

ถ้าอย่างนั้นก็คงต้องยอมถอยหนึ่งก้าว ขอแค่ได้ขวดเปล่ามาก็ยังดี

เขาเชื่อมั่นว่าด้วยความสามารถของตน ย่อมวิเคราะห์ย้อนกลับ แล้วลองผลิตมันขึ้นมาใหม่ได้อย่างแน่นอน

พอได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย จ้าวเทียนเหอก็เข้าใจแจ่มแจ้งถึงแผนการชั่วร้ายที่พวกมันคิดอยู่ในใจทันที

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง