บทที่ 202 ครั้งแรกที่ได้เห็นซูอวี้ยามหลับสนิท

“ตระกูลเฉียวไว้ใจได้ ซีฉินส่งสายสืบเข้าเมืองมานานแล้ว”

เพียงถ้อยคำสั้นๆ ไม่กี่คำนี้ เซี่ยอวิ๋นเยียนกลับรู้สึกราวกับมันถูกประทับตราฝังแน่นลงในดวงตา

วันนี้ต้องมีคนหลั่งเลือด อาจเป็นทหารซีฉิน หรืออาจเป็นผู้อื่น เซี่ยอวิ๋นเยียนคิด แม้จะรู้ดีว่าตนมีปฏิกิริยารุนแรงเกินไป ทว่าเพลิงโทสะอันเย็นเยียบนี้กลับทำให้นางสุขุมรอบคอบและคิดอ่านอย่างมีเหตุผลยิ่งกว่ายามใด เวลานี้นางกระจ่างแจ้งทุกเรื่อง แจ่มแจ้งเป็นที่สุด ต่อให้นางอยากลงมือกับตัวม่านเมฆาบังเอง หรือผู้ส่งสารที่มุดหัวหลบอยู่ที่ใดก็ไม่รู้ผู้นี้ ล้วนยังเร็วเกินไป นางต้องอดทน ต้องอดทนยิ่งกว่าผู้ใด ค่อยๆ ผลาญเวลาไป ดังนั้น วันนี้จึงถูกกำหนดไว้แล้วว่าต้องมีคนดวงกุดมารองรับความกระหายที่จะทำลายล้างของนาง