บทที่ 166 ความจริงแห่งด่านฉือหลิน

เซี่ยเฉินเยี่ยนรับป้ายคำสั่งมา พลิกดูหน้าหลังตรวจสอบอย่างละเอียดอยู่หลายรอบ จึงค่อยส่งคืนกลับไป “เป็นป้ายคำสั่งทัพของราชสำนักจริงๆ ด้วย ท่านอาหญิง ข้าต้องขออภัยด้วยจริงๆ ข้า…”

“ข้าเข้าใจ คำสั่งทัพดั่งขุนเขา อีกทั้งเรื่องนี้สำคัญยิ่ง เจ้าจะรอบคอบให้มากย่อมดีกว่าเชื่อใจคนอื่นส่งเดช” เซี่ยอวิ๋นเยียนพยักหน้า

“จดหมายอยู่ที่นี่ขอรับ” เซี่ยเฉินเยี่ยนปลดเครื่องรางเขี้ยวสัตว์ที่คล้องสายสีแดงตรงคอออก นิ้วมือกดลงไปหลายจุด เขี้ยวสัตว์ยาวเท่าหัวแม่มือพลันแยกออกตรงกลาง เผยให้เห็นกระดาษที่ม้วนไว้อย่างเป็นระเบียบอยู่ด้านใน “ท่านปู่รองเขียนด้วยลายมือตนเองขอรับ”