บทที่ 85 ขอแค่ไม่ใช่คน ผมรักษาได้หมด!

หลังจากให้อาหารพวกสัตว์มีพิษเสร็จ ก็ถึงคิวของบรรดาแมวและหมาที่จะได้ออกจากกรงเพื่อเริ่มการปล่อยวิ่งเล่นยืดเส้นยืดสายประจำวัน

สมาชิกที่ได้ออกมาวิ่งเล่นในรอบนี้ นอกจากสัตว์เลี้ยงที่มาฝากเลี้ยงแล้ว ยังมีสมาชิกใหม่อีกสองตัว

นั่นก็คือสองตัวที่พักฟื้นอยู่ในห้องบริบาลมาตลอดนั่นเอง!

ลูกชายสี่ขาของจ้าวเทียนเหอในตอนนี้ฟื้นตัวจนแทบจะหายดีแล้ว เหลือแค่ยังไม่ได้ตัดไหมเท่านั้น

ปากที่เคยเบี้ยว ขาที่เคยขาด ล้วนฟื้นฟูกลับมาสมบูรณ์ไร้รอยตำหนิ!

แถมวันนี้ยังสามารถลงมาแตะพื้นเดินเบาๆ ได้แล้วด้วย

ส่วนสุนัขตำรวจผู้สร้างคุณูปการอย่างชางฉยง ขาข้างที่ขาดไปก็เช่นเดียวกัน มันงอกกลับมาใหม่อย่างสมบูรณ์แบบแล้ว

เพียงแต่ขาใหม่ยังค่อนข้างบอบบาง กระดูกก็เพิ่งจะงอกออกมา จึงต้องรอให้เข้าที่เข้าทางอีกสักสองวัน

แต่ถ้าแค่ไปเดินเล่นขยับแข้งขยับขาตรงระเบียงดาดฟ้า ย่อมไม่มีปัญหาแต่อย่างใด

เพราะการได้ออกไปสูดอากาศข้างนอกบ้าง ย่อมส่งผลดีต่อสุขภาพกายและสุขภาพจิตของผู้ป่วย

โดยเฉพาะพวกสัตว์เลี้ยงที่ตามสัญชาตญาณรักการเคลื่อนไหว ยิ่งจำเป็นต้องได้ออกไปยืดเส้นยืดสายนอกห้อง

เขาเปิดประตูกรงของลูกชายจ้าวเทียนเหอกับชางฉยง แล้วพาทั้งสองตัวขึ้นไปชั้นบน

ลูกชายสี่ขาคงจะอุดอู้อยู่นานจนทนไม่ไหว พอขึ้นมาถึงดาดฟ้าก็วิ่งพล่านไปทั่วอย่างร่าเริง

ตรงกันข้ามกับชางฉยงที่ดูมีเอกลักษณ์ ดูแล้วแตกต่างจากสัตว์เลี้ยงพวกนี้คนละเรื่องอย่างสิ้นเชิง

ทว่าอย่างไรเสียมันก็เป็นสุนัขตำรวจ แถมยังเป็นระดับผู้สร้างคุณูปการอีกด้วย

ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวด ย่อมเล่นหัวคลุกคลีกับสัตว์เลี้ยงทั่วไปพวกนี้ไม่ลงอยู่แล้ว

ฉินกงอวี่จึงลูบหัวมันพลางเอ่ยขึ้นว่า "ไปเดินเล่นตามสบายเถอะ"

"จะได้ช่วยให้ขาใหม่ของนายเข้าที่และแข็งแรงเร็วขึ้นด้วย"

ในฐานะสุนัขตำรวจที่ผ่านการฝึกมาอย่างดี ความเข้าใจในภาษาคนย่อมลึกซึ้งกว่าสัตว์เลี้ยงตัวอื่น

ชางฉยงจึงเข้าใจความหมาย มันเดินกะเผลกทอดน่องไปมาอยู่บนดาดฟ้า พยายามปรับตัวให้คุ้นเคยกับขาข้างที่ขาดหายไปเนิ่นนาน

เมื่อเห็นดังนั้น ฉินกงอวี่จึงเดินลงมาชั้นล่างเพื่อทำงานทำความสะอาดประจำวัน

ทุกครั้งที่ถืออุปกรณ์ทำความสะอาด คอยตักมูลของสัตว์เลี้ยงพวกนี้ เขาก็อดคิดไม่ได้ว่าอยากจะรีบรับสมัครคนงานมาทำงานนี้ให้เร็วที่สุด

ยังคงเป็นคำเดิม แม้จะไม่มีกลิ่นเหม็น แต่มันก็ยังชวนให้หดหู่อยู่ดี!

เมื่อเก็บกวาดสิ่งเหล่านั้นเสร็จ ฉินกงอวี่ก็ล้างมือจนสะอาด แล้วขึ้นไปฝึกมวยอู่ฉินซีบนดาดฟ้า

เหล่าแมวและหมาที่อยู่รอบกายต่างพากันวิ่งเล่นอย่างสนุกสนานเพลิดเพลินอยู่บนระเบียงกว้าง!

…

เวลาเก้าโมงครึ่ง ฉินกงอวี่เปิดร้านตรงเวลาเป๊ะ

ลูกค้าที่ยืนรออยู่ด้านนอกต่างถูกสัตว์เลี้ยงของตนที่อดใจรอไม่ไหว ลากกระชากถูลู่ถูกังเข้ามาในร้าน

ฉินกงอวี่เดินกลับไปที่เคาน์เตอร์บริการเพื่อลงทะเบียน

ตอนนั้นเอง ลูกค้ารายหนึ่งก็เดินเข้ามาถามด้วยน้ำเสียงกระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย "หมอฉินครับ"

"ผมขอถามอะไรสักเรื่องได้ไหมครับ?"

ฉินกงอวี่ได้ยินดังนั้นก็ระบายยิ้มออกมาแล้วตอบ "ถามมาได้เลยครับ"

"คือว่า…ถ้าจะต้องผ่าตัดสมองเนี่ย คิดว่าจะมีโอกาสสำเร็จมากน้อยแค่ไหนเหรอครับ?" ลูกค้าถามขึ้น

เมื่อเจอคำถามเด็ดดวงถึงเพียงนี้ ฉินกงอวี่จึงหุบยิ้มลงเพื่อเป็นการให้เกียรติ

จากนั้นก็ถามย้อนกลับไป "ทำไมเหรอครับ มีคนรู้จักต้องเข้ารับการผ่าตัดเปิดกะโหลกศีรษะเหรอครับ?"

ลูกค้าพยักหน้า "ใช่ครับ พอดีช่วงนี้มีญาติของเพื่อนต้องเข้ารับการผ่าตัดน่ะครับ"

"แต่ทางโรงพยาบาลบอกว่า อัตราความสำเร็จมีไม่ถึงหนึ่งในสิบด้วยซ้ำ ก็เลยอยากจะมาถามหมอฉินดูว่าพอจะรู้จัก"

"หมอเก่งๆ บ้างไหม พอจะช่วยแนะนำให้หน่อยได้ไหมครับ~"

"ญาติของเพื่อนคุณ ตรวจวินิจฉัยแล้วว่าเป็นเพราะสาเหตุอะไรเหรอครับ?" ฉินกงอวี่ถามถึงอาการของโรค

แม้ว่าที่นี่จะไม่มีเครื่องมือศัลยกรรมระดับที่ใช้กับคน แต่ก็ใช่ว่าจะไร้หนทางรักษาเสียทีเดียว

วิชาแพทย์จากระบบที่เขาได้รับมานั้นครอบคลุมศาสตร์การรักษาทุกรูปแบบ รวมถึงมีทั้งแพทย์แผนจีนและแพทย์แผนปัจจุบันครบครัน

แถมยังไม่ได้แยกเป็นคนละสาย หากแต่เป็นการหลอมรวมและประยุกต์ใช้ร่วมกันอย่างสมบูรณ์แบบ

ดังนั้นใช่ว่าเขาจะไม่มีวิธีรักษาอวัยวะภายในโดยไม่ต้องลงมีดผ่าตัดในยามที่ไร้เครื่องมือศัลยกรรม

เพียงแต่มันจะยุ่งยากซับซ้อนมาก และเมื่อเทียบกับการรักษาตามปกติแล้ว ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหลายเดือนขึ้นไปเลยทีเดียว!

"เขาบอกว่าในหัวมีพยาธิหรืออะไรทำนองนี้น่ะครับ จำเป็นต้องผ่าตัดถึงจะเอามันออกมาจากข้างในได้"

"แต่ตัวพยาธิมันฝังอยู่ค่อนข้างลึก หัวหน้าแผนกที่โรงพยาบาลก็เลยบอกว่า ถ้าต้องผ่าตัดจริงๆ"

"พวกเขาก็ไม่ค่อยมั่นใจเท่าไรครับ" ลูกค้าพูดพลางหลบสายตาไปมา ดูมีพิรุธเล็กน้อย

ทว่าหลังจากที่ฉินกงอวี่ฟังจบ เขากลับแอบรู้สึกยินดีอยู่ในใจ หากเป็นเนื้องอกหรืออะไรเทือกนั้นคงจะจัดการยากกว่านี้

เพราะการจะกำจัดเนื้องอกหรือก้อนเนื้อแข็งๆ ให้หายไปได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องผ่าตัดนั้น

ยังต้องเปลืองแรงอีกมหาศาล อย่างไรเสียมันก็คือเนื้อเยื่อที่มีพยาธิสภาพ การเฉือนทิ้งในดาบเดียวย่อมเร็วกว่าแน่นอน

แต่หากไม่ผ่า ก็ทำได้เพียงใช้ยาวิเศษค่อยๆ ฟื้นฟูปรับสภาพร่างกายของคนไข้ไปเรื่อยๆ

แล้วใช้วิธีกระตุ้นศักยภาพของร่างกายมนุษย์ เพื่อบีบให้เนื้องอกที่อยู่ในสภาพเนื้อร้าย หดตัวเล็กลงกลับคืนสู่สภาพเนื้อดีอีกครั้ง

ซึ่งกระบวนการนี้ต้องสูญเสียทั้งเวลาและพลังงานไปมหาศาล และอย่างน้อยที่สุดก็ต้องใช้เวลาหลายเดือนขึ้นไป

ทว่าการมีพยาธิอยู่ในสมองนั้นต่างออกไป พยาธิเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยังขยับเขยื้อนได้ เขาสามารถใช้ผงยาวิเศษ

ล่อให้พยาธิตัวนั้นคลานออกมาจากสมองเองได้ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ในการกำจัดพยาธิในสมองโดยที่ร่างกายไม่บอบช้ำแม้แต่น้อย

ยิ่งไปกว่านั้น ฉินกงอวี่ไม่เชื่อหรอกว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่ไร้สติปัญญาชนิดไหน สามารถต้านทานแรงดึงดูดอันไร้ขีดจำกัดของพลังปราณที่มีต่อร่างกายได้

ขนาดพวกแมวกับหมายังทนไม่ไหว แม้กระทั่งชางฉยงที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างดี พอกินอาหารเข้าไปก็ยังต้านทานไม่อยู่เช่นกัน

แล้วนับประสาอะไรกับพยาธิชั้นต่ำที่ไร้สมอง ย่อมไม่มีทางต้านทานสิ่งเย้ายวนใจนี้ได้อย่างแน่นอน

เขาจึงเริ่มแถหน้าตายออกมาด้วยท่าทางจริงจังอย่างยิ่ง "หมอผ่าตัดเก่งๆ ผมไม่รู้จักหรอกครับ"

"แต่คุณพาเพื่อนคุณมาที่นี่ได้นะ อย่างที่ทุกคนรู้กันดีว่าผมเป็นหมอสัตว์"

"ตราบใดที่ไม่ใช่คน ย่อมอยู่ในขอบเขตการรักษาของผม และถึงแม้พยาธิในสมองจะอาศัยอยู่ในหัว แต่มันก็ยังไม่ใช่เนื้อเยื่อของร่างกายมนุษย์อยู่ดี"

"ดังนั้น ผมเองก็มีวิธีรักษามันเหมือนกันครับ!"

ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา สีหน้าของลูกค้าทุกคนก็พากันพิลึกพิลั่น รู้สึกทะแม่งๆ กับคำพูดนี้ชอบกล

แต่ดูเหมือนจะหาจุดจับผิดไม่ได้เลยแฮะ เพราะยังไงพยาธิในสมองมันก็เป็นสัตว์ชนิดหนึ่งนี่นา!

จัดอยู่ในขอบเขตหน้าที่ความรับผิดชอบของหมอสัตว์จริงๆ นั่นแหละ!

การถ่ายพยาธิไงล่ะ!

ทว่าลูกค้าในร้าน แม้จะรู้สึกว่ามันแปลกๆ แต่ก็ไม่มีใครเอ่ยปากคัดค้านออกมา

เพราะเรื่องราวเมื่อหลายวันก่อน พวกเขาทุกคนต่างก็รับรู้กันหมดแล้ว

หมอฉินไม่เพียงแต่รักษาพวกสัตว์เลี้ยงเก่งกาจเท่านั้น แต่ฝีมือในการรักษาคนก็ไม่ธรรมดาเช่นกัน

ประโยคทองอย่าง ‘ผมบอกว่าแกป่วย แกก็ต้องป่วย’ ยังคงติดเทรนด์คำค้นหายอดนิยมบนเวยป๋ออยู่เลย

ถึงขนาดที่ชาวเน็ตนับไม่ถ้วนต่างพากันเอาไปใช้เป็นมีมแพร่สะพัดไปทั่ว

แถมท่าทางล้วงกระเป๋าพูดจาอย่างหล่อเท่และเย็นชาของหมอฉิน ยังถูกชาวเน็ตเอาไปทำเป็นสติกเกอร์มีมสารพัดรูปแบบ

แล้วใส่ประโยคตลกๆ เข้าไป แม้แต่ตัวพวกเขาเองก็ยังโหลดมาใช้กันอยู่เป็นประจำ

ดังนั้นตอนนี้ในโลกออนไลน์ต่างก็พูดกันว่า ไม่ว่าหมอฉินจะพูดอะไรกับแก ก็แค่ปักใจเชื่อไปซะก็สิ้นเรื่อง

อย่างไรก็ตาม ลูกค้าที่เข้ามาถามเรื่องหมอกลับลังเลแล้วตอบกลับมาว่า "เดี๋ยวผมค่อยไปลองถามดูก่อนนะครับ"

ทว่าสำหรับแต้มบุญที่ถูกส่งมาเสิร์ฟถึงปาก ฉินกงอวี่จึงตัดสินใจว่าจะต้องรุกเข้าใส่เสียหน่อย

เขาจึงพูดขึ้นว่า "คุณลองเกลี้ยกล่อมให้เพื่อนของคุณลองมารักษาที่นี่ดูสิครับ"

"ไม่แน่อาจจะแก้ปัญหาได้โดยแทบไม่ต้องจ่ายราคาค่างวดที่สูงลิ่ว แถมยังไม่ต้องผ่าตัดอีกด้วย"

"ผมมีวิชาแพทย์ตกทอดจากบรรพบุรุษอยู่ ขอเพียงไม่ใช่โรคร้ายแรงระยะสุดท้าย ผมก็ยังค่อนข้างมั่นใจอยู่นะครับ"

"ผมจะไปบอกเพื่อนให้นะครับ" ลูกค้าที่มาถามอาการพยักหน้าตอบรับด้วยสีหน้ากระอักกระอ่วน

ลูกค้าที่อยู่ข้างๆ จึงเอ่ยแซวขึ้นมา "หมอฉินครับ แล้ววิชาแพทย์ตกทอดจากบรรพบุรุษของคุณน่ะ"

"รักษาอีแก่ประสาทกลับที่หัวปูดเมื่อหลายวันก่อนโน้นได้ไหมครับ?"

เมื่อลูกค้าโดยรอบได้ยินต่างก็พากันหัวเราะก๊ากออกมาเสียงดังลั่น

พวกเขาไม่มีความรู้สึกดีๆ ให้กับยายแก่ที่มาหาเรื่องเมื่อหลายวันก่อนเลยแม้แต่น้อย

เดิมทีหมอฉินก็มีน้ำใจ อุตส่าห์ช่วยดูอาการให้แท้ๆ

แต่แม่คุณก้นยังไม่ทันแตะเก้าอี้เลย ก็เรื่องมากช่างติช่างรังเกียจไปหมด พอถูกวินิจฉัยว่าป่วยเข้าจริงๆ

จะไม่เชื่อก็ช่างปะไร อย่างแย่ที่สุดก็แค่ไปตรวจซ้ำที่โรงพยาบาลก็สิ้นเรื่อง

ติดตามแฟนเพจ : minibunny และ Youtube : minibunny ฟังนิยายเสียง