บทที่ 201 กระดาษแผ่นปริศนา

เขาค่อยๆ ลูบแผ่นหลังของนางทีละนิด ราวกับกำลังปลอบประโลมแมวน้อยที่ตื่นตกใจ รอจนลมหายใจและจังหวะหัวใจของนางกลับมาสงบราบเรียบ กล้ามเนื้อที่เกร็งแน่นจึงค่อยๆ ผ่อนคลายลง

เขาไม่เคยมีส่วนร่วมในอดีตของหญิงสาวผู้นี้มาก่อน ในยามนี้จึงทำได้เพียงนั่งเงียบๆ อยู่ตรงนี้ ถ่ายทอดไออุ่นจากกายเพื่อบอกให้นางรู้ว่า นางไม่ได้อยู่เพียงลำพังอีกต่อไปแล้ว

ผู้ที่มีความกังวลใจในวันนี้ มิได้มีเพียงเซี่ยอวิ๋นเยียนคนเดียว