บทที่ 152 ซูอวี้ เจ้าไม่รู้จักอวิ๋นเยียนดีพอ

“เช่นนั้นข้าก็จะพูดตรงๆ เลยแล้วกัน” เหลียงเหยียนหมิงมองซูอวี้ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “ที่เหยาเยว่บุกมาเอาเรื่องคุณหนูใหญ่ถึงที่นี่ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”

ซูอวี้พิงกำแพง ยกมือขึ้นนวดหัวคิ้ว เผยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าออกมาจนหมดสิ้น “เจ้าไม่ได้ข่าวมาแล้วหรือไร”

ยามเผชิญหน้ากับแขกของเซี่ยอวิ๋นเยียน เหลียงเหยียนหมิงมักจะมีท่าทีนอบน้อมมีมารยาทอยู่เสมอ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาแสดงความโกรธออกมาต่อหน้าซูอวี้ “ข้ารู้เพียงว่านางบุกมาทวงคำอธิบายถึงหน้าประตู เรื่องนี้ยังเกี่ยวพันกับตระกูลเหยาอยู่บ้าง แต่รายละเอียดที่แน่ชัดข้าไม่รู้”